 _De titel zegt genoeg en we zouden haast nog vergeten dat in Frankrijk ook mooie liedjes werden gemaakt. Denken we bv. maar aan ene Claude Francois, die niets met deze cd te maken heeft, maar zijn ‘Comme D’Habitude’, waar Paul Anka, op vakantie in Frankrijk, nadien de Engelse versie, ‘My Way’ van gemaakt heeft en die door wijlen Frank Sinatra de eeuwigheid werd ingezongen.
Neem nu deze kerstcompilatie met nummers die, wanneer je ze hoort, nog een ander belletje zal doen rinkelen dan alleen maar de kerstbelletjes van de kerstman.
Als opener krijgen we Edith Piaf & Les Compagnons de la Chanson met ‘Les Trois Cloches’, een nummer lichtjes gebaseerd op ‘Les Trois Cloches’ van Jean Villard Gillex en Marc Herrand en werd een megahit voor Piaf. In de USA werd het onder meer bekend door The Lettermen met ‘The Three Bells’. Het nummer is ook gekend als ‘Jimmy Brown’ (aka ‘Little Jimmy Brown’).
Gilbert Bécaud oftewel “Mr. 100.000 Volt”, is leuk vertegenwoordigd met enkele songs waaronder ‘Je T’Appertiens’ dat in de VS voor de Everly Brothers een grote hit werd als ‘Let It Be Me’. Uiteraard, en ik wil me hier niet aan wagen om ze te noemen, waren er zeker nog meer dan 100 muzikanten die dit nummer ooit coverden. ‘Et Maintenant’, ook van Becaud, hier niet opgenomen, was een inspiratiebron voor vele anderen waaronder Andy Wiliams en Shirley Bassey die het als ‘What Now My Love’ op de markt brachten. ‘Les Croix’ was een van Bécaud’s eerste nummers en werd hier wel mee opgezet.
Uiteraard werden hier natuurlijk de klassiekers niet vergeten en krijgen we de Franse versie van ‘Silent Night’ ‘Douce Nuit’. Voor de oorsprong van dit nummer moeten we ver in de tijd en naar Oostenrijk waar de woorden door ene Broeder Joseph Mohr werden geschreven en van muziek werden voorzien door Franz Xaver Grüber. De rest is geschiedenis zo ook wat ‘Ave Maria’ betreft. Nog steeds een mooi liedje waar je koude rillingen van krijgt wanneer het perfect wordt uitgevoerd. Wie wordt hier niet stil van? Franz Schubert heeft hiermee de wereld een mooi gebedslied geschonken. Op deze compilatie horen we de Tino Rossi-versie.
Verder vinden we ook nog enkele minder gekende songs van o.m. Henri Salvador, Charles Aznavour, Luis Mariano en zelfs onze eigen Jacques Brel. Toch een leuke cd om onder de kerstboom te leggen.
Alfons Maes (3)
_Jade • 699 738-2 • Codaex
 _We associëren de zomer steeds met lichtere zaken. Een verfrissende wind waait door de palmbladeren, u slurpt het laatste uit uw cocktail, en de cd ‘Easy Beats’ klinkt op de achtergrond. Vergeet echter niet dat u zich op een dakterras in de grote stad bevindt. Niet ergens aan zee, waar men zorgvuldig deze chill-out klanken in het fijne witte zand gezocht heeft. Zo brengen deze lounge sounds toch zonlicht in uw stadsleven. Heeft u nood aan uw eigen theaterproductie? Waar u uw gedachten kan laten vrij vloeien? Wel, dit album biedt u de scène en de soundtrack daarvoor aan. Dit is chill-out en lounge, maar met meer diepte en beats. Normaal gezien zit dit theater tjokvol, maar nu staat het leeg. Neem dus uw plaats in en leun achterover en geniet van de zachte klanken van Zoot Woman, Zwicker feat. Heidi Happy, Anoraak feat. Siobhan Wilson, Abraham, The Love Supreme, Dapayk & Padberg feat. Caro, Phonique & Ian Whitelaw, Chapeau Claque, Doctor Rockit, Fritz Kalkbrenner, Kollektiv Turmstrasse, Kasper Bjorke met een relaxte versie van ‘Heaven’ van The Rolling Stones, Jettricks, Isobel Campbell & Mark Lanegan. Voor u het weet speelt er zich een klein drama tussen uw oren af. Dit is groove couture!
Patrick Van de Wiele (3 tot 4)
_California Sunset Records • EB-07 • Wave Music
 _We zitten in deze reeks tussen traditionele jazz en pop al aan deel acht, en dit album heeft als thema artistieke lichtheid. Denk daarbij aan schelpen uit de zee, die er in allerlei kleuren en vormen zijn, of aan de eeuwenoude Japanse kunst origami. Met dit laatste kan je een gewoon vel papier vouwen in ongelooflijk elegante objecten, die complexer zijn dan ze eruit zien. Dit illusieprincipe wordt tevens gebruikt in de designwereld, en is aanwezig in een verscheidenheid aan meubelen: vormen die gewichtloos lijken. Zo ook dit album: artistieke lichtheid in muziek en design. Het gaat over de lichtheid in onze perceptie, en het artistiek bereik van diegenen die er voor verantwoordelijk zijn. Zoals swing dat ons het gevoel bezorgt hoe moeiteloos de wereld door de ruimte zweeft. Zweef dus mee met deze collectie zoals met de heupwiegende bossa nova ‘Waters of March’ van Nicole Henry (cover van A. Jobim), of met de mooie versie van ‘My Baby Just Cares for Me’ van Friend ‘N’ Fellow (cover van Nina Simone). Melissa Morgan brengt daarna Chris Montez’ ‘The More I See You’, iets verderop gevolgd door de legendarische Bert Kaempfert & His Orchestra met ‘Hold Me’. De zwoele sax van Ike Quebec komt aan de beurt in ‘Me ‘N’ You’, waarna de Club des Belugas op zijn stappen terugkeert in ‘Back To My Room’. Raúl Midón brengt het ritmische ‘Devil May Care’, waarna Jacqui Naylor ‘Sunshine And Rain’ aankondigt, m.a.w. kermis in de hel dus. Stacey Kent luistert Jim Tomlinson’s ‘I Concentrate On You’ op, en iets verder komt Madeleine Peyroux aan de beurt met ‘The Kind You Can’t Afford’. Het weerbericht ‘Weather Report’ komt vandaag van Lucy Dixon & Le Professeur Inlassable. Banda Black Rio feat. Caetano Veloso sluit af in een zacht bossa novastijl met ‘Aos Pés Do Redentor’. Easy listening poppy jazz dus, die zowel past in de loungebar als in de huiskamer. Aangenaam om te beluisteren, vooral laat op de avond.
Patrick Van de Wiele (3 tot 4)
_California Sunset Records • MJ-08 • Wave Music
 _Sugar Ray Norcia’s vader was stemleraar en zijn moeder was een jazz zangeres. De appel valt dus ook hier niet ver van de boom. In de middelbare school richtte Ray een eerste bandje op, Linseed Sam & The Oilers. Maar toch was het vooral Duke Robillard zijn workshop dat de bluesvonk deed overslaan. In 1979 richtte Ray samen met gitarist Ronnie Earl, Sugar Ray & The Bluetones op. Na een aantal personeelswisselingen versterkt Ray dus de band met Monster Mike Welch, Neil Govin (drums), Michael ’Mudcat’ Ward (bas) en pianist Anthony Geraci. Ray met zijn alom gekende mondharmonica en uitstekende stem is alweer de drijfveer op de release. Het laatste album ‘My Life, My Friend’ dateert alweer uit 2007. Het grootste gedeelde, negen van de twaalf nummers, is origineel materiaal. De opener ‘I’m Having A Ball’, is meteen een blikseminslag en een knappe vertolking van Jimmy Young. Net als Otis Rush ‘You Know My Love’ en de titeltrack ooit geregistreerd door T-Bone Walker. Chicago getint en Muddy Waters tribute ‘Hard To Get My Love’ is powervolle blues. ‘Dancing Bear ‘ (Little Indian Boy) opent met indiaanse fluit dat eveneens op een glinsterende gitaarsolo kan beroepen. Het superieur harpwerk raast als een cycloon door het schijfje, net als de glinsterende pianotonen en gitaargrooves van Welch. Afwisselende West Coast bluesjump en gladde ballades maken van het geheel een schitterend interpunctie.
‘Evening’ is a great release to spend the night with. Let’s dance, baby !
Philip Verhaege (5)
 _De op Cuba geboren componist en muzikant Roberto Vazquez heeft zich steeds muzikaal uitgedrukt. Op zijn tiende begon hij zijn muzikale studies in Santa Clara, en ging daarna verder naar de National School of Music, waar hij afstudeerde op hoorn en piano. Sindsdien heeft zijn muzikale carrière vele keerpunten gekend en hem de mogelijkheid geboden om zelfs tot in Venezuela op te treden. Daarnaast speelde hij met Amerikaanse en Latin sterren zoals Marion Meadows, Ricardo Montaner, Carlos Vives, Francisco Cespedes, Laura Pausini, Silvio Rodriguez, Brenda K Star, Ed Thigpen, Albita Rodriguez, Diango, Alejandra Guzman, Malena Burke, Ilan Chester, Meme Solis, Paty Manterola, Yolandita Monge, Charlie Zaa & Chayanne enz. Op tv was hij te zien tijdens de Latin Grammy’s e.a. En hij trad al op in verschillende landen zoals de USA, Zweden, Indonesië, en Puerto Rico. Hij werd onlangs nog geprezen voor zijn medewerking aan de song ‘Sand Dancers’ op Marion Meadows zijn laatste cd ‘Secrets’. Nu is zijn eerste solo cd uit, en ik ben fier om hem hier te mogen voorstellen. Hij bevat negen originele stukken en opent met de melodieuze, feel good titeltrack, waarbij hij smooth jazz met Latin invloeden vermengt. ‘Going West’ is zachter en rustiger van aard, echte smooth jazz voor de late uurtjes. Op de mooie mid-tempo track ‘Never Far Away’ is voornoemde saxofonist Marion Meadows te horen, waarna we fris en monter de regen trotseren op ‘In The Rain’. ‘Thinking Of You’ wordt ingeleid door een gedempte trompet, maar weer is het de piano van Roberto die de show steelt. En de volgende track is het voornoemde nummer ‘Sand Dancers’ met Marion Meadows. Echte smooth jazz met een Latin feel! ‘Simple Life’ is ook zo’n zacht wiegend nummer, zo weggelopen van op een zuiders strand. En ‘Feeling Again’ komt uit dezelfde hoek. Enkel afsluiter ‘Solo Charlie’ bevalt me minder omdat het niet past bij de nadere nummers. Het is meer traditionele jazz.
A showcase for Roberto’s unique musical talent, with elements of smooth jazz and Latin.
Patrick Van de Wiele (4
_Eigen Beheer • 885767936225 • CD Baby • Roberto Vasquez
 _Deze Amerikaanse entertainer behaalde al meerdere platina schijven en werd al vijf keer voor een Grammy Award genomineerd. Hij wordt ook wel eens “The Ambassador of the Great American Songbook” genoemd. In 2009 kwam het eerste deel van ‘The Sinatra Project’ uit, en ik vond het meer dan goed. Voor deel twee nam hij weer Sinatra songs, sommige onmiddellijk bekend, andere weer iets zeldzamer, in interpreteerde ze op verschillende wijze, die toch steeds zijn stijl en aanpak weerspiegelen. “The second volume is really about Sinatra and his friends,” zei Feinstein. “It’s about the people he influenced and who influenced him. The focus is more on the 1960s. The album includes a few songs Sinatra never sang, which was intentional because I wanted to encapsulate that era and show that, though he was still very important, music and styles were changing. It was the ushering in of a new sensibility, and yet the 1960s was still a time when rich, standards-type songs like ‘For Once In My Life’ were still being created alongside newer pop elements like rock and roll.” Er staan dan ook twaalf tracks op de cd, bekende zoals ‘Sway’, ‘Luck Be a Lady’, ‘The Way You Look Tonight’, ‘The Lady Is A Tramp’ en ‘For Once In My Life’, maar ook zeldzamere zoals ‘C’est Comme Ça’. Wat betreft de ondertitel, ‘The Good Life’, werd gekozen omdat het de jaren zestig vertegenwoordigt, toen Sinatra op het punt aankwam dat hij een icoon geworden was. Michael begeleidt zichzelf aan de piano op vier tracks, twee met een compleet orkest op ‘The Good Life’ en ‘Sway’, en twee veel intiemer op ‘C’est Comme Ça’ en ‘I’ll Be Around’. Ik denk wel dat “old blue eyes” in zijn nopjes zou geweest zijn met dit eerbetoon.
Patrick Van de Wiele (3 tot 4)
 _Op 24 tot 27/2 van dit jaar werd in de zaal van de Bethlehemgemeenschap Leipzig dit innovatieve project opgenomen, en dat stond in het teken van de zeventigste geboortedag van John Lennon en van de dertigste verjaardag van zijn overlijden. Er werden zeven belangrijke songs uitgekozen uit de late Beatles periode, en bovendien vier niet minder bekende uit zijn solocarrière. Deze elf tracks zijn nog niet zoveel gearrangeerd voor polyfone jazz en de combinatie van koor en solo bleek natuurlijk te zijn. Daarbij een piano voegen bleek nog niet zo vergezocht. Het centrale element van het geheel is vast en zeker het koor. Alle medewerkers zijn Beatles fans, en dat scheelt een pak. Zanger Matthias Knoche is bekend voor zijn virtuoze gezangen en excellente arrangementen. Pianist Ekky Meister is thuis in klassiek, jazz en rock. Conducteur Gregor Meyer heeft het Vokalconsort Leipzig hervormd, en ze beschikken over klaarheid en professionaliteit. De songs zijn de volgende: ‘Working Class Hero’, ‘Rain’, ‘I’m The Walrus’, ‘Come Together’, ‘Julia’, ‘Lucy In The Sky With Diamonds’, ‘Happiness Is A Warm Gun’, ‘Cold Turkey’, ‘Imagine’, ‘Because’ en ‘Instant Karma’. En precies uit deze laatste song komt de titel van deze aparte cd. Toch blijken het mij enigszins vreemde versies geworden te zijn, want de meeste songs zitten in ons collectief geheugen. Ik heb het er dan ook ietwat moeilijk mee.
Patrick Van de Wiele (2 tot 3)
_Querstand • VKJK 1117 • Codaex
 _De fans van Lance Lopez hebben de laatste tijd geen reden tot klagen. Vorig jaar bracht Lance Lopez de cd ‘Salvation From Sundown’ uit en de dvd die hij voor Rockpalast in Keulen opnam is nog niet helemaal droog of hij is er alweer met het gloednieuwe ‘Handmade Music’.
‘Handmade Music’ is zowat de zesde cd die Lance Lopez op zijn teller heeft staan na ‘First Things First’, ‘Wall Of Soul’, ‘Simplify Your Vision’, ‘Higher Ground’ en het eerder genoemde ‘Salvation From Sundown’.
Op ‘Handmade Music’ wordt Lance Lopez in de studio bijgestaan door Chris Gipson (bas), Eric ‘Scorch’ Scortia (Hammond B-3 en piano) en Jimmy Dereta (drums). Voor de productie deed Lance Lopez beroep op sterproducer Jim Gaines.
Lance Lopez gaat van start als een orkaan met ‘Come Back Home’, een geweldig rockende shuffle die ten huize Van Belleghem alle kaders aan de muren deed scheef hangen.
En dit is nog niet alles want er is ook nog ‘Get Out And Walk’, ook al een flink uit de kluiten gewassen bluesrocker.
Lance Lopez mag dan al eens stevig aan de gitaarsnaren trekken, hij blijft steeds zijn bluesroots trouw, getuige daarvan Robert Johnson’s ‘Traveling Riverside Blues’. ‘Vaya Con Dios’ is een puik instrumentaal nummer, dat niets te maken heeft met de oude hit van Les Paul & Mary Ford. Ook heel sterk is ‘Black Cat Moan’ van de zwaar onderschatte Don Nix. (Ook de klassieker ‘Going Down’ is van zijn hand, red.)
Op ‘Can You Feel It?’ pakt Lance Lopez uit met hooks die doen terugdenken aan The Georgia Satellites.
We zouden te kort schieten als we de schitterende afsluiter ‘Lowdown Ways’ niet zouden vermelden. Dit is een traag bluesnummer waarop Lance Lopez echter alle gitaarregisters opentrekt. Ook ‘Handmade Music’ klasseren we onder de noemer niet te missen bluesrock.
If you are a bluesrockfan and you have in 2011 just enough money to buy one cd, let it be this one.
Ivan Van Belleghem (5)
 _Vorig jaar zocht Jeff Lorber zijn roots terug op met de cd ‘Now Is The Time’. Fusion was weer aan de orde van de dag. Die richting slaat hij vandaag de dag verder in, en het is jazz funk geworden met een stevige drive erin. Ja, ‘Galaxy’ is een heerlijke teruggang naar de hoogdagen van fusion, en bovendien aangevuld met bijdragen van gitarist Paul Jackson, Jr., saxofonist Eric Marienthal, percussionist Lenny Castro, en trompettist Randy Brecker. Er staan elf gloednieuwe composities op deze cd, in een mengeling van funk, R&B, rock en jazz, die opent met het heerlijk funky ‘Live Wire’, dat zo’n zeven minuten duurt. Vier songs stammen echter uit de vroegere catalogus. Bassist Jimmy Haslip coproduceerde de schijf. “What I like about working with Jimmy is he’s very intuitive,” zei Lorber. “It’s often hard for me to wear so many hats so I really count on him for advice. I have a lot of confidence in him and really trust him. He has a good big picture sensibility, and he really loves the whole recording process, like I do.” ‘Big Brother’ is een track, die de essentie van contemporary jazz vastlegt, gevolgd door het opgepepte, funky ‘Montserrat’. Het melodieuze ‘Singaraja’ is luchtiger en mid-tempo. De titeltrack gooit opnieuw alle energie in de strijd en borrelt op met positieve vibes. ‘City’ is eigenlijk een herbewerking van een song die op de lp ‘Wizard Island’ stond. En ‘Horace’ is een eerbetoon aan pianist Horace Silver, waarna ‘The Samba’, dat stamt uit 1987 op het album ‘Soft Space’ de kunsten van gitarist Larry Koonse tentoonspreidt. ‘Rapids’ kent ook weer die typische fusion drive, met stroomversnellingen. ‘Wizard Island’ is één van de meest gevraagde tunes, en hier herbewerkt. “I’ve always focused on instrumentals that are going to be fun to play live,” zei Lorber. “We’ve been doing so much touring, and songs like this were made for live performance.” Afsluiter wordt ‘The Underground’, een duizelingwekkende extravaganza. Dit is hoog energetische en tevens cohesieve muziek, en brengt fusion een trapje hoger!
Patrick Van de Wiele (4)
 _De meest vermaarde klassieke cross-over groep Il Divo heeft een nieuw album uit. Zoals onterecht door velen gedacht wordt is dit kwartet geen Italiaanse bedoening maar een internationaal gezelschap bestaande uit: de Spanjaard Carlos Marin, de Fransman Sebastien Izambard, de Amerikaan David Miller en de Zwitser Urs Buhler. Na hun platinabeloning die ze mochten in ontvangst nemen voor ‘The Promise’ uit 2008, keren zij terug met een knap staaltje vakwerk. Ze bewegen zich in het schemergebied tussen klassiek / opera en pop, en precies het popgehalte uit zo’n klassiek nummer halen is wat hen aardig lukt. Afgelopen mei ontving Il Divo nog van de Classic Brits de prestigieuze prijs voor “Artist of the Decade Award”. Later in augustus gaven ze twee historische concerten in het London Coliseum, thuishaven van het English National Opera met het Royal Philharmonic Orchestra als gelegenheidsorkest van dienst, waar ze nieuw materiaal uit hun nieuwe album ‘Wicked Game’ voorstelden. Ze verkochten al meer dan vijfentwintig miljoen albums, ontvingen honderdvijftig gouden en platina platen en hun album ‘Ancora’ uit 2005 kwam als nummer één binnen in de Billboard Top 200. Het nieuwe album opent met de titeltrack, en dat is meteen ook de eerste single. Het is een aardige Italiaanse bewerking van Chris Isaak’s klassieke hit. Daarna volgt Roy Orbison’s ‘Crying’ ook al in het Italiaans, en het lijkt wel op een gebed. ‘Don’t Cry For Me Argentina’ wordt in het Engels gebracht, waarna ‘Dov’è L’amore’ weerklinkt. ‘Falling Slowly’ is weer ook in het Italiaans, gevolgd door ‘Come What May’ uit de soundtrack van de film ‘Moulin Rouge’. Verder ook nog ‘Senza Parole’, ‘Stay’ en ‘Sempre Sempre’. Afsluiten doen ze met de langverwachte versie van Bocelli’s ‘’Time To Say Goodbye (Con Te Partiro)’, deels in het Engels en in het Italiaans. Volgens hen is dit het beste wat ze ooit gedaan hebben. De nummers werden ook opgenomen op dvd, en die is samen met deze cd of apart als muziekdvd verkrijgbaar. Voor liefhebbers van Andrea Bocelli of van Pavarotti. Oh ja, op donderdag 23/3 van volgend jaar staan ze op het podium van het Sportpaleis.
Patrick Van de Wiele (3 tot 4)
_SYCO Music • 88697964482 • Sony Music • Il Divo
|
RSS Feed
