Agitation Free is zonder meer het prototype van de Duitse avantgardistische krautrock, die zich in het begin van de jaren zeventig in het zog van Berlijnse groepen zoals Tangerine Dream een plaats in de internationale rockscène wist te veroveren. De groep werd gesticht in 1969 en heette toen kortweg Agitation. Die Free werd er aangekleefd omdat de groep vrij experimenteerde.
Agitation Free verwerkte enkele splits en en reünies, de laatste dateert van februari 2007 en ‘Shibua Nights’ is de registratie van een concertenreeks die Agitation Free weggaf in Tokyo.
Ten tijde van die opnamen zag de bezetting er uit als volgt: Michael Günther (bas), Michael Hoenig (keyboards en synths), Gustl Lütjens (gitaar), Burghard Rausch (drums en percussie), Lutz Graf-ülrich (gitaar).
Ik ben nooit echt wild geweest van krautrock en ik denk niet dat ‘Shibuya Nights’ van Agitation Free daar veel verandering zal in brengen.
In zowel ‘You Play For Us Today’ als in Sahara City’ wordt er geëxperimenteerd dat het geen naam heeft. Het betreft live opnamen, maar het publiek werd zedig op naar de achtergrond gemixt om na het min of meer aanvaardbare ‘In The Silence Of The Morning Sunrise’ met dank aan uitstekend gitaarwerk, plots wakker te schieten.
Een track als ‘Laila’ is een verademing tussen al die spielerei en ik meen zelfs de invloed van Duane Allman te ontwaren. Het beste nummer op de plaat is zonder meer het akoestische ‘Das Kleine Uhrwerk’. Ook in de titelsong van hun allereerste lp ‘Malesch’ uit 1972 zit nog enige melodielijn, maar dan zijn we uitgezongen. In ‘Drifting’ wordt de effectentrommel opnieuw wagenwijd opengezet.
Ik heb mij laten wijsmaken dat Agitation Free iets in de aard van Emerson, Lake & Palmer was, maar ik vind dan toch dat ELP beter te degusteren viel.
Ivan Van Belleghem (2)
Agitation Free verwerkte enkele splits en en reünies, de laatste dateert van februari 2007 en ‘Shibua Nights’ is de registratie van een concertenreeks die Agitation Free weggaf in Tokyo.
Ten tijde van die opnamen zag de bezetting er uit als volgt: Michael Günther (bas), Michael Hoenig (keyboards en synths), Gustl Lütjens (gitaar), Burghard Rausch (drums en percussie), Lutz Graf-ülrich (gitaar).
Ik ben nooit echt wild geweest van krautrock en ik denk niet dat ‘Shibuya Nights’ van Agitation Free daar veel verandering zal in brengen.
In zowel ‘You Play For Us Today’ als in Sahara City’ wordt er geëxperimenteerd dat het geen naam heeft. Het betreft live opnamen, maar het publiek werd zedig op naar de achtergrond gemixt om na het min of meer aanvaardbare ‘In The Silence Of The Morning Sunrise’ met dank aan uitstekend gitaarwerk, plots wakker te schieten.
Een track als ‘Laila’ is een verademing tussen al die spielerei en ik meen zelfs de invloed van Duane Allman te ontwaren. Het beste nummer op de plaat is zonder meer het akoestische ‘Das Kleine Uhrwerk’. Ook in de titelsong van hun allereerste lp ‘Malesch’ uit 1972 zit nog enige melodielijn, maar dan zijn we uitgezongen. In ‘Drifting’ wordt de effectentrommel opnieuw wagenwijd opengezet.
Ik heb mij laten wijsmaken dat Agitation Free iets in de aard van Emerson, Lake & Palmer was, maar ik vind dan toch dat ELP beter te degusteren viel.
Ivan Van Belleghem (2)
RSS Feed
