Picture
Deze kerels zijn geen onbekenden voor ons. Ze waren reeds te gast op het rootsluik van het Goezot festival 2011 waarbij ze met de vaart van een sneltrein hun act afwerkten. Hun ietwat psycho rockabilly sound zorgde er toen voor dat de termometer haast in ’t rood belandde. Het uit Salt Lake City uitgeweken trio, nu in Phoenix Arizona residerend, presenteert ons met deze nieuwe cd weer een uurtje knallende rockabilly.
Op deze schijf vinden we natuurlijk de nodige songs die onze beentjes weer in beweging zullen zetten en dat is maar goed ook.
Als je op de tonen van onder meer ‘Down At The Oak’, ‘Fast Cars, Guitars, Tattoos & Scars’, of ‘Seein’ Double Boogie’ kunt blijven stilzitten dan vrezen we ervoor dat er geen ritme en gevoel in je schuilgaat. Met deze nummers breken ze ongetwijfeld de mentaliteit van de grootste zuurpruim die je maar kan vinden. Met ‘I’m Your Honey Bee’, ‘Damn I’m Dumb’ en ‘If You Ever Want To Come Home’ gaat het er al wat rustiger aan toe, de gitaarsnaren worden wat gespaard maar niet voor lang want met ‘Cruise’ With My Baby’ gaat het rock-‘n-roll feestje gewoonweg verder.
‘Fast Cars, Guitars, Tattoos & Scars’ is een zeer leuke homogene cd, met nummers voor de echte rockabilly fan maar ook de gewone luisteraar zal veel plezier aan dit schijfje hebben.
In de zomer van dit jaar komt het trio weer over naar Europa om hun nieuwe schijf te promoten. Kijk uit naar hun gigs tijdens juli en augustus. Hopelijk vergeten ze niet even te stoppen in België.

Alfons Maes (3½)


Electric Lotus Label  I  EEL-CD-012VS2L  I  Voodoo Swing

 
 
Picture
_‘Songs From Better Days’ is de eerste full cd die de Britse punk-a-billy groep Graveyard Johnnys met frontman Joe Grogan mag opnemen voor Wolverine Records.
‘Songs From Better Days’ komt weliswaar veelbelovend uit de startblokken met ‘Won’t Back Out’ en als afsluiter wordt ‘Radar Love’ van Golden Earring ook nog met het nodige respect behandeld. Alles wat er tussenin ligt is echter andere koek. Graveyard Johnnys schieten de ene hyperkinetische kanonskogel na de andere in onze richting af. Ik las ergens dat 50’s rockabilly de basis vormt voor de muziek van Graveyard Johnnys, maar daar doe ik niet aan mee. Ik ben sinds mijn prille jeugd rockabilly liefhebber en ik vind dat Graveyard Johnnys het genre geen al te goede dienst bewijzen. Ze mogen zelfs niet eens in de onmiddellijke omgeving van, laat ons zeggen,The Cramps verwijlen en de destructieve teksten komen onderhand ook al mijn broekspijpen uit.
Na het beluisteren van ‘Songs From Better Days’ heb ik om af te kicken onmiddellijk ‘I’m The Man’ van Al Ferrier in de cd lader geschoven. Dàt is pas 50’s rockabilly.

When I like to hear some rare rockabilly music I still can turn to Ray Campi, Charlie Feathers, Mac Curtis, Sony Burgess, Al Ferrier, Wanda Jackson and many other great artists.

Ivan Van Belleghem (1)