Met de titel ‘The Hottest Places In Hell... en ‘k ga’t geen twee keer zeggen’ doen de jongens van El-Toros een gooi naar het record voor de langste titel van een cd. Of ze daarmee het Guinness Book Of Records zullen halen is nog maar zeer de vraag. Ze hadden eerder al eens een zeventracks tellende titelloze en een paar singles uitgebracht maar met ‘The Hottest Places’ beginnen ze aan het serieuze werk.
El-Toros is een fors Alkmaars trio dat samengesteld is uit Sicco Roukema (zang en bas), Guido Bruin (zang, gitaar) en Ton Gaarthuis (drums).
Ze zetten er met ‘Mexican Death Squad’ meteen de drilboor in en de schrille stemmetjes snijden door merg en been.
De heren hebben nochtans heel wat in hun mars en ik vind ze best te pruimen wanneer ze instrumentals opdissen zoals ‘The Thing’ of het schitterende ‘Down The Surface’, waarbij Dick Dale telkens om het hoekje komt kijken. Dick Dale is ook nooit ver weg in de gitaarsolo’s van tracks als ‘Let Me Fall’, ‘Last Wave’  en de krachtige afsluiter ‘No Love Lost’
‘Hide This (For Me)’ begint met een Mexicaans klinkende gitaar maar verzandt algauw in een schreeuwerige brei.
Maar alles bij elkaar krijgt Del-Toros toch ruimschoots voldoende van de jury. Het zou me trouwens niet verwonderen moest het trio nu al zitten broeden op een nog langere album titel voor de opvolger.

Ivan Van Belleghem (3½)

Undertow Recordings  I   EAN 3481574339203  I  Del-Toros

Korte nummers, harde riffs. ‘Lex Hives’ duurt amper 31 minuten, in de echte punktraditie. De Bijkorven hebben alle ingrediënten voor een auditief feestje, maar slaan de bal af en toe mis. Opener ‘Come On!’ is erg leuk, maar ‘Go Right Ahead’ is gewoon lawaai en ‘Wait A Minute’ is repetitief gedram. The Hives hebben duidelijk goed geluisterd naar pretpunkers genre The Offspring, maar slagen er niet altijd in om het imitatieniveau te overstijgen. Net als Green Day serveren ze radiovriendelijke punk, maar voorgenoemde Amerikanen weten geregeld te imponeren met een boodschap. Een kritisch meesterwerk als ‘American Idiot’ moeten we vooralsnog niet van The Hives verwachten. Toch zijn er ook enkele aanraders op ‘Lex Hives’ te bespeuren: ‘Patrolling Days’ is zonder meer snedig en ‘These Spectacles Reveal The Nostalgics’ (geweldige titel!) kan zich in het franjeloze speedrockgenre meten met ‘Bloody Belgium’, de vaderlandse klassieker van The Kids. Bovendien getuigt het bijgevoegde boekje van bijzondere humor, wanneer The Hives alle aandacht naar zichzelf toetrekken (‘Vocals by The Hives. Guitars by The Hives. Based on a true story about The Hives.’ etcetera). Ook de cd zelf is verzorgd vormgegeven, als ware het een oude 33-toerenplaat. Op het einde van de dag (en deze recensie) primeert echter de muziek. The Hives kunnen prima rocken, dat staat buiten discussie. Maar soms is de diepgang zoek.

Swedish punk combo The Hives again deliver short songs and hard riffs on their fifth effort ‘Lex Hives’ featuring the good (‘Come On!’, ‘Patrolling Days’, ‘These Spectacles Reveal The Nostalgics’), the bad (‘Wait A Minute’) and the ugly (‘Go Right Ahead’). Not bad, but not memorable either. The Hives do know how to present their product, as evidenced by funny liner notes and cd artwork.

Julian De Backer (3)

Columbia  I  88697630092  I  Sony Music  I  The Hives