The Easy Star Allstars: Trillah

20/08/2012

 
Foto
Naar aanleiding van het album ‘Lonely Hearts Dub Band’ hadden wij exact drie jaar geleden op het Labadoux Festival, de unieke gelegenheid om Ras-I-Ray en Kirsty Rock te interviewen. Met een vlotte babbel belanden wij automatisch bij de vorige succesalbums ‘Dub Side Of The Moon’ en ‘Radiodread’. Al deze constructieve classic albums werden vlotjes omgetoverd tot reggae, ska en overdubte popdeuntjes. Nu wordt Michael Jackson ‘Thriller’ onder de doopvont gehouden. ‘Thriller’ is een album uit 1982 en was het zesde studioalbum en meteen het 2e soloalbum op Epic Records voor Michael Jackson. Uit deze release kwamen liefst 7 singles, hoogst ongebruikelijk in de muziekbusiness. Maar een mijlpijl in de muziekgeschiedenis. Alle 9 nummers werden nu ook opnieuw omgetoverd tot heuse reggae, pop, rock en indie rocksongs. The Allstars krijgen ook nu weer versterking van ondermeer Steel Pulse, Luciano, Michael Rose (Black Uhuru), Spragga Benz, Cas Haley, Mojo Morgan (Morgan Heritage), The Green en Christopher Martin. ‘Trillah’ is voor de band de eerste bewerking van een Amerikaanse artiest, het eerste conceptalbum, de eerste R&B en soul arrangement, maar tevens ook een eerste bewerkte release uit de jaren ‘80. De vrolijke New Yorkse band heeft voor de gelegenheid twee extra tracks aan het album toegevoegd. De afsluiters ’Dub It’ en ‘Close To Midnight’ zijn als het ware ‘Thriller’ compilaties die met heavy baslijnen zijn ingezaaid en een evenwichtige partij vormen met de blazerssectie. Het schijfje opent, net zoals bij Michael, met ‘Wanna Be Starting Something’. Met een Afro beat intro gaat het gezwind naar zeer dansbare popart. ‘Babe Be Mine’ draagt een ska gehalte in zich en sluit perfect aan bij zijn voorganger. Natuurlijk wordt ook de reggae niet verloochend en ‘The Girl Is Mine’ is werkelijk een zeer geslaagde reproductie. Jacksons titeltrack ‘Thriller’ herbergt zelfs het originele wolf gejank. Al waait de backbeat al even snel naar een andere richting. Jawel, die van Jamaica uiteraard. ‘Beat It’ is misschien wel de minst geslaagde versie. Net iets teveel overdub en synthesizer om er een leuke boel van te maken. Maar ‘P.Y.T.’ ( Pretty Young Thing), origineel van de componisten James Ingram en Quincy Jones, zal de N.Y. discotheken overweldigen. Laat de zweetdruppels maar de vrij loop, want ook ‘Human Nature’ is een natuurlijke schoonheid. De laatste original ‘The Lady In My Life’ heeft een ongelooflijke warme backingvocaal en al even knappe zangpartijen. Producer Michael Goldwasser en zijn olijke bende The Easy Stars Allstars schuwen geenszins de enorme muzikale risico’s niet en slagen er opnieuw in om de muzikale tijden en de transacties perfect in elkaar te laten overlopen. En dit zonder de originele feeling te verwaarlozen. Een kunst op zich !

New York is blessed with a band as The Easy Stars Allstars. Also if you are a big fan of  mister Michael Jackson, you’re going to like these cover songs. Let’s surprised you with this magical sound. Order now on the official website.

Philip Verhaege (4)
Easy Star Records I  Zonder Nummer I  Easy Stars Allstars
 

The Strides: Reclamation

09/12/2011

 
Picture
_Wie had er ooit gedacht dat we op een mooie dag een reggae plaat uit Sidney, Australië in onze brievenbus zouden krijgen? Ik in ieder geval niet. Maar kijk, na hun titelloze debuut in 2009 ligt nu ‘Reclamation’ van The Strides in de afdeling ‘World Music’ van de Fnac.
Het is niet zonder risico dat je een muziekgenre uit zijn natuurlijke biotoop weghaalt, maar The Strides doorstaan de test meer dan behoorlijk. Ook al omdat The Strides niet altijd strak binnen het reggaegenre kleuren, maar soms ook jazz en funk in hun muziek inlassen, zoals bij het instrumentale ‘Umbi Gumbi’. De titelsong ‘Reclamation’ is zelfs rechttoe rechtaan hip hop en rap.
Heel leuk is de instrumentale reggae ‘F.K.D. (Farewell King Deuce-A-Mo)’ en de opener ‘Storm Clouds’, ook al met een reggaebeat, maar de zanger komt mij heel blank over.
In ‘Wel Hung Parliament’ zit er een nogal hoge dosis free jazz en voor een leek als ondergetekende hoeft dit niet langer dan zes minuten te duren. Nee, dan liever ‘Fresh Lady’, dat opnieuw aanknoopt met een prettige reggaebeat.
De laatste twee tracks zijn overdubs van ‘Fresh Lady’ en ‘Storm Clouds’ en lijken mij enigszins overbodig. Maar alles bij elkaar is ‘Reclamation’ van The Strides toch geen afknapper.
Voor alle volledigheid de bezetting: Nick Garbett (trompet), Jeremy Rose (tenor sax), Matt Ottignon (baritone sax), Danny Pliner (keyboards), Matt Smith (gitaar), Rory Brown (bas), Al Hicks (drums) en Fabian Hevia (percussie).

Have you ever heard about kangooroo reggae? You can get an answer by listening to The Strides from Sidney, Australia.

Ivan Van Belleghem (3)
_Record Kicks • Nr.: RX042 • The Strides
 

Trevor Hall: Everything Everytime Everywhere

21/09/2011

 
Picture
Zonder petje oogt deze blonde jongeman als een neefje van Kurt Cobain maar tapt uit een totaal ander muzikaal vaatje. Vanuit het zuiden van Californië levert hij al enige tijd zomerse muziekjes af. De reggae van Bob Marley en eclectische blues Ben Harper, met wie Hall toerde, zijn andere onmiskenbare invloeden. Op zijn vierde werkstuk drijft Hall wat verder weg van de reggaebeat. ‘Fire’, een duet met Cherine Anderson, leunt evenals de rinkelende opener ‘The Return’ nog enigszins aan bij de Jamaicaanse traditie. Zowel de clichématige pop van ‘Brand New Day’ als de vrijblijvende ska van ‘Different Hunger’ zijn radiovriendelijke stuff voor een zender die door ondergetekende wellicht nooit zal geprogrammeerd worden. De zielloze rap in een soort “California meets Jamaica” slang van ‘Te Amo’ noch ‘The Love Wouldn’t Die’ nodigen uit tot een tweede luisterbeurt. Op de door handclaps begeleide folkchant ‘The Mountain’ dat bijna negentien minuten aansleept zitten we niet echt meer te wachten! Streven naar een multiculturele mix lijkt in muziekland een even hachelijke evenwichtsoefening als in de dagdagelijkse samenleving, helaas.

Cis Van Looy (2 tot 3)
Vanguard • 78151-2 • Hemifran • Trevor Hall