 De Duitse groep Threestyle bestaat uit saxofoniste/fluitiste/pianiste/keyboards Magdalena Chovancova, wiens cd ‘Moving Up Quickly’ ik zojuist besprak, Robert Fertl (gitaar, bas, trompet, zang) en Magdalena’s zus Gabriela (drums, vibrafoon). Magdalena en Robert schreven alle composities en voorzagen ze van arrangementen. Met de single ‘Chilling Mr. Benson’ opent hun cd, en het is een mengeling van smooth jazz met chill out. ‘Nice To Be There’ drijft op een mid-tempo ritme, terwijl Magdalena het keyboard bespeelt op ‘Stratospheric Flight’. ‘You Made It’ is rustiger, waarna ‘Traffic Jam’ zich funky voorsleept. Daarentegen is ‘New Summer Lounge’ een echte chill out verademing, je waant je echt op een zuiders strand. De titeltrack kabbelt zo relax verder, en iets verderop staat ‘Never More’, ook een chill out nummer. Afsluiter ‘Out Of My Dreams’ is een funky track. Een leuke verrassing uit Europa!
Patrick Van de Wiele (3½)
Smooth jazz with chill out influences.
 Saxofoniste Magdalena Chovancova is lid van de Bavariaanse groep Threestyle, die buiten haar bestaat uit Robert Fertl (gitaar, trompet, flugelhorn) en uit haar zus Gabriela Chovancova (drums en vibrafoon). Haar nieuwste soloalbum werd geproduceerd door Robert Fertl, die samen met haar alle composities schreef, alsook samen voor de arrangementen zorgde. Nu zijn er in het smooth jazz genre al tal van vrouwelijke saxofonistes zoals Candy Dulfer, Mindi Abair, Pamela Williams, Jessy J, maar Magdalena voelt zich zeer goed thuis in dat rijtje. Daarbij bespeelt ze ook nog de piano, de fluit, de keyboards en zingt ze. En ze ziet er nog leuk uit ook, blond, met blauwe ogen. Op dit hoofdzakelijk instrumentale album vangt zij aan met het kalm kabbelende ‘Easily In Love’, waarna ‘The Smoothness Of Your Skin’ op een trage beat drijft. De titeltrack klinkt wat traditioneler, en verandert van traag naar ritmischer. Dan gaan we de romantische toer op met ‘Six Weeks And Eight Days’, gevolgd door ‘What A Dub’ dat meer naar eigentijdse jazz neigt. Het klinkt dat weer meer zuiders op ‘Sax Com Mar E Sol’ met accordeon. Daarna gaan we op reis naar de polen met ‘Polar Rain’, gevolgd door de Spaans aandoende ‘Andalusia Lounge’, waarop akoestische gitaar in duet gaat met fluit. ‘Mountain Vibe’ is weerom een uitstapje naar contemporary jazz, met daarachter het funky ‘Slap Man’. De zee-engte Bosphorus verdeelt Turkije in twee delen, een Europees deel en een Aziatisch deel. ‘Spring At The Bosphorus’ laat je de lente daar voelen. En met ‘El Carino Loco’ gaat het tempo de hoogte in, op een Latin ritme.
Patrick Van de Wiele (3½)
Magdalena hops from smooth to contemporary jazz.
 Jeanette Bertha Harris werd geboren op 9/3/1979 in Fresno, Californië en vertoonde al zeer vroeg een interesse in muziek. Op haar vijfde speelde ze al gitaar, op haar zesde nam ze pianolessen, en op haar negende begon ze met saxofoon. Haar ouders moedigden haar aan. Op school kwam ze in contact met Latin Jazz en in die tijd was ze ook de saxofoniste tijdens de Bullard High School’s deelname aan het Monterey Jazz Festival. Daarna trok ze naar het prestigieuze Berklee College of Music in Boston. Na haar afstuderen keerde ze terug naar Fresno en begon samen met haar broer Michael een smooth jazzband. Een optreden in een lokale pizzeria samen met vriend Patrick Olvera op bas zorgde voor een doorbraak. Clubs begonnen te bellen en de lokale smooth jazzradio haalde hen naar de studio. Jazzfestivals volgden, waar ze naast de groten in dit genre stonden. Een eerste cd ‘Here and There’ volgde, waarna het live album ‘Jeanette Harris Live at Platinum Live’ eraan kwam. Jeanette’s stijl wordt wel eens vergeleken met die van wijlen grootmeester Grover Washington Jr., en dat is geen klein bier.
Ik recenseerde hier vroeger al de cd ‘Reflections’ en voor www.smoothjazz.eu besprak ik de cd ‘Saxified’. Nu is haar vierde cd voorgesteld die pas op 2/4/2013 uitkomt. Jeanette schreef bijna alle songs zelf, en produceerde ze nog ook. Opener ‘Just Keep Holding On’ is de eerste prachtige single, en drijft op het ritme van een shuffle. Met ‘Passing Time’ gaat het tempo ietwat naar beneden, en George Freeman bespeelt de keyboards. Jeanette doet het daarna zachtjes aan op het zwoele ‘Take Me There’, met Darrell Crooks op gitaar. Vervolgens komt de instrumentale titeltrack eraan, waarna een zonnige Latin vibe ‘Muy Caliente’ introduceert. Op de tonen van ‘The Ride’ gaan we een einde cruisen, weerom in het gezelschap van gitarist Darrell Crooks. Even uitrusten daarna met het zwoele ‘Chillin’’, gevolgd door de Luther Vandross cover ‘Here & Now’. ‘Oh So Good’ is ritmischer, met ’12:57’ op zijn hielen. Deze track werd geschreven door Marcus Anderson, die ook de keyboards verzorgt. Relaxed komt het geluid van ‘Ja’licious’ uit mijn boxen. Afsluiten doet Jeanette met twee gezongen tracks, eerst ‘Thankful’ en daarna de vocale versie van de titeltrack, beiden gebracht door Joel Bowers. Een mooie cd, die het genre nieuw leven in blaast.
Patrick Van de Wiele (4)
Beautiful smooth jazz by sax stress Jeanette Harris. Listen and you’re in for a treat.
 Op vierjarige leeftijd begon Al piano te spelen, en twee jaar daarna sax. Op zevenjarige leeftijd schreef hij zijn eerste song en richtte zijn band op. Zes jaar later stond hij voor het eerst professioneel op de planken. Later studeerde hij klassieke piano wat leidde tot zijn eerste eigentijdse jazz composities. Na verscheidene jaren songs geschreven te hebben en opgetreden te hebben met de jazzgroep Déjà Blue, ging Al solo. In 2008 kwam zijn debuut ‘Three Before Midnight’ uit. Nu is de opvolger er met hulp van enkele belangrijke muzikanten uit het smooth jazz wereldje. Hij opent met het vreugdevolle ‘Follow Your Dreams’, gekruid met old school funk, waarna de single ‘Drive Time’ eraan komt. Op deze urban groove geeft Chieli Minucci een elektrische gitaarsolo ten beste. Na een ‘Prelude’ pianostukje komt de mooie titeltrack op de proppen. Saxofonist Jeff Kashiwa daagt op voor de souljazz van ‘We Don’t Do That Here’, rond een Hammond B-3 orgel. Daarna is de beurt aan de Britse gitarist Chris Standring op de eilandtune ‘Bamboo Forest’. Dit is een rustige melodie met mooi gitaarwerk, gevolgd door funk met ‘Dr. Groove’. Drummer Joel Rosenblatt (van de groep Spyro Gyra) vervoegt saxofonist Jeff Kashiwa voor de big band swing van ‘4 x 4’. Met ‘Smooth It Out’ keren ze terug naar de eigentijdse smooth jazz, en weerom blaast Jeff Kashiwa op zijn sax. Zijn collega Eric Marienthal lost hem af voor het Oosters klinkende ‘East 86th’, dat evolueert naar een drijvende beat. Afsluiten doet Al met het klassiek beïnvloedde ‘My Father’s House’. Al zei zelf: “Working with musicians of this calibre was a phenomenal experience not only because I am such a fan of their work but also because they helped me 'up my game.' I hope that when people listen to these songs, they will find something that reminds them of nice memories in their own life. I want them to relax, enjoy and connect with those special moments as they hear interpretations of my own Times and Travels." Mooi gedaan Al, je verdient een pluim!
Nice smooth jazz with help from some of the finest artists in the field.
 De in Canada geboren multi-instrumentalist en producer Darren Rahn bracht in 2007 zijn debuut ‘Once in a Lifetime’ uit op nuGroove Records. Maar hij blijft erbij dat de saxofoon zijn eerste liefde blijft. “I was an artist before I was a producer. The producer thing just kind of happened,” zei hij. “Long before I was doing what I do now, I was playing the saxophone.” Hij kijkt op naar pioniers zoals Grover Washington, Jr., Jeff Lorber en David Sanborn, en heeft van hen geleerd. Zijn nieuwste cd barst van de energie met vreugde en vastberadenheid, zoals opener ‘Way of the Future’ voortborduurt op een leuk, ontspannen ritme. ‘Into the Light’ is opgewekter en dansbaarder, waarna op het swingende ‘Magical’ Joshua de zang verzorgt. Gitarist Paul Brown duikt op op de romantische ballade ‘Give ‘n’ Take’, waarbij Darren er zijn sax rond weeft. Joshua keert terug op ‘Magnetic’, gevolgd door het opgewekte ‘Revelation’. Collega fluitist Najee maakt zijn opwachting op het stuwende ‘Studio 54’, samen met Nate Harasim op Wurlitzer, keyboards en synth bas. Daarna komt de sexy titeltrack (en ballade) opzetten, gevoelig gezongen door Maxine Hardcastle, de dochter van Paul Hardcastle. ‘One Step Ahead’ bruist weer van de energie, waarna de funky track ‘Euro Trippin’’ aanzet. En op ‘Flashback’ kan je collega saxman Dave Koz horen in duet met Darren. Met het rustige ‘The Healing’ sluit hij af. Een fijn album van een getalenteerd artiest.
A fine album by a talented artist.
Patrick Van de Wiele (4)
 Het sublabel Cutmore Records van Trippin N Rhythm Records heeft één van zijn eerste contracten afgesloten, en dit met de achttienjarige pianist en producer Nicholas Cole. Nicholas brengt een frisse wind mee die het smooth jazz genre nieuw leven inblaast. Hij componeerde veertien originele tracks en liet zich bijstaan door enkele van zijn collega’s. Zo is op mid-tempo nummer ‘Please Don’t Say No’ gitarist Tim Bowman te horen. Nicholas speelt fris op zijn piano en doet me denken aan Jonathan Fritzen en Brian Culbertson. Op het relaxte ‘Between Us’ kan je trompettist Michael Stever horen. ‘Falling for You’ is relaxt, melodieus en mooi, en ‘When I Think of You’ wordt opgeluisterd door de zang van Marcus Anderson. Dan wordt het opgewekter en energieker met ‘In It To Win It’, gevolgd door het romantische ‘Just One Night’ waarop Steve Cole sax speelt. De titeltrack is een mooie mid-tempo track, zeer melodieus! ‘Beyond The Stars’ is de enige gezongen song op het album, en dit door Lynne Fiddmont. Op ‘Snap’ is nieuwkomer Vincent Ingala op sax te horen, waarna Steve Oliver zijn Spaanse gitaar bovenhaalt voor ‘Oasis’. Dan doet Nicholas het wat kalmer aan met ‘Playin’ Again’, gevolgd door het frisse ‘Triple Threat’ met Julian Vaughn op bas en Marcus Anderson op sax. Afsluiten doen we met ‘Conversations’ en de ballade ‘Tatiana’. Het staat vast dat Nicholas veel talent bezit en hij een nieuwe wind doorheen smooth jazz laat blazen.
Nicholas puts new life into smooth jazz and I love it!
Patrick Van de Wiele (4)
 Alweer de achttiende editie van deze uiterst succesvolle Duitse compilatiereeks. Er was ooit een playboy, die ook gentleman, kunstverzamelaar, documentairemaker, sportman, high tech enthousiasteling, charmeur en aanbidder van vrouwen was, en zijn naam is Gunter Sachs. Deze kenner van de kunsten en liefhebber van diversiteit zou zeker een fan van de muziek op deze cd geweest zijn. En aldus werd beslist om deze editie aan hem te wijden. Versierd met foto’s die hijzelf professioneel maakte, evenals met foto’s uit zijn privé-leven. De variëteit van de songs is in de traditie van wavemusic: tijdloze songs uit de wereld van pop, jazz en soul, tezamen gebracht om een perfecte cocktail te vormen. Weerom achtentwintig tracks op twee cd’s, beginnend met Gabriel Gordon with Soulounge en ‘Under The Sun’, over de reggaepop van Keziah Jones met ‘Rhythm Is Love’, naar de Duitse formatie Tok Tok Tok met een cover van The Beatles hit ‘Get Back’, langsheen de Nieuw Zeelandse dub-soul band Fat Freddy’s Drop en ‘The Raft’, tot bij Bobby McFerrin en ‘Say Ladeo’ met zijn virtueel koor, naar de Berlijnse Céline Rudolph met ‘Liebeskrank’. Daarna komt de Italiaanse Nicola Conté met ‘Do You Feel Like I Feel’, gevolgd door mijn favoriet George Benson met ‘Fly By Night’ en zijn Zuid-Afrikaanse collega Jonathan Butler met ‘You Got To Believe in Something’. Trompettist Rick Braun brengt de Earth, Wind & Fire cover ‘Shining Star’, Brigette de bossa nova ‘Agua de Beber’, en Jehro presenteert ‘Tonight Tonight’. Afsluiten doet Brigtte Bardot met ‘La Madrague’ en Jeff Bernat met ‘If You Wonder’.
Schijf twee bevat de gloednieuwe song ‘Goodbye To Yesterday’ van Incognito, gevolgd door ‘Roots’ van Jef Cascaro, en ‘The Whole Enchilada’ van Keb’Mo’. Lizzy Loeb brengt ‘None Or Too Much’, waarna de Brit James Morrison ‘Person I Should Have Been’ zingt, en R&B zanger Kem ‘Matter Of Time’ presenteert. Daarna gaat het via Sandhy Sondoro en ‘Find The Way’, over Jahcoustix & Outsideplayers met ‘Good Things’, langsheen Bungalove en de bossa ‘Aphrodisiaco’, en naar Gabin & Z-Star met ‘Slow Dancin’ Dans La Maison’. Khari Cabral Simmons feat. India.Arie zingt ‘Never In Your Sun’ zet de finale in, gevolgd door Peter Getz met ‘It’s Probably Me’, de simpele, akoestische versie van Simply Red’s ‘Holding Back The Years’ , tot bij afsluiter Bebo Best & The Super Lounge Orchestra feat. Iain Mackenzie met ‘Now and Ever’.
Veel onbekende namen ook weer. Spijtig, dit promo-exemplaar vermeld geen jaartallen en songwriters, en dat weet ik altijd graag. Toch een klassenproduct, zoals we dat van dit label gewoon zijn! Een muzikale reis voor allen die van goede muziek houden!
Patrick Van de Wiele (4)
 Uit Marion, Arkansas, komt het geluid van saxofonist Cameron Ross. Cameron werd geboren in Osceola, en zijn achtergrond is geworteld in God en in muziek. Als kind wist hij al dat zijn plaats in de muziek was, maar waar precies was hem niet duidelijk. In de zesde klas wou hij drums spelen, en hij werd lid van de schoolband. Maar zijn ouders vertelden hem dat hij moest saxofoon spelen. Hij wou echter niet, omdat dat er op dat instrument te veel knoppen stonden. Uiteindelijk nam hij toch zijn sax mee naar huis, en begon te oefenen. Op zijn veertiende speelde hij in de kerk samen met zijn broer Byron, die net trompet begon te spelen. Samen met andere kerkmuzikanten richtten ze de groep The Promiseland Band op. Na enkele jaren begon de interesse te dalen en Cameron besloot om solo te gaan. Zo trok hij op zijn zestiende de staat rond om overal te spelen. Aan de Arkansas State University kreeg hij de kans om er een Bachelor in Music Education te behalen. Nu is zijn debuut verschenen, en er staan originele nummers op en ook enkele covers. Zo is ‘Love Never Fails’ van Kem een voorbeeld van een cover. De overige nummers getuigen van een opgewekt geluid, dat Cameron maakt met zijn spirituele filosofie in het achterhoofd.
Joyful smooth jazz with a spiritual message.
Patrick Van de Wiele (3 tot 4)
 Skip Bauchman is wellicht de enige jazzartiest die bij de Geheime Dienst werkte om voor presidenten (Carter, Reagan, Clinton en Bush) te beschermen, als onderdeel van de antiterrorisme eenheid van de LAPD. Deze man uit Los Angeles is een multi-instrumentalist (gitaar, drums, bas, keyboards) en heeft in verschillende bands gespeeld. Twee jaar voor zijn pensioen in 2009 trommelde hij bevriende muzikanten op om zijn debuutalbum op te nemen. Dit is zijn tweede CD en samen met saxofonisten Rodney Taylor en Henry Battle en keyboardspeler Edell Shepherd brengt hij hier jazz funk met verschillende invloeden. Het zijn melodische songs, funky en instrumentaal. Zoals bvb. de opener en eerste single ‘Paradise Was Cool’. ‘V’ begint als funky old school track, maar gaat dan over in een rockjazz, fusion song. ‘Snap To This’ heeft dan weer bluesinbreng, terwijl ‘Paulo and Aziz’ een pure bossa nova tune is met inbreng uit het Midden Oosten. ‘Interrupted By Life…Ashley’s Song’ bevat sax van Cleto Escobeto en in ‘Can’t End This Love’ flaneert een elegante piano over een exotische samba groove. De funk keert terug met ‘Straighten Up Right Now’ gemengd met romantische, exotische ritmes. ‘Southbound Through The Houses’ is een energetische funk met jazz, gedragen door Hammond B-3 orgel en synthesizer. R&B komt aan bod op ‘Old Man Cool’, terwijl ‘The Voyage Of…’ een exotische samba is. ‘Whisper In My Ear’ sluit af met een mengeling van soul en jazz.
Adventurous smooth jazz with all kinds of influences.
Patrick Van de Wiele (3 tot 4)
 Uit Tucson, Arizona komt het nieuwe geluid van smooth jazz saxofonist Neamen Lyles. Daarbij legt hij een opzienbare maturiteit aan de dag, met de hulp van songwriter/gitarist/keyboardspeler/producer Jay Soto. Ook schreef Soto het merendeel van de tracks, en twee samen met Neamen. Maar er is ook de inbreng van keyboardist Jeff Lorber, pianist Brian Simpson en bassist Mel Brown. "My songs are about hope, excitement, inspiration and fun," zei Neamen. "My music conveys fun and entertainment that anyone can enjoy, while displaying that I'm a highly skilled musician, creative and full of passion." Mijn interesse voor sax begon toen ik David Sanborn op de radio hoorde, voegde hij daaraan toe. Andere invloeden komen van Gerald Albright, Eric Marienthal, Grover Washington, Jr. en, Charlie Parker, maar ook van popartiesten Mariah Carrey en Michael Jackson. Het album begint met ‘Candy’, een vlot up-tempo nummer, waarop Freddie Fox ook gitaar speelt. Met ‘Let’s Chill’ gaat het tempo naar beneden, en wordt het heerlijk relaxen. De titeltrack barst weer van de energieke up-tempo sound, waarna ‘Don’t Say Goodbye’ romantiek met zich meebrengt. ‘Who Dat’ kiest voor krachtige contemporary jazz. “The album is designed to be something that anyone can listen to. It’s heavily focused on current pop music in its appearance and delivery, but at the core it always reaches for the artistic maturity of jazz.” En dan komen we bij de prachtige, enige cover, nl. ‘Remember the Time’ van wijlen Michael Jackson, met zang tijdens het refrein van David Lancette en Jodi Light. De ballade ‘Thinking of You’ wordt gevolgd door het mid-tempo ‘Feels Like Heaven’. ‘Things Change’ was al internationaal te horen via The Weather Channel. Afsluiten doet hij met de contemporary jazz van ‘Cooling the Plasma’. Daarbovenop neemt hij muziek op voor de BBC sciencefictionreeks ‘Dr. Who’. Het lijdt geen twijfel dat Neamen een boeiende carrière te wachten staat.
Neamen surprises me in a positive way. His freshness and maturity shine bright. Keep up this good work!
Patrick Van de Wiele (4)
|
RSS Feed
