Janni Littlepage: Strange Angels 12/10/2011
Tot haar introductie met ‘Strange Angels’ hadden we nauwelijks iets gehoord van deze zangeres en pianiste uit Californië, een kennismaking die niet tegenvalt. Akkoord, de muziek en de angelieke stem van Littlepage en de verfijnde muzikale omlijsting van sessielui als David Piltch, Mick Flowers lijken me net iets te afgelikt en te krampachtig lonkend naar de commercie maar bij nadere beluistering toch bijzonder aangename momenten beleefd met dit schijfje boordevol folkpop. ‘Strange Angels’ is overigens opgedragen aan de vorig jaar overleden Kenny Edwards. Dit zijn wellicht de laatste studiosessies van de oprichter van The Stone Poneys en de man achter de prille Linda Ronstadt en Karla Bonoff, en bovendien gewaardeerd ‘compagnon de route’ van Nina Gerber. De vocale verrichtingen evenaren nergens het duizelingwekkende niveau van Ronstadt maar Littlepage weet in navolging van Bonoff toch meer dan behoorlijk songwerk af te leveren. Dat gebeurt al dan niet in samenwerking met Johan Seige, een songwriter uit Zweden of Vivien Kooper. ‘Amazing Grace’ coveren lijkt me een bijzonder hachelijke onderneming en de ronduit melige versie van deze traditional bedekken we graag met de mantel der liefde voor bijvoorbeeld songwerk als ‘The Buckeye Tree’. In deze wondermooie pianoballade rouwt Janni om haar geliefde voor -en ouderlijk huis in de schaduw van een uit Ohio afkomstige kastanjeboom en omringd met een prachtige tuin. Een idyllische omgeving die ze nog voor haar tienerjaren moest verlaten. Het leverde een weemoedige song op waarin onmiskenbaar heimwee opduikt naar haar jeugdjaren. ‘All My Days’ ademt een identieke treurige sfeer uit die door de viool van John Weed nog geaccentueerd wordt. Het is ademloos luisteren naar ‘Gerry & Her Baby Grands’, een ontroerende ode aan Geraldine Vallierre die in de Vaudeville jaren met een vrouwelijk pianokwartet wereldwijd triomfen oogstte. Het sfeervolle ‘When The Snow Falls In Bagdad’ dat in samenwerking met de Ierse songwriter Parisch Browne tot stand kwam meandert rond geïnspireerde gitaarloopjes van Edwards die in songs als ‘A Train’ met fraaie harmonie zang schittert naast de kristalheldere zang van Littlepage. Een ingetogen werkstuk dat uw aandacht verdient. What a pleasant surprise, the excellent folk pop of this elegant piano player and singer-songwriter from California deserves your full attention. Cis Van Looy (4) CommentsLeave a Reply |

RSS Feed