_Niet lang nadat The Who hun rockopera ‘Tommy’ gemaakt hadden, begon Pete Townshend aan een opvolger, een sciencefiction rock opera. Componist en wiskundige Lawrence Ball brengt nu Pete Townshend’s ‘Lifehouse’ project tot leven. Townshend stond daarbij in voor de coproductie. Een centraal thema in het ‘Lifehouse’ verhaal, dat gesitueerd is in een futuristische omgeving waar rock ‘n’ roll niet bestaat, is dat er een geheim concert gepland is waarbij iedere individueel lid van het publiek zijn persoonlijke karakteristieken in een computer inbrengt en dat er op basis van dat een uniek stuk muziek gegenereerd wordt. De culminatie van het concert kwam er nadat alle karakteristieken van de individuelen ingevoerd waren op hetzelfde moment, wat leidde tot een perfecte muzikale noot, dat uitmondde in een massaal nirvana dat Townshend beschreef als een soort hemelse kakofonie. Lawrence creëerde de tracks op de eerste schijf ‘Imaginary Sitters’ als een toetsteen om de software te ontwikkelen die de taak zelf zou klaren. De tweede schijf ‘Imaginary Galaxies’ werkt dit gegeven breder uit in grotere permutaties, variabelen en verscheidenheid.
Dit alles werd werkelijkheid via de website ‘The Lifehouse Method’ die Townshend, samen met Ball en programmeur Dave Snowdon opzette in 2007 en 2008. Die website bood de mogelijkheid aan gebruikers om terstond een stuk muziek te creëren en er werden zo’n tienduizend unieke werken gebaseerd op de individuele karakteristieken en persoonlijke trekken gegeneerd.
De muziek op schijf één is voortstuwend en nogal chaotisch. Er staan elf tracks op. Die op schijf twee is eerder meditatief en traag en zweverig. Ze bestaat uit drie tracks, die zo’n twintig minuten per stuk duren, en die allemaal aan iemand opgedragen zijn: de eerste aan wijlen Syd Barrett (Pink Floyd), de tweede aan wijlen Hugh Hopper, en de derde aan wijlen Gyorgy Ligeti.

A double album created with electronic algorithms.

Patrick Van de Wiele (3)

_Navona Records  I  NV5860  I  Lawrence Ball