_Tien jaar geleden richtte Little Feat, een eigen label op. Hot Tomato Records, een interactief forum waarop de fans live materiaal vinden als alternatief voor het bootlegcircuit, een beetje vergelijkbaar met het langlopend project van The Allman Brothers Band. Het afgelopen decennium zien afzonderlijke sets onder de noemer ‘Raw and Ripe Tomatoes’ het daglicht. Naar aanleiding van de veertigste verjaardag van het titelloze debuut komt Proper Records nu met een lijvige compilatie van dat livemateriaal aanzetten. Verdeeld over drie cd’s krijgen we in veertig songs een fraaie dwars doorsnede van Little Feat’s podiumverrichtingen. In het voorjaar van ’79 stapte Lowell George op en met zijn plotse overlijden tijdens een solotournee lijkt definitief een einde te komen aan het muzikale sprookje.
We moeten het stellen met een handvol langspelers die onveranderlijk in een geniale fusie van West Coastrock, en Dixielandboogie een inventief mengsel van country, blues en jazz herbergen. Na een lange stilte besluiten pianist Bill Payne en gitarist Paul Barrere, naast George de belangrijkste songleveranciers, in ‘88 de draad terug op te pikken samen met, de oorspronkelijke drummer Richie Hayward en een uitgebreide ritmesectie. Zanger Craig Fuller en gitarist Freddie Tackett zijn de nieuwkomers op de opmerkelijke comebackplaat. ‘Let It Roll’ wordt evenals ‘Representing The Mambo’ en ‘Shake Me Up’, de laatste met een origineel hoesontwerp van de legendarische huisillustrator Neon Parks, op gemengde gevoelens onthaald. Op het podium blijft het echter een lichtjes fantastische band. Dat wordt overduidelijk geïllustreerd op cd twee die vanaf de vroege reünie periode, met een fantastisch acterende Fuller in nieuw werk en enkele Feats klassiekers tot de komst van zangeres Shaun Murphy en op cd drie verder loopt tot in 2004. Het is met die lineup dat Little Feat enkele jaren geleden op Peer Blues aantrad. Bijzonder fraai allemaal maar het is toch vooral CD 1 die de aanschaf verantwoord. Het begint met enkele live-registraties van de oer-Feat. Lowell George was evenals Roy Estrada uit Zappa’s Mothers Of Invention gestapt en dat is nog duidelijk te horen op ‘The Fan’ dat de ‘rock ’-n’ roll Doctor samen met Payne componeerde. Verder nog fraai werk zoals ‘Texas Rose Cafe’ met Bonnie Raitt, die de slidekneepjes van George leerde en ‘Lafayette Railroad’ uit de vroege periode. Vervolgens komt de met gitarist Barrere uitgebreide Little Feat uitvoerig aan bod. Op ‘Sailin Shoes’ opgenomen in ’73 hoort de aandachtige luisteraar opnieuw Bonnie Rait en het in een zwierig ‘Dixie Cicken’ overlopend ‘Cold, Cold, Cold’ blijft een sublieme combinatie. Het heeft wellicht te maken dat ik Little Feat voor het eerst op een podium mocht beleven. Nummers als ‘Long Distance Love’ en ’Down Below The Borderline’ blijven mijn absolute favorieten, daar kan een wat mindere klankmix niet op afdingen. Jammer dat het schitterende ‘All That You Dream’ niet geselecteerd werd. Hoe dan ook, dit is een liveverzamelaar die de intrinsieke klasse van een onnavolgbaar muzikaal rootscollectief, ook in meer recente tijden, nog eens ondubbelzinnig aantoont.
Cis Van Looy (4 tot 5)