_Na tien jaar afwezigheid staat Zellar hier weer en nu met een kanjer van een cd!!!
Wanneer de Amerikaanse band The Gear Daddies er in 1992 een punt achter zetten, vond Martin Zellar dat het hoogtijd was om een solocarrière uit te bouwen. De Daddies maakten voor PolyGram twee langspelers, nl. ‘Billy’s Live Bait’ (1990) en ‘Can’t Have Nothin’ Nice’ (1992). Hun debuut kwam reeds op de markt in 1990 via het Gark platenlabel.
Zellar’s debuut als een soloperformer kreeg gestalte in de vorm van ‘Born Under’ en al snel volgden ‘Martin Zellar & The Hardways’, ‘The Many Moods Of Martin Zellar & The Hardways’, ‘Two Guitars, Bass & Drums’, ‘Scattered’ en nog enkele andere. Maar ‘Scattered’ is misschien wel Martin’s meest introspectieve poging om in zijn eigen verleden én ervaringen te delven…  zowel de positieve als de negatieve elementen verwerkt hij hier in zijn songs.
Voor de productie van dit nieuwe album zocht hij zijn toevlucht tot niemand minder dan producer Pat Manske (Joe Ely, Robert Earle Keene en The Flatlanders). Na de release van dit knap album zal Zellar, die nu in centraal Mexico (San Miguel de Allende) zijn homestede heeft, naar de US terugkeren voor een nationale tour.
Met ‘Took The Poison’ opent Martin op een prachtige Americana dobberende song terwijl ‘Wore Me Down’ een meer swingend ritme heeft waarbij het orgel een goede ondersteuning geeft. Even een slowtje, en de dames nodigen uit, met ‘Running On Pure Fear’ en hopelijk lopen de danspasjes goed af.
‘Give & Take (All The Love That You Can)’ wordt met de akoestische gitaar ingezet terwijl Zellar’s stem hier mooi voor de nodige vocalen zorgt. En met ‘Roosters Crow’, het titelnummer dat zeker overreind blijft bij de vorige nummers en dit dankzij de lapsteel, sluiten we ‘kant A’.
Lekker rockend opent ‘kant B’ met ‘I’m That Problem’ terwijl met ‘Some Girls weer wat gas wordt teruggenomen. Toch is ‘The Skies Are Always Gray’, niet meteen een positieve gedachte van Zellar maar toch vond ik dit nummer één van de allerbeste op deze schijf.
‘Roosters Crow’ heeft alles in huis wat je van een band, die een leuke cd willen opnemen, mag verwachten: puike muzikanten, een zanger met een imponerende stem, nummers die elk een apart verhaal te vertellen hebben en voeg daar de productie van Manske aan toe en je krijgt waar voor je geld.
Nog even dit: voor de muziekliefhebbers die met de goede oude vinylplaten zijn opgegroeid heeft Martin zijn cd nu in ‘Side A en B’ verdeeld. Toch leuk om te lezen niet want het blijft uiteraard maar een cd met één kant.

You don’t have to know how the music of The Gear Daddies sounded. Zellar shows us that he’s more than capable to bring back the good old Americana sound without any reservations. All tracks on ‘Roosters Crow’ should be given the same amount of airplay just as the songs of The Beatles or The Rolling Stones. Watch out February 7, the release date of this album.

Alfons Maes (4 tot 5)

_Owen Lee Recordings  I  OLR 3945  I  Michael J. Media  I  Martin Zellar & The Hardways