Brad Brooks is een singer-songwriter die hier heel makkelijk heel wat invloeden combineert met de melodische sensibiliteit van Elvis Costello, XTC, Wilco of de vroegere punkbeweging van Talking Heads. Dit is Brad’s eerste album sinds ‘Spill Collateral Lave’ uit 2007. Met roots gewortelde tracks uit het romantische Californische Victoriaanse tijdperk, klinkt de release uitzonderlijk fris en uiterst monter. De elf nummers zijn dan ook overgoten met heerlijke pianotonen, knetterende gitaren en overweldigende tamboerijn klanken. Je kan Brad’s sound dan ook het best omschrijven als zeer popgevoelige rocksongs. De stroperige lyrics zijn als het ware op Brooks stemgeluid gekleefd. Met een ruime interpretatie kan dit album best onder de noemer rockalbums worden gecatalogeerd. De texturen combineren dan ook heel uiteengaande beïnvloedde muziekstijlen.
With Brad Brooks unique voices is ‘Harmony Of Passing Light’, a great tune with a distinctive flavour.
Philip Verhaege (4)