Daniel Bustone heeft wel goed naar David Bowie geluisterd maar hij moet nog goed oefenen en veel boterhammetjes eten om diens voetsporen te drukken.
Vooreerst is er de eigenaardige uitspraak van de Engelse taal. Daniel Bustone zou er moeten over waken dat hij zoveel mogelijk vermijdt de letter ‘S’ uit te spreken.
De openingstrack ‘Control Of My Heart’ kon nog enigszins boeien dankzij het ruisen van de zee en het gekakel van een baby. Ook ‘Dark India’ kan er nog mee door, maar het zijn steeds de gimmicks, zoals hier de aankondiging van een vlucht op de luchthaven, die de song moeten redden.
Ik wil Daniel Bustone niet helemaal met de grond gelijk maken, maar van ‘Those Thrilling Days Of Yesteryear’ is er maar weinig in mijn onderbewustzijn blijven hangen. Tot overmaat van ramp hield mijn cd-speler het tijdens de beluistering van track negen (‘Someday’) het voor bekeken.
The music of Daniel Bustone is a mixture of Americana and Britpop, but a little bit on light weight side. Beware of track 9 which causes technical problems by listening your cd player will stop playing.
Ivan Van Belleghem (2)
RSS Feed