Diep geïnspireerd door Muddy Waters en zijn inspiratiebron James Cotton begon Nico Wayne Toussaint in 1992 rond Minneapolis aan zijn muzikale zoektocht. Met tussensprongen in Chicago en Los Angeles, verhuisde Nico 4 jaar geleden naar Florida. Al deze wereldsteden hebben natuurlijk zijn muzikaal habitat sterk beïnvloed. Nico heeft inmiddels heel wat awards in zijn prijzenkast prijken en komt nu zijn 9e album voorstellen. De meervoudige ‘Harmonica Player Of The Year’ pent hier ook het merendeel van de songs. Al dan niet in samenwerking met goede vriend Neal Black. In de 16 traditionele bluestracks gaat de aandacht dan ook voluit naar Nico’s harpwerk. Naast zijn vaste begeleiders van Florian Royo op gitaar, Kevin Mark met de baslijnen en drummer Nicky Estor, laat Toussaint zich in de studio graag omringen door heel wat bekende special guests. Of wat dacht je van pianist David Maxwell, Vocalist en de 12-string gitaar van Guy Davis op ‘How Long To Heal’. Het duet met Rod Piazza en zijn chromatische harmonica in ‘My Own Medicine’. Mick Welch die sterk uit de hoek komt in ‘One Fine Day’. Of JP Soars met zijn slide cigar box in ‘Deep Down Florida’ (origineel van Muddy Waters). En de heren Mister Boogie Woogie op piano en het Duitste toptalent Tommy Schneller met zijn saxofoon in ‘Time To Cut To Loose’. Al deze muzikanten hebben dan ook een hele impact op de sound. Het warm stemgeluid van Nico Wayne en het onvermijdelijke instrumentale ‘Moliendo Cafe’ origineel van Hugo Blanco, maken van ‘Lonely Number’ een dijk van een schijfje.

Nico Wayne Toussaint is a superb bluesharp player that is blessed with a warm vocal tune. Great release !

Philip Verhaege (5)

DixieFrog Records  I  DFGCD 8716  I  Parsifal  I  Hemifran  I  Nico Wayne Toussaint