Vanuit El Paso, TX opereert deze peacan noten telende familieband al enkele jaren (2008) maar nu met deze nieuwe cd hopen ze internationaal door te breken.
The Ivey’s (en niet te verwarren met The Ivey’s dat later Badfinger werd) zijn Arlen Ivey (akoestische gitaar), Jessica Ivey (piano, vocals) en Jillian Ivey (vocals, keyboards). Buiten de familiale banden resideren ook nog de Jethro Gaglione (elektrische gitaar), Frank Delgado (drums), Elijah Chanson (bas) en Justin Leeah als Mr. Tambourine Man die ook verantwoordelijk was voor de mixing en productie van het album. In 2009 werd hun titelloze debuut een feit en in 2010 kwamen twee singles op de markt, ‘Back When It Was Our World’ en ‘Leave It To Love’. Zo dat weten we nu al en het feit dat The Ivey’s enige vergelijkenissen vertonen met de Ierse Corrs of met Kitty, Daisy and Lewis, is een feit dat we er maar al te graag bijnemen. Voor dit album hebben ze gekozen voor een langspeler die meer dobbert op gitaar- en orgelpartijen. Close harmony is een van de sterke punten in alle songs. De nummers hebben allemaal een apart verhaal te vertellen en met de gitaarintro van ‘Falling’ waarin we reeds verrast worden door de schitterende samenzang. De fans weten nu meteen welke richting The Ivey’s uitgaan en als je net als ik voor de eerste keer met hun werk kennismaakt zal je merken dat er niet al te veel diversiteit in de songs schuilgaat. ‘Lady Made Of Stone’ sluit qua temperament fijn aan op het eerste nummer en van ‘Shadows’ mogen we hetzelfde zeggen maar toch slagen ze er steeds in om je aandacht vast te houden en dit komt, zoals ik reeds zij, vooral door de knappe samenzang van de drie Ivey’s. Met ‘Keeping Me Strong’ krijgen de dames nu de lead vocals toegeschoven en ondervinden we dat beide dames een zeer fragile maar wondermooie stem hebben. Met ‘In The Dark’ wordt uitgepakt met iets sterker gitaarwerk terwijl met de sluiter ‘On The Night’ ongeveer hetzelfde stramien wordt aangehouden.
Wie van close harmony houdt zal aan deze cd goede herinneringen blijven houden maar verwacht hier niet echt al te sterk rock werk en ik zou het misschien kunnen uitdrukken als een ietwat minder sterke blauwdruk van Heart maar daarvoor komt de gitaar te weinig in actie. Andere, daarentegen, zullen misschien snel naar de fast forwardtoets grijpen alhoewel ik dit niet noodzakelijk vond.
In ‘Days & Nights’ we find some ingredients of The Corrs and even a bit of the Canadian sisters Ann and Nancy Wilson (Heart) but if The Ivey’s really would make it big, they should do something about the guitars and keyboards. Give them more room for solo’s, I surely know that the songs will have more depth.
Alfons Maes (3 tot 4)
The Ivey’s (en niet te verwarren met The Ivey’s dat later Badfinger werd) zijn Arlen Ivey (akoestische gitaar), Jessica Ivey (piano, vocals) en Jillian Ivey (vocals, keyboards). Buiten de familiale banden resideren ook nog de Jethro Gaglione (elektrische gitaar), Frank Delgado (drums), Elijah Chanson (bas) en Justin Leeah als Mr. Tambourine Man die ook verantwoordelijk was voor de mixing en productie van het album. In 2009 werd hun titelloze debuut een feit en in 2010 kwamen twee singles op de markt, ‘Back When It Was Our World’ en ‘Leave It To Love’. Zo dat weten we nu al en het feit dat The Ivey’s enige vergelijkenissen vertonen met de Ierse Corrs of met Kitty, Daisy and Lewis, is een feit dat we er maar al te graag bijnemen. Voor dit album hebben ze gekozen voor een langspeler die meer dobbert op gitaar- en orgelpartijen. Close harmony is een van de sterke punten in alle songs. De nummers hebben allemaal een apart verhaal te vertellen en met de gitaarintro van ‘Falling’ waarin we reeds verrast worden door de schitterende samenzang. De fans weten nu meteen welke richting The Ivey’s uitgaan en als je net als ik voor de eerste keer met hun werk kennismaakt zal je merken dat er niet al te veel diversiteit in de songs schuilgaat. ‘Lady Made Of Stone’ sluit qua temperament fijn aan op het eerste nummer en van ‘Shadows’ mogen we hetzelfde zeggen maar toch slagen ze er steeds in om je aandacht vast te houden en dit komt, zoals ik reeds zij, vooral door de knappe samenzang van de drie Ivey’s. Met ‘Keeping Me Strong’ krijgen de dames nu de lead vocals toegeschoven en ondervinden we dat beide dames een zeer fragile maar wondermooie stem hebben. Met ‘In The Dark’ wordt uitgepakt met iets sterker gitaarwerk terwijl met de sluiter ‘On The Night’ ongeveer hetzelfde stramien wordt aangehouden.
Wie van close harmony houdt zal aan deze cd goede herinneringen blijven houden maar verwacht hier niet echt al te sterk rock werk en ik zou het misschien kunnen uitdrukken als een ietwat minder sterke blauwdruk van Heart maar daarvoor komt de gitaar te weinig in actie. Andere, daarentegen, zullen misschien snel naar de fast forwardtoets grijpen alhoewel ik dit niet noodzakelijk vond.
In ‘Days & Nights’ we find some ingredients of The Corrs and even a bit of the Canadian sisters Ann and Nancy Wilson (Heart) but if The Ivey’s really would make it big, they should do something about the guitars and keyboards. Give them more room for solo’s, I surely know that the songs will have more depth.
Alfons Maes (3 tot 4)
Eigen Beheer I Promo CD I Michael J. Media I The Ivey’s
RSS Feed