Dat we aan onze kust steeds lekkere dingen vinden, zoals een Rodenbach met garnalen, lekkere mosselen en sexy meiden in monokini, dat is allang geen publiek geheim meer. Maar ook op gebied van muziek mogen we over onze kust niet klagen (Arno bv.) en nu deze Thin Line Men.
Glenn ‘Dr. Glam’ Rotsaert (gitaar), Kristof Kimpe (gitaar), Jürgen ‘Chickun’ Gryson (harmonica, percussie), Patrick Kimpe (zang, gitaar) en Philip Madou (drums) maken de Belgische kust al een tijdje onveilig voor wie niet van serieuze rock muziek houdt. Gelukkig blijft dit beperk tot een aanval op hun gehoor en daarom zul niet gestoord worden door de intense sirenes van een ambulance. Dit fenomeen steekt al jaren de kop op van toen The Pebbles nog iedere zomer in Blankenberge vele harten wisten te veroveren.
Maar de muziek van Thin Line Men ligt iets gevoeliger dan die van onze Antwerpse boys.
Uit hun album ‘Out of The Tiles’ (2011) werden al een vijftal singles gedistilleerd, nl. ‘Handbag Bird’ (2009), ‘All The Guns On The Western Front’ (2009), ‘Shoot It Up And Don’t Look Back’ (2010), ‘I Call Upon You’ (2011) en nu wordt hun nieuwe single ‘Blindfold’ aan de pers voorgesteld.
Met hun single ‘I Call Upon You’ wordt van start gegaan op de full cd. Zeer degelijke opener waarin de drums en de baslijn het ritme bepalen.
‘All Guns On The Western Front’ (een zinspeling op ‘All Quiet On The Western Front’?) krijgen de gitaren ruimschoots de ruimte om te bewijzen maar ergens blijven ze tussen kant en wal steken.
Met ‘Blindfold’ horen we wat invloeden van de Velvet Underground maar ook de eerste seconden van deze nieuwe single laten we ongewild terugdenken aan de sixties. ‘Shoot It Up And Don’t Look Back’ horen we weer hoe de gitaren zichzelf verdringen maar weer ontbreekt het geluid van een snerpende gitaar die uit de bol durft te gaan. Spijtig. Met ‘Struggle And Slave’ komen we tot een rustpunt. Zachtjes aan dobberen we nu op een gitaar die op het voorplan treedt en waarin we toch enige invloeden van bv. een Coldplay horen. Ook ‘Handbag Bird’ kennen we reeds al als single.
Samengevat kan ik alleen maar concluderen dat deze langspeler voldoet aan de normen rock: zeer interessante songs, niet teveel onderling geweld maar toch bemerkte ik dat de kerels hier en daar buiten de lijnen kleuren en dit kwam over als zoiets van :”we zoeken nog welke richting we willen uitgaan…” en dat alleen kan wrevel bij de luisteraar veroorzaken. Opletten hier en zorg ervoor dat je niet in je eigen netten verstrikt geraakt.
Wil je Thin Line Men live aan ‘t werk zien, ga dan op 27 februari naar Ancienne Belgique Club want daar zitten ze als support van Tribes. En ik heb een sterk vermoeden dat de kerels zeer sterk uit de verf zullen komen op een podium.

Alfons Maes (3)

Halu  I  647  I  Parsifal  I  Thin Line Men