‘Sad Go Lucky’ is het zesde album van Al Rose, die ooit in een ver verleden co-frontman was van een band uit Chicago die ‘Buffalo Trout’ heette. Zijn laatste cd dateert alweer van 2008 en die had als bizarre titel ‘My First Posthumus Release’. Bijgevolg moet Al Rose de tijd rijp hebben gevonden om ‘Sad Go Lucky’ op de wereld los te laten.
‘Sad Go Lucky’ werd onder het toeziend oog van Blaise Barton opgenomen in de Joy Ride studio in Chicago. Blaise Barton en Joy Ride is trouwens een combinatie die heel bekend in de oren van de bluesliefhebbers zou moeten klinken. Deze combinatie is onder meer verantwoordelijk voor de schitterende dubbel cd’s ‘Chicago Blues: A Living History’ en ‘Chicago: A Living History – The (R) evolution Continues-’. Deze beide cd’s zijn verplichte kost voor iedere bluesfanaat.
‘Sad Go Lucky’ is niet zozeer blues maar eerder singer-songwriter. Songs als ‘I Feel Like A Million Dollars’ en de titeltrack doen mij sterk denken aan Elliott Murphy. De cd bevat twaalf nogal gelijkwaardige songs, die op de duur wel voor enige gewenning zorgen. Op ‘The Day Before Anfamy’ komt Maury Smith op banjo enige zuurstof toedienen en ‘The Amber Waves Have Let Me Down’ is misschien wel de beste song op ‘Sad Go Lucky’.
Op ‘Daddy Doncha Do Me’ slaat Al Rose plots aan het rocken, maar het komt er allemaal een beetje met horten en stoten uit. Hij is beter thuis in het tragere werk zoals de afsluiter ‘Sneaky Feelings’, maar bij deze laatste song wil hij zodanig de acht minuten dertig halen dat de spankracht er op het einde een beetje uit is.
Nog één eigenaardig maar misschien wel pietluttig detail: de begeleidingsgroep van Al Rose heette The Transcendos. Daar wordt in het inlegboekje met geen woord over gerept, niettegenstaande het krèk dezelfde begeleidende muzikanten zijn die op ‘Sad Go Lucky’ de dienst uitmaken, namelijk Steve Hashimoto (bas), Steve Doyle (gitaar, dobro), Lance Helgeson (drums), Maury Smith (banjo), Carter Luke (piano) en Brian Wilkie (pedal steel).
‘Sad Go Lucky’ by Al Rose is quite a nice record, but it will not change the world.
Ivan Van Belleghem (3)
‘Sad Go Lucky’ werd onder het toeziend oog van Blaise Barton opgenomen in de Joy Ride studio in Chicago. Blaise Barton en Joy Ride is trouwens een combinatie die heel bekend in de oren van de bluesliefhebbers zou moeten klinken. Deze combinatie is onder meer verantwoordelijk voor de schitterende dubbel cd’s ‘Chicago Blues: A Living History’ en ‘Chicago: A Living History – The (R) evolution Continues-’. Deze beide cd’s zijn verplichte kost voor iedere bluesfanaat.
‘Sad Go Lucky’ is niet zozeer blues maar eerder singer-songwriter. Songs als ‘I Feel Like A Million Dollars’ en de titeltrack doen mij sterk denken aan Elliott Murphy. De cd bevat twaalf nogal gelijkwaardige songs, die op de duur wel voor enige gewenning zorgen. Op ‘The Day Before Anfamy’ komt Maury Smith op banjo enige zuurstof toedienen en ‘The Amber Waves Have Let Me Down’ is misschien wel de beste song op ‘Sad Go Lucky’.
Op ‘Daddy Doncha Do Me’ slaat Al Rose plots aan het rocken, maar het komt er allemaal een beetje met horten en stoten uit. Hij is beter thuis in het tragere werk zoals de afsluiter ‘Sneaky Feelings’, maar bij deze laatste song wil hij zodanig de acht minuten dertig halen dat de spankracht er op het einde een beetje uit is.
Nog één eigenaardig maar misschien wel pietluttig detail: de begeleidingsgroep van Al Rose heette The Transcendos. Daar wordt in het inlegboekje met geen woord over gerept, niettegenstaande het krèk dezelfde begeleidende muzikanten zijn die op ‘Sad Go Lucky’ de dienst uitmaken, namelijk Steve Hashimoto (bas), Steve Doyle (gitaar, dobro), Lance Helgeson (drums), Maury Smith (banjo), Carter Luke (piano) en Brian Wilkie (pedal steel).
‘Sad Go Lucky’ by Al Rose is quite a nice record, but it will not change the world.
Ivan Van Belleghem (3)
RSS Feed
