Intrigerend, dat is het minste wat we van het debuut van Franka De Mille kunnen zeggen. De zangeres uit London stelt negen songs voor op haar debuut. Uitsluitend eigen composities die een eerlijke visie onthullen van haar persoonlijke leefwereld. Dat ze daarbij geenszins intieme detail ontwijkt wordt duidelijk in ‘So Long’ waarin ze met het afscheid van haar vader worstelt. Het bijzonder karig geïnstrumenteerde ‘Birds’ en de feeërieke de pianoballade ‘Oh My’ draaien eveneens rond die treurige thematiek.
Bij de op een jazzy gitaartje drijvende openingssong dwalen mijn gedachten meteen af naar Fairground Attraction. Dat heeft evenveel met de begeleiding in een folkachtig akoestisch idioom dan met de romantische, kristalheldere zang van Franka, die bij momenten sterk aan Eddie Reader herinnert, te maken. Een indruk die nog versterkt wordt in de twee sobere livetracks ‘Fallen’ en titelsong ‘Bridge The Roads’. De melodieuze benadering met fraai cellowerk, fluit en mandoline vormen het geknipte muzikale decor voor de hemelse stem. ‘Gare Du Nord’, ongetwijfeld één van de sterkste nummers, opent met statig cello- en vioolwerk aangevuld met piano terwijl een accordeon de sfeer van de steegjes in Parijs oproept. Aan het einde van de song uit De Mille haar ontboezemingen in de taal van Paul Verlaine op een in weemoed gedrenkte musetteritmiek. De sobere reprise van ‘Gare Du Nord’ die de cd afsluit met de treurige cello de muzikale hoofdrol klinkt niet minder overtuigend. Het is vooral met haar stem en de wondermooie strijkersarrangementen dat deze jongedame imponeert.

Wonderful debut from this London based female singer-songwriter. Songs with a gentle melodie are sung with a remarkable pure voice on a subtile acoustic musical texture. The intimate subjects are very personal but exhale an universal feeling.

Cis Van Looy (4)

Eigen beheer  I  Promo CD  I  Hemifran  I  Franka De Mille