_Eigenlijk moet ik bekennen dat ik van de zanger of de groep Roachford nog nooit gehoord had. Schande zal u zeggen, ja, ik ben ook maar een mens met zijn beperkingen.
Maar zelden heeft een Rockpalast dvd de kwaliteiten en de evolutie van een artiest zo goed gedocumenteerd.
Het concert uit 1991 laat de Roachford band in een vroege fase van hun carrière zien, met naast Andrew Roachford als zanger, op gitaar en keyboard, Hani Gondwe op gitaar, Ian Alleyne op gitaar, Eric Rominson op keyboard, Derrick Taylor op bas en Chris Taylor op drums. Je kan met hun rocksound kennismaken via songs zoals ‘Cuddly Toy’ (een bekende hit) en ‘Family Man’.
_Wellicht niet meteen de bekendste naam in deze serie maar in Duitsland zijn ze nog steeds een graag geziene rock band.
Alhoewel twee leden van hen, Cliff Jackson en Jim McGillivray Britten zijn en hun teksten uitsluitend in het Engels waren was Epitaph toch een Duitse band.
Het concert van 2/2/1977 was het eerste Epitaph-concert in een reeks die we nu maar alleen kunnen toejuichen.
De cd’s geven de twee concerten van 2/2/1977 en 3/9/1979 werd, dus voor het concert uit 2004 kan je alleen terecht op de tweede dvd. Als bonus op de tweede dvd krijgen we twee nummers opgenomen tijdens het programma ‘Beat Club’, nl. het intimistische ‘Early Morning’ en ‘Little Maggie’ waar Klaus Walz zijn talent op de gitaar mocht tonen. Toch nog steeds goed bewaarde beelden en klankband.
_De Britse formatie Mott The Hoople leek in de vroege jaren zeventig na enkele behoorlijke, maar slecht verkopende langspelers een aflopende zaak. De stoutmoedige fusie van glamrock, zware metalen in combinatie met een cynische Dylaneske attitude was David Bowie niet ontgaan. Bowie motiveerde Ian Hunter en gitarist Mick Ralphs om verder te gaan en de single ‘All The Young Dudes’, een nummer van Bowie die eveneens als producer aantrad voor het gelijknamige album werd een onverhoopt succes in 1972 en hoogtepunt in de glamrock periode. Er volgden nog een schitterende opvolgers met ‘Mott’ en ‘The Hoople’. Stichtend lid en stergitarist Mick Ralphs stapte eind ’73 op om met Paul Rodgers Bad Company op te richten. Nauwelijks een jaar later gooide Ian Hunter de handdoek in de ring. In New York City begon Hunter samen met gitarist Mick Ronson, die voordien zijn sporen als producer en arrangeur bij Bowie en Lou Reed verdiende en in een late reïncarnatie van Mott The Hoople figureerde, aan zijn solodebuut te werken.
_Van Johnny Winter weten we dat hij eigenlijk zijn echte doorbraak te danken heeft aan wijlen Michael Bloomfield omdat deze laatste de jonge gitarist tijdens zijn ‘Live Adventures of Al Kooper & Michael Bloomfield’ (1968 – Fillmore East NY) aan het grote publiek introduceerde. Ondertussen heeft onze albino, en broer van Edgar Winter, Bloomfield overleefd. Maar zijn intro op de ‘Live Adventures’ had meteen een grote impact op de organisators van Woodstock die Johnny prompt op hun affiche plaatsten. En de rest is geschiedenis maar omdat zijn fysieke uitstraling de laatste jaren onder nul is wil dat niet zeggen dat hij zijn gitaar niet meer kan laten janken. Rockpalast heeft uiteraard tijd en geld gespendeerd aan meneer Winter en daarom krijgen we nu het concert uit 1979 dat plaatsvond in de ondertussen beroemde Grugahalle in Essen. Op 21 en 22 april 1979 waren we getuige van een knap liveconcert met Johnny Winter (gitaar), Jon Paris (bas) en Bob Torello op drums.
RSS Feed
