Misschien is voor velen de volgende band ook weer eentje ‘van voor mijn tijd’!
Mother’s Finest is een Amerikaanse band die rock, funk en soul perfect wist te combineren. In het leven geroepen door het zingende echtpaar Joyce “Baby Jean” Kennedy en Glenn “Doc” Murdock begin jaren zeventig. Hun roots situeerden zich in Atlanta, Georgia maar al snel werd de band een begrip wereldwijd, als liveband wisten ze zich een speciale status te verwerven. Hun eerste titelloze langspeler uit 1972 verkocht niet écht goed maar hij is de dag van vandaag (op vinyl) een hard gezochte collector’s item. Het was even wachten tot 1977 dat ze hun grote doorbraak wisten te forceren met het album ‘Baby Love’. Het was dan ook dankzij Rockpalast in 1978 dat de groep ontzettend populair werd in Europa. Helaas was dat niet het geval in hun eigen land maar dat hebben we meer gehoord.
Op 4 maart 1978 werden ze dus door Rockpalast gevraagd voor een liveopname en de line-up toen was als volgt:
Joyce “Baby Jean” Kennedy (vocals), Glenn Murdock (vocals), Gary “Moses Mo” Moore (gitaar), Michael Keck (keys), Jerry “Wizzard” Seay (bas, vocals) en Barry B.B. Bordan (drums, percussie).
De nummers die ze in de beroemde Grugahalle speelden, en toen nog een totaal onbekende band in Europa, waren o.m. ‘Dis Go Dis Way’, Dis Go Dat Way’, ‘Rain’, ‘Fly With Me’, ‘Mickey’s Monkey’, ‘Baby Love’, de bassolo van Wizzard e.a.
De beelden van dit concert zijn nog in redelijke staat en kunnen best ook op een groot scherm getoond worden.
In 1984 hield de band het voor bekeken en splitte.
25 jaar later, en na hun ‘Conquest Of Europe’ komt Mother’s Finest nogmaals naar Duitsland voor een nieuw concert maar nu speelden ze in Burg Satzvey op 20 juli 2003. Er was toen een personeelswissel namelijk die van drummer Barry Bordan die vervangen was door Kerry “Lovinggood” Denton en John “Red Devil” Hayes werd aan boord gehesen als tweede gitarist. Als extra backing vocals hoorden we Jonette “JJ” Johnson.
Tijdens dit concert werden een pak nummers méér gespeeld dan in 1978 maar de meeste van het in 1978 gegeven concert werden in 2003 herhaald behalve ‘Rain’ en ‘Fire’ maar enkele nieuwe nummers zoals een leuke cover van de Beatles’ ‘Strawberry Fields Forever’, de bassoslo, ‘Mandela’s Song/Mickey’s Monkey’, ‘Hard Rock Lover’, ‘Power’ en vele anderen bulderden toen uit de luidsprekers.
Ook hier nog uitstekende beelden maar voor de toeschouwers helemaal achteraan moet het een vervelende situatie geweest zijn omdat het een podium op de begane grond was en dus achteraan in de zaal moeilijk te bekijken was zonder verhoging. Op de tenen staan was de boodschap (maar voor hoe lang) indien je iets wilde opvangen van wat er zich op het podium afspeelde.
Mother’s Finest klinkt nog steeds goed maar of we ze hier ooit nog op een podium zullen is maar de vraag.
Alfons Maes (3)
Mother’s Finest is een Amerikaanse band die rock, funk en soul perfect wist te combineren. In het leven geroepen door het zingende echtpaar Joyce “Baby Jean” Kennedy en Glenn “Doc” Murdock begin jaren zeventig. Hun roots situeerden zich in Atlanta, Georgia maar al snel werd de band een begrip wereldwijd, als liveband wisten ze zich een speciale status te verwerven. Hun eerste titelloze langspeler uit 1972 verkocht niet écht goed maar hij is de dag van vandaag (op vinyl) een hard gezochte collector’s item. Het was even wachten tot 1977 dat ze hun grote doorbraak wisten te forceren met het album ‘Baby Love’. Het was dan ook dankzij Rockpalast in 1978 dat de groep ontzettend populair werd in Europa. Helaas was dat niet het geval in hun eigen land maar dat hebben we meer gehoord.
Op 4 maart 1978 werden ze dus door Rockpalast gevraagd voor een liveopname en de line-up toen was als volgt:
Joyce “Baby Jean” Kennedy (vocals), Glenn Murdock (vocals), Gary “Moses Mo” Moore (gitaar), Michael Keck (keys), Jerry “Wizzard” Seay (bas, vocals) en Barry B.B. Bordan (drums, percussie).
De nummers die ze in de beroemde Grugahalle speelden, en toen nog een totaal onbekende band in Europa, waren o.m. ‘Dis Go Dis Way’, Dis Go Dat Way’, ‘Rain’, ‘Fly With Me’, ‘Mickey’s Monkey’, ‘Baby Love’, de bassolo van Wizzard e.a.
De beelden van dit concert zijn nog in redelijke staat en kunnen best ook op een groot scherm getoond worden.
In 1984 hield de band het voor bekeken en splitte.
25 jaar later, en na hun ‘Conquest Of Europe’ komt Mother’s Finest nogmaals naar Duitsland voor een nieuw concert maar nu speelden ze in Burg Satzvey op 20 juli 2003. Er was toen een personeelswissel namelijk die van drummer Barry Bordan die vervangen was door Kerry “Lovinggood” Denton en John “Red Devil” Hayes werd aan boord gehesen als tweede gitarist. Als extra backing vocals hoorden we Jonette “JJ” Johnson.
Tijdens dit concert werden een pak nummers méér gespeeld dan in 1978 maar de meeste van het in 1978 gegeven concert werden in 2003 herhaald behalve ‘Rain’ en ‘Fire’ maar enkele nieuwe nummers zoals een leuke cover van de Beatles’ ‘Strawberry Fields Forever’, de bassoslo, ‘Mandela’s Song/Mickey’s Monkey’, ‘Hard Rock Lover’, ‘Power’ en vele anderen bulderden toen uit de luidsprekers.
Ook hier nog uitstekende beelden maar voor de toeschouwers helemaal achteraan moet het een vervelende situatie geweest zijn omdat het een podium op de begane grond was en dus achteraan in de zaal moeilijk te bekijken was zonder verhoging. Op de tenen staan was de boodschap (maar voor hoe lang) indien je iets wilde opvangen van wat er zich op het podium afspeelde.
Mother’s Finest klinkt nog steeds goed maar of we ze hier ooit nog op een podium zullen is maar de vraag.
Alfons Maes (3)
RSS Feed