JP is geboren in 1979 in California en groeide op in Arkansas. Hij speelt vanaf zijn 11de gitaar en in 1985 verhuisde hij naar Zuid Florida. In die periode legt hij zich vooral toe op het spelen van heavy metal. Hij was dan wel lid van een heavy metal band maar bleef toch vooral naar blues en Gypsy jazz luisteren.
Hij zegt over zichzelf: “ik hou van Jimmy Hendrix en Stevie Ray Vaughan maar probeer niet als hen te spelen. Ik luister naar de mensen waar zij naar luisterden, zoals Albert King, Johnny Guitar Watson, T. Bone Walker, Muddy Waters en Guitar Slim. Maar ik hou ook van Django Reinhardt, Wes Montgommery en Louis Jordan.”
Tijdens een trip naar Memphis Tennessee waar hij Jessie Mae Hemphill en de “cigar box guitar” pionier John Lowe ontmoet maakt hij kennis met hypnotische country blues, deze ontmoeting maakt een zeer grote indruk op hem.
In 2007 staat hij als lid van de band van Dave Shelley in Memphis op het podium tijdens de International Blues Challenge.
In 2009 wint deze fantastische gitarist met zijn eigen band The Red Hots de International Blues Challenge award en staat hij opnieuw op het podium in Mempis. JP ontvangt tevens de Albert King Blues Guitar Award.
Hij is een “monster” gitarist en begenadigd slide speler, hij speelt het allemaal, rock, metal, swing, jazz en blues.
Marquise Knox werd in 1991 in St.Louis Missouri geboren en woont er nog steeds.
Hij stamt uit een familie met diep in de blues gedrenkte wortels. Hij leerde gitaar spelen van zijn grootmoeder, wiens familie als pachters trachtte te overleven en rechtstreeks van slaven afstamt. Hij musiceerde ook met zijn oom Clifford, die een belangrijke invloed had op de jongeman.
Marquise Knox beschouwt blues als zijn erfgoed en "a way of life".
Als tiener in St.Louis had hij als mentor wijlen Henry James Townsend, een blueslegende en Grammy Award winnaar. Ook Louisiana Red, Bob Stroger, Lazy Lester en Michael Burks waren zijn muzikale adoptieouders.
De invloeden van al zijn mentoren leidde ertoe dat hij als kind al koos voor de blues, eigen nummers ging schrijven en een opvallend sterke vocale en instrumentale Chicago-stijl ontwikkelde.
Op zijn zestiende werd hij met zijn eerste album "Man Child" genomineerd voor een Blues Music Award voor het beste debuut van het jaar. Het album werd tijdens een sneeuwstorm, gedurende 2 nachten, opgenomen in een kerk met Michael Burks en zijn band.
Gitarist Marquise heeft zijn roots in Mississippi en in de clubscene van St. Louis en is met zijn 20 jaar de vaandeldrager van de nieuwe lichting authentieke Chicago-bluesgitaristen.
Tijdens zijn jeugd legde hij zich toe op het onder de knie krijgen van vooral de jump en swing genres van de blues.
Zijn band fungeerde in de streek rond Columbus op regelmatige basis als begeleidingsband voor Jimmy Witherspoon, Big Joe Duskin, Johnnie Basset, Christine Kittrell en Teeny Tucker.
Ondanks het feit dat hij reeds een oudgediende van de bluesscene in Columbus Ohio was, is het pas in 2007 dat hij echt doorbrak in de rest van de wereld.
In 2007 won hij 2 erg begeerde prijzen, namelijk de “International Blues Challenge” en “The Albert King Best Guitarist” voor ‘s werelds beloftevolste bluesgitarist van het jaar. Hij stond dat jaar tevens op het hoofdpodium van The Arkansas Blues & Heritage Blues Festival in Helena.
In September 2008 werd hij gevraagd om de legende Hubert Sumlin te begeleiden.
In 2009 opende hij voor Johnny Winter en maakte een tournee door Europa.
In zijn gitaarspel hoor je ongetwijfeld de invloeden van de veteraan Robert Lockwood maar eveneens van mensen uit de jongere garde zoals Duke Robillard. Zijn stijl is divers, van swing tot gypsy swamp, maar altijd heel vet.
Bruce Iglauer van Alligator Records verwoordt het als volgt: “Sean reminds me of a pre-funk Johnny Guitar Watson… He’s willing to take risks , he’s a go-for-the-gut player”
Sean Carney websiteTickets: VVK 10 - Kassa 12 EUR (VVK en meer info via
www.muziekodroom.be +
www.move2blues.be)
Vidar Busk is een Noorse gitarist, zanger en producer geboren op 19 mei 1970. Hij groeide op in Langesund maar ging reeds op 15 jarige leeftijd naar de States waar hij samen met de bluesband van Rock Bottom (die hij in Noorwegen had leren kennen) gedurende 4 jaar door de Zuidelijke staten reisde en deel uitmaakte van de band.
Door het feit dat hij illegaal in de USA vertoefde en problemen kreeg met de overheid ging hij terug naar Noorwegen. Hij vormde Vidar Busk & His True Believers en bracht in 1997 “Stompin our feet with Joy” uit, dit album werd een waar succes. Op deze CD bezingt Rock Bottom het leven van Vidar Busk in het nummer “The ballad of Vidar Busk” Met zijn volgende album won hij in 1998 een Grammy.
Op zijn eerste 3 albums speelde hij vooral op swing gebaseerde bluesrock.
In 2001 met zijn album “Venus, Texas” veranderde hij van stijl, de muziek werd veel zachter en gevoeliger. Ook op de volgende cd’s ging hij meer experimenteren en flirten met verschillende muziekstijlen, op een van deze cd’s deden zelf 2 rappers mee. De naam van de band wijzigde ook naar “Vidar Busk & The Voo Doodz”
Onlangs nam hij echter de beslissing om terug naar de roots weer te keren en opnieuw met “His True Believers” te gaan toeren. Hij is en blijft een geweldige gitarist en heeft door de jaren heen op verschillende vooraanstaande Europese en Amerikaanse bluesfestivals gespeeld.
Vidar Busk websiteTickets: VVK 10 - Kassa 12 EUR (VVK en meer info via
www.muziekodroom.be +
www.move2blues.be)
Zijn wieg stond in Farnborough, Hampshire zuid Engeland. Zijn eerste muzikale herinneringen zijn van Buddy Holly, Jerry Lee Lewis, Elvis en Chuck Berry. Toen hij eenmaal Little Richard ging beluisteren werd hij zelf bezeten van dit soort muziek. Hij voelde zich sterk aangetrokken tot blues muziek en alle soorten muziek die daar aan verwant zijn. Muddy Waters is voor hem de "Blues God", Johnny Cash, Gene Vincent, Eddie Cochran en Hank Williams noemt hij zijn Godfathers. Op 16 jarige leeftijd trok hij veel op met een neef die in Engeland een getalenteerde pianist/zanger was zo begon hij steeds meer voor muziek te voelen.
Pas twee jaar later pakte hij de gitaar op en leerde zichzelf spelen. Het gitaarspelen ging hem gemakkelijk af hij luisterde veel naar Buddy Guy, Muddy Waters, Howlin'Wolf, Robert Cray, Albert Collins en B.B.King en kopieerde hun licks. Zo werd hij steeds beter, de basis Blues begrippen had hij vrij snel onder de knie, jamde veel met vrienden en leerde steeds meer door te luisteren naar de muziek.
Toen hij 20 was stopte hij op de kunstacademie en reisde af naar Berlijn. Hier moest hij veel spelen om te overleven, had weinig tot geen centen een voelbare blues ervaring die zijn gitaarspel en zang naar een nog hoger niveau bracht. Hij wist ondertussen dat hij echt alleen maar verder wilde gaan in de muziek.
Andy Graham - bass gitaar, Andy is al dik tien jaar bij de vaste band. Nieuwe songs worden bijna niet geoefend ze voelen elkaar perfekt aan en behalen zo de mooiste resultaten.
Nikolaj Bjerre – drums, Nik is al wat jaartjes bij de band en is een prima drummer. Met zijn eigen moderne inbreng geeft hij precies dat wat de Ian Siegal band zo speciaal maakt en dus opvalt tussen de traditionele bluesbands.
Ian Siegal websiteTickets: VVK 12 - Kassa 14 EUR (VVK en meer info via
www.muziekodroom.be +
www.move2blues.be)
RSS Feed
