Naar jaarlijkse gewoonte kregen we nu al het volledige progralma binnen van John’s festibal in cc De Borre in Bierbeek. Ditmaal geen namen die we hier en daar wel eens op en andere affiche staan en dat is altijd leuk om te vernemen. Met namen als Kirk Fletcher, Kyla Brox en Roland Tchakounte? kan er niet veel mis lopen.
Kyla Brox Band (UK)
De blues is een mooie toekomst weggelegd. Het is al lang niet meer enkel dat beeld van niet aflatende oude knarren, die één met hun instrument, geen moeite besparen om wankel dat podium te betreden. Op deze editie kan je er niet naast, een nieuwe generatie met stuk voor stuk klasse muzikanten garanderen ons heden ten dage oorstrelend bluesgenot. En het wordt des te mooier en het krijgt warempel nog wat extra dimensies wanneer vrouwelijk talent niet hoeft onder te doen. En niks is minder waar met onze tweede gaste Kyla Brox. Het best bewaarde bluesgeheim van de Britse eilanden. Een drietal keer werd ze genodigd op een Belgisch festival en telkens werd ze er de grote revelatie. Wat goed is moet je van de daken schreeuwen. Kyla verdient ook haar plaats op het Bierbeeks podium, tot groot jolijt van zij die haar al aan het werk zagen.
Geboren in Lancashire bij Manchester en opgegroeid in het warme muzikale nest van Victor en Annette Brox, gekend uit de originele cast van Jesus Christ Superstar. Net zoals haar oudere zussen heeft Kyla een prachtige heldere soulstem waarmee ze zo de temperatuur in de zaal met enkele graden weet te doen stijgen. Enkel Kyla ging van de Brox kroost de professionele toer op. Het groeiproces ontkiemde in haar vader’s Victor Brox Blues Train, gekend als de “child slavery band” omwille van de extreme jeugdigheid van de bandleden. Kyla was amper 13, haar latere levenspartner bassist Danny Blomely evenzo, en drummer Phil Considine 19. In 2000 vergezelde ze vader Victor op een toer door Australië waar Kyla, net 20, zichzelf ontdekte bij het zingen van gewaagde bluessongs als ruggesteun aan de harde stiel in de mijnkampen in afgelegen streken van de outback. Dit was de trip die haar helemaal transformeerde tot een echte blues en souldiva.
Terug in Manchester in 2001 vormde ze samen met Danny een duo voor de gelegenheid aangevuld met oude leden van de Child Slavery Band. De Kyla Brox Band was een feit. Nu 10 jaar later en 6 CD’s verder dwingt Kyla en Dan overal diep respect af met hun schitterend songwriters talent maar weet Kyla als de beste te charmeren, emoties te ontketenen en doet ze de grote afstand tussen vreugde en verdriet vervagen zoals enkel de groten uit het verleden dat konden. Omringd door top muzikanten weet u nu waaraan u zich kan verwachten.
Enkele quotes:
"Her breathing control is superb but, more than this… Kyla's vocal is natural and very clean… a depth of feeling…" - Blues Matters
"An authentic soul diva… sensitive, sexy, and with infinite reserves of sassiness" - City Life
"A classic sound pulled off with finesse… classy, impressive…" - Oldham Chronicle
"Great voice, great presence, great songs, great band…" - Leicester Mercury
Line Up:
Kyla Brox: Vocals, dwarsfluit
Danny Blomeley: Bas
Rick Weedon: Drums
Tony Marshall: Sax
Marshall Gill: Gitaar
Kyla Brox Band (UK)
De blues is een mooie toekomst weggelegd. Het is al lang niet meer enkel dat beeld van niet aflatende oude knarren, die één met hun instrument, geen moeite besparen om wankel dat podium te betreden. Op deze editie kan je er niet naast, een nieuwe generatie met stuk voor stuk klasse muzikanten garanderen ons heden ten dage oorstrelend bluesgenot. En het wordt des te mooier en het krijgt warempel nog wat extra dimensies wanneer vrouwelijk talent niet hoeft onder te doen. En niks is minder waar met onze tweede gaste Kyla Brox. Het best bewaarde bluesgeheim van de Britse eilanden. Een drietal keer werd ze genodigd op een Belgisch festival en telkens werd ze er de grote revelatie. Wat goed is moet je van de daken schreeuwen. Kyla verdient ook haar plaats op het Bierbeeks podium, tot groot jolijt van zij die haar al aan het werk zagen.
Geboren in Lancashire bij Manchester en opgegroeid in het warme muzikale nest van Victor en Annette Brox, gekend uit de originele cast van Jesus Christ Superstar. Net zoals haar oudere zussen heeft Kyla een prachtige heldere soulstem waarmee ze zo de temperatuur in de zaal met enkele graden weet te doen stijgen. Enkel Kyla ging van de Brox kroost de professionele toer op. Het groeiproces ontkiemde in haar vader’s Victor Brox Blues Train, gekend als de “child slavery band” omwille van de extreme jeugdigheid van de bandleden. Kyla was amper 13, haar latere levenspartner bassist Danny Blomely evenzo, en drummer Phil Considine 19. In 2000 vergezelde ze vader Victor op een toer door Australië waar Kyla, net 20, zichzelf ontdekte bij het zingen van gewaagde bluessongs als ruggesteun aan de harde stiel in de mijnkampen in afgelegen streken van de outback. Dit was de trip die haar helemaal transformeerde tot een echte blues en souldiva.
Terug in Manchester in 2001 vormde ze samen met Danny een duo voor de gelegenheid aangevuld met oude leden van de Child Slavery Band. De Kyla Brox Band was een feit. Nu 10 jaar later en 6 CD’s verder dwingt Kyla en Dan overal diep respect af met hun schitterend songwriters talent maar weet Kyla als de beste te charmeren, emoties te ontketenen en doet ze de grote afstand tussen vreugde en verdriet vervagen zoals enkel de groten uit het verleden dat konden. Omringd door top muzikanten weet u nu waaraan u zich kan verwachten.
Enkele quotes:
"Her breathing control is superb but, more than this… Kyla's vocal is natural and very clean… a depth of feeling…" - Blues Matters
"An authentic soul diva… sensitive, sexy, and with infinite reserves of sassiness" - City Life
"A classic sound pulled off with finesse… classy, impressive…" - Oldham Chronicle
"Great voice, great presence, great songs, great band…" - Leicester Mercury
Line Up:
Kyla Brox: Vocals, dwarsfluit
Danny Blomeley: Bas
Rick Weedon: Drums
Tony Marshall: Sax
Marshall Gill: Gitaar
Roland Tchakounté (CAM/F)
Muziek die betovert en beklijft, een brok muzikaal magnetisme dat u onweerstaanbaar naar het podium trekt en al uw aandacht voor een tijdje helemaal opeist. Het zal u overkomen. U zult het met plezier ondergaan. Het is het recept van onze eerste gast. Zelden te zien in België maar hij stond wel al op vele podia in alle continenten van onze aardkluit en trok er volle zalen. Een unieke, authentieke en doordringende versmelting van Afrikaanse roots muziek met Amerikaanse delta blues. Kunnen we de blues nog origineler aanbieden?
Roland Tchakounté, geboren in Kameroen, zette er ook zijn eerste stappen in de muziek met percussie, gevolgd door de gitaar, piano en harmonica. Dit alles ver weg van de katoenvelden aan de overzijde van de grote plas waar de muzikale sculpturen van zijn verre voorouders door de jaren heen alom verfijnd werden. Zijn eerste podiumervaring deelde hij als zanger en basgitarist in een lokale Kameroenese band die zich toelegde op Afro-Amerikaanse songs. Nadien werd hij bevangen door het bluesvirus dankzij John Lee Hooker’s “Crawling Kingsnake”. En toen wist hij het zeker, hier lag zijn levensdroom: in de blues. Het zijn zijn wortels van wat later uitgroeide tot een perfect mengsel van Afrikaanse rootsmuziek, Amerikaanse bluesinvloeden gecombineerd met zijn opvallende songteksten die hij allemaal brengt in het Bamiléké, zijn dialect uit zijn geboorteland.
De in 1999 uitgebrachte CD “Bred Bouh Shuga Blues” leverde hem zijn eerste internationale erkentenis op. In 2005 volgde “Abango”, een akoestisch duo meesterwerk. Het bood Roland en Mick Ravassat de opportuniteit hun eerste grote Amerikaans – Canadese toer te verwezenlijken. In 2006 ontmoette hij drummer en percussionist Mathias Bernheim. Verleid door zijn buitengewone speelstijl, mocht hij van Roland meteen de band vervoegen. “Waka” en “Blues Menessen” maakten het succes compleet.
Roland Tchakounté bestempelt zijn muziek als een wilde melodie waarin hij zijn gevoelens, triest of vrolijk, het best kan uiten. Zijn addoratie voor Son House, Robert Johnson, Elmore James en Muddy Waters verbergt hij niet maar zijn echte meesters zijn John Lee Hooker en Ali Farka Touré.
Dit is een concert om naar uit te kijken, een mooi voorbeeld van hoe blues op een originele manier gebracht, tot een hemels muziekgenre verheven wordt.
Line Up:
Roland Tchakounté: Acoustic Guitar & vocals
Mick Ravassat: Electric Guitar
Laurent Legall: Upright Bass
Mathias Bernheim: Percussions
Muziek die betovert en beklijft, een brok muzikaal magnetisme dat u onweerstaanbaar naar het podium trekt en al uw aandacht voor een tijdje helemaal opeist. Het zal u overkomen. U zult het met plezier ondergaan. Het is het recept van onze eerste gast. Zelden te zien in België maar hij stond wel al op vele podia in alle continenten van onze aardkluit en trok er volle zalen. Een unieke, authentieke en doordringende versmelting van Afrikaanse roots muziek met Amerikaanse delta blues. Kunnen we de blues nog origineler aanbieden?
Roland Tchakounté, geboren in Kameroen, zette er ook zijn eerste stappen in de muziek met percussie, gevolgd door de gitaar, piano en harmonica. Dit alles ver weg van de katoenvelden aan de overzijde van de grote plas waar de muzikale sculpturen van zijn verre voorouders door de jaren heen alom verfijnd werden. Zijn eerste podiumervaring deelde hij als zanger en basgitarist in een lokale Kameroenese band die zich toelegde op Afro-Amerikaanse songs. Nadien werd hij bevangen door het bluesvirus dankzij John Lee Hooker’s “Crawling Kingsnake”. En toen wist hij het zeker, hier lag zijn levensdroom: in de blues. Het zijn zijn wortels van wat later uitgroeide tot een perfect mengsel van Afrikaanse rootsmuziek, Amerikaanse bluesinvloeden gecombineerd met zijn opvallende songteksten die hij allemaal brengt in het Bamiléké, zijn dialect uit zijn geboorteland.
De in 1999 uitgebrachte CD “Bred Bouh Shuga Blues” leverde hem zijn eerste internationale erkentenis op. In 2005 volgde “Abango”, een akoestisch duo meesterwerk. Het bood Roland en Mick Ravassat de opportuniteit hun eerste grote Amerikaans – Canadese toer te verwezenlijken. In 2006 ontmoette hij drummer en percussionist Mathias Bernheim. Verleid door zijn buitengewone speelstijl, mocht hij van Roland meteen de band vervoegen. “Waka” en “Blues Menessen” maakten het succes compleet.
Roland Tchakounté bestempelt zijn muziek als een wilde melodie waarin hij zijn gevoelens, triest of vrolijk, het best kan uiten. Zijn addoratie voor Son House, Robert Johnson, Elmore James en Muddy Waters verbergt hij niet maar zijn echte meesters zijn John Lee Hooker en Ali Farka Touré.
Dit is een concert om naar uit te kijken, een mooi voorbeeld van hoe blues op een originele manier gebracht, tot een hemels muziekgenre verheven wordt.
Line Up:
Roland Tchakounté: Acoustic Guitar & vocals
Mick Ravassat: Electric Guitar
Laurent Legall: Upright Bass
Mathias Bernheim: Percussions
Kirk Fletcher Band (USA)
De hoofdmaaltijd van deze 9e Bierbeek Blues’d Up wordt overgoten met een pittig sausje meesterlijk gitaarspel. Want met Kirk Fletcher mogen we één van de allerbeste jonge gitaristen van de hedendaagse blueshorizon aankondigen.
Amper 36 en al 2 WC Handy Award nominaties op zijn naam, bovendien de wereld rondgetoerd als leadgitarist van The Fabulous Thunderbirds maar ook in de bands van Lynwood Slim, Janiva Magness en Charlie Musselwhite. Het rijtje artiesten met wie hij samenwerkte lijkt haast eindeloos: James Cotton, Pine Top perkins, Hubert Sumlin, Mojo Buford, Ted Harvey, Larry Carlton, Robben Ford, Ronnie Earl, Elvin Bishop en zoveel meer.
Geboren in 1975 in Bellflower California. Kirk leerde zijn eerste gitaarrifjes al op zijn 8ste. Op zijn 12e mocht hij mee naar het Long Beach Blues festival waar ondermeer Albert Collins, Albert king, The Staple Singers een bijzondere indruk lieten op de jonge Kirk. Dat dit de mijlpaal zou zijn voor zijn toekomstige levenswandel was hij zich niet bewust of … net wel. Het was de eigenaar van een kleine muziekshop in Los Angeles die hem kort nadien de technieken van het instrument bijbracht en toen hij daar Jeff Rivera, de gitaartechnicus van Robben Ford tegen het lijf liep die de jonge Kirk meenam als assistent tech was het hek helemaal van de dam.
Midden jaren 90 ontmoette Kirk Al Blake, de frontman van The Hollywood Fats Band. Hij werd Kirk’s mentor. Blake introduceerde Kirk door de grote variëteit die de blues wel heeft. Dankzij Blake kwam Kirk ook in contact met gitarist Junior Watson. “Junior and I would get together smoke cigars, drink tequila and talk guitars…” Harmonica legende Lynwood Slim nam Fletcher mee in zijn band op toer. Het was ook in die periode dat zijn eerste solo project “I’m Here & I’m Gone” verscheen. Kirk Fletcher was geliefd bij de harpers en zo kwam hij in contact met de grote Kim Wilson. Kim nam hem eerst mee in zijn side project Kim Wilson’s Blues Review. Kirk Fletcher speelde op Kim Wilson’s album “Smoking Joint” dat een Grammy nominatie kreeg. In 2003 nam Kirk zijn 2e erg gerespecteerd album “Shades Of Blue” op. Charlie Musselwhite nam hem 3 jaar mee op toer en gaf Kirk ook de vrijheid verder zijn eigen stijl te ontwikkelen. Een jaar later belde Kim Wilson nog een keertje in het kader van nieuwe opnames van The Fabulous Thunderbirds voor “Painted On”. Kirk werd goeie maatjes met ondermeer Nick Curran, Gene Taylor en Ronnie James Weber en mocht in 2005 mee op toer met de alombekende Fabulous Thunderbirds.
Vandaag de dag wisselt hij het toeren met zijn eigen band af met sessies in het “Hollywood’s Guitar Institute of Technology” en maakte hij tijd voor een schitterend nieuw studioalbum “My Turn”.
Kirk weet maar al te goed hoe hij zijn publiek kan boeien: soms funky, groovy, dan weer pakkend ingenomen bluesy of onweerstaanbaar swingend. Zijn songs met knipoogjes naar zijn grootmeesters Sonny Landreth, Robben Ford, Jimmy Hendrickx, Albert Collins zijn met de mooiste blues strik verpakt. Kirk Fletcher komt naar Bierbeek met zijn eigen band voor een exclusief Belgisch concert. Pasen op zijn best dus.
Line Up:
Kirk Fletcher: Guitar, vocals
Per Erstad: Bass
Iver Erstad: Hammond b3
Jon Furulund: Drums
De hoofdmaaltijd van deze 9e Bierbeek Blues’d Up wordt overgoten met een pittig sausje meesterlijk gitaarspel. Want met Kirk Fletcher mogen we één van de allerbeste jonge gitaristen van de hedendaagse blueshorizon aankondigen.
Amper 36 en al 2 WC Handy Award nominaties op zijn naam, bovendien de wereld rondgetoerd als leadgitarist van The Fabulous Thunderbirds maar ook in de bands van Lynwood Slim, Janiva Magness en Charlie Musselwhite. Het rijtje artiesten met wie hij samenwerkte lijkt haast eindeloos: James Cotton, Pine Top perkins, Hubert Sumlin, Mojo Buford, Ted Harvey, Larry Carlton, Robben Ford, Ronnie Earl, Elvin Bishop en zoveel meer.
Geboren in 1975 in Bellflower California. Kirk leerde zijn eerste gitaarrifjes al op zijn 8ste. Op zijn 12e mocht hij mee naar het Long Beach Blues festival waar ondermeer Albert Collins, Albert king, The Staple Singers een bijzondere indruk lieten op de jonge Kirk. Dat dit de mijlpaal zou zijn voor zijn toekomstige levenswandel was hij zich niet bewust of … net wel. Het was de eigenaar van een kleine muziekshop in Los Angeles die hem kort nadien de technieken van het instrument bijbracht en toen hij daar Jeff Rivera, de gitaartechnicus van Robben Ford tegen het lijf liep die de jonge Kirk meenam als assistent tech was het hek helemaal van de dam.
Midden jaren 90 ontmoette Kirk Al Blake, de frontman van The Hollywood Fats Band. Hij werd Kirk’s mentor. Blake introduceerde Kirk door de grote variëteit die de blues wel heeft. Dankzij Blake kwam Kirk ook in contact met gitarist Junior Watson. “Junior and I would get together smoke cigars, drink tequila and talk guitars…” Harmonica legende Lynwood Slim nam Fletcher mee in zijn band op toer. Het was ook in die periode dat zijn eerste solo project “I’m Here & I’m Gone” verscheen. Kirk Fletcher was geliefd bij de harpers en zo kwam hij in contact met de grote Kim Wilson. Kim nam hem eerst mee in zijn side project Kim Wilson’s Blues Review. Kirk Fletcher speelde op Kim Wilson’s album “Smoking Joint” dat een Grammy nominatie kreeg. In 2003 nam Kirk zijn 2e erg gerespecteerd album “Shades Of Blue” op. Charlie Musselwhite nam hem 3 jaar mee op toer en gaf Kirk ook de vrijheid verder zijn eigen stijl te ontwikkelen. Een jaar later belde Kim Wilson nog een keertje in het kader van nieuwe opnames van The Fabulous Thunderbirds voor “Painted On”. Kirk werd goeie maatjes met ondermeer Nick Curran, Gene Taylor en Ronnie James Weber en mocht in 2005 mee op toer met de alombekende Fabulous Thunderbirds.
Vandaag de dag wisselt hij het toeren met zijn eigen band af met sessies in het “Hollywood’s Guitar Institute of Technology” en maakte hij tijd voor een schitterend nieuw studioalbum “My Turn”.
Kirk weet maar al te goed hoe hij zijn publiek kan boeien: soms funky, groovy, dan weer pakkend ingenomen bluesy of onweerstaanbaar swingend. Zijn songs met knipoogjes naar zijn grootmeesters Sonny Landreth, Robben Ford, Jimmy Hendrickx, Albert Collins zijn met de mooiste blues strik verpakt. Kirk Fletcher komt naar Bierbeek met zijn eigen band voor een exclusief Belgisch concert. Pasen op zijn best dus.
Line Up:
Kirk Fletcher: Guitar, vocals
Per Erstad: Bass
Iver Erstad: Hammond b3
Jon Furulund: Drums
RSS Feed
