Van kindsbeen af begeesterd door temperamentvolle ritmes, treedt Günther in 1985 als percussionist toe tot een Big Band. Met Mechelen als uitvalsbasis, zet het veelkoppige gezelschap met een repertoire tussen Nat King Cole en Michael Jackson menig podium in lichterlaaie. Omringd door blazers en ritmesecties, voelt Günther zich als een vis in het water. Een invalbeurt achter de microfoon, brengt al vlug dat andere, wonderbaarlijke talent aan het licht: zijn zangstem. Wie vandaag terugblikt, kan er niet om heen: in Günthers bigbandjaren worden de kiemen gelegd voor wat later zijn meest bejubelde concerten zullen worden...
Rond de decenniumwissel is Günther fulltime aan de slag als verkoper in een grote garage. Sterk gepassioneerd door vroemtuigen allerhande, put hij veel voldoening uit zijn baan. Toch kruipt het bloed eens te meer waar het niet gaan kan: wanneer in 1990, na een opgemerkte passage in het VTM-programma “Walters Verjaardagsshow”, diverse platenfirma’s én artiesten komen aankloppen, waagt Günther de sprong. Amper enkele maanden later verschijnt op het Polygramlabel de single “Ik laat me gaan”, een krachtig debuut dat zich meteen richting Vlaamse Top 10 hijst. De succesrijke opvolgers heten “Daarom zeg ik nee” en vooral het titelnummer van de eerste cd. “Hier in dit land” illustreert meteen Günthers muzikale veelzijdigheid. Zelden werden soft jazz, pop, bigband, funk en ballad zo harmonieus op één plaat gezet. Op de albumcharts haalt zijn eersteling goud in een mum van tijd. In een tijdvak dat het, op de eerste golven van de Tien om te zien-gekte, alom klatergoud regende, verwerft Günther puur op natuurlijke klasse de status van blijver...
Lang vòòr “onthaasting” een modewoord werd, had Günther Neefs het gevoel al onder woorden gebracht. Op de tweede full-cd “Stop de tijd” (1993) klinken enkele songs lekker lazy; anderen swingen weer de pan uit. Andere memorabele singles uit het album worden “Ik blijf bij jou”, het Günther-ten-voeten-uit-nummer “Koud is de pijn” en “Meer dan een vriendin”, profetische woorden van de tekstschrijfster: Günthers grote liefde en echtgenote Tanja Van Sebroeck.
In een relatief kleine tijdspanne heeft Günther Neefs de onwrikbare waardering geoogst van publiek en collega’s. Allen vinden in hem een soulvolle spitsbroeder met het hart op de juiste plaats. In 1994 mag Günther een nominatie in ontvangst nemen voor “Het Gouden Oog”, de roemruchte verkiezing van de meest verdienstelijke media-en showbizz-persoonlijkheden. In één adem stelt hij tijdens de live-uitzending zijn 3de album “Tien miljoen dingen” voor. De cd bevestigt andermaal zijn reputatie als uitmuntend vocalist en levert met de titelsong, “Ik stap eruit”, “Wat ik niet geven kon” en het op discoleest geschoeide “Leve het leven” weer een resem fraaie singles op. Datzelfde jaar wordt Günther ook uitgenodigd voor de prestigieuze herdenkings-cd “D-Day”: op de hem eigen wijze zet hij o.m. de Cole Porter-classic “Don’t fence me in” naar zijn hand. Toeval of niet: Günthers eigen muzikale D-Day loerde toen al om de hoek...
Na een korte rustpauze verschijnt in het voorjaar van 1996 de single “Geluk”, bedoeld als voorbode van een nieuwe Nederlandstalige cd. Maar door een gril van het lot worden de studio-opnames even stilgelegd: van die luwte maakt hij gebruik om een oude droom met beide handen aan te vatten. “Special Request I” bundelt een selectie van 14 tijdloze grooves en ballads van blanke & zwarte stemmen uit diverse genres. Günther kiest voor songs met een sterke ziel, die schreeuwen om een staaltje van zijn sterke live-reputatie. Bij het kransje ook “Sixteen Tons”, een pareltje dat vader Louis ook ooit op plaat zette. De cd, met single “You’ve lost that lovin’feeling” op kop, haalt moeiteloos platina; de tournee wordt een ongezien succes en de smaakvolle tv-special met Kerst een topper in de kijkcijfers van dat jaar.
Een opvolger kon niet uitblijven. Onder het oog van duizenden enthousiaste toeschouwers, wordt “Special Request II” in september 1997 aan de wereld voorgesteld. Günthers innemende versies van “The sun ain’t gonna shine anymore” en vooral “Satisfaction guaranteed” worden dikke radiohits. In het Casino van Beringen wordt opnieuw een swingende tv-special ingeblikt.
Voor het nieuwe millennium aanbreekt, doet Günther het internationale avontuur nog één keer over. In 1999 verzamelt hij, op veler verzoek, de meest romantische smaakmakers uit eerdere liveshows. Op “The Love Album” versmelt zijn warme stem met 14 klassiekers uit de 3 voorafgaande decennia: van “Cry me a river”, over “Just the way you are” tot “Laughter in the rain”. Met een uitgelezen ploeg filmers trekt Günther naar Cyprus voor de opnames van een bijbehorende tv-show. De cd kampeert intussen verscheidene weken in de Top 5 van de albumcharts.
Een nieuw tijdvak, een vertrouwd geluid. Met zijn zesde album “Bij jou” keert Günther terug naar het Nederlandstalige oeuvre. De plaat swingt de zomer in. Voor de titelsong ontvangt hij tijdens Zomerhit 2000 de prijs voor het beste Nederlandstalige lied. In de staart van 2000 brengt Günther, aan de zijde van o.a. Raymond van het Groenewoud, Rob de Nijs en Toots Thielemans, eerbetoon aan zijn vader op de cd “Louis Neefs 20 jaar later”. De hommage krijgt zijn beslag met een indrukwekkend concert in het Antwerpse Sportpaleis, vereeuwigd in een tv-special die zelfs op de Nederlandse televisie druk werd bekeken.
In 2002 borrelt Günthers heimwee naar the big band feeling weer op: met een keur aan sessiemuzikanten duikt hij de studio in voor de plaat “Swing is the thing”. Topproducers als Steve Willaert en Bob Porter tekenen voor de frisse arrangementen van 14 evergreens uit pop, soul en rock. Günther verrast zelfs zijn trouwste fans met onverwachte versies van “I want you to want me”, “Route 66” of Blondie’s “Call me”. De cd prijkt maandenlang in de nationale lijsten en de live-optredens bieden een stomende set swingplezier op een goedgevuld podium.
Sedertdien komt Günther nog enkele keren verrassend uit de hoek. Wanneer hij met Stef Bos de bijna olympische hymne “Goud, zilver en brons” schrijft, bijvoorbeeld. En wat dan gezegd van “As gau paust”, Günthers meest onwaarschijnlijke hit ooit? Een onzinnige tekstlap van Günthers kornuit Mark Uytterhoeven, bovendien in ongekuist Mechels. De reacties na zijn live-optreden in “De laatste show” waren zò overweldigend, dat de grol op cd-single werd gereleast. Günther zelf kon er eens smakelijk om lachen...
Günther breit ook een nieuw hoofdstuk aan zijn live-avonturen. Het is heerlijk toeven in de big band, maar muzikale panache staat of valt niet met de kwantiteit. Met de 4Band, een compact en veelzijdig kwartet vrienden-muzikanten, rijgt hij in het jubileumjaar 2005 de optredens aan mekaar. Eind augustus, wanneer de voorbereidingen voor het grote feest stilaan hun climax bereiken, verschijnt “Laat liefde regeren”. In een handomdraai haalt de single de hoogste rotatie bij diverse Vlaamse radiozenders. Het succes van de release en de nakende jubileumconcerten vormen ook voor tal van televisiemakers (“Tien om te zien”, “Zomer 2005”…) de geknipte aanleiding om publiekslieveling Günther uit te nodigen.
Günther Neefs is 15 jaar onderweg! Reizend van dorpen naar steden, naar concert- en feestzalen, op bedrijfsfeesten of festivals, begeleid door zijn eigen 4-Band, orkest, big band of omringd door een podium vol muzikanten.
Hij heeft in die jaren een ijzersterke reputatie opgebouwd als een uniek entertainer, die zijn publiek zeker inpakt met zijn unieke persoonlijkheid en zijn prachtige, warme stem.
Als hoogtepunt van dit feestjaar zijn er de meer dan succesvolle verjaardagsconcerten door Vlaanderen en de release door Universal België van de dubbel CD + DVD ‘15’ met alle Nederlandse en Internationale muzikale hoogtepunten uit Günther’s carrière.
Naar ondertussen jaarlijkse traditie wordt ook in 2006 een exclusief verjaardagsconcert op touw gezet rond “de warmste stem van Vlaanderen”. De show “15 jaar Günther Neefs” bewees vorig jaar reeds dat in een land van eendagsvliegen en artistieke vergankelijkheid kwaliteit nog steeds blijft bovendrijven..
Met “Günther Neefs Intiem” wordt dit jaar gekozen voor een muzikaal spektakel waarbij klasse, emotie en ambiance elkaar vinden in een unieke wisselwerking.
Rond de decenniumwissel is Günther fulltime aan de slag als verkoper in een grote garage. Sterk gepassioneerd door vroemtuigen allerhande, put hij veel voldoening uit zijn baan. Toch kruipt het bloed eens te meer waar het niet gaan kan: wanneer in 1990, na een opgemerkte passage in het VTM-programma “Walters Verjaardagsshow”, diverse platenfirma’s én artiesten komen aankloppen, waagt Günther de sprong. Amper enkele maanden later verschijnt op het Polygramlabel de single “Ik laat me gaan”, een krachtig debuut dat zich meteen richting Vlaamse Top 10 hijst. De succesrijke opvolgers heten “Daarom zeg ik nee” en vooral het titelnummer van de eerste cd. “Hier in dit land” illustreert meteen Günthers muzikale veelzijdigheid. Zelden werden soft jazz, pop, bigband, funk en ballad zo harmonieus op één plaat gezet. Op de albumcharts haalt zijn eersteling goud in een mum van tijd. In een tijdvak dat het, op de eerste golven van de Tien om te zien-gekte, alom klatergoud regende, verwerft Günther puur op natuurlijke klasse de status van blijver...
Lang vòòr “onthaasting” een modewoord werd, had Günther Neefs het gevoel al onder woorden gebracht. Op de tweede full-cd “Stop de tijd” (1993) klinken enkele songs lekker lazy; anderen swingen weer de pan uit. Andere memorabele singles uit het album worden “Ik blijf bij jou”, het Günther-ten-voeten-uit-nummer “Koud is de pijn” en “Meer dan een vriendin”, profetische woorden van de tekstschrijfster: Günthers grote liefde en echtgenote Tanja Van Sebroeck.
In een relatief kleine tijdspanne heeft Günther Neefs de onwrikbare waardering geoogst van publiek en collega’s. Allen vinden in hem een soulvolle spitsbroeder met het hart op de juiste plaats. In 1994 mag Günther een nominatie in ontvangst nemen voor “Het Gouden Oog”, de roemruchte verkiezing van de meest verdienstelijke media-en showbizz-persoonlijkheden. In één adem stelt hij tijdens de live-uitzending zijn 3de album “Tien miljoen dingen” voor. De cd bevestigt andermaal zijn reputatie als uitmuntend vocalist en levert met de titelsong, “Ik stap eruit”, “Wat ik niet geven kon” en het op discoleest geschoeide “Leve het leven” weer een resem fraaie singles op. Datzelfde jaar wordt Günther ook uitgenodigd voor de prestigieuze herdenkings-cd “D-Day”: op de hem eigen wijze zet hij o.m. de Cole Porter-classic “Don’t fence me in” naar zijn hand. Toeval of niet: Günthers eigen muzikale D-Day loerde toen al om de hoek...
Na een korte rustpauze verschijnt in het voorjaar van 1996 de single “Geluk”, bedoeld als voorbode van een nieuwe Nederlandstalige cd. Maar door een gril van het lot worden de studio-opnames even stilgelegd: van die luwte maakt hij gebruik om een oude droom met beide handen aan te vatten. “Special Request I” bundelt een selectie van 14 tijdloze grooves en ballads van blanke & zwarte stemmen uit diverse genres. Günther kiest voor songs met een sterke ziel, die schreeuwen om een staaltje van zijn sterke live-reputatie. Bij het kransje ook “Sixteen Tons”, een pareltje dat vader Louis ook ooit op plaat zette. De cd, met single “You’ve lost that lovin’feeling” op kop, haalt moeiteloos platina; de tournee wordt een ongezien succes en de smaakvolle tv-special met Kerst een topper in de kijkcijfers van dat jaar.
Een opvolger kon niet uitblijven. Onder het oog van duizenden enthousiaste toeschouwers, wordt “Special Request II” in september 1997 aan de wereld voorgesteld. Günthers innemende versies van “The sun ain’t gonna shine anymore” en vooral “Satisfaction guaranteed” worden dikke radiohits. In het Casino van Beringen wordt opnieuw een swingende tv-special ingeblikt.
Voor het nieuwe millennium aanbreekt, doet Günther het internationale avontuur nog één keer over. In 1999 verzamelt hij, op veler verzoek, de meest romantische smaakmakers uit eerdere liveshows. Op “The Love Album” versmelt zijn warme stem met 14 klassiekers uit de 3 voorafgaande decennia: van “Cry me a river”, over “Just the way you are” tot “Laughter in the rain”. Met een uitgelezen ploeg filmers trekt Günther naar Cyprus voor de opnames van een bijbehorende tv-show. De cd kampeert intussen verscheidene weken in de Top 5 van de albumcharts.
Een nieuw tijdvak, een vertrouwd geluid. Met zijn zesde album “Bij jou” keert Günther terug naar het Nederlandstalige oeuvre. De plaat swingt de zomer in. Voor de titelsong ontvangt hij tijdens Zomerhit 2000 de prijs voor het beste Nederlandstalige lied. In de staart van 2000 brengt Günther, aan de zijde van o.a. Raymond van het Groenewoud, Rob de Nijs en Toots Thielemans, eerbetoon aan zijn vader op de cd “Louis Neefs 20 jaar later”. De hommage krijgt zijn beslag met een indrukwekkend concert in het Antwerpse Sportpaleis, vereeuwigd in een tv-special die zelfs op de Nederlandse televisie druk werd bekeken.
In 2002 borrelt Günthers heimwee naar the big band feeling weer op: met een keur aan sessiemuzikanten duikt hij de studio in voor de plaat “Swing is the thing”. Topproducers als Steve Willaert en Bob Porter tekenen voor de frisse arrangementen van 14 evergreens uit pop, soul en rock. Günther verrast zelfs zijn trouwste fans met onverwachte versies van “I want you to want me”, “Route 66” of Blondie’s “Call me”. De cd prijkt maandenlang in de nationale lijsten en de live-optredens bieden een stomende set swingplezier op een goedgevuld podium.
Sedertdien komt Günther nog enkele keren verrassend uit de hoek. Wanneer hij met Stef Bos de bijna olympische hymne “Goud, zilver en brons” schrijft, bijvoorbeeld. En wat dan gezegd van “As gau paust”, Günthers meest onwaarschijnlijke hit ooit? Een onzinnige tekstlap van Günthers kornuit Mark Uytterhoeven, bovendien in ongekuist Mechels. De reacties na zijn live-optreden in “De laatste show” waren zò overweldigend, dat de grol op cd-single werd gereleast. Günther zelf kon er eens smakelijk om lachen...
Günther breit ook een nieuw hoofdstuk aan zijn live-avonturen. Het is heerlijk toeven in de big band, maar muzikale panache staat of valt niet met de kwantiteit. Met de 4Band, een compact en veelzijdig kwartet vrienden-muzikanten, rijgt hij in het jubileumjaar 2005 de optredens aan mekaar. Eind augustus, wanneer de voorbereidingen voor het grote feest stilaan hun climax bereiken, verschijnt “Laat liefde regeren”. In een handomdraai haalt de single de hoogste rotatie bij diverse Vlaamse radiozenders. Het succes van de release en de nakende jubileumconcerten vormen ook voor tal van televisiemakers (“Tien om te zien”, “Zomer 2005”…) de geknipte aanleiding om publiekslieveling Günther uit te nodigen.
Günther Neefs is 15 jaar onderweg! Reizend van dorpen naar steden, naar concert- en feestzalen, op bedrijfsfeesten of festivals, begeleid door zijn eigen 4-Band, orkest, big band of omringd door een podium vol muzikanten.
Hij heeft in die jaren een ijzersterke reputatie opgebouwd als een uniek entertainer, die zijn publiek zeker inpakt met zijn unieke persoonlijkheid en zijn prachtige, warme stem.
Als hoogtepunt van dit feestjaar zijn er de meer dan succesvolle verjaardagsconcerten door Vlaanderen en de release door Universal België van de dubbel CD + DVD ‘15’ met alle Nederlandse en Internationale muzikale hoogtepunten uit Günther’s carrière.
Naar ondertussen jaarlijkse traditie wordt ook in 2006 een exclusief verjaardagsconcert op touw gezet rond “de warmste stem van Vlaanderen”. De show “15 jaar Günther Neefs” bewees vorig jaar reeds dat in een land van eendagsvliegen en artistieke vergankelijkheid kwaliteit nog steeds blijft bovendrijven..
Met “Günther Neefs Intiem” wordt dit jaar gekozen voor een muzikaal spektakel waarbij klasse, emotie en ambiance elkaar vinden in een unieke wisselwerking.
RSS Feed
