Zijn wieg stond in Farnborough, Hampshire zuid Engeland. Zijn eerste muzikale herinneringen zijn van Buddy Holly, Jerry Lee Lewis, Elvis en Chuck Berry. Toen hij eenmaal Little Richard ging beluisteren werd hij zelf bezeten van dit soort muziek. Hij voelde zich sterk aangetrokken tot blues muziek en alle soorten muziek die daar aan verwant zijn. Muddy Waters is voor hem de "Blues God", Johnny Cash, Gene Vincent, Eddie Cochran en Hank Williams noemt hij zijn Godfathers. Op 16 jarige leeftijd trok hij veel op met een neef die in Engeland een getalenteerde pianist/zanger was zo begon hij steeds meer voor muziek te voelen.
Pas twee jaar later pakte hij de gitaar op en leerde zichzelf spelen. Het gitaarspelen ging hem gemakkelijk af hij luisterde veel naar Buddy Guy, Muddy Waters, Howlin'Wolf, Robert Cray, Albert Collins en B.B.King en kopieerde hun licks. Zo werd hij steeds beter, de basis Blues begrippen had hij vrij snel onder de knie, jamde veel met vrienden en leerde steeds meer door te luisteren naar de muziek.
Toen hij 20 was stopte hij op de kunstacademie en reisde af naar Berlijn. Hier moest hij veel spelen om te overleven, had weinig tot geen centen een voelbare blues ervaring die zijn gitaarspel en zang naar een nog hoger niveau bracht. Hij wist ondertussen dat hij echt alleen maar verder wilde gaan in de muziek.

Andy Graham - bass gitaar, Andy is al dik tien jaar bij de vaste band. Nieuwe songs worden bijna niet geoefend ze voelen elkaar perfekt aan en behalen zo de mooiste resultaten.

Nikolaj Bjerre – drums, Nik is al wat jaartjes bij de band en is een prima drummer. Met zijn eigen moderne inbreng geeft hij precies dat wat de Ian Siegal band zo speciaal maakt en dus opvalt tussen de traditionele bluesbands.

In the late 1980s, Siegal dropped out of art college and went busking in Germany.[1] He has been active on the UK blues scene for many years, and after two European tours supporting Bill Wyman's Rhythm Kings in 2003 and 2004,[1] began to receive significant attention in Europe and further afield,[2] particularly since the release of his album, Swagger, the follow-up to his critically acclaimed Meat & Potatoes. These recordings also feature guitarist Matt Schofield, and received praise in the music press, including an entry in the Penguin Guide to Blues Recordings, and was Mojo magazine's second best blues album of 2007.[2] In 2008 the album The Dust was released. Unlike the previous albums it contained mainly solo performances. In 2009, Siegal released another album together with his band members, Andy Graham (bass) and Nikolaj Bjerre (drums). This album, Broadside, was voted "Blues Album of the Year 2009" by Mojo.
His 2011 release, The Skinny, was recorded in North Mississippi with Cody Dickinson of the North Mississippi Allstars as record producer and he also played on the album. Backing Siegal were the sons of some notable Mississippi blues men, including on guitar Robert Kimbrough, on guitar and bass Garry Burnside, and on drums Rod Bland. Also guesting were Alvin Youngblood Hart and Duwayne Burnside.