Dit jaar weer een zeer leuke affiche en een variatie aan groepen. Hopelijk mogen de weergoden ons weer gunstig zijn. We hebben hier enkele van de namen gezet die je zeker moet gezien hebben maar dat wil niet zeggen dat de overige mindere zouden zijn. Kijk hier beneden maar wie dit jaar onder meer op het podium zal staan.
Programma:
Programma:
Jack White
Dat kwam hard aan. In februari 2011 wordt bekend dat The White Stripes – 1 keer op Werchter - geen optredens meer zullen geven en geen muziek meer zullen maken. Een tijdperk lijkt abrupt te stoppen. En wat nu verder met Jack White? Hij vermeide zich geweldig met The Raconteurs – 2 keer op Werchter - en The Dead Weather. Maar dat leek toch allemaal eerder hobby dan beroep. Op z’n 36ste debuteert hij in april van dit jaar onder eigen naam met ‘Blunderbuss’. Het is een plaat die hij naar eigen zeggen niet eerder had kunnen maken. “De nummers voelen aan alsof ze alleen maar onder mijn naam hadden kunnen gemaakt worden. Ik ben terug langs start gegaan en heb mijn eigen kleuren en mijn eigen uitdrukkingsvorm gezocht.” De eerste single ‘Love Interruption’ wijst inderdaad op een ietwat andere White. De gitaar is akoestisch en de subtiele begeleiding bestaat uit een orgeltje en een gedempte saxofoon. Gebroken wit.
Dat kwam hard aan. In februari 2011 wordt bekend dat The White Stripes – 1 keer op Werchter - geen optredens meer zullen geven en geen muziek meer zullen maken. Een tijdperk lijkt abrupt te stoppen. En wat nu verder met Jack White? Hij vermeide zich geweldig met The Raconteurs – 2 keer op Werchter - en The Dead Weather. Maar dat leek toch allemaal eerder hobby dan beroep. Op z’n 36ste debuteert hij in april van dit jaar onder eigen naam met ‘Blunderbuss’. Het is een plaat die hij naar eigen zeggen niet eerder had kunnen maken. “De nummers voelen aan alsof ze alleen maar onder mijn naam hadden kunnen gemaakt worden. Ik ben terug langs start gegaan en heb mijn eigen kleuren en mijn eigen uitdrukkingsvorm gezocht.” De eerste single ‘Love Interruption’ wijst inderdaad op een ietwat andere White. De gitaar is akoestisch en de subtiele begeleiding bestaat uit een orgeltje en een gedempte saxofoon. Gebroken wit.
dues
Het beste wat de Belgische muziek is overkomen in de 20ste en de 21ste eeuw. dEUS (naar een nummer van de IJslandse Sugarcubes) is een cruciale groep. Niet alleen om wat ze zelf presteerde, ook om het geloof dat ze heeft verspreid. dEUS tekent als eerste Belgische rockgroep een contract bij een grote Britse platenfirma (Island), is als eerste regelmatig op MTV te zien en staat als eerste op grote internationale festivals (Reading, Lowlands). Op slag kijkt het buitenland met heel andere ogen naar België. Na het derde album ‘The Ideal Crash’ (1999) lijkt dEUS naar adem te happen. Voorman Tom Barman maakt een knappe film (‘Anyway The Wind Blows’) en herschikt de groep. Een nieuw en nog geweldiger leven begint. We zitten precies 20 jaar na de finaleplaats in Humo’s Rock Rally 1992. Het moment waarop het echt begon. Laat 1.000 kurken knallen.
Het beste wat de Belgische muziek is overkomen in de 20ste en de 21ste eeuw. dEUS (naar een nummer van de IJslandse Sugarcubes) is een cruciale groep. Niet alleen om wat ze zelf presteerde, ook om het geloof dat ze heeft verspreid. dEUS tekent als eerste Belgische rockgroep een contract bij een grote Britse platenfirma (Island), is als eerste regelmatig op MTV te zien en staat als eerste op grote internationale festivals (Reading, Lowlands). Op slag kijkt het buitenland met heel andere ogen naar België. Na het derde album ‘The Ideal Crash’ (1999) lijkt dEUS naar adem te happen. Voorman Tom Barman maakt een knappe film (‘Anyway The Wind Blows’) en herschikt de groep. Een nieuw en nog geweldiger leven begint. We zitten precies 20 jaar na de finaleplaats in Humo’s Rock Rally 1992. Het moment waarop het echt begon. Laat 1.000 kurken knallen.
Katy B
De BRIT School in Londen is de plek bij uitstek waar talent wordt gekweekt. Een greep uit de afgelopen tien jaar: Adele, Jamie Woon, The Kooks en Amy Winehouse. Onze Jasper Erkens zit er trouwens ook. Kathleen Brien gaat nadien nog Popular Music studeren aan de universiteit van Londen. Ondertussen is ze al Katy B, een blanke bolster met een zwarte pit. Er zitten gospel en soul in haar stem. Namen als Erykah Badu en Jill Scott hebben haar trouwens de weg gewezen. Ze maakt heel sterke vertalingen naar vandaag. Eerst als gastzangeres van dubstepmastodont Magnetic Man. Daarna op eigen benen met popmuziek die moderne middelen gebruikt als dub, electro, ragga, rave en urban. En met teksten die puntig en zeer juist zijn. ‘Misschien is de nieuwe Mike Skinner (The Streets) wel een vrouw,’ schrijft Humo. Een revelatie.
De BRIT School in Londen is de plek bij uitstek waar talent wordt gekweekt. Een greep uit de afgelopen tien jaar: Adele, Jamie Woon, The Kooks en Amy Winehouse. Onze Jasper Erkens zit er trouwens ook. Kathleen Brien gaat nadien nog Popular Music studeren aan de universiteit van Londen. Ondertussen is ze al Katy B, een blanke bolster met een zwarte pit. Er zitten gospel en soul in haar stem. Namen als Erykah Badu en Jill Scott hebben haar trouwens de weg gewezen. Ze maakt heel sterke vertalingen naar vandaag. Eerst als gastzangeres van dubstepmastodont Magnetic Man. Daarna op eigen benen met popmuziek die moderne middelen gebruikt als dub, electro, ragga, rave en urban. En met teksten die puntig en zeer juist zijn. ‘Misschien is de nieuwe Mike Skinner (The Streets) wel een vrouw,’ schrijft Humo. Een revelatie.
Miles Kane
De onbekende ster die iedereen eigenlijk al kent. Miles Kane is het Britse supertalent dat met Alex Turner (Arctic Monkeys) en James Ford (Simian Mobile Disco) eigenaar is van The Last Shadow Puppets. ‘The Age of the Understatement’ (2008) was een topsingle en een dito album. Op Glastonbury 2008 speelt Jack White (ex-White Stripes) zelve mee tijdens een van de zeldzame liveconcerten. Kane en Turner leren mekaar kennen als The Rascals, de groep van de eerste, mee op tournee mag als voorprogramma van Arctic Monkeys, de groep van de tweede. Onderweg blijkt dat ze dezelfde muzikale voorbeelden hebben en dat hun talenten aan elkaar gewaagd zijn. The Rascals blijken niet het juiste platform om de ster van Kane te laten schijnen. Hij verlaat de groep en gaat solo. ‘The Colour of the Trap’ (2011) is een eerste vingeroefening van een man die onstopbaar is.
De onbekende ster die iedereen eigenlijk al kent. Miles Kane is het Britse supertalent dat met Alex Turner (Arctic Monkeys) en James Ford (Simian Mobile Disco) eigenaar is van The Last Shadow Puppets. ‘The Age of the Understatement’ (2008) was een topsingle en een dito album. Op Glastonbury 2008 speelt Jack White (ex-White Stripes) zelve mee tijdens een van de zeldzame liveconcerten. Kane en Turner leren mekaar kennen als The Rascals, de groep van de eerste, mee op tournee mag als voorprogramma van Arctic Monkeys, de groep van de tweede. Onderweg blijkt dat ze dezelfde muzikale voorbeelden hebben en dat hun talenten aan elkaar gewaagd zijn. The Rascals blijken niet het juiste platform om de ster van Kane te laten schijnen. Hij verlaat de groep en gaat solo. ‘The Colour of the Trap’ (2011) is een eerste vingeroefening van een man die onstopbaar is.
Black Box Revelation
Jan Paternoster en Dries Van Dijck zijn samen iets ouder dan 40. Toch hebben de twee al meer mee gemaakt dan vele groepen in hun hele bestaan. In België is hun carrière meer dan blitz geweest. Nummer 2 van Humo’s Rock Rally 2006, drie jaar na elkaar op Pukkelpop, twee keer Werchter, 102 weken in de hitlijsten met hun debuut ‘Set Your Head On Fire’ (2007), een eigen fotoboek, twee MIA’s voor beste live-act ... Ook mooi: hun tweede album ‘Silver Threats’ (2010) duwt na twee weken het Britse zangwonder Susan Boyle van de eerste plaats van de Ultratop. Niet slecht voor een trashy rockplaat. De horizon van het duo uit Dilbeek reikt alweer verder: het buitenland. Ze maken er indruk via tournees met onder meer dEUS , Eagles Of Death Metal en Jane’s Addiction. Maar ze zijn ook straf ook op eigen kracht. In Hamburg is er een club die altijd afgeladen vol zit als ze passeren. En een ronkende recensie in de New York Times hebben ze ook al beet. Hun derde album ‘My Perception’ (2011) maken ze in Los Angeles en brengen ze uit op een Amerikaans label. Het gaat hard.
Jan Paternoster en Dries Van Dijck zijn samen iets ouder dan 40. Toch hebben de twee al meer mee gemaakt dan vele groepen in hun hele bestaan. In België is hun carrière meer dan blitz geweest. Nummer 2 van Humo’s Rock Rally 2006, drie jaar na elkaar op Pukkelpop, twee keer Werchter, 102 weken in de hitlijsten met hun debuut ‘Set Your Head On Fire’ (2007), een eigen fotoboek, twee MIA’s voor beste live-act ... Ook mooi: hun tweede album ‘Silver Threats’ (2010) duwt na twee weken het Britse zangwonder Susan Boyle van de eerste plaats van de Ultratop. Niet slecht voor een trashy rockplaat. De horizon van het duo uit Dilbeek reikt alweer verder: het buitenland. Ze maken er indruk via tournees met onder meer dEUS , Eagles Of Death Metal en Jane’s Addiction. Maar ze zijn ook straf ook op eigen kracht. In Hamburg is er een club die altijd afgeladen vol zit als ze passeren. En een ronkende recensie in de New York Times hebben ze ook al beet. Hun derde album ‘My Perception’ (2011) maken ze in Los Angeles en brengen ze uit op een Amerikaans label. Het gaat hard.
Alabama Shakes
Een soulvolle bluesrockgroep die de grote revelatie was van SXSW 2012, het belangrijkste festival voor aankomende groepen in de Verenigde Staten. Dat komt omdat iedereen valt voor zangeres en gitariste Brittany Howard. Ze ziet er niet glamoureus uit. En voor ze ‘genamedropt’ werd door Adele, Bon Iver en Alex Turner (Arctic Monkeys) was ze postbode in Athens, Alabama. Maar als ze begint te zingen, verandert Howard in een overrompelende blueszangeres uit het diepe zuiden. Met Alabama Shakes brengt ze gloedvolle southern garagesoul die zo oud is als de straat. Maar het is muziek die nooit lijkt te verouderen. Een goed jaar geleden was Alabama Shakes zo goed al onbekend. Blogs leiden tot een tournee met Drive-By Truckers. In deze snelle wereld spelen ze kort daarna al drie uitverkochte avonden op rij in Londen. Muziekblad NME omschrijft Alabama Shakes als ‘one of the 100 new bands you have to hear at the start of 2012’. Kort daarna nemen ze een single op in de ‘Live 7” Series’, een nieuw initiatief van Jack White (ook op Rock Werchter 2012). En eind april staat hun debuutalbum 'Boys & Girls' ineens op nr 4 in de Ultratop. Laat de toekomst maar komen.
Een soulvolle bluesrockgroep die de grote revelatie was van SXSW 2012, het belangrijkste festival voor aankomende groepen in de Verenigde Staten. Dat komt omdat iedereen valt voor zangeres en gitariste Brittany Howard. Ze ziet er niet glamoureus uit. En voor ze ‘genamedropt’ werd door Adele, Bon Iver en Alex Turner (Arctic Monkeys) was ze postbode in Athens, Alabama. Maar als ze begint te zingen, verandert Howard in een overrompelende blueszangeres uit het diepe zuiden. Met Alabama Shakes brengt ze gloedvolle southern garagesoul die zo oud is als de straat. Maar het is muziek die nooit lijkt te verouderen. Een goed jaar geleden was Alabama Shakes zo goed al onbekend. Blogs leiden tot een tournee met Drive-By Truckers. In deze snelle wereld spelen ze kort daarna al drie uitverkochte avonden op rij in Londen. Muziekblad NME omschrijft Alabama Shakes als ‘one of the 100 new bands you have to hear at the start of 2012’. Kort daarna nemen ze een single op in de ‘Live 7” Series’, een nieuw initiatief van Jack White (ook op Rock Werchter 2012). En eind april staat hun debuutalbum 'Boys & Girls' ineens op nr 4 in de Ultratop. Laat de toekomst maar komen.
Regina Spektor
Een zot geval. Singer-songwriter Regina Spektor houdt er vreemde maar vermakelijke gewoontes op na. Middenin een gevoelige ballade gaat ze opeens beatboxen. Of ze vult een heel nummer met een enkele lettergreep. Spektor is dan ook niet alledaags. Ze wordt geboren in Moskou maar verhuist op haar negende naar New York. De Russische volksmuziek en volksaard verhuizen mee. Tot haar grote vreugde vindt ze rondom zich heel wat artiesten die even onbevangen omspringen met muziek. Denk aan Antony and the Johnsons en Sufjan Stevens. De nummers van Spektor onderscheiden zich door de lawine aan muzikale invloeden en door de slimme literaire referenties. Vanaf ‘On The Radio’ en ‘Samson’ fluit iedereen ze vrolijk mee. Het interessantste fenomeen achter een piano sinds Tori Amos komt haar nieuwe ‘What We Saw From The Cheap Seats’ voorstellen.
Een zot geval. Singer-songwriter Regina Spektor houdt er vreemde maar vermakelijke gewoontes op na. Middenin een gevoelige ballade gaat ze opeens beatboxen. Of ze vult een heel nummer met een enkele lettergreep. Spektor is dan ook niet alledaags. Ze wordt geboren in Moskou maar verhuist op haar negende naar New York. De Russische volksmuziek en volksaard verhuizen mee. Tot haar grote vreugde vindt ze rondom zich heel wat artiesten die even onbevangen omspringen met muziek. Denk aan Antony and the Johnsons en Sufjan Stevens. De nummers van Spektor onderscheiden zich door de lawine aan muzikale invloeden en door de slimme literaire referenties. Vanaf ‘On The Radio’ en ‘Samson’ fluit iedereen ze vrolijk mee. Het interessantste fenomeen achter een piano sinds Tori Amos komt haar nieuwe ‘What We Saw From The Cheap Seats’ voorstellen.
Michael Kiwanuka
The voice van 2012. Op kousenvoeten is de jonge Londenaar - pas 23 - van Oegandese afkomst met prachtige nummers als ‘Tell Me A Tale’ en ‘Home Again’ de wereld ingestapt. Lang voor zijn debuutalbum was iedereen al overtuigd van zijn unieke talent. De muziek van Michael Kiwanuka is een pleidooi voor schoonheid, eenvoud en tijdloosheid. Hij is een oude man in een jong lichaam die evenveel 1972 als 2012 klinkt. Het verhaal wil dat hij zijn muzikale ik ontdekt via een zeldzame versie van ‘Sitting On The Dock Of The Bay’ van Otis Redding. Die staat op een cd die bij het muziekmagazine Mojo zit. Hij weet wat hem te doen staat. Actuele soul maken met veel naturel en souplesse. In zijn wereld zijn oude goden als Terry Callier, John Martyn en Bill Withers belangrijk. Ook Ben Harper woont in de buurt. Jools Holland omarmt hem, Adele neemt hem mee op tournee en de BBC voorspelt dat hij de ster van 2012 wordt. En Michael, hij zingt en hij speelt gitaar.
The voice van 2012. Op kousenvoeten is de jonge Londenaar - pas 23 - van Oegandese afkomst met prachtige nummers als ‘Tell Me A Tale’ en ‘Home Again’ de wereld ingestapt. Lang voor zijn debuutalbum was iedereen al overtuigd van zijn unieke talent. De muziek van Michael Kiwanuka is een pleidooi voor schoonheid, eenvoud en tijdloosheid. Hij is een oude man in een jong lichaam die evenveel 1972 als 2012 klinkt. Het verhaal wil dat hij zijn muzikale ik ontdekt via een zeldzame versie van ‘Sitting On The Dock Of The Bay’ van Otis Redding. Die staat op een cd die bij het muziekmagazine Mojo zit. Hij weet wat hem te doen staat. Actuele soul maken met veel naturel en souplesse. In zijn wereld zijn oude goden als Terry Callier, John Martyn en Bill Withers belangrijk. Ook Ben Harper woont in de buurt. Jools Holland omarmt hem, Adele neemt hem mee op tournee en de BBC voorspelt dat hij de ster van 2012 wordt. En Michael, hij zingt en hij speelt gitaar.
Simple Minds
Zoals ze het zelf zingen: ‘alive and kicking’. Nog steeds. Simple Minds is de groep die samen met U2 het geluid van de jaren 80 heeft bepaald. Samen tekenen ze ook voor de grote doorbraak van Rock Werchter. De jongste jaren is gebleken hoe invloedrijk en belangrijk de Schotten geweest zijn voor tal van nieuwe namen. Van Manic Street Preachers tot The Horrors. Simple Minds is weer hip en zet het eigen verleden graag in de verf. Eerder dit jaar toerden ze door Europa met ‘5 x 5’, een programma waarbij ze vijf nummers uit hun eerste vijf vernieuwende en virtuoze albums brachten. Die verschenen tussen 1979 en 1982 en heten ‘Life In A Day’ (1979), ‘Real To Real Cacophony’ (1979), ‘Empires and Dance’ (1980), ‘Sons and Fascination/Sister Feelings Call’ (1981) en het jarige ‘New Gold Dream (81,82,83,84)’(1982). Met die laatste plaat komt het grote succes. Het is een ‘majestueus en triomfantelijk album’ (NME) dat van Simple Minds een vaste waarde in Europa maakt. Ker(r)s op de taart is ‘Don’t You (Forget About Me)’, hun enige hit in de Verenigde Staten. Terug op Rock Werchter na 26 jaar (de laatste keer was in 1986).
Zoals ze het zelf zingen: ‘alive and kicking’. Nog steeds. Simple Minds is de groep die samen met U2 het geluid van de jaren 80 heeft bepaald. Samen tekenen ze ook voor de grote doorbraak van Rock Werchter. De jongste jaren is gebleken hoe invloedrijk en belangrijk de Schotten geweest zijn voor tal van nieuwe namen. Van Manic Street Preachers tot The Horrors. Simple Minds is weer hip en zet het eigen verleden graag in de verf. Eerder dit jaar toerden ze door Europa met ‘5 x 5’, een programma waarbij ze vijf nummers uit hun eerste vijf vernieuwende en virtuoze albums brachten. Die verschenen tussen 1979 en 1982 en heten ‘Life In A Day’ (1979), ‘Real To Real Cacophony’ (1979), ‘Empires and Dance’ (1980), ‘Sons and Fascination/Sister Feelings Call’ (1981) en het jarige ‘New Gold Dream (81,82,83,84)’(1982). Met die laatste plaat komt het grote succes. Het is een ‘majestueus en triomfantelijk album’ (NME) dat van Simple Minds een vaste waarde in Europa maakt. Ker(r)s op de taart is ‘Don’t You (Forget About Me)’, hun enige hit in de Verenigde Staten. Terug op Rock Werchter na 26 jaar (de laatste keer was in 1986).
My Morning Jacket
De oogappels van Dave Grohl. Wie hen live heeft gezien, weet waarom. De aardig behaarde mannen uit Louisville, Kentucky zitten aan de goede kant van ‘hippie’. Lange solo’s, massa’s galm en veel focus. De countryrock van My Morning Jacket is vaak angstaanjagend mooi. De Lage Landen hadden dat al lang voor de rest van de wereld begrepen. De Nederlandse VPRO maakt in 2000 een mooie documentaire naar aanleiding van het debuutalbum ‘The Tennessee Fire’. Datzelfde jaar staan ze bij ons op De Nachten in Antwerpen. Ze blijven een goed bewaard geheim en dat zint hen niet. Dat blijkt heel duidelijk uit ‘Z’ (2005). Na drie albums op eigen kracht nemen ze een producer aan boord. De keuze valt verrassend op John Leckie. Een topper (Radiohead, Stone Roses) maar wel hun volstrekte tegenpool. Hij draait de galmknop dicht, snijdt in de nummers en voegt synthesizers toe. De redelijk extreme make-over staat de groep voorbeeldig. ‘Z’ is een van de beste albums van 2005. Opvolger ‘Evil Urges’ valt wat tussen de plooien maar ‘Circuital’ (2011) maakt alles goed en heeft een mooie balans. Funk, southern rock, country, psychedelia, halve hits en oneindig veel spelplezier.
De oogappels van Dave Grohl. Wie hen live heeft gezien, weet waarom. De aardig behaarde mannen uit Louisville, Kentucky zitten aan de goede kant van ‘hippie’. Lange solo’s, massa’s galm en veel focus. De countryrock van My Morning Jacket is vaak angstaanjagend mooi. De Lage Landen hadden dat al lang voor de rest van de wereld begrepen. De Nederlandse VPRO maakt in 2000 een mooie documentaire naar aanleiding van het debuutalbum ‘The Tennessee Fire’. Datzelfde jaar staan ze bij ons op De Nachten in Antwerpen. Ze blijven een goed bewaard geheim en dat zint hen niet. Dat blijkt heel duidelijk uit ‘Z’ (2005). Na drie albums op eigen kracht nemen ze een producer aan boord. De keuze valt verrassend op John Leckie. Een topper (Radiohead, Stone Roses) maar wel hun volstrekte tegenpool. Hij draait de galmknop dicht, snijdt in de nummers en voegt synthesizers toe. De redelijk extreme make-over staat de groep voorbeeldig. ‘Z’ is een van de beste albums van 2005. Opvolger ‘Evil Urges’ valt wat tussen de plooien maar ‘Circuital’ (2011) maakt alles goed en heeft een mooie balans. Funk, southern rock, country, psychedelia, halve hits en oneindig veel spelplezier.
The Vaccines
‘What Did You Expect From The Vaccines?’ (2011) is de meest relativerende albumtitel zijn sinds ‘Is This It?’ (2000) van The Strokes. Niet toevallig is dat de groep waar het Londense viertal voortdurend mee vergeleken wordt. Qua geluid. Qua spirit. Qua hoge verwachtingen. Volgens de Britse pers is rock immers morsdood op dit moment. Sinds Arctic Monkeys is er eigenlijk niets van betekenis meer opgestaan. En dan is er opeens dat wonderlijke ‘Wreckin’ Bar (Ra Ra Ra)’ (2010). Een single die amper 1’24” duurt en op een aanstekelijke manier The (Ra Ra Ra) Ramones verbindt met The Libertines. Sommige radiomakers draaien hem zelfs twee keer na elkaar. “I think it takes balls to make simple music,” zegt zanger Justin Young in een interview met BBC. En zo is het. The Vaccines zijn een lekker ouderwetse rockroep die er in slaagt om na een halve eeuw popgeschiedenis heel fris voor de dag te komen. Hun managers waken ook over Franz Ferdinand en Kaiser Chiefs. Dat soort van opwinding dus. Het tweede album is in de maak en wordt opgenomen in Brussel.
‘What Did You Expect From The Vaccines?’ (2011) is de meest relativerende albumtitel zijn sinds ‘Is This It?’ (2000) van The Strokes. Niet toevallig is dat de groep waar het Londense viertal voortdurend mee vergeleken wordt. Qua geluid. Qua spirit. Qua hoge verwachtingen. Volgens de Britse pers is rock immers morsdood op dit moment. Sinds Arctic Monkeys is er eigenlijk niets van betekenis meer opgestaan. En dan is er opeens dat wonderlijke ‘Wreckin’ Bar (Ra Ra Ra)’ (2010). Een single die amper 1’24” duurt en op een aanstekelijke manier The (Ra Ra Ra) Ramones verbindt met The Libertines. Sommige radiomakers draaien hem zelfs twee keer na elkaar. “I think it takes balls to make simple music,” zegt zanger Justin Young in een interview met BBC. En zo is het. The Vaccines zijn een lekker ouderwetse rockroep die er in slaagt om na een halve eeuw popgeschiedenis heel fris voor de dag te komen. Hun managers waken ook over Franz Ferdinand en Kaiser Chiefs. Dat soort van opwinding dus. Het tweede album is in de maak en wordt opgenomen in Brussel.
Noel Gallagher’s High Flying Birds
Noel heeft een nieuw doel. Of liever: hij heeft verschillende nieuwe doelen. Gallagher organiseerde vorig jaar zowaar een persconferentie om zijn soloplannen bekend te maken. Enerzijds komt een album met Amorphous Androgynous, de psychedelische rockgroep van het Britse danceduo The Future Sound Of Londen. Dat verschijnt later dit jaar en neigt fel in de richting van Pink Floyd. Anderzijds is er Noel Gallagher’s High Flying Birds, een groep zonder gedoe met bassist Russel Pritchard (The Zutons) en drummer Jeremy Stacey (The Lemon Trees) als bekendste leden. De groepsnaam is geïnspireerd door het nummer ‘High Flyin Bird’ van Jefferson Airplane. De idee om er Noel Gallagher voor te plaatsen komt van Peter Green’s Fleetwood Mac. De eerste verwezenlijking draagt geen titel en wordt door heel wat critici beschouwd als het beste van Gallagher sinds ‘(What’s The Story) Morning Glory’ (1995) van Oasis. Nieuwe wijn in oude zakken.
Noel heeft een nieuw doel. Of liever: hij heeft verschillende nieuwe doelen. Gallagher organiseerde vorig jaar zowaar een persconferentie om zijn soloplannen bekend te maken. Enerzijds komt een album met Amorphous Androgynous, de psychedelische rockgroep van het Britse danceduo The Future Sound Of Londen. Dat verschijnt later dit jaar en neigt fel in de richting van Pink Floyd. Anderzijds is er Noel Gallagher’s High Flying Birds, een groep zonder gedoe met bassist Russel Pritchard (The Zutons) en drummer Jeremy Stacey (The Lemon Trees) als bekendste leden. De groepsnaam is geïnspireerd door het nummer ‘High Flyin Bird’ van Jefferson Airplane. De idee om er Noel Gallagher voor te plaatsen komt van Peter Green’s Fleetwood Mac. De eerste verwezenlijking draagt geen titel en wordt door heel wat critici beschouwd als het beste van Gallagher sinds ‘(What’s The Story) Morning Glory’ (1995) van Oasis. Nieuwe wijn in oude zakken.
Red Hot Chili Peppers
De Red Hot Chili Peppers waren heel lang een Fenomeen. Een vermaard voorbeeld zijn hun met sportsokken geklede geslachtsdelen. Consistentie blijft echter uit. ‘Blood Sugar Sex Magik’ (1991), met daarop de evergreen ‘Under The Bridge’, is wel magistraal. Maar daarna volgen vele jaren in de woestijn. De regelmaat en de brede erkenning als een Grote Groep komen pas na 20 jaar met ‘Californication’ (1999) en ‘By The Way’ (2002). Die felle punk-funk-rap-groep uit Californië wordt een muziekinstituut met twee handen vol wereldhits en miljoenen verkochte albums. De Peppers halen zelfs een wereldrecord. In 2004 entertainen ze op drie avonden 258.000 mensen in Hyde Park in Londen. In 2009 maakt gitarist John Frusciante bekend dat hij alleen nog soloplaten wil maken. Hij heeft zelf voor zeer straffe opvolging gezorgd. Goede vriend Josh Klinghoffer toert al met de bende sinds 2006 en is sinds het tiende studioalbum ‘I’m With You’ (2011) definitief aan boord.
De Red Hot Chili Peppers waren heel lang een Fenomeen. Een vermaard voorbeeld zijn hun met sportsokken geklede geslachtsdelen. Consistentie blijft echter uit. ‘Blood Sugar Sex Magik’ (1991), met daarop de evergreen ‘Under The Bridge’, is wel magistraal. Maar daarna volgen vele jaren in de woestijn. De regelmaat en de brede erkenning als een Grote Groep komen pas na 20 jaar met ‘Californication’ (1999) en ‘By The Way’ (2002). Die felle punk-funk-rap-groep uit Californië wordt een muziekinstituut met twee handen vol wereldhits en miljoenen verkochte albums. De Peppers halen zelfs een wereldrecord. In 2004 entertainen ze op drie avonden 258.000 mensen in Hyde Park in Londen. In 2009 maakt gitarist John Frusciante bekend dat hij alleen nog soloplaten wil maken. Hij heeft zelf voor zeer straffe opvolging gezorgd. Goede vriend Josh Klinghoffer toert al met de bende sinds 2006 en is sinds het tiende studioalbum ‘I’m With You’ (2011) definitief aan boord.
Kitty, Daisy & Lewis
Hedendaagse muziek van 50 jaar geleden van de Londense familie Durham. Kitty, Daisy & Lewis zijn twee zussen en een broer die samen een dozijn instrumenten bespelen en die zweren bij oude waarden. Ze luisteren naar blues, country, jazz, Hawaïaanse tonen, ska en rockabilly. Lewis verzamelt 78 toeren platen. Hij heeft een huisstudio gebouwd met vintage apparatuur waar het trio opneemt. Uiteraard komen daar geen computers of andere moderne toestellen aan te pas. Op het podium worden Kitty, Daisy & Lewis begeleid door pa Graeme Druham (Daddy Grazz) op gitaar en mama Ingrid Weiss op contrabas. Die laatste is de voormalige drumster van cultgroep The Raincoats, een absolute favoriet van wijlen Kurt Cobain (Nirvana). De retrotrein doet het erg goed in de moderne wereld. Zo mochten ze al openen voor Coldplay tijdens de Viva la Vida Tour in de Verenigde Staten. Na eerdere stops op Glastonbury, Lowlands en Blues Peer doen ze nu Werchter aan.
Hedendaagse muziek van 50 jaar geleden van de Londense familie Durham. Kitty, Daisy & Lewis zijn twee zussen en een broer die samen een dozijn instrumenten bespelen en die zweren bij oude waarden. Ze luisteren naar blues, country, jazz, Hawaïaanse tonen, ska en rockabilly. Lewis verzamelt 78 toeren platen. Hij heeft een huisstudio gebouwd met vintage apparatuur waar het trio opneemt. Uiteraard komen daar geen computers of andere moderne toestellen aan te pas. Op het podium worden Kitty, Daisy & Lewis begeleid door pa Graeme Druham (Daddy Grazz) op gitaar en mama Ingrid Weiss op contrabas. Die laatste is de voormalige drumster van cultgroep The Raincoats, een absolute favoriet van wijlen Kurt Cobain (Nirvana). De retrotrein doet het erg goed in de moderne wereld. Zo mochten ze al openen voor Coldplay tijdens de Viva la Vida Tour in de Verenigde Staten. Na eerdere stops op Glastonbury, Lowlands en Blues Peer doen ze nu Werchter aan.
RSS Feed
