Op dinsdag 1 mei heeft in het Henegouwse Lessines de derde editie van het Roots & Roses Festival plaats. De organisatoren zorgden voor een ijzersterk programma op twee podiums met heel wat blues en rock’n’roll, maar altijd met een ranzig randje.
We gaan hier in vogelvlucht even overlopen wat er ons in Lessines zoal te wachten staat.

Mama Rosin is een jongere, knappere, trashier versie van Rowen Heze. Met hun combinatie van zydeco en cajun-punk zullen deze Zwitsers wel iedereen aan het dansen krijgen. Ze stonden ooit al op de affiche van Eurosonic en Glastonbury en dat wil al iets zeggen. Hun derde cd ‘Black Robert’ gaat meer de richting van de jazz en calypso uit.

Romano Nervoso is het geesteskind van de Italo-Belg Giacomo Panarisi uit La Louvière. Zij brengen rechttoe rechtaan rommelige spaghetti rock. Er zijn van Romano Nervoso twee ep’s op de markt, met name ‘Un-Tuned’ en ‘Love Your Mamas’.

One man band Lewis Floyd Henry komt uit Zuid Londen. Hij trok ooit als busker door de Londense straten. Hij haalde zijn muzikale kennis uit de platenkast van zijn ouders en ontdekte zo Motown, Bob Marley, Jimi Hendrix, Nick Drake en Robert Johnson.
Zijn cd debuut dateert van begin 2011 met ‘One Man And His 30w Pram’.

Dan Sartain is een rock’n’roll muzikant uit Birmingham, Alabama. Zijn muziek gaat van blues naar rockabilly. Hij toerde een tijdje als openingsact voor The White Stripes en bracht rond die tijd de cd ‘Dan Sartain Lives’ en een single, ‘Bohemian Grove’ uit voor het Third Man Records label van Jack White. Met deze informatie indachtig kijken we met ingehouden spanning zijn optreden in Lessines tegemoet.

Ben Caplan & The Casual Smokers zijn graag geziene gasten in de clubs rond Toronto, Canada. Ben Caplan wordt wel eens de verloren kleinzoon van Tom Waits genoemd. Hij speelt gitaar, banjo, melodica en keyboards. Hij ziet er iets minder weirdo uit dan Captain Beefheart maar compenseert dit door ijzersterk samenspel met zijn Casual Smokers. Ben Caplan vermengt folk met roots en jazz. Op 18 oktober 2011 werd zijn debuutalbum ‘In The Time Of The Great Remembering’ uitgebracht.

Voor diegenen die er op de tweede editie van Roots & Roses bij waren zijn Bob & Lisa geen onbekenden meer. Bob Vennum en Lisa Kekaula zijn namelijk de helft van The Bellrays uit Riverside, Californië die vorig jaar een knaller van een concert weggaven. Dit jaar wordt het echter totaal andere kost met een barkruk, twee microfoons, een akoestische gitaar en een krachtige soulstem. Meer is er heus niet nodig om van dit optreden een kippenvel moment te maken.

The Legendary Shack Shakers is een viermans formatie uit Poducah, Kentucky, gevormd rond J.D. Wilkes (of Colonel J.D., zoals je wil). Zij zetten ooit op de bluesnacht in Wuustwezel de tent in vuur en vlam met hun hyperkinetische vorm van rockabilly. Wanneer je niet tegen hotsen en botsen kunt blijf je bij het optreden van The Legendary Shack Shakers beter van voor het podium weg. De fans zullen zich nog wel hun hitalbum ‘Cockadoodledon’t’ nu alweer uit 2003 op Bloodshot Records, herinneren. Onlangs maakte J.D. Wilkes zijn regisseursdebuut met de film ‘Seven Signs’.

Met The Fleshtones hebben we opnieuw een grote naam op de affiche van Roots & Roses. Deze Amerikaanse garagerock band uit Queens, New York werd opgericht in 1976 en maakte in 1982 zijn platendebuut met ‘Roman Gods’ op het prestigieuze IRS label. Vorig jaar brachten The Fleshtones hun jongste cd ‘Brooklyn Sound Solution’ uit op het Yep Roc label en daarmee staat de teller al op meer dan twintig.
De huidige bezetting ziet er uit als volgt: Peter Zaremba (zang, harmonica, orgel), Keith String (lead gitaar), Ken Fox (bas) en Bill Milhizer (drums).

Uit de vurige stede van Luik hebben we vervolgens The Experimental Tropic Bluesband te gast. Zij maakten in februari 2012 een tournee door Canada af en breien daar een vervolg aan met een Europese toer en in de lente van dit jaar is hun derde cd ‘Liquid Love’ verkrijgbaar. Van hectische tijden gesproken!
The Experimental Tropic Bluesband brengt muziek met de blues als basis, maar dan weer op en explosieve maniet. De band, een trio, bestaat uit Dirty Coq (zang, gitaar), Boogie Snake (zang, gitaar) en Devil D’Inferno (drums).

De platen van Barrence Whitfield and The Savages werden in de jaren tachtig veelvuldig gedraaid in het dinsdagse radioprogramma ‘Rock Kaffee’ van Radio 2 Omroep Brabant, met wijlen Julien Put als presentator. Er is goed nieuws voor de fans van deze kick ass band uit Boston, Massachusetts. Hun titelloze debuut lp uit 1984 is nu eindelijk verkrijgbaar als cd. .
De absolute aanrader is echter de cd ‘Ritual Of The Savages’ uit 1994, met tijdelijk gitarist Milton Reder aan boord. Barrence Whitfield was ook de zanger en bezieler van een nevenproject met Michael Dinallo en Vidar Busk, dat The Mercy Brohers werd genoemd. Zij brachten in 2006 de cd ‘Strange Adventure’ uit met daarop een buitenaards mooie versie van Woodie Guthrie’s ‘California Stars’.
Datzelfde jaar stond Barrence Whitfield ter gelegenheid van het Belgium Rhythm’n’Blues Festival in Peer op het podium met The Seatsniffers.
Barrence Whitfield and The Savages treden in Lessines aan in de volgende bezetting: Barrence Whitfield (zang), Peter Greenberg (gitaar), James Cole (orgel, piano), Phil Lenker (bas), Tommy Quartulle (sax) en Andy Jody (drums).

El Fish werd opgericht met de bedoeling om wekelijks in de Blauwe Kater in Leuven op te treden, maar ze werden stilletjes aan de beste live band van België. Ze zijn te blues voor de alternatievelingen en te alternatief voor de bluespuristen, maar wij vinden hen gewoon fantastisch.
De naam El Fish is niets meer of niets minder dan een verbastering van Elvis. Na een tournee met Roland Van Campenhout en vier fantastische cd’s in de tweede helft van de jaren negentig was het plots gedaan met de band. Steven De Bruyn wijdde zijn tijd aan The Rhythm Junks en niemand gaf nog een cent voor een eventuele hereniging van El Fish.
En toch gaan ze nu  schitteren en scoren op het derde Roots & Roses Festival en wel in hun aloude bezetting: Steven De Bruyn (zang, harmonica), Filip Casteels (gitaar), Jan ‘Dr. Groove’ Ieven (bas) en Toon Derison (drums).

De derde editie van het Roots & Roses Festival wordt afgesloten met een dijk van act, een echte beroemdheid uit New York City, met name Jon Spencer Blues Explosion. En of de tent gaat exploderen…Deze band werd opgericht in 1991 en sindsdien ging het enkel maar crescendo. Blues en rock’n’roll maken de basis van hun muziek uit, maar ze wordt gebracht met sterke punk, garagerock, soul en rap invloeden. Het hoeft niet gezegd dat Jon Spencer en zijn kompanen geweldig te keer kunnen gaan. Zij kunnen ook terugblikken op een hele resem legendarische cd’s zoals ‘Year One’, ‘Orange’, Controversial Negro’, Acme’, Now I Got Worry’ en ‘Extra Width’, dat nu als dubbel cd werd heruitgegeven.
De compilatie ‘Dirty Shirt Rock’n’Roll’ kreeg een tijdje terug vier sterren in Humo.
Om u maar te zeggen dat de Jon Spencer Blues Explosion een verzekerde voltreffer is om het Roots & Roses Festival mee af te sluiten.
Koop nu alvast je ticket want dit festival mag je onder geen enkel beding missen.

Tickets & info: Roots & Roses Festival 2012