Vreugde en dankbaarheid, norse schoonheid: een perfecte balans van een zanger die elk jaar nog ritmischer en scherper klinkt.” (The New York Times) TONY BENNETT verkocht wereldwijd miljoenen platen, en heeft tientallen platina en gouden platen op zijn naam staan. Dit is een muzikant die zijn publiek altijd diep kan raken, met zijn legendarische stem en charmante uitstraling op het podium.
Op zijn lange palmares staan na 60 jaar onder andere 17 Grammy's, waaronder de prestigieuze Lifetime Achievement Award, wat hem in een exclusieve rijtje internationale artiesten zet. Zijn meest gekende nummers, zoals “Steppin’ Out With My Baby” en “I Left My Heart In San Francisco”, maken integraal deel uit van de Amerikaanse muziekgeschiedenis. Hij staat te boek als de meest jongensachtige tachtiger ter wereld, en beleeft op deze iets rijpere leeftijd in elk geval creatieve muzikale hoogdagen.
TONY BENNETT, 17-voudig Grammy-winnaar met een carrière van al meer dan zestig jaar, op zaterdag 7 juli 2012 om 20.30 u zal optreden in de Koningin Elisabethzaal in Antwerpen.
BIO
Tony Bennett, geboren als Anthony Dominick Benedetto (Astoria (Queens, New York City), 3 augustus 1926) is een Amerikaans zanger, van zowel populaire als jazzmuziek. Zijn artistieke carrière loopt al 55 jaar, met 16 Grammy Awards heeft hij een bijzonder respectabel palmares. Op 12 februari 2012 won hij zijn 15e en 16e Grammy's tijdens de 54e uitreiking van deze muziekprijzen.
Reeds op 10-jarige leeftijd trad hij op bij festiviteiten ter gelegenheid van de opening van Triborough Bridge in zijn geboorteplaats. Tot 1942 studeerde hij aan de High School of Industrial Art (met hoofdvakken muziek en schilderen), daarna verdiende hij -om zijn familie financieel te steunen- de kost als "zingende ober" in Italiaanse restaurants in Queens. In 1944 moest hij het leger in en was gedurende het laatste jaar van de Tweede Wereldoorlog gelegerd in Duitsland, waar hij meehielp aan de bevrijding van een concentratiekamp in Landsberg. Na de oorlog zong hij bij een militaire band onder de artiestennaam Joe Bari. Na zijn terugkeer in de VS behield hij aanvankelijk deze naam en bekwaamde hij zich verder in het belcanto, werkte in talrijke kleinere muziekclubs en trad op in het voorprogramma van Pearl Bailey, waar hij door Bob Hope werd ontdekt en liet zich op diens aanraden voortaan Tony Bennett noemen.
In 1950 nam hij een demo op en werd daarop door Mitch Miller gecontracteerd voor Columbia Records. Miller adviseerde hem, Frank Sinatra (die net Columbia Records verliet) niet te gaan imiteren, maar met een eigen geluid te komen. Bennett begon daarom zijn carrière als croonerzanger met populaire commerciële muziek. Zijn eerste grote hit was "Because of You (1951)" in een arrangement van Percy Faith en geproduceerd door Mitch Miller. Het nummer won aan populariteit doordat het in veel jukeboxen te vinden was en belandde op de eerste plaats in de lijst van tophits en hield die plaats 10 weken vast. Er werden meer dan een miljoen exemplaren van verkocht. Later dat jaar bracht Bennett Hank Williams' "Cold, Cold Heart" in een speciaal arrangement uit, dat ook een toppositie bereikte en niet alleen Hank Williams, maar ook de countrymuziek in het bijzonder, bij een breder publiek introduceerde. Bennetts opname van "Blue Velvet" was zo populair dat het horden schreeuwende teenagerfans aantrok bij concerten in het Paramount Theater in New York. Bennett moest zeven concerten per dag geven (vanaf 10.30 uur 's morgens) om al zijn fans in de gelegenheid te stellen zijn concerten bij te wonen.
In 1952 trouwde Bennett met kunststudente en jazzliefhebster Patricia Beech, die hij een jaar eerder tijdens een nachtcluboptreden in Cleveland (Ohio) had ontmoet. Tijdens de huwelijksvoltrekking in Saint Patrick's Cathedral verzamelden zich buiten tweeduizend rouwende, in het zwart geklede vrouwelijke fans. Het paar kreeg twee zonen.
Eind jaren zeventig had Bennett last van geldproblemen. Ook emotioneel ging het zwaar, wegens de dood van zijn moeder. Hierdoor ging Bennett steeds meer drugs gebruiken. Dit drugsgebruik kostte hem bijna zijn leven, nadat hij na het nemen van een overdosis cocaïne flauwviel in zijn bad en bijna verdronk. Hij werd echter net op tijd gered door zijn toenmalige vrouw, die hem vond en naar het ziekenhuis bracht. Inmiddels zijn de geldproblemen van Bennett, met hulp van zijn zoon, opgelost en is hij gestopt met het gebruiken van drugs.
In september 2011 bracht Bennett Duets II uit, een vervolg op zijn eerste duetalbum, ter ere van zijn 85ste verjaardag. Deze CD, met nummers met o.a. Amy Winehouse, Norah Jones en Michael Bublé, maakte Bennett de oudste nog levende artiest met een Billboard 200-nummer 1 positie. De eerste single werd Body and Soul , dit was een samenwerking met de reeds overleden zangeres Amy Winehouse. Voor de tweede single schakelde hij de hulp in van Lady Gaga. Het resultaat noemde The Lady Is A Tramp. Het nummer kreeg van critici lovende kritieken. Zijn nummer met de overleden zangeres Amy Winehouse, Body and Soul, won een Grammy Award op 12 februari 2012.
Bennett was tevens goed bevriend met de Nederlandse komiek Toon Hermans
Keys & Chords cd-review
Tony Bennett: Duets II
In 1955, toevallig het geboortejaar van ondergetekende, bracht Anthony Dominick Benedetto, een jongeman met Italiaanse roots die in Queens, New York City opgroeide, zijn eerste langspeler ‘Cloud 7’ uit.
Enkele jaren voordien scoorde hij onder de naam Tony Bennett al enkele hits zoals ‘Because Of You’ van Hammerstein en een stijlvolle crooneradaptatie van Hank Williams’ ‘Cold Cold Heart’. Gaandeweg sluipen meer jazzinvloeden zoals ‘The Beat Of My Heart’ in ’57 duidelijk aantoont. Het is die combinatie van de warme hese tenor en jazzy frasering met perfecte timing die de interpretatie van klassiekers uit het grote Amerikaanse songboek zo bijzonder maakt. De laatste jaren worden schitterende hommages aan Count Basie, Duke Ellington en geestesverwant Frank Sinatra afgewisseld met fraaie duetalbums.
‘A Wonderful World’, een samenwerkingsproject met de onvolprezen k.d. Lang die voordien al op Bennett’s ‘MTV Unplugged’ figureerde vormde de aanzet voor ‘Duets’ in 2006 waar. Naast Lang, Barbara Streisand, Dianah Krall staan heren van stand en popiconen zoals McCartney, Sting, Bono, James Taylor, Elton John te drummen om Bennett vocaal te assisteren. Op het vervolg ‘Duets II’ zijn de diva’s nog prominenter aanwezig. Glitterchicks als Lady Gaga en Mariah Carey behoren niet meteen tot mijn favorieten. Tijdens de studiosessies in de schaduw van de meestercrooner houden de dames zich enigszins gedeisd en valt het eerlijk gezegd nogal mee in ‘The Lady Is a Tramp’ en de afsluiter ‘When Do The Bells Ring For Me’ en Sheryl Crow valt niet door de mand in ‘The Girl I Love.
Op zijn vijfentachtigste blijkt de veteraan opvallend vitaal, luister maar eens naar een verrassend spannende lezing ‘One For My Baby (And One More For the Road)’ waar de krasse knar vocaal weerwerk biedt aan een ruim vijftig jaar jongere John Mayer. Op de duetten met Michael Bublé (‘Don’t Get Around Much Anymore’ en Willie Nelson (‘On The Sunny Side Of The Street’) is weinig aan te merken maar klinken iets te relaxed om echt te beklijven. Zoals eerder aangehaald zijn het vooral de dames die het mooie weer maken. Queen Latifah schittert in ’Who Can I Turn To’ terwijl de ware Queen of Soul Aretha Franklin haar reputatie bevestigd in het gracieuze ‘How Do You Keep The Music The Music Playing’. k.d. Lang streelt onze trommelvliezen en herdefinieert het begrip torch song met het sentimentele ‘Blue Velvet’. De openbaring is echter Amy Winehouse. In een aangrijpende lezing van ‘Body and Soul’ kruipt zij in de huid van Billie Holiday. Een ontroerend en waardig muzikaal afscheid van een grote zangeres die haar achtentwintigste verjaardag niet haalde naast survivor Tony Bennett. Helaas ontbreekt net dat videoclipje, wellicht doelbewust achtergehouden om promotionele redenen, in de bijgevoegde DVD met ‘The Making Of’ en dat is het enige minpunt dat we bij deze excellente hartverwarmde herfstplaat kunnen bespeuren.
Cis van Looy (4)
Columbia • 88697 96767 2 • Sony Music • Tony Bennett
Op zijn lange palmares staan na 60 jaar onder andere 17 Grammy's, waaronder de prestigieuze Lifetime Achievement Award, wat hem in een exclusieve rijtje internationale artiesten zet. Zijn meest gekende nummers, zoals “Steppin’ Out With My Baby” en “I Left My Heart In San Francisco”, maken integraal deel uit van de Amerikaanse muziekgeschiedenis. Hij staat te boek als de meest jongensachtige tachtiger ter wereld, en beleeft op deze iets rijpere leeftijd in elk geval creatieve muzikale hoogdagen.
TONY BENNETT, 17-voudig Grammy-winnaar met een carrière van al meer dan zestig jaar, op zaterdag 7 juli 2012 om 20.30 u zal optreden in de Koningin Elisabethzaal in Antwerpen.
BIO
Tony Bennett, geboren als Anthony Dominick Benedetto (Astoria (Queens, New York City), 3 augustus 1926) is een Amerikaans zanger, van zowel populaire als jazzmuziek. Zijn artistieke carrière loopt al 55 jaar, met 16 Grammy Awards heeft hij een bijzonder respectabel palmares. Op 12 februari 2012 won hij zijn 15e en 16e Grammy's tijdens de 54e uitreiking van deze muziekprijzen.
Reeds op 10-jarige leeftijd trad hij op bij festiviteiten ter gelegenheid van de opening van Triborough Bridge in zijn geboorteplaats. Tot 1942 studeerde hij aan de High School of Industrial Art (met hoofdvakken muziek en schilderen), daarna verdiende hij -om zijn familie financieel te steunen- de kost als "zingende ober" in Italiaanse restaurants in Queens. In 1944 moest hij het leger in en was gedurende het laatste jaar van de Tweede Wereldoorlog gelegerd in Duitsland, waar hij meehielp aan de bevrijding van een concentratiekamp in Landsberg. Na de oorlog zong hij bij een militaire band onder de artiestennaam Joe Bari. Na zijn terugkeer in de VS behield hij aanvankelijk deze naam en bekwaamde hij zich verder in het belcanto, werkte in talrijke kleinere muziekclubs en trad op in het voorprogramma van Pearl Bailey, waar hij door Bob Hope werd ontdekt en liet zich op diens aanraden voortaan Tony Bennett noemen.
In 1950 nam hij een demo op en werd daarop door Mitch Miller gecontracteerd voor Columbia Records. Miller adviseerde hem, Frank Sinatra (die net Columbia Records verliet) niet te gaan imiteren, maar met een eigen geluid te komen. Bennett begon daarom zijn carrière als croonerzanger met populaire commerciële muziek. Zijn eerste grote hit was "Because of You (1951)" in een arrangement van Percy Faith en geproduceerd door Mitch Miller. Het nummer won aan populariteit doordat het in veel jukeboxen te vinden was en belandde op de eerste plaats in de lijst van tophits en hield die plaats 10 weken vast. Er werden meer dan een miljoen exemplaren van verkocht. Later dat jaar bracht Bennett Hank Williams' "Cold, Cold Heart" in een speciaal arrangement uit, dat ook een toppositie bereikte en niet alleen Hank Williams, maar ook de countrymuziek in het bijzonder, bij een breder publiek introduceerde. Bennetts opname van "Blue Velvet" was zo populair dat het horden schreeuwende teenagerfans aantrok bij concerten in het Paramount Theater in New York. Bennett moest zeven concerten per dag geven (vanaf 10.30 uur 's morgens) om al zijn fans in de gelegenheid te stellen zijn concerten bij te wonen.
In 1952 trouwde Bennett met kunststudente en jazzliefhebster Patricia Beech, die hij een jaar eerder tijdens een nachtcluboptreden in Cleveland (Ohio) had ontmoet. Tijdens de huwelijksvoltrekking in Saint Patrick's Cathedral verzamelden zich buiten tweeduizend rouwende, in het zwart geklede vrouwelijke fans. Het paar kreeg twee zonen.
Eind jaren zeventig had Bennett last van geldproblemen. Ook emotioneel ging het zwaar, wegens de dood van zijn moeder. Hierdoor ging Bennett steeds meer drugs gebruiken. Dit drugsgebruik kostte hem bijna zijn leven, nadat hij na het nemen van een overdosis cocaïne flauwviel in zijn bad en bijna verdronk. Hij werd echter net op tijd gered door zijn toenmalige vrouw, die hem vond en naar het ziekenhuis bracht. Inmiddels zijn de geldproblemen van Bennett, met hulp van zijn zoon, opgelost en is hij gestopt met het gebruiken van drugs.
In september 2011 bracht Bennett Duets II uit, een vervolg op zijn eerste duetalbum, ter ere van zijn 85ste verjaardag. Deze CD, met nummers met o.a. Amy Winehouse, Norah Jones en Michael Bublé, maakte Bennett de oudste nog levende artiest met een Billboard 200-nummer 1 positie. De eerste single werd Body and Soul , dit was een samenwerking met de reeds overleden zangeres Amy Winehouse. Voor de tweede single schakelde hij de hulp in van Lady Gaga. Het resultaat noemde The Lady Is A Tramp. Het nummer kreeg van critici lovende kritieken. Zijn nummer met de overleden zangeres Amy Winehouse, Body and Soul, won een Grammy Award op 12 februari 2012.
Bennett was tevens goed bevriend met de Nederlandse komiek Toon Hermans
Keys & Chords cd-review
Tony Bennett: Duets II
In 1955, toevallig het geboortejaar van ondergetekende, bracht Anthony Dominick Benedetto, een jongeman met Italiaanse roots die in Queens, New York City opgroeide, zijn eerste langspeler ‘Cloud 7’ uit.
Enkele jaren voordien scoorde hij onder de naam Tony Bennett al enkele hits zoals ‘Because Of You’ van Hammerstein en een stijlvolle crooneradaptatie van Hank Williams’ ‘Cold Cold Heart’. Gaandeweg sluipen meer jazzinvloeden zoals ‘The Beat Of My Heart’ in ’57 duidelijk aantoont. Het is die combinatie van de warme hese tenor en jazzy frasering met perfecte timing die de interpretatie van klassiekers uit het grote Amerikaanse songboek zo bijzonder maakt. De laatste jaren worden schitterende hommages aan Count Basie, Duke Ellington en geestesverwant Frank Sinatra afgewisseld met fraaie duetalbums.
‘A Wonderful World’, een samenwerkingsproject met de onvolprezen k.d. Lang die voordien al op Bennett’s ‘MTV Unplugged’ figureerde vormde de aanzet voor ‘Duets’ in 2006 waar. Naast Lang, Barbara Streisand, Dianah Krall staan heren van stand en popiconen zoals McCartney, Sting, Bono, James Taylor, Elton John te drummen om Bennett vocaal te assisteren. Op het vervolg ‘Duets II’ zijn de diva’s nog prominenter aanwezig. Glitterchicks als Lady Gaga en Mariah Carey behoren niet meteen tot mijn favorieten. Tijdens de studiosessies in de schaduw van de meestercrooner houden de dames zich enigszins gedeisd en valt het eerlijk gezegd nogal mee in ‘The Lady Is a Tramp’ en de afsluiter ‘When Do The Bells Ring For Me’ en Sheryl Crow valt niet door de mand in ‘The Girl I Love.
Op zijn vijfentachtigste blijkt de veteraan opvallend vitaal, luister maar eens naar een verrassend spannende lezing ‘One For My Baby (And One More For the Road)’ waar de krasse knar vocaal weerwerk biedt aan een ruim vijftig jaar jongere John Mayer. Op de duetten met Michael Bublé (‘Don’t Get Around Much Anymore’ en Willie Nelson (‘On The Sunny Side Of The Street’) is weinig aan te merken maar klinken iets te relaxed om echt te beklijven. Zoals eerder aangehaald zijn het vooral de dames die het mooie weer maken. Queen Latifah schittert in ’Who Can I Turn To’ terwijl de ware Queen of Soul Aretha Franklin haar reputatie bevestigd in het gracieuze ‘How Do You Keep The Music The Music Playing’. k.d. Lang streelt onze trommelvliezen en herdefinieert het begrip torch song met het sentimentele ‘Blue Velvet’. De openbaring is echter Amy Winehouse. In een aangrijpende lezing van ‘Body and Soul’ kruipt zij in de huid van Billie Holiday. Een ontroerend en waardig muzikaal afscheid van een grote zangeres die haar achtentwintigste verjaardag niet haalde naast survivor Tony Bennett. Helaas ontbreekt net dat videoclipje, wellicht doelbewust achtergehouden om promotionele redenen, in de bijgevoegde DVD met ‘The Making Of’ en dat is het enige minpunt dat we bij deze excellente hartverwarmde herfstplaat kunnen bespeuren.
Cis van Looy (4)
Columbia • 88697 96767 2 • Sony Music • Tony Bennett
RSS Feed