Aarschot Feest ! • 7 augustus 2010 Rootstown Stadspark Aarschot
In Aarschot leeft er een jarenlange traditie van muziekfestivals. Het afgelopen weekeinde kon je onder de noemer Aarschot Feest een keuze maken tussen een handvol podia waar organisaties van divers pluimage hun affiche voorstellen. Ook Rootstown is daarbij vertegenwoordigd, zoals de naam al aangeeft zoekt deze organisatie meer authentieke muziekgenres op. In het unieke groene kader van het Stadspark knutselen programmator Bruno en zijn medewerkers een bescheiden maar daarom niet minder interessante affiche bijeen.
Plaatselijk talent zoals Cash Reloaded en 5’0 Clock Shadow Blues Band dat een thuismatch speelt vormt daarbij de hoofdmoot. Alle ingrediënten zijn aanwezig maar helaas willen de weerelementen niet echt mee. Als we in het Stadspark aankomen, pakken dreigende wolken zich samen. Het blijft niet bij dreigen, tijdens de set van Sammy Cuba, het eigenzinnige bluesproject rond Filip Casteels gaan de hemelsluizen open en er daagt bijzonder weinig volk op in het doorregende park voor de enige buitenlandse act Doc Marshalls. Deze muzikale Marshalls toerden de afgelopen weken uitgebreid rond in onze contreien. Geheel terecht overigens, de formatie weet met een veelzijdig repertoire dat van de bayou van Louisiana naar de dancehalls van Texas pendelt een sfeervolle show op te zetten. Het New Yorkse Brooklyn is de uitvalsbasis, het stemtimbre van frontman Nick Beaudoing verraadt onmiskenbaar Texaanse origine. Beaudoing is afkomstig uit Dallas, er schuilt echter een rasechte acadien in de zanger-gitarist. Dat wordt meteen duidelijk als hij na een countrygetinte intro de trekzak omgord voor enkele energieke two steps. Caley Monahan-Ward laat zich daarbij niet onbetuigd met aanstekelijke fiddlertonen terwijl Terence Murren en Doug Clark vernuftig de juiste ritmestructuren neerzetten. De uiteraard ‘french spoken’ goodtime muziek lokt enige reactie uit bij enkele tientallen aanwezigen maar tot een echte interactie komt het niet. Het is schuilen in de biertent die zich op enige afstand van het kioskpodium bevindt. Zo vallen een knappe uitvoering van ‘Jole Blon’ en een fraaie polka letterlijk in het water. Het is zelden vertoond zo’n combinatie, de Marshalls weten zowel die muzikale erfenis uit de bayou van Louisiana als country uit de Texaanse ballroomhalls bijzonder geloofwaardig over te brengen. Het blijft een raadsel en bijzonder onrechtvaardig dat deze groep niet meer bekendheid geniet. Beaudoing zingt niet zonder enige ironie ‘Lonely At The Top’, een onvervalste honky tonker met meeslepende pedalsteel van Jonathan Gregg en even verderop in een smartelijke countryslijper klinken de steelklanken zo intens treurig als het druilerige regenweer. Overigens is het vooral het met lekker Texaans accent uigeknauwde country repertoire, waarin echo’s van Dwight Yoakam en de Bakersfieldsound van Buck Owens doorklinken, die het meest beklijven. Het uurtje dat de Doc Marshalls toebemeten krijgen vliegt dan ook razendsnel voorbij en aan het einde van de set klaart de hemel zelfs even op na het bijzonder toepasselijk ‘Six Days On The Road’. Zo lang blijven Doc Marshalls hier niet meer. Snelle beslissers kunnen vanavond nog in het Ace Café in Rumst terecht voor het laatste concert van de tournee.
Cis Van Looy
© Foto's: Alfons Maes
Plaatselijk talent zoals Cash Reloaded en 5’0 Clock Shadow Blues Band dat een thuismatch speelt vormt daarbij de hoofdmoot. Alle ingrediënten zijn aanwezig maar helaas willen de weerelementen niet echt mee. Als we in het Stadspark aankomen, pakken dreigende wolken zich samen. Het blijft niet bij dreigen, tijdens de set van Sammy Cuba, het eigenzinnige bluesproject rond Filip Casteels gaan de hemelsluizen open en er daagt bijzonder weinig volk op in het doorregende park voor de enige buitenlandse act Doc Marshalls. Deze muzikale Marshalls toerden de afgelopen weken uitgebreid rond in onze contreien. Geheel terecht overigens, de formatie weet met een veelzijdig repertoire dat van de bayou van Louisiana naar de dancehalls van Texas pendelt een sfeervolle show op te zetten. Het New Yorkse Brooklyn is de uitvalsbasis, het stemtimbre van frontman Nick Beaudoing verraadt onmiskenbaar Texaanse origine. Beaudoing is afkomstig uit Dallas, er schuilt echter een rasechte acadien in de zanger-gitarist. Dat wordt meteen duidelijk als hij na een countrygetinte intro de trekzak omgord voor enkele energieke two steps. Caley Monahan-Ward laat zich daarbij niet onbetuigd met aanstekelijke fiddlertonen terwijl Terence Murren en Doug Clark vernuftig de juiste ritmestructuren neerzetten. De uiteraard ‘french spoken’ goodtime muziek lokt enige reactie uit bij enkele tientallen aanwezigen maar tot een echte interactie komt het niet. Het is schuilen in de biertent die zich op enige afstand van het kioskpodium bevindt. Zo vallen een knappe uitvoering van ‘Jole Blon’ en een fraaie polka letterlijk in het water. Het is zelden vertoond zo’n combinatie, de Marshalls weten zowel die muzikale erfenis uit de bayou van Louisiana als country uit de Texaanse ballroomhalls bijzonder geloofwaardig over te brengen. Het blijft een raadsel en bijzonder onrechtvaardig dat deze groep niet meer bekendheid geniet. Beaudoing zingt niet zonder enige ironie ‘Lonely At The Top’, een onvervalste honky tonker met meeslepende pedalsteel van Jonathan Gregg en even verderop in een smartelijke countryslijper klinken de steelklanken zo intens treurig als het druilerige regenweer. Overigens is het vooral het met lekker Texaans accent uigeknauwde country repertoire, waarin echo’s van Dwight Yoakam en de Bakersfieldsound van Buck Owens doorklinken, die het meest beklijven. Het uurtje dat de Doc Marshalls toebemeten krijgen vliegt dan ook razendsnel voorbij en aan het einde van de set klaart de hemel zelfs even op na het bijzonder toepasselijk ‘Six Days On The Road’. Zo lang blijven Doc Marshalls hier niet meer. Snelle beslissers kunnen vanavond nog in het Ace Café in Rumst terecht voor het laatste concert van de tournee.
Cis Van Looy
© Foto's: Alfons Maes
