Blog Archives - KEYS AND CHORDS

Hurricane Ruth: Ain’t Ready For The Grave

13/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Barrelhouse Joe's
Hard Rockin' Woman
Far from the Cradle
Estilene
Beekeeper
My Heart Aches for You
Cheating Blues
Whole Lotta Rosie
For a Change
Let Me Be the One
Good Stuff
Yes I Know

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Promo CD

Distributie
CD Baby

Promo-Agent
Blind Raccoon

Website Artiest
Hurricane Ruth

Hurricane Ruth ontleende haar naam, omdat vrijwel niemand geloofde dat ze zou uitgroeien tot een excellente zangers tot Hurricane. Ze groeide op in haar vaders taverne The Glendale in Beardstwon, Illinois, die tussen Chicago en St-Louis gelegen is. Daar absorbeerde heel wat blues, country en jazz muziek. Ruth trad op met John Lee Hooker, B.B. King, Willie Dixon, Taj Mahal, Ramsey Lewis Trio, Sam & Dave, Fenton Robinson, Maynard Ferguson, en recentelijk ook met Kenny Wayne Shepherd, Royal Southern Brotherhood, en Ronnie Baker Brooks. Haar stem is diep geworteld in de traditionele blues, al kan ze ook rocken als de meest gerenommeerde collega artiesten. Met haar vierde album ‘Ain’t Ready For The Grave’ is Hurricane Ruth allerminst klaar voor dit akelig gesprekonderwerp. Ruth trok in het spoor van songwriter, drummer en Grammy Award winnende producer Tm Hambridge naar Nashville voor de opnamen. Met de stellaire band van Reese Wynans (Stevie Ray Vaughn) op toetsen, Michael Rhodes (Joe Bonamassa) op bas, gitaristen Pat Buchanan (Faith Hill, Kenny Chesney) en Rob McNelley (Delbert McClinton) werd hard gewerkt aan de twaalf nummers. Het album trapt af met het bluesy ‘Barrelhouse Joe’s’. Na het in scene zetten van haar vrijdagavond vervolgt ze haar modus met het scherp gezongen en slide gitaar begeesterde ‘Hard Rockin’ Woman’. De titeltrack is een low-down blues track en brengt ons naar de rocksong ‘Estilene’, de vette boogie ritmiek van ‘Beekeeper’ en de ballade ‘My Heart Aches for You’. De coole funky groove van ‘Cheating Blues’ staat dan weer in schril contrast met ‘Whole Lotta Rosie’, de klassieke rocker van AC/DC. Gelukkig is de slidegitaar terug in het swampy klinkende ‘For a Change’ en de blues shuffle ‘Let Me Be the One’. Ruth krijgt vocale ondersteuning van de legendarische McCrary Sisters bij de rocker ‘Good Stuff’ en het gospel nummer ‘Yes I Know’.

Philip Verhaege (4 ½)

Ruth's voice is deeply rooted in traditional blues, though they can also rock as the most renowned fellow artists.

Mother’s Finest: Love Changes – The Anthology 1972-1983

12/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:
Disc 1: Give You All The Love (Inside of Me)

You Move Me
Dear Sir And Brother Mann
Monster People
Bone Song
Living Hero
Middle Of The Night
Funky Mountain
Run Joe
Fire
Dontcha Wanna Love Me
Rain
My Baby
Give You All The Love (Inside Of Me)
Baby Love
Thank You For The Love
Dis Go Dis Way, Dis Go Dat Way
Mickey’s Monkey

Disc 2: Take Me To The Middle (Of Your Luv)

Hard Rock Lover
Piece Of The Rock
Truth’ll Set You Free
Don’t Wanna Come Back
Love Changes
Can’t Fight The Feeling
Watch My Stylin’
Somebody To Love (Live)
U Turn Me On
Evolution
Secret Service
What Kind Of Fool
Victory
Love Me Too
Everybody Needs Somebody
Big Shot Romeo
What You Do To Me
In My Baby’s Arms
Some Kind Of Madness
Take Me To The Middle (Of Your Luv)

Platenlabel
SoulMusic Records

Labelnummer
SMCR 5151D

Distributie
Cherry Red Records

Website Artiest
Mother’s Finest

De Amerikaanse funkrock band Mother’s Finest ontstond in Atlanta, Georgia in 1970 toen Joyce “Baby Jean” Kennedy en Glenn “Doc” Murdock, gitarist Gary “Moses Mo” Moore en bassist Jerry “Wyzard” Seay tegenkwamen. Hun muziek is een mengeling van funk, rockgitaar en soul/R&B zang. De band oversteeg muzikale grenzen en voelde zich zowel thuis naast The Who, AC/DC en Black Sabbath, als naast Parliament/Funkadelic, The Commodores en Ohio Players. Hun debuut verscheen in 1972, en daarvan staan er 6 tracks op deze dubbel-cd anthologie. Deze bevat niet minder dan 37 tracks, met daartussen de volledige elpee ‘One Mother To Another’ uit 1983, nooit eerder op cd uitgebracht. Ook opgenomen zijn 4 hitsingles, de tracks ‘Somebody To Love’, ‘U Turn Me On’ en ‘Evolution’ uit de elpee ‘Iron Age (1981), ‘Give You All The Love (Inside Of Me)’ en de Motown cover ‘Mickey’s Monkey’. Succes in de charts kwam er in 1976 met ‘Dontcha Wanna Love Me’, twee jaar later gevolgd door ‘Love Changes’. De band bestaat nog steeds, en neemt nog steeds op. De “liner notes” in het cd-boekje werden geschreven door A. Scott Galloway. Een stuk soul en funkgeschiedenis.

Patrick Van de Wiele (4)

This double anthology contains tracks from 1972 till 1983, and is a piece of funk & soul history.

Norman Connors: Valentine Love – The Buddah/Arista Anthology

12/4/2017

Tracks:
Disc 1: Betcha By Golly Wow – The Buddah Years

Slew Foot
Valentine Love (featuring Michael Henderson & Jean Carn)
Saturday Night Special
Dindi (featuring Jean Carn)
Maiden Voyage
We Both Need Each Other (featuring Phyllis Hyman and Michael Henderson)
So Much Love
You Are My Starship (featuring Michael Henderson)
Betcha By Golly Wow (featuring Phyllis Hyman)
Kwasi
Aquarian Dream: Phoenix
Aquarian Dream: Once Again (featuring Gloria Jones)
Once I´ve Been There (featuring Prince Phillip Mitchell)
Romantic Journey
For You Everything (featuring Prince Philip Mitchell and Eleanore Mills)
Give The Drummer Some

Disc 2: Melancholy Fire – The Arista Years

Norman Connors & The Starship Orchestra: Captain Connors (12” Version)
Norman Connors & The Starship Orchestra: Say You Love Me
This Is Your Life (featuring Eleanore Mills)
Stella
Norman Connors & The Starship Orchestra: Wouldn’t You Like To See (featuring Eleanor Mills)
Norman Connors & The Starship Orchestra: Listen (featuring James Robinson)
Your Love (featuring Al Johnson)
Disco Land
Handle Me Gently (featuring Miss Adaritha)
Invitation (featuring Miss Adaritha)
Be There In The Morning (featuring Miss Adaritha)
Take It To The Limit (featuring Adaritha)
You Bring Me Joy (featuring Adaritha)
I Don’t Need Nobody Else (featuring Al Johnson)
Melancholy Fire (featuring Glenn Jones)
You’ve Been On My Mind (featuring Adaritha)
She’s Gone (featuring Beau Williams)
Mr. C

Platenlabel
SoulMusic Records

Labelnummer
SMCR 5152D

Distributie
Cherry Red Records

Website Artiest
Niet gekend

De Afro-Amerikaanse drummer, arrangeur, componist en producer Norman Connors zag het levenslicht op 1/3/1947. Hij heeft enkele R&B hits op zijn naam, meer bepaald ballades, en de best bekende daaruit is ‘You Are My Starship’ uit 1976. Connors leefde in dezelfde buurt in Philadelphia als Bill Cosby en was al vroeg geïnteresseerd in jazzdrum. Vooraleer hij echter doorbrak in 1972 studeerde hij met John Coltrane en Pharaoh Sanders. Drie jaar later scoorde hij in de charts met het duet ‘Valentine Love’ door Michael Henderson & Jean Carn. Dat is meteen de titel van deze dubbel-cd anthologie, die de periode 1972 tot 1981 bestrijkt. De eerste cd beslaat de jaren toen hij voor Buddah Records opnam, met voornoemde ‘Valentine Love’ en ‘You Are My Starship’, ook gezongen door Michael Henderson. Wijlen Phyllis Hyman zingt hier de Stylistics cover ‘Betcha By Golly Wow’. De tweede gaat dan over de jaren bij Arista Records, die begonnen in 1978. Twee jaar later scoorde hij de discohit ‘Take It To The Limit’. Hier staat tevens een 12 inch versie op van ‘Captian Connors’. Kortom via hem kwamen een aantal beginnende artiesten aan de bak zoals Jean Carn, Michael Henderson, Phyllis Hyman, Prince Phillip Mitchell, Eleanore Mills, Al Johnson, Adaritha, Glenn Jones en Beau Williams. De “liner notes” in het cd-boekje zijn van de hand van Charles Waring. Soul fans zullen hiermee in hun nopjes zijn!

Patrick Van de Wiele (4)

The complete anthology from 1972 till 1981, with Buddah & Arista Records. Soul fans will be delighted with this re-issue!

Love Suggestions: Sax Night

12/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Thick of It
There Goes My Baby
Shape of You
Don’t Wanna Know
That’s What I Like
U + Me
She Lovin It
Back 2 Life
Better Man
Don’t Want You Back
Million Reasons

Platenlabel
KVK Music

Labelnummer
Zonder Nummer

Distributie
CD Baby

Website Artiest
Konstantin Klashtorni

Jaren geleden stelde ik jullie de saxofonist Konstantin Klashtorni voor in een artikel. Over de jaren heen ben ik blijven zijn nieuwe albums recenseren voor www.smoothjazz.eu, omdat hij deel van die website uitmaakt. Maar nu heeft hij in de reeks Love Suggestions een nieuwe cd uit, die meer past in bij R&B, alhoewel er ontegensprekelijk toch ook elementen van smooth jazz in verwerkt zitten. Daarom stel ik jullie dit nieuwe project hier voor.
Konstantin werd geboren in het kleine stadje Korosten in de Ukraïne. Zijn moeder hield van muziek, en zong op familiebijeenkomsten, terwijl zijn oom accordeon speelde. Konstantin kreeg aldus de liefde voor muziek vroeg binnen. Op zijn negende nam zijn moeder hem mee naar een lokale muziekacademie en daar leerde hij klarinet spelen. Vier jaar later nam hij daar vrijwillig de saxofoon bij. Op zijn veertiende ging hij studeren aan het R. Glier Kiev Institute of Music. Zijn leraar wakkerde in hem de ziel van de jazz aan, namelijk interpretatie. Vier jaar later studeerde hij daar af, en speelde hij bij een lokale band in Kiev. Maar daarna vertrok hij richting Venezuela, en leerde daar de Latin Jazz sound spelen. Daarna kwam hij naar Europa, meer bepaald naar Nederland, waar hij aan het Conservatorium in Rotterdam ging studeren. Hij behaalde aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag zijn Masters of Music Arts, en na 8 jaar in Nederland, koos hij voor Duitsland. Hij werd qua sax beïnvloed door Eric Marienthal, David Sanborn, Kirk Whalum, Gerald Albright en Kenny Garrett. Maar Konstantin leverde naast enkele soloalbums ook al de reeks ‘Kool & Klean’ af, en ook de reeks ‘Groove Jazz N Chill’.
In 2013 recenseerde ik hier in deze reeks het album ‘Piano Night’, en het jaar daarop ‘Guitar Night’. Nu is ‘Sax Night’ aan de beurt, en de 11 tracks erop schreef en produceerde Konstantin zelf. Ook bespeelde hij weerom alle instrumenten zelf! Qua productiewerk kan je hem vergelijken met Brian Culbertson en Paul Hardcastle. Het is dus instrumentale, zachte R&B, maar met een smooth jazz kantje. En de tracks klinken zalig! Uiteraard komt de sax deze keer meer op de voorgrond, naast piano, keyboards, en gitaar. Wat kan ik nog meer zeggen, is dat je met deze cd weerom kwaliteit in huis haalt.

Patrick Van de Wiele (4)

Jon Strider: Soul Reunion

12/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Loves Me To Life
Your Place Or Mine
Love Is Real
Hallelujah Heartache
Southern Sun
True To You
When Someone Throws Your Love Away
Distance Do Me Good
Strong In Spirit

Platenlabel
New Sky Records

Labelnummer
NS-1033

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Jon Strider

Jon Strider is voornamelijk bekend in het folk-, country- en Americana-milieu. Ditmaal levert hij met zijn achtste album een popsoulplaat af. En dat doet hij niet eens zo slecht.
Jon is bekend als songschrijver, gitarist, pianist, zanger en producer. Tussen 1990 en 2016 maakte hij zeven albums. ‘Soul Reunion’ is zijn achtste. Hij speelde mee op of schreef mee aan en producete meer dan 40 albums. Hij speelde ook in de band van Eddie Money en Larry Graham, zelfs de band Mink Deville maakte gebruik van zijn diensten.
Strider, afkomstig uit Berkeley in de San Francisco Bay Area ging het ditmaal in Malmö, Zweden zoeken. Maar hij nam de bekende sessie-muzikant en Hammondspeler Skip Edwards (o.a. Walter Trout, Lucinda Williams, Dave Alvin, Dwight Yoakam, Johnny Rivers) mee. Met Edwards en verder plaatselijke Zweedse muzikanten maakte hij een sterk soulalbum. Het is geen hoogtepunt in het genre, maar het is wel een degelijk werkstuk. Al moet gezegd dat het merendeel van de songs ballades zijn en dat er enkele nummers melig en/of mierzoet klinken. Voorbeelden daarvan zijn de zeemzoete ‘Love Is Real’, het bijzonder melige ‘Southern Sun’, het zouteloze ‘True To You’ en afsluiter ‘Strong In Spirit’.
Maar opener ‘Loves Me To Life’ een soulballade met een schitterende tekst en het sfeervolle ‘Distance Do Me Good’ maken dat meer dan goed.
Strider heeft geen echte soulstem, maar hij kan zonder meer heel soulvol en gevoelig zingen. Dat hij een echte singer/songwriter is bewijst hij op de soulpopsongs ‘Your Place Or Mine’, ‘Hallelujah Heartache’ en ‘When Someone Throws Your Love Away’ waarop hij wat stem, melodie en songarrangement heel sterk op Billy Joel lijkt. En dat bedoel ik zeker in de positieve zin, want wie Joel kent weet dat het een ongeëvenaarde zanger en songschrijver is. Als hij de volgende keer wat loskomt van dat zoete en melige en er wat meer pit in durft te steken, zou hij wel eens een modern hoogtepunt in deze muziekstijl kunnen maken!

Peter Jacobs (4)

Sometimes Strider sound too sweet and corny, but he makes up for those dull and boring moments with a few genius songs where he sounds like Billy Joel at his best. If he can leave the cloyingly sweet songs out of it, he just might make a modern classic in the genre.

Lowlands And Friends: Play Townes Van Zandt’s Last Set

12/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

My Starter Won’t Start
Loretta
Pancho And Lefty
Dollar Bill Blues
Buckskin Stallion
Katie Belle Blue
Marie
Waiting Around To Die
A Song For
Short Haired Woman Blues
Ballad Of The Three Shrimps
Sanitarium Blues
Tecumseh Valley/Dead Flowers
Colorado Girl

Platenlabel
Route 61

Labelnummer
RT2016009

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Lowlands And Friends

Op nieuwjaarsdag 1997 overleed de toen amper 52 jarige Townes Van Zandt. Alhoewel Townes reeds ernstig ziek was, gaf hij op 3 december 1996 toch nog een memorabel concert in Londen. Een concert dat meteen ook Townes’ laatste zou zijn. Edward Abbiati, die op dat moment in Londen studeerde, was die avond aanwezig in The Borderline. Edward werd zo aangegrepen door Van Zandts performance, dat hij besloot om samen met zijn band Lowlands, via het spelen van de setlist van dit laatste concert, meester singer/songwriter Van Zandt een passend eerbetoon te geven. Na de gesproken intro zet Lowlands, geassisteerd door de Gnola Blues Band een mooie versie neer van Lightnin’ Hopkins ‘My Starter Won’t Start’ met knap harmonicawerk van Richard Hunter. Hopkins passeert laten nogmaals de revue in het enkel met akoestische gitaar begeleidde ‘Short Haired Woman Blues’. Van Zandt had ook zelf het talent om bluesblijvers te componeren. ‘Loretta’ en ‘Pancho And Lefty’, met een indrukwekkende accordeon- en orgelpartij van Francesco Bonfiglio, behoren ongetwijfeld tot het memorabele bluesnalatenschap van Van Zandt. Lowlands nodigde voor dit project enkele muzikale vrienden uit. Zo horen we de Italiaanse rockband Cheap Wine op ‘Dollar Bill Blues’ en op ‘Katie Bell Blue’ opgenomen in de hall van een restaurant, speelt Richard Lindgren een formidabel stukje piano. Van Elvis Presley’s film ‘Girls! Girls! Girls!’ leende Townes het vrolijke ‘The Shrimp Song’, dat hier door Mike ‘Slo Mo’ Brenners lap steel een extra dosis opgewektheid krijgt toegediend. Rod Picott lijmt ‘Tecumseh Valley’ dan weer muurvast aan het van de Stones afkomstige ‘Dead Flowers’.
Dit album is een prachtig eerbetoon aan de betreurde Amerikaanse singer/songwriter, al moeten wij eerlijk zijn, wij toch nog liever de meester zelf aan het werk horen.

Lambert Smits (4)

Twenty years after the death of Townes Van Zandt, Lowlands honors the master singer / songwriter by playing the setlist of Townes' last concert in London on December 3, 1996. Sid Griffin, Rod Picott and Richard Lindgren appear as guest musicians.

David M’Ore: Passion, Soul & Fire

12/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

The Devil's Land
Love Again
Stronger Than I Realize
Johan Sebastian Blues
You Said You Love Me
Sweet Little Baby
The 12 Song
Cold Blooded
Everytime I Think of You
Funk It Up
Lier
Mistreated

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
666449906824

Distributie
CD Baby

Promo-Agent
Blind Raccoon

Website Artiest
David M’Ore

De release ‘Passion, Soul & Fire’ is het derde album van de uit San Francisco afkomstige David M’Ore. Hij werd weliswaar geboren in Argentinië en daar kreeg hij van zijn grootvader een gitaar voor zijn achtste verjaardag. Zijn familie zag hem liever flamenco en klassieke gitaar spelen, maar David hield veel meer van de sound van Jimi Hendrix en Deep Purple. Samen met Wade Olson (drums) en bassist David De Silva zijn de twaalf nummer zwaar beladen Texas blues. Zijn ruw en spreekwoordelijk doordronken en doorleeft stemgeluid is passend voor zijn sound. David beult zijn op maat gemaakte Stratocaster danig af en zijn volprezen six-string techniek is uitermate verbluffend te noemen. De geïnspireerde cover ‘Mistreated’ van Deep Purple is een spontaniteit in de studio. Maar het album opent met het Texas beïnvloede ‘The Devil’s Land’. Het instrumentale eerbetoon ‘Johan Sebastian Blues’ is een tien minuten durende slow blues. In ‘Sweet Little Baby’ combineert hij zeer gevoelig de akoestische banjo snaren met zijn geëlektrificeerde wah-wah pedaal. He nummer ‘The 12 Song’ is een klassieke standaard blues en in ‘Gold Blooded’ tovert hij zijn dobro tevoorschijn. De song ‘Funky It Up’ is heel even Hendrix begeesterd en de Texas blues van ‘Liar’ is een opwindende compositie. De release ‘Passion, Soul & Fire’ zal ook heel wat bikers kunnen bekoren.

Philip Verhaege (4)

David stunning guitar technique strikes you some speechless. And what a voice!

Professor Louie and The Crowmatix: Crowin’ The Blues

12/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

I'm Gonna Play the Honky Tonks
Prisoner of Your Sound
High Heel Sneakers
Love Is Killing Me
Blues & Good News
Fine Little Mama
I Finally Got You
Why Did You Do That to Me
Confessin' the Blues
Bright Lights, Big City
That's Alright
I'm on My Way
Blues for Buckwheat

Platenlabel
Woodstock Records

Labelnummer
WR 61

Distributie
Boomgaard

Promo-Agent
Blind Raccoon

Website Artiest
Professor Louie and The Crowmatix

Professor Louie & The Crowmatix begonnen als de studio backing band voor Aaron “Professor” Louie’s muzikale producties voor de Rock and Roll Hall of Fame befaamde groep The Band. Het was Rick Danko ‘himself’ die hem Professor Louie doopte vanwege zijn werk en vriendschappelijke band. Het album ‘Crowin' The Blues’ is voor Professor Louie & The Crowmatix’ dertiende studioalbum en werd in amper drie dagen tijd opgenomen in de LRS Recording Studio a/k/a The Rock ‘n’ Roll Bar in Hurley, NY. Producer van dienst Aaron L. Hurwitz voorzag de dertien tracks van zeer knappe arrangementen. Hun repertoire is doordrenkt met rock-‘n-roll, blues, gospel en roots muziek. In 2016 het album werd het album ‘Music From Hurley Mountain’ verkozen tot beste conceptalbum op Radio Crystal Blue. PL & C zijn ingewijd in Blues Hall Of Fame in New York en hebben een vaste plaats in het Canada South Blues Museum. Professor Louie en zijn Crowmatix graven hier in een paar songs naar de oorsprong van enkele grote blues nummers van de Texas Rhythm & Blues stijl. De opener ‘I’m Gonna Play The Honky Tonks' van Marie Adams (Peacock) en vooral 'High Heel Sneakers' van Robert Higginbotham zijn uitgegroeid tot knappe rock-‘n-roll standaards. De Professor is een prima vocalist dito keyboardspeler. Al laat ook Miss Marie zich niet onbetuigd met haar ruw stemtimbre. En als je hier ook nog eens Gary Burke (drums), Frank Campbell (bas) en gitarist John Platania bijzet bekom je meteen een prima band. De ballade ‘Love Is Killing Me’ is haast een emotioneel chapiter. Maar met de instrumentale boogie en Latin geënthousiasmeerde ‘Blues & Good News’ wordt de sound meteen ook heel wat vrolijke. Elmore James’ ‘Fine Little Mama’ is echt een knappe coverbewerking. James gitaarriffs blijven behouden en brengen ons naar ‘I Finally Got You’ van Jimmy McCracklin. Het jazzy ‘Why Did You Do That To Me’ staat in aangename antithese met B.B. Kings ‘Confession’ The Blues’ en ‘Bright Lights Big City’ van Elmore James. Bij Jimmy Rodgers werd voor de gelegenheid de blues trage ‘That’s Alright’ geleend. Het Hammond wizards ‘I’m On My Way’ draagt ook nog die aanwakkerende shuffle met zich mee. De instrumentale zydeco afsluiter ‘Blues For Buckweat’ is een vette knipoog naar zijn soulmate Buckweat Zydeco. De diversiteit viert hoogtijd op dit album.

Philip Verhaege (4 ½)

The musical diversity is once again of a high quality. The thirteen songs bored at any time.

Jon Zeeman: Blue Room

12/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

All I Want Is You
Hold On
Love in Vain
Next to You
Still Rainin' Still Dreamin'
If I Could Make You Love Me
All Alone
Talkin' 'Bout My Baby
Blue Room
Nothin' in The World

Platenlabel
Membrane Records

Labelnummer
Zonder Nummer

Distributie
Niet Gemeld

Promo-Agent
Frank Roszak Promo

Website Artiest
Jon Zeeman

Jon Zeeman is sinds zijn achtste levensjaar geobsedeerd door gitaren, versterkers, wah-wah pedalen en power tubes. En als hij ook nog eens Jimi Hendrix, Eric Clapton, The Beatles en The Stones ontdekt is zijn keuze wel zeer snel gemaakt. Hij groeide op buiten New York City en studeerde klassieke muziek. In de jaren ’80 besloot Jon om zich te vestigen in The Big Apple
Al vond hij snel werk als sessiemuzikanten songwriter, en raakte betrokken bij heel wat producties in zijn home Studio Z. In de jaren ’90 was hij een graag geziene gast op de podia van de muziekbars ’55’ Club en heel wat andere downtown locaties. Door de geboorte van zijn dochter verliet Jon NY en vestigde zich met zijn gezin in Martha’s Vinegard en West Palm Beach, Florida. Inmiddels toerde hij met Susan Tedeschi, Janis Ian, The Burns Sisters Band, Chris Spedding en The Allman Brothers Band. Zijn debuutalbum ‘Still Life’ werd uitgebracht in 2003 en vijf jaar later hield Jon het succesvolle ‘Zeeland’ boven de doopvond, net zoals de release ‘Down On My Luck’ uit 2013. Nu is dus ‘Blue Room’. En waarschijnlijk is dit een van de laatste opnamen van drummer Butch Trucks die overleed op 24 januari 2017. Van de tien nummers bemerken we hier ook enkele vermeldingswaardige covers. Zo is er ‘Love In Vain’ van Robert Johnson en vinden we ook een knappe funky versie van ‘Still Rainin’ Still Dreamin’ van Jimi Hendrix terug. Maar de funky groove intro van ‘All I Want Is You’ mag de dans openen. Jon is een prima zanger die zijn nummers weet te begeesteren met aanporrende gitaarriffs. De mid-tempo blues standaard ‘Hold On’ gaat crescendo en is verder ingekleurd met enkele knappe gitaarsolo’s. Het voet stampende ‘Next To You’ kan ons finaal ook wel bekoren. Al wordt gaspedaal even ontladen bij de blues ballade ‘If I Could Make You Love Me’. Maar niet voor heel lang, want de inspirerende gitaartechnieken van Jon zijn alweer terug in het gemotiveerde nummer ‘All Alone’ en de diepe basgroove van het lekker funky loslopende ‘Talkin’ Bout My Baby’. De titeltrack is alweer een instrumentaal chapiter. Jon Zeeman gaat nog een laatste keer wild in het blues geënthousiasmeerde sluitstuk ‘Nothin’ in The World’.

Philip Verhaeg (4 ½)

Jon Zeeman is an excellent singer/guitarist who is producing an excellent album. This was probably one of Butch Trucks last recordings on drums. Historic!

Zombie Garden Club

12/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Call It Love
Judgement Blues
One Step, Two Steps, Three Steps Gone
Fuzzface
Boom
Evil Baby
Hey Little School Girl
Gloryland
Ache Of Love
Diamond Daze
Burn
Karma
Calling Andromeda
Mercy Man

Platenlabel
Bongo Boy Records

Labelnummer
?

Distributie
Bongo Boy Records

Promo-agent
?

Website Artiest
Bongo Boy Records

Nu pas bereikte ons het schitterende garage-rock album van Zombie Garden Club. In 2015 bracht de van oorsprong Canadese band, maar residerend in Nashville Tennessee, haar debutalbum op de markt via het Bongo Boy Records label. Bezieler en founder/member is een zekere Johnny Douglas die je nu bestookt met waanzinnig goede retro-sounds à la The Seeds, The Yardbirds of The Standells. Gitaarfreaks, span je snaren! 15 songs sleuren je mee op het ritme van rockabilly, rock’n roll, garage, fuzztones, surf,….tot je vermoeid valt over je eigen Fender.
Met opener ‘Call It Love’ spat de gitaar uit je boxen. Een sterke bass en ritmegitaar brengen je moeiteloos naar het strakke ‘Judgement Blues’. En dan wordt opeens een Farfisa-orgel aangeslagen met de typische muziekkleur voor de jaren zestig. Gitaarwerk viert de bovenhand op deze cd, maar Johnny’s zangstem moet niet onderdoen voor de iconen van weleer. Luister naar het rauwe ‘Fuzzface’ , met distortion en stemvervorming. Voel de vibes door je lijf stromen.
Elke song op dit album heeft wel iets speciaals in petto: een originele intro, een zangvariatie, een bluesy intermezzo, een smeuiïge ballad, etc.
Niet voor niets werd dit album in 2015 genomineerd voor een Grammy.
Maar vraag me niet waar Johnny boy nu uithangt!?

Line-up:
Johnny Douglas (All Sounds, Noices, Vocals And Instruments)

Marino Serdons (4)

Perfect music for a road trip on the highway. Retro-sound in a modern canvas. Excellent!

Teena Marie: Ooo La La La – The Epic Anthology

11/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:
Disc 1: Fierce & Funky – Work It

Lovergirl (Special 12? Dance Mix)
Jammin’ (Dance Mix – Long Version)
Lips To Find You (Extended Version)
14K (Extended Version-Dance Mix)
Fix It (12” Version)
Surrealistic Pillow (Sexy Pillow Re-Mix)
Playboy (12” Remix)
Starchild
Midnight Magnet
Work It (Extended LP Mix)
Here’s Looking At You (12? Club)
Bad Boy (The House Arrest Mix)

Disc 2: Slow & Sexy – The Once and Future Dream

Ooo La La La (12” Version)
Since Day One (Jazzie’s Radio Version)
Just Us Two (The Garage Mix)
Soulmates – Q.T. Hush with Teena Marie
Dear Lover
Cassanova Brown
Out On A Limb (Special Version)
Love Me Down Easy (US 12? Single Version)
If I Were A Bell (Extended Version)
Miracles Need Wings To Fly
My Dear Mr. Gaye
Batucada Suite
The Once and Future Dream (featuring Rick James)

Platenlabel
Soulmusic Records

Labelnummer
SMCR 5153D

Distributie
Cherry Red Records

Website Artiest
Niet gekend

Mary Christine Brockert, beter bekend onder haar artiestennaam Teena Marie, was een Amerikaanse singer-songwriter, die geboren werd op 5/3/1956, en overleed op 26/12/2010. Ze was bekend voor haar soulvolle stem en bespeelde meerdere instrumenten. Deze nieuwe dubbele anthologie brengt songs samen uit de periode 1983 tot 1991, die ze voor Epic Records opnam. Teena maakte faam toen ze bij Motown samenwerkte met wijlen Rick James, en in 1979 haar eerste hit ‘I’m a Sucker for Your Love’ opnam, het jaar daarop gevolgd door ‘I Need Your Lovin’’. In een productie van Donald Cleveland samen met David Nathan (die tevens een persoonlijke noot voor de “liner notes” schreef), krijg je hier verschillende aspecten van haar persoonlijkheid. De eerste cd ‘Fierce & Funky – Work It’ richt zich op de up-tempo tracks, zoals ‘Lovergirl’, haar doorbraak uit 1984 en ‘Jammin’’. Daarnaast staan er enkele zeldzame mixen op van o.a. ‘Surrealistic Pillow’ en ‘Bad Boy’.
Disc twee ‘Slow & Sexy – The Once and Future Dream’ bevat haar bekendste ballades, zoals ‘Ooo La La La’ (1988), haar eerbetoon aan Marvin Gaye ‘My Dear Mr. Gaye’, ‘Out On A Limb’, en ‘Since Day One’ haar samenwerking met Jazzie B. van Soul II Soul uit 1991. Daarnaast nog een duet uit 1985 met de groep Q.T. Hush, nl. ‘Soulmates’. De Amerikaanse auteur Rashod Ollison zorgde voor de “liner notes”. Opnieuw een must voor soulfans!

Patrick Van de Wiele (4)

All the songs recorded during her years at Epic Records, this double anthology from the late Teena Marie is a must for soul fans!

Johnny Nash: Stir It Up – The Anthology 1965-1979

11/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:
Disc 1: I Can See Clearly Now

Let’s Move And Groove (Together)
Hold Me Tight
Cupid
You Got Soul
Groovin’
Stir It Up
Cream Puff
I Can See Clearly Now
How Good It Is
There Are More Questions Than Answers
Guava Jelly
Ooh Baby You’ve Been Good To Me
My Merry-Go-Round
(Oh Jesus) We’re Trying To Get Back To You
Ooh What A Feeling
Yellow House
Loving You
Gonna Open Up My Heart Again
Nice Time
You Better Stop (Messing Around)
You Can’t Go Halfway
Celebrate Life
(You Gave Me Such) Good Vibrations
Stir It Up (Alternate Mix)

Disc 2: Tears On My Pillow

Beautiful Baby
The Very First Time
Tears On My Pillow (I Can’t Take It)
Let’s Be Friends
The Edge Of Love
Reggae On Broadway
Rock It Baby (Baby We’ve Got A Date)
(What A) Wonderful World
All I Have To Do Is Dream
Birds Of A Feather
Rock You To Your Socks
Jamaica
Halfway To Paradise
That Woman
Back In Time
Dream Lover
Wonderful Woman
Don’t Forget
Mr. Sea
Closer
You’re The One
Closer (12” version)

Platenlabel
SoulMusic Records

Labelnummer
SMCR 51540

Distributie
Cherry Red Records

Website Artiest
Niet gekend

De Afro-Amerikaanse singer-songwriter John Lester "Johnny" Nash, Jr. werd geboren op 19/8/1940 in Houston, Texas. Ik ken hem sedert het einde van de jaren ’60, toen wij de reggaesingle ‘Hold Me Tight’, met op de achterkant ‘Cupid’ kochten. Ik heb steeds gedacht dat hij uit Jamaica kwam, maar neen, hij was wel één van de eerste niet Jamaicanen die in Kingston ging opnemen. Johnny begon zijn muzikale carrière als teenager toen hij in 1957 een popsong opnam, en tekende bij grote labels, vooraleer zijn eigen labels JoDA en daarna JAD Records op te zetten, met zijn toenmalige manager Danny Sims. In 1965 kende hij succes zowel in zijn thuisland, als in de UK met de opener van deze dubbel-cd, nl. ‘Let’s Move And Groove (Together)’. Daarna resulteerde een promobezoekje aan Jamaica in zijn eerste opnames daar, de voornoemde reggaehits ‘Hold Me Tight’ en ‘Cupid’ (een cover van Sam Cooke). Johnny vermengde aldus soul met reggae, en zijn associatie met Epic Records begon met de Bob Marley cover ‘Stir It Up’. Deze laatste introduceerde hem bij manager Sims, die hier o.a. vertegenwoordigd is met ‘Reggae On Broadway’ en ‘Guava Jelly’. De rest produceerde Johnny zelf. Ook werd hij beroemd met ‘I Can See Clearly Now’ uit 1972, dat goud behaalde. Verder hier ook de Rascals reggaecover ‘Groovin’’, voornoemde ‘Stir It Up’, de nummer 1 hit ‘I Can See Clearly Now’, de nummer 1 hit ‘Tears On My Pillow (I Can’t Take It)’ uit 1975, de Sam Cooke cover ‘(What a) Wonderful World’, de Everly Brothers cover ‘All I Have To Do Is Dream’, de Bobby Darin cover ‘Dream Lover’, en de afsluiter ‘Closer’ in een productie van Van McCoy. Je krijgt dus al zijn hits, reggae en soul, plus minderbekende tracks en B-kanten. Sommige zijn zelfs nooit eerder op cd verschenen. Met uitgebreid artikel door Justin Kantor in het cd-boekje. Een aanrader voor soulfans!

Patrick Van de Wiele (4)

This double album is a real anthology with all the reggae and soul hits, plus album tracks and B sides. Recommended for soul fans!

Out Of The Garage: Vol: 1 & 2 & 3

8/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:
Volume 1:

Like Nothing That You Have Seen (Mark Lindsay)
You Gotta Work (The WeeGees)
Nothing To Brag About (Rage Of Angels)
Take It Or Leave It (The Accelerators)
Half A Mile Away (Rage Of Angels)
Spin (Kickbend)
Broken Record (The Catholic Girls)
I Can’t Let Go (The Chords UK)
Hey Little Shool Girl (The Zombie Garden Club)
Sweet Sunshine (The Satisfactors)

Volume 2:

Show Me The Love (Mark Lindsay)
So Fine (The Nolas)
Boys (Cheap Perfume)
Kille A Clown (No Not Really) (Mike Daly And The Planets)
Littel Bit Lied to (Susan Surftone)
A Spy For Love (Mia Moravis)
Don’t Look Back (Pamela Davis)
The Wrong Kind Of People (Hooyoosay)
Sun Surf And Sand (The Accelerators)
Ramones Rock (The OneNeeders)

Volume 3:

Jacks Joke Shop (Doug MacDonald Band)
One Way Out (The Sloths)
Shapes Of Things (British Invasion All Stars)
Bottom Of My Glass (Susan Surftone)
Don’t Worry About Me (Kykla)
Must Be Something (Barley Station)
You Make Me Feel Special (Pamela Davis)
I’m Free (The Forty Nineteens)
New Thing (Mark Lindsay)
Tell Me Why (Nick Marr)
Up Down And All Around (Susan Surftone)
New York Walkabout (Spyder Darling)
Rainy Day Woman (Gar Francis)
A Whiter Shade Of Pale (Zombie Garden Club)
Dedicated Followers Of fashion (The Chords UK)

Platenlabel
Bongo Boy records

Labelnummer
Zonder

Distributie
Bongo Boy Records

Website Artiest
Bongo Boy Records

Op het New Jersey label Bongo Boy Records verscheen de laatste maanden een nieuwe verzamelreeks met garagerock. De eerste drie volumes behelzen samen een 35-tal songs van vrijwel onbekende Amerikaanse bands. Weinig of geen van diesongs krijgen aandacht op het Europese continent. Terwijl er echt wel meesterwerkjes tussen zitten. Nieuwsgierig? Hier volgen een paar niet te missen muzikanten.
Volume 1 opent met een up-tempo song van Mark Lindsay, zanger van de seventies groep Paul Revere & The Raiders. Later leverde hij ook nog bijdrages aan Gerry Rafferty en aan de legendarische Spirit. Ook op de andere volumes steekt hij met kop en schouders boven de gemiddelde kwaliteit uit. Ook het knappe ‘Take It Or Leave It’ van de Accellerators springt eruit met de prachtige sixties-sound. Ook het vrouwelijke ras, The Catholic Girls, laat zich niet ongetuigd in ‘Broken Record’. Met een moog synthesizer en een strak ritme imponeerde de Zombie Garden Club. In 2015 vescheen hun debuut (lees recensie op deze site). Een sterke verzamelaar met vrij recent materiaal.
Volume 2 opent eveneens met Mark Lindsay. Op de hele serie kom je regelmatig dezelfde namen tegen….kwaliteit verzekerd. Luister eens naar The Nolas ‘So Fine’, een zeer origineel melodische song met mooi surf-gitaarwerk. Opvallend de blonde Pamela Davis uit Florida met ‘Don’t Look Back’ een sterke song. Vrouwelijk met een tenorstem (!) gezongen. Je begrijpt onmiddellijk waarom haar gitaarstudio zulk succes heeft. Op Vol.2 vind je ook een paar songs die verschuiven van garage naar punk (Mike Daly And The Planets, The OneNeeders).
Volume 3 leek mij eerst de meest interessante verzameling garage songs. 15 boeiende creaties, goed voor 50 minuten rockplezier. Ware het niet dat er een paar bekende covers op staan waarvan ik meestal vind dat je er met je vingers moet vanaf blijven. Hier ook een paar ballads die een grotere variatie brengen dan op de vorige volumes. Ondertussen staat volume 4 in de steigers en wacht ik met ongeduld om deze boeiende reeks te vervolledigen.

Marino Serdons (4)

Bongo Boy Records gives us a spectacular view on the rockscène in the USA. Run to your local shop or just download your favourites!

Fischer–Z: Building Bridges

8/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Damascus Disco
Easy Money
Wild Wild Wild Wild
Barbera Sunlight
So Close
Umberella
Let’s Put The Pressure On
Shrink
Invite Me To Your Party
Ther’s A Wilderness Here
Row Boys Row

Platenlabel
BMG

Labelnummer
538268982

Distributie
BMG

Promo-Agent
Promo Belgium: Philip Bossuyt

Website Artiest
Fischer-Z

John Watts is al veertig jaar de spilfiguur rond de band Fischer-Z. Zijn bio- en discografie hoeven allang geen betoog meer bij de doorwinterde muziekfanaat. Wie kent er nu de wereldhits
‘So Long’, ‘The Worker’, ‘Marlies’ of ‘Pretty Paracetamol’ niet. Of de succesvolle albums ‘Word Salad’ uit 1979, ‘Going Deaf For A Living’ (’80) en ‘Red Skies Over Paradise’ uit 1981 niet. Het jaar 2017 wordt er alvast weer een om in te kaderen voor Watts en band. Een nieuw album, de nieuwe single ‘Damascus Disco’, zijn veertigjarige carrière en een boek…. En als dit alles nog niet voldoende is komt er ook nog eens een extensieve concertreeks. Met andere woorden, het wordt razend druk voor en rond de 62-jarige John Watts. Maar was hij na drie succesalbums destijds niet uitgekeken op het succesverhaal Fischer-Z? Gelukkig niet voor zijn grote schare fans. Vorige zomer zagen we de band nog schitteren op de laatste zomer editie van het Patersdreef Blues Festival in Tielt. Toen we backstage aan de praat raakten met John konden we tussen de regels al bemerken dat er iets groots op tilt stond. Iets unieks! Wel, dat is het met de release ‘Building Bridges’ ook geworden. John Watts bouwt met zijn nieuwe cd niet alleen een brug naar zijn muzikale verleden. Hij buigt zich tekstueel vooral over het bouwen van bruggen naar het hedendaagse en het momentele. Brugverbindingen en bouwconstructies naar religie, linkse en rechtse politici, arm en rijk en de tegengestelde standpunten over wereldwijde migratie zijn hier schering en inslag. En terecht als je het ons vraagt. Kortweg, de hedendaagse politiek schreiende toestanden die wereldwijd in opspraak komen weerklinken in heel wat nummers. Watts heeft na 40-jaar nog niets ingeboet wat betreft zijn stem consistenties of coherentie. Samen met James Bush (drums, percussie) en backingvocalisten Leila Watts en Nick Brine trok hij naar de Leeder’s Vale Studios in Wales. Het album opent meteen spectaculair met de singel ‘Damascus Disco’ en zijn aanwakkerende en hypnotiserende gitaarriffs. En het muzikale feestje gaat onverstoord verder in geïnfluenceerde ‘Easy Money’, een bittere compromis over de bankencrisis en Hugo de makelaar in zijn blauw maatpak. Het nummer ‘Wild Wild Wild Wild’ zal ook snel een spraakwaterval zijn tijdens de liveshows. De track ‘Barbera Sunlight’ wordt ingekleurd door een blazerssectie. De nummers ‘So Close’ en ‘Umberella’ zijn geënthousiasmeerd met die typerende Fischer-Z sound . Het uptempo ‘Let’s Put The Pressure On’ staat in aangename antithese met het punk gevoelige ‘Shrink’. Watts gaat hier terug naar de observatie van de menselijkheid. Hoe hij probeert te achterhalen wat de gedragingen zijn, zonder te oordelen of te veroordelen. De song ‘Invite Me To Your Party’ is een relatief rustig opbouwend nummer. De simplistische tekst is heel wat diepzinniger dan je op het eerste gehoor zou denken. De ballade ‘There’s A Wilderness Here’ is haast het enige cesuur in de release. De akoestische afsluiter ‘Row Boys Row’ is alweer ingekuild met krijtende, schreiende consignes en emotionele sjibbolets. Wat een (h)eerlijk album is ‘Building Bridges’!

Philip Verhaege (5)

Fischer-Z comes after forty years back with what perhaps their best album ever is! Textually and musically it's unequaled strong! Best album of 2017? I think so !

Cormac O Caoimh: Shiny Silvery Things

8/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Second Hand Clothes
Silence And Sound
Proud
Hey You
Born
Have You Built Yourself Well
In The Hollow Of An Old Oak
Tea In My Teacup
Big Mirror
A Parked Car
Shiny Silvery Things
Lampshade Lights

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Geen Nummer

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
G Promo PR

Website Artiest
Cormac O Caoimh

Cormac O Caoimh is een singer/songwriter en klassiek geschoolde gitarist uit Cork, Ierland, die voor dit album een complete band inhuurde. De 12 nummers die hij hier presenteert zijn allen van eigen makelij. Klinkt positief, maar toch dienen hier enkele kanttekeningen geplaatst te worden. De songs baden allen in dezelfde softe sfeer. In principe is hier niks mis mee, zolang het geheel maar blijft boeien. En daar wringt hier nu net het schoentje. Cormacs stem is niet van die aard dat ze het hele album de aandacht kan vasthouden. Daarvoor klinkt ze wat te licht. Bovendien, alhoewel de songs redelijk melodieus zijn, springen ze er toch ook niet echt uit. Zelfs de band kan het geheel niet naar een hoger niveau tillen. Eventjes lijkt het erop dat er met ‘Big Mirror’ een andere weg wordt ingeslagen. Jammer genoeg wordt die hoop meteen de kop ingedrukt met opvolger ‘A Parked Car’ en slaat de middelmatigheid weer genadeloos toe.
Cormac O Caoimh zal ongetwijfeld zijn fans hebben. Als hij echter mij wil bekeren, zal hij in de toekomst toch straffer uit de hoek moeten komen.

Lambert Smits (3)

Twelve original quiet songs, drenched in folk and Americana that can not really impress.

Tom Mank And Sera Smolen: Unlock The Sky

8/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Harpers Ferry
Low In A Difficult World
My Thunder And Lightning
Calico Dress
Ballad Of The Blue Seas
I Left The City
Unlock The Sky
Amsterdam (alternate mix)

Platenlabel
Ithaca Records

Labelnummer
Promocd

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Tom Mank And Sera Smolen

Tom en Sera musiceren al meer dan twintig jaren samen. Gitarist Tom leerde zichzelf het vak van singer/songwriter en speelde door de jaren heen in folk-, blues- en bluegrassbands. Sera daarentegen is een klassiek geschoolde celliste. Voor ‘Unlock The Sky’ trokken Tom en Sera naar Woodstock, waar zij zich omringden met lokale musici, wat een erg goed resultaat opleverde. Piano honkytonkend zet het duo meteen je zinnen op scherp met bluesy opener ‘Harpers Ferry’, dat meteen nog een extra duwtje krijg door toevoeging van Sera’s cello. Ongewoon maar wel geslaagd! Die cello opent tevens het zwaarmoedige ‘Love In A Difficult World’. Eenmaal het nummer gestart is neemt Sera’s cello de rol van bas- en leadgitaar op zich en dat doet ze niet onaardig. Dat doet ze trouwens nog vaker. Nog mooier wordt het tijdens ‘Ballad Of The Blue Sea’ waar Sera aanvankelijk het startsein geeft met een nogal klassiek klinkende cellosolo, om zich daarna naadloos bij de gitaar en percussie te voegen. Alle eer mag ze opstrijken tijdens haar solomoment, de instrumentale titeltrack.
Vocaal doet Tom Mank soms wat denken aan Rod McKuen. Die stem matcht trouwens fantastisch met het frêle stemgeluid van Sera. Dat komt vooral tot uiting in het voortkabbelende ‘My Thunder And Lightning’.
‘Unlock The Sky’ laat omwille van de prominent aanwezige cello een bijzondere indruk na. Dat dit instrument niet alleen inzetbaar is in de klassieke muziek, wordt hier met klasse bewezen.

Lambert Smits (4)

Beautiful melodic songs, influenced by folk and Americana, with a moment of glory for the cello, which replaces in a fantastic way both the bass and lead guitar.

Light Freedom Revival: Eterniverse Deja Vu

8/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

New Lightspace Age
An Idea of Freedom.
Where Words Fail
Dream Again
Form Hope
Eterniverse Deja Vu
They Fit You In
Go Amplify The Feeling
Starting Over
Place Of Power
Stay Strong With Me
Positive Light Code
Enjoy The Now

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
VHDJ0001

Distributie
Eigen Beheer

Promo-agent
Glass Onyon

Website Artiest
Light Freedom Revival

De Canadees John Vehadija had een droom. Hoe zou de wereld er kunnen uitzien? In welke wereld zou hij willen leven? Met 13 songs tracht hij de luisteraar warm te maken voor zijn ‘utopia’.
Hij kon o.a. Billy Sherwood (Yes) overtuigen als allrounder (bass, keys, drums) én als producer. Ook de nog relatief onbekende Oliver Wakeman (zoon van Rick!) kreeg vrij spel voor een sublieme bijdrage op piano en moog.
Eternivurse Deja Vu is echter een vrij eentonig progrock album geworden. Geen valse noten gelukkig, maar o zo langdradig. Weinig of geen ritmewisselingen en een saaie tenorzang wiegden mijn oogleden in slaaptoestand. Het individuele spelplezier is ver te zoeken. Alles staat in teken van componist John. Alleen ‘Place Of Power’ kon even mijn aandacht opwekken door het mooie pianospel. Dus dan maar een 2de maal beluisteren en de teksten bestuderen. Blijkbaar zijn die voor John Vehadija zeer belangrijk en goddelijk geïnspireerd. Hij noemt zich ook de ‘architect of light !?!
Zelf kreeg ik een wansmakelijke reactie op zijn luchtledig woordenspel. Ondanks het kleurrijke futuristische artwork van Ed Unitsky kon ik zijn intenties niet vatten en ging voor mij het licht definitief uit. Niets mag jou echter verhinderen om toch eens even mijn ongewassen mening te controleren.

Line-up:

John Vehadija (Lead Vocals, Acoustic Guitar)
Billy Sherwood (Drums & Bass, Guitars & Keyboards)
Oliver Wakeman (Piano & Keyboards)
Eric Gillette (Lead Guitar)
Marisa Frantz (Harmony Vocals)

Marino Serdons (3)

Deborah Cox: I Will Always Love You

7/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

I’m Every Woman
I Have Nothing
All The Man I Need
I Wanna Dance With Somebody
Run To You
The Greatest Love of All
Jesus Loves Me
I Will Always Love You

Platenlabel
Broadway Records

Labelnummer
Digitaal

Distributie
Niet Gekend

Website Artiest
Deborah Cox

Haar fans wachten al jaren op nieuw werk van haar, maar de Afro-Amerikaanse zangeres en actrice Deborah Cox, die de hoofdrol speelt in de musical ‘The Bodyguard’, naar de gelijknamige prent uit 1992 met Whitney Houston, heeft nu een nieuwe EP uitgebracht met covers van Whitney. ‘The Bodyguard’ is immers nog steeds de best verkochte soundtrack aller tijden. Haar fans vroegen er al jaren om, en de songs hebben een grote rol in haar leven gespeeld. Deborah krijgt nu overal lovende kritieken voor haar vertolkingen, en ik kon niet achterblijven, daarom dat ik ze hier digitaal aangeleverd kreeg.
En het is een juweeltje geworden hoor! Alle bekende songs zijn hier aanwezig, swingen op ‘I’m Every Woman’ uit de Lifetime biopic ‘I Will Always Love You: The Whitney Houston Story’ (origineel van Chaka Khan), gevoelig op ‘I Have Nothing’, de powerballade ‘All The Man I Need’, dansen op ‘I Wanna Dance With Somebody’, weerom gevoelig op ‘Run To You’, mijn favoriete track de ballade ‘The Greatest Love of All’ uit de prent ‘The Greatest’ (origineel van George Benson, waaraan ik een artikel wijdde), het gospelnummer ‘Jesus Loves Me’ en het onvergetelijk titelnummer (origineel van Dolly Parton). Dit is een prachtige EP om kippenvel van te krijgen! Ik moet beslist nog eens ‘The Bodyguard’ bekijken, maar ondertussen blijf ik genieten van Deborah Cox. Ik weet zeker dat Whitney in de hemel hier blij mee is!

Patrick Van de Wiele (4½)

A marvellous EP which gives me shivers running down my spine. Deborah Cox brings wonderful covers of Whitney’s songs. I know for sure that Whitney smiles in heaven!

Son Of The Velvet Rat: Dorado

4/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Carry On
Copper Hill
Blood Red Shoes
Love’s The Devil’s Foe
Shadow Song
Surfer Joe
Starlite Motel
Sweet Angela
Tiger Honey
Franklin Avenue

Platenlabel
Fluff & Gravy Records

Labelnummer
FNG037

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Son Of The Velvet Rat

Son Of The Velvet Rat is het project van de Oostenrijkse singer/songwriter Georg Altziebler en zijn echtgenote Heike Binder. In 2013, met vijf albums op hun palmares, lieten Georg en Heike Oostenrijk voor wat het was en verkasten zij naar Joshua Tree. ‘Dorado’ is hun zesde album en het eerste dat gelanceerd wordt vanuit hun nieuwe woonplaats. Georg neemt naast de zang ook de gitaren, e-bow, melodica, harmonica en een deel van de percussie voor zijn rekening. Echtgenote Heike is te horen op orgel, accordeon en backing vocals. Voor dit album liet het duo zich bijstaan op drums, piano, autoharp, marxophone, akoestische en elektrische bas en aanvullend gitaarwerk. Vanaf het eerste nummer valt het speciale geluid op van het duo. Georgs stem klinkt schors en doorleefd en alhoewel ze niet zo donker klinkt als die van Tom Waits, doen de nummers mijn gedachten toch regelmatig afdwalen naar diens repertoire. Maar ook het werk van Nick Cave is vaak een referentiepunt. Folk, rock, Americana, het zit allemaal in de muziek van Son Of The Velvet Rat. Het duo laat je ervaren wat er omgaat in de ziel van deze muziekgenres. In die ziel vieren optimisme, vrolijkheid en hoop geen hoogtij. Daarentegen geven donkere, mysterieuze hersenspinsels de te volgen muzikale richting aan. De manier waarop Georg, die verantwoordelijk is voor het ontstaan van alle tracks, dit in de prachtige songs weet te gieten, getuigt van vakmanschap. Hoewel de meeste nummers rustig voortkabbelen, drijven de demonische drums en pompende bas het tempo ietwat op tijdens ‘Surfer Joe’. De songs zetten je verbeelding aan het werk en al vlug creëer je de bijhorende clips.
‘Dorado’ is geen alledaags werkstuk, maar wel het perfecte album voor luisteraars die hun muzikale horizon willen verbreden. Knap werk!

Lambert Smits (4)

Dark songs reminiscent of the work of Tom Waits and Nick Cave. Very clever album!

Sean U: Electrify

3/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

60 Miles
Second Wind
Nightfall
Electrify
Saturday Night Groove

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
888295532051

Distributie
CD Baby

Website Artiest
Sean U

De vijfentwintigjarige keyboardspeler Sean U(liasz) uit Massachusetts komt hier op de proppen met zijn debuut EP. Hij componeerde alle songs zelf en coproduceerde ze samen met Warren Amerman. Hij kreeg hulp van gitarist Rohn Lawrence, bassist Steve Clarke, drummer Trever Somerville en percussionist Idalberto Perdomo. Sean werd beïnvloed door Jeff Lorber, David Benoit en Brian Culbertson. Zijn pianospel is uiteraard melodieus en werkt aanstekelijk met opgewekte tonen. Dat is zo bvb. voor opener ’60 Miles’, smooth jazz en lichtjes funky. ‘Second Wind’ klinkt iets minder uitbundig, maar toch best leuk. ‘Nightfall’ volgt daarop en dat “feel good” gevoel blijft, en dat geldt tevens voor “Electrify’. Met de funk van ‘Saturday Night Groove’ neemt hij afscheid. Dit is een aanstekelijke EP van een artiest waar we beslist nog meer van zullen horen! Ik ben alleszins fan.

Patrick Van de Wiele (4)

This is a contagious EP from a new artist, and we certainly will hear more from him! I’m already a fan.

Richard Barbieri: Planets + Persona

2/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:
Solar Sea
New Found Land
Night Of The Hunter
Interstellar Medium
Unholy
Shafts Of Light
Solar Storm

Platenlabel
Kscope Music

Labelnummer
?

Distributie
V2 Records Benelux

Promo-agent
?

Website Artiest
Kscope Music

Angstvallig steek ik het schijfje in de lader. Het hoesje met geërupteerde aarde in een tweekleurig design doet het ergste vermoeden: wéér een elektronisch album. Eigen aan de tijd natuurlijk en daarom niet minder boeiend. Het resultaat is ontluisterend. Luister naar Richard Barbieri’s emotionele uitingen op synths en keyboards en je bent verloren. Richard kennen we nog van de groepen Japan en Porcupine Tree, maar kan hier beter zijn gevoelig ei kwijt. Rijkelijk aangevuld met sax, vibraphone, bass, drums en gitaar speelt hij met melancholische melodieën. Soms aards, soms etherisch, hier en daar wat jazz of world Music, het smaakt naar meer. Door het gebruik van de kora (Afrikaanse luit) wordt het Westerse spectrum overschreden. Je verwacht ook niet dat er plots via trompet een compositie richting jazzrock drijft. Subtiel maar toch indringend.
Planets + Persona is een boeiend geheel geworden van instrumentale soundscapes en songs (ok, af en toe wat vox) in het ambient genre, met een touch jazz en progrock.

Line-up:
Richard Barbieri (Synths, keys,electronic percussion)
Lisen Rylander ((Sax)
Kjell Severinsson (Drums)
Percy Jones, Axel Crone (Bass)
Luca Calabrese (Trumpet)
Klas Assarsson (Vibraphone)
Christina Saggese (Guitar)
Grice Peters (Kora)

Marino Serdons (4)

Beautiful emotional melodies and sounds with a melancholic touch. This is quite an album to FEEL the jazz vibes, the sci-fi, the soundscapes….the expression!

Astralasia: Oceania

2/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:
11 tracks on 2 vinyls

Platenlabel
Fruits De Mer Records

Labelnummer
?

Distributie
Fruits De Mer Records

Promo-agent
?

Website Artiest
Astralasia

Op 17 april verschijnt eindelijk de langverwachte opvolger van ‘Wind On Water’ uit 2014. Astralasia trok terug de studio in en Fruits De Mer Records maakte er een dubbele ‘gategfold’ vinylplaat van. Vergis je niet, de groep bracht sedert 1990 al meerdere albums uit die zich vooral situeren in het ambient, trance, astra dub en dance genre. Oceania daarentegen springt dieper in het water.
Tachtig minuten om te chillen op de elektronische space/ocean sounds lekker lui in de zetel.
Het geheel is heel psychedelisch, volledig instrumentaal en vol verrassingen. Volgens de band vind je connecties met geboorte, dood, leven, liefde, maar ook het herboren worden in de geluiden van je diepste wezen. Prachtige experimentele piano stukjes wisselen af met puur elektronica, zwellende gitaren en ruige saxophoon.
Een rustige boeiende dubbelaar voor de eenzamen nachten. De vinyl gaat gepaard met een mooie vis op vloeipapier.

Line-up:
Wayne Twining-Man (programming, bass)
Paul C (Keys)
Maria Szabo (Vox)
Peter Pracownik (slide/lead guitars)
Andrew Leeds (Percussion)
Dan Spanner (Sax)
Pixl Cosmos (artist, band pixi)

Marino Serdons (4)

Time to discorporate, leave your body into the wonderful psychedelic sounds of Astralasia!