Blog Archives - KEYS AND CHORDS

V.A.: Praise Poems Vol. 6

24/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Verses - Cherokee
Monopoly - Things I Could Be
Cesar's Children - For What It's Worth
Tony St. Thomas - Love Is Forever
Federico Cervantes - Betcha Never Knew
Rama Dyushambee - For All The Good Times
Fusion - Going Crazy
Lola Falana - It's A Good Feeling
Robert Cote with Orange Lake Drive - Rare Thing
Michael Kiser - Melting The Ice
Alan Burton - Sunshine You'll Love It
Waves - Feeling The Sunshine
Daybreak - Freedom
Ted Ritchie and Friends - Soda Creek Ferry
Elrige Anselmi - Laughing In The Sun
Flood - White Bird

Platenlabel
Tramp Records

Labelnummer
Promo CD

Distributie
Kudos Records

Website Artiest
Niet vermeld

Dit jaar viert het Duitse label Tramp records haar 40ste verjaardag! Maar heel wat muziek blijft onbekend, en aldus onbemind. Neem nu bvb. soulvolle jazz & funk uit de jaren ’70. Tramp records wil deze erfenis van Afro-Amerikaanse muziek levendig houden met deze ‘Praise Poems’ reeks, die nu al aan zijn 6de volume toe is. Deze nieuwe compilatie bevat 16 tracks, die voorheen nooit in een compilatie opgenomen werden. ‘Cherokee’ van Verses gaat over de Indiaanse achtergrond van diens moeder, gevolgd door het Latin jazzachtige ‘Things I Could Be’ van Monopoly. ‘For What It’s Worth’ is een track Stephen Stills, hier gecoverd door Cesar’s Children, waarna het up-temponummer ‘Love Is Forever’ van Tony St. Thomas volgt. En Federico Cervantes covert hier ‘Betcha Never Knew’ van Oscar Brown Jr. Daarna volgen 3 jazzfunk tracks, om uit te komen bij ‘Rare Thing’ door Robert Cote with Orange Lake Drive. “Sunshine pop” vervolgens met o.a. ‘Melting The Ice’ van Michael Kiser en volgende, waarna Daybreak ‘Freedom’ covert van Richie Havens. Melancholie is troef bij ‘Soda Creek Ferry’ van Ted Ritchie and Friends, terwijl psychedelische soul van Flood afsluit met ‘White Bird’. Een geslaagd initiatief aldus van Duitslands kleinste, maar meest groovy label Tramp Records. Men zegge het voort aan soulliefhebbers!

Patrick Van de Wiele (4)

An admirable initiative from Germany’s tiniest, but grooviest label Tramp records. Go tell it to the mountains!

Rob Zinn: Walk the Walk

24/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Walk the Walk
Wherever You Are
Journey of the Heart
Yesterday Love
Blue Night
Never Gonna Give Up on You
I Can See it in Your Eyes
Summer Nights
11th Hour
Could it Be You

Platenlabel
Rob Zinn Music

Labelnummer
666449993527

Distributie
CD Baby

Website Artiest
Rob Zinn

Vorig jaar besprak ik hier de debuut-cd ‘Yesterday Again’ van deze Amerikaanse trompettist uit Newark, Delaware (zie http://www.keysandchords.com/album-review-blog/rob-zinn-yesterday-again). En nu is de opvolger uit. Op de relaxte titeltrack krijgt Rob hulp van saxofonist Andrew Neu, gitarist & percussionist Paul Brown en bassist Roberto Vally. Het gaat er nog kalmer aan toe op ‘Wherever You Are’, waarop je rustig kan meestappen, waarna ‘Journey of the Heart’ romantisch klinkt. ‘Yesterday Love’ krijgt vocalen van Dax Reynosa, gevolgd het bluesachtige, funky ‘Blue Night’ waarop Paul Brown meer naar voren komt. Diezelfde Paul Brown is te horen op ‘Never Gonna Give Up on You’, een opgewekte tune, waarna het relaxte ‘I Can See it in Your Eyes’ eraan komt. Saxofonist Michael Paulo opent ‘Summer Nights’, gevolgd door ‘11th Hour’ waarop alles er opnieuw kalmer aan toegaat. En ‘Could it Be You’ sluit af. Opnieuw dus een interessant album, dat de verwachtingen van het debuut zeker inlost. Ga dus wandelen met Rob en geniet!

Patrick Van de Wiele (4)

This sophomore album surely proves that Rob Zinn is talented. So take this walk with Rob and enjoy!

Hion Martell: Trust Me On This One

24/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Rock Me Up
Quick & Dirty
Make Your Mother Proud
Good Enough
Jammin Tonite
Monday Sings The Blues
The Girl With The Picasso Face
Daddy’s In The Kitchen
Hypothetically Speaking
Can’t Stop Time
Trust Me On This One (bonus track)

Platenlabel
Eigen Beheer
Labelnummer
Niet gekend

Distributie
Niet gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Hion Martell

Niet alles uit Zweden draagt een uitstekend kwaliteitsmerk. De band Hion Martell onstond in 1992 rond Christer en Hakan Nilsson met bluesrock geïnspireerd op kleppers als JJ Cale. Nu zestien jaren later speelt dat groepje pubrock als een kloon van Meatloaf, maar niet zo rauw. Ongetwijfeld geniet de band én het publiek aan de toog of op het marktplein van hun deuntjes. Degelijk gitaar- en pianowerk op een ongecompliceerd ritme zijn voldoende om die ‘massa’ te entertainen. Ik parafraseer uit ‘Good Enough’ :” What you see is what you get”. Sla hun website open en je begrijpt het. De muziek rockt en soms ook wel een beetje leuk. Je waant je op een swingend live stadsfestival. De voeling met de bluessound verdween echter al enkele jaren geleden. Bizar ook om van hun titelsong ‘Trust Me On This One’ een bonus track te maken. Hion Martell werd een doorsnee rockband, een meubel dat erbij hoort, en verdwijnt in het overaanbod aan middelmatigheid. Jammer.

Line-up:
Christer Nilsson (Guitar,Vocals, Mandolin)
Hakan Nilsson (Drums, Percussion)
Peter Subäck (Keyboards)
Stefan Larsson (Bass)

Marino Serdons (2 ½ )

Mediocrity from Sweden! What a pitty the band left years ago their blues connection. Classic songs to entertain the public on a city festival. Good enough for the real music lover??

Tank Full O’Gas: Sacrifice Paradise

24/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Road
Mama (We Are Here)
The Patient
Rationale
Seem My Better Me
Cha Cha Chaos
Riptide
No Other Way
Home Coming
Sacrifice Paradise
Bellavista Drive
Pedestal
Swirly Twirly

Platenlabel
Rec/Odds

Labelnummer
RO 1750

Distributie
Niet gekend

Promo-agent
Niet gekend

Website Artiest
Tank Full O’Gas

Na hun debuut ‘Custom Bike In The Desert’ , dat niet door iedereen als overtuigend werd onthaald, moest de tank terug gevuld worden. Hun tweede album ‘Sacrifice Paradise’ overstijgt echter alle verwachtingen. Een bandnaam om nooit meer te vergeten, muziek om over twintig jaren nog van te genieten.
De band bestaat uit twee illustere heren die zich T-Fog en Garageman noemen. Alias voor de Nederlandse gebroeders Patrick en Herald Arkenbosch. In het dagelijkse leven is Patrick een designer. Met Tank Full O’Gas weet hij ook de invloeden van Humble Pie en Genesis ingenieus te verwerken in eigen rockcomposites. Wat er ook van zij, het duo verzamelt hier dertien krachtige songs met de onlangs verschenen single ‘Mama’. Half akoestisch, met een drumbeat en viool uit hun synths, een knappe hitgevoelige song. Er staan wel meer van die juweeltjes op het album. ‘See my better me’ is nog zo’n catchy song met distortion en een indringende samenzang. ‘Cha Cha Chaos’ springt eruit met een bossa nova invloed, ondanks de titel een zeer zonnige song. Verandering van spijs doet eten. Gitaren krijgen in elke song een wisselende hoofdrol toebedeelt. Geen geweld, wel meanderende ritmes. Soft Classic rocksongs met een streepje elektronica om te genieten. Was hun debuut nog schuchter, volle gàààs rijden ze nu naar podium VIP. Jawel, Sacrifice Paradise moet je zeker meermaals beluisteren.

Line-up:
T-Fog (Lead Vocals, Lead-Rythm-Bass Guitar, Midi)
Garageman (Backing Vocals, Lead Guitar)

Marino Serdons (4)

The second album of Tank Full O’Gas is a bull’s eye. Beautiful classic rocksongs with the best influences of the last decades. Original catchy and timeless compositions to appetize.

Living Room Heroes: Welcome To The Circus

19/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Better Days
Things I Won’t Do
Restless Soul
Hey America
Freedom
Heading Back Home
Wrong Kind Of Crazy
Stop That Bronco
Wiseman
Waiting
Welcome To The Circus
Hangin’ Around

Platenlabel
Butler Records

Labelnummer
BUR340039

Distributie
V2 Benelux

Promo-agent
V2 Benelux

Website Artiest
Living Room Heroes

Het beste op muzikaal gebied in de Benelux komt uit Nijmegen, dat staat vanaf vandaag als een paal boven water. Ik prees deze band in oktober 2016 de hemel in omwille van de schoonheid op hun debuutalbum ‘Days Well Spent’. Ik gaf ze een vijf op vijf en dat heb ik op 4 jaar tijd dat ik voor deze website schreef en honderden cd reviews verder, maar drie keer gedaan. Lees hier wat ik schreef: http://www.keysandchords.com/album-review-blog/living-room-heroes-days-well-spent
En ook dit vervolgalbum ‘Welcome To The Circus’ krijgt van mij de maximum scrore. Dit is magistraal. En als deze band niet even succesvol wordt als bijvoorbeeld Golden Earring, dan snap ik er helemaal niks meer van!
‘Welcome To The Circus’ zet de lijn van ‘Days Well Spent’ verder, maar dan nog beter. Het enige dat veranderde is de vervanging van bassist Rodrigo door Matthieu Cleijne en om hem een beetje voor te stellen krijgt hij een minuscuul solospotje in het ritmisch zeer sterke en licht geëngageerde ‘Freedom’.
Maar de pret en de schoonheid begint al veel eerder bij de melancholisch tokkelende opener ‘Better Days’. Je krijgt hier echt energie van! Henri Zoetbroods stem klinkt opnieuw uitnodigend en de samenzang is weer een genot voor de oren. ‘Things I won’t do’ klinkt als Eagles gemengd met The Band. Beter kan het niet worden denk je dan, maar dan komt ‘Restless Soul’ op je af en kom je weeral in een andere, meer ingetogen en mijmerende stemming terecht. Heerlijk dat trage gevoelige ritme met die voortdurende accenten van drummer Björn van den Boom. De stemmen van Henri en Marc die in elkaar smelten en de woorden nog meer kracht bijzetten. “Keep on walking next to me baby please, cause I need your love and care”, als dat geen ultieme liefdesverklaring is?
Rockende Southern soul krijgen we dan met ‘Hey America’, wat mij betreft een wereldhit. Het is een pompend lied met een explosief meezingrefrein dat dagen blijft hangen. En schitterende gitaarsolo van Marc Van Hout maakt het helemaal af.
Met ‘Heading Back Home’ nemen ze weer even gas terug om enkele gedachtes en standpunten te overpeinzen. Het stukje met de pauken en de samenzang met daarover heen de klagende gitaar van Marc is onvergetelijk. De funky rocker ‘Wrong Kind Of Crazy’ klinkt bijzonder interessant door de modulaties en het sterk Southern rock refrein. Een nummer waar The Black Crowes op jaloers zouden kunnen worden. Bassist Matthieu laat in het tweede gedeelte van de song nog eens horen een serieuze aanwinst te zijn voor de band. Indrukwekkend is het trage, logge ‘Stop That Bronco’. Als de ‘swampers’ in Alabama dit horen gaan ze nog meer zweten.
Daarna kunnen we even ademhalen met de jazzy blues ‘Wiseman’ met een zeer soulvol zingende Henri en Marc die indruk maakt met zijn gitaarlicks.
De band neemt ons dan mee naar New Orleans en kunnen we dansen op het catchy ‘Waiting’. Maar het hoogtepunt van dit album is toch het titelnummer ‘Welcome To The Circus’. Een prachtig voortkabbelend nummer dat de rivier afdaalt op de golven van Gabriels keyboardtonen. Het is het meest dynamische en spannende nummer van de hele cd, alles zit erin! De funky rocker ‘Hangin’ Around’ sluit het album waardig en in schoonheid af.
Ik hoop deze Living Room Heroes snel ergens aan het werk te zien, al zal ik daar jammer genoeg een eindje voor moeten rijden. Belgische promotoren, wakker worden! Het is tijd!

Line-up:
Henri Zoetbrood (zang, akoestische gitaar)
Marc Van Hout (elektrische gitaar, achtergrond zang)
Matthieu Cleijne (bas, achtergrondzang)
Björn Van Den Boom (drums, percussie, achtergrond zang)
Gabriel Peeters (keyboards)

Peter Jacobs (5)

This band’s debut album, ‘Days Well spent’ was incredible, but their new album ‘Welcome To The Circus’ beats if by far. The voices, the songwriting, the production, the musicians, everything is high standard on this cd. And the feelings and moods are proportionally good. I hope the guys get the break they deserve. This is a top notch rocking southern soul album that can compete with any other band in the world in this genre.

Achilles Wheel: Sanctuary

19/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Drink The Water
Blow Wind Blow
Across The River
Cross The Bridge
Love Is Thicker Than Water
Sanctuary
Shadow Of A Doubt
Honey Bee Wine
Oak Tree
One More Last Chance
Rain Don’t Last Forever
Babylon By Morning
Turn The Worm

Platenlabel
Achilles Wheel Records

Labelnummer
AWR 107

Distributie
Niet gekend

Promo-agent
Niet gekend

Website Artiest
Achilles Wheel

Verrassing vanuit het sierra gebied van Caliornië. Rootsband Achilles Wheel heeft haar thuisbasis in het pittoreske Nevada City. Vroeger werd het stadje druk bezocht door goudzoekers, nu is het een toeristische stopplaats waar de sixties nog tekenen van leven vertonen. Geloof mij, een bezoekje waard. De zeskoppige band vulde al enkele albums met een mix van blues, reggae en americana. Paul Kamm is verantwoordelijk voor het gros van de songs. De composities en zangstijl verraden soms invloeden van Simon & Garfunkel, maar overwegen zeker niet. Hij zet je ook even op het verkeerde been met de reggaesong ‘Drink The Water’ , om nadien enkele verbluffende americana songs te brengen. Luister ondertussen eens naar de inbreng van het nieuwe bandlid Ben Jacobs op keyboard. Wondermooie essentiële bijdrages. Titelsong Sanctuary, een compositie van Jonny Mojo Flores, krijgt een vette gitaar mee zoals je nog maar zelden hoort. Een bluesy rocksong die beklijft door de indringende trage groove en solo intermezzo’s op gitaar en keyboard. Kei-keigoed! Ja, dit kan alleen vanuit Californië komen. ‘Honey Bee Wine’ rockt op de bluesgitaar, een meezinger van drie minuten. ‘Oak Tree’ is een mooie folkie song op akoestische gitaar, gezongen door troubadour Paul Kamm. Achilles Wheel’s vierde album Sanctuary is zo veelzijdig dat dit misschien één van de beste releases van het jaar mag genoemd worden. Alle dertien goed? Haal dat groepje naar Europa én snel!

Line-up:
Jonny Mojo Flores (Vocals, Guitars, Mandolin)
Paul Kamm (Vocals, Guitar)
Shelby Snow (Vocals, Bass)
Mark McCartney (Vocals, Drums, Percussion)
Gary Campus (Drums, Percussion)
Ben Jacobs (Keyboards, Accordion)

Marino Serdons (4 ½ )

Wonderful fourth album of California’s best band Achilles Wheel. Blues, rock, folkrock, reggae: you name it, they play it. Hope they will visit Europe soon! Essential stuff for any music lover.

Matthias Beckmann: Mpenzi Wangu

17/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Brown Baby
Groove Me On
Love Kiss
Steppin’ To The Side
Come Back
Down South
Take This Call
Mpenzi Wangu
Personal Awareness
Sexy Panties
Happy Moves
Hit It!
Get It Done
Relaxin’

Platenlabel
Mons Records

Labelnummer
MR874604

Distributie
Niet Gekend

Website Artiest
Matthias Beckmann

Op 5/10/1984 werd in Münster, Matthias Beckmann geboren. Negen jaar later kreeg hij zijn eerste les op trompet, en in 1995 kwam hij via een schoolband voor het eerst in contact met jazz. Hij leerde zichzelf improviseren en speelde in big bands en Seven Steps Jazz Band. Later studeerde Matthias aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag en zo kwam hij terecht bij verschillende Hollandse bands. Twee jaar geleden trad hij nog op in Ronnie Scott’s jazzclub in Londen, en nu is zijn debuutalbum uitgebracht. De titel van de cd ‘Mpenzi Wangu’ is Swahili, en betekent “mijn lieveling”, met dank aan zijn vriendin Irene. Matthias (trompet, beugel) wordt bijgestaan door 6 andere muzikanten: Mark Lucassen (sax, fluit), Alexander Lipan (gitaar), Max Teschner (keyboard, Hammond C3), Julian Walleck (bas), Andreas Hermjakob (percussie) en Dominik Hahn (drums). Hij schreef alle 14 songs zelf, en je kan zijn stijl vergelijken met Rick Braun, Richard Elliot en Chris Botti. Er zitten elementen van funk, Latin, rock, blues, soul, R&B, disco en pop in. ‘Brown Baby’ swingt al onmiddellijk de pan uit, waarna ‘Groove On’ iets funkier klinkt. Met ‘Love Kiss’ staat uiteraard romantiek voorop, terwijl R&B aan de orde is op ‘Steppin’ To The Side’. De ballade ‘Come Back’ is de volgende, gevolgd door de funk van ‘Down South’. Daarna klinkt ‘Take This Call’ ontspannener, terwijl de titeltrack opgewekt voorbijkomt. En ‘Personal Awareness’ is ietwat jazzier, waarna ‘Sexy Panties’ je uitnodigen om te dansen. Met ‘Happy Moves’ keert funk weer, gevolgd door het dansbare ‘Hit It!’. En na de tonen van de jazzfunk van ‘Get It Done’ sluit het rustige ‘Relaxin’’ af. Een leuke ontdekking, dit debuut. Een artiest om ’t oog te houden!

Patrick Van de Wiele (4)

A really nice discovery, this debut album. An artist to watch out for!

Denis Agenet & Nolapters: Who Dat?

17/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

That’s What I’ll Do
It Must Be Jelly
Would You Believe It
I Got A Girl
Down Home Girl
My Girl Across Town
I’ll Always Be In Love With You

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
NL001

Distributie
Niet Meegedeeld

Website Artiest
Denis Agenet & Nolapsters

De Franse drummer en zanger Denis Agenet heeft duidelijk een voorliefde voor de muziek uit de jaren ’50. Dat laat hij horen via 7 covers, die zowat alle mogelijke genres omvatten. In opener ‘That’s What I’ll Do’ geeft hij een staaltje van met doo-wop overgoten rock-‘n-roll weg. Invloeden uit New Orleans kruiden dan weer subtiel ‘It Must Be Jelly’ en ‘I Got A Girl’. Tijdens ‘Down Home Girl’ krijgt Denis hulp van mondharmonicaspeler Matt ‘Bo Weavil’ Fromont en dat mondt uit in een leuk bluesje. Nog zo een genre dat in de fifties ontstond, is de rockabilly. Hier geeft Agenet zijn draai aan in ‘My Girl Across Town’, waarna hij aan afsluiter ‘I’ll Always Be In Love With You’ een lichte jazzyfeel toevoegt.
‘Who Dat?’ laat covers horen van o.a. Huey Smith, Lester Robertson en Alvin Robinson. Drummen en tegelijkertijd zingen, het komt niet heel vaak voor en het wil nogal eens verkeerd uitpakken. Helemaal verkeerd uitpakken doet het gelukkig niet bij Denis, al horen we hier en daar toch ook een verkeerde noot. En dat het als Frans artiest worstelen is met het Engels, daar heeft niet alleen Denis Agenet last van. Ondanks deze euveltjes, bewijzen Denis Agenet & Nolapsters, dat ze duidelijk weten waar ze mee bezig zijn, namelijk toffe, uit de fifties stammende songs serveren.

Lambert Smits (3 ½)

The French drummer and singer Denis Agenet shows that he is influenced by the music of the fifties. Covers of rock & roll, rockabilly and blues are the red line through this album.

Flaata – Ackles – Busk: A Thing Called Love (The Gospel Album)

17/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

We Call On Him
Saved
Reach Out To Jesus
A Thing Called Love
Where Did They Go, Lord
In My Father’s House
Milky White Way
Without Him
Where No One Stands Alone
An Evening Prayer
Run On
You’ll Never Walk Alone

Platenlabel
Grappa

Labelnummer
GRCD4578

Distributie
Pias Benelux

Promo-agent
Pias Benelux

Website Artiest
Flaata – Ackles – Busk

Afzonderlijk hebben ze alle drie reeds een rijk gevulde muzikale carrière achter zich. Singer/songwriter Paal Flaata verbaasde vorig jaar nog met het album ‘Love And Rain – The Athletic Sessions’, pianist, zanger en componist Stephen Ackles is gekend voor zijn door rock-‘n-roll geïnspireerde songs en Vidar Busk is samen met zijn True Believers, geen onbekende in de blueswereld. Samen worden deze drie Noren tegenwoordig ook wel de FAB3 genoemd en spelen ze momenteel ruim 50 ‘intieme kerk’ shows door heel Noorwegen. ‘A Thing Called Love (The Gospel Album)’ is het laatste album in een drieluik van Elvis tribute albums. De overige twee zijn ‘Elvis In 2015’ en het één jaar later verschenen ‘Blue Christmas’. Op ‘A Thing Called Love (The Gospel Album)’ breng het trio een aantal gospelnummers die o.a. door Elvis bekend werden gemaakt, en dat is een zeer gevarieerd gospelalbum geworden. Stephen Ackles mag van wal steken met het ingetogen ‘We Call On Him’, waarna het trio het tempo opvoert met het opzwepende ‘Saved’. Het van Cash gekende ‘A Thing Called Love’ wordt door Flaata en Ackles gezongen en kan bogen op een heerlijk stukje klassieke gitaar. Dit aangevuld met de blazerssectie geeft de song een extra dosis energie. Energie die later in het nummer nogmaals de hoogte ingaat door toevoeging van het kinderkoor. In het van Presley gekende ‘Where Did They Go, Lord’ komt Ackles vocaal zelfs enorm dicht in de buurt van de King. Busk eigent zich de microfoon toe op ‘Milky White Way’ en doet dat niet onverdienstelijk. Onmiddellijk ontvouwt er zich een rauwe bluesy gospelsong, gedragen door zijn gekend gitaargeluid. Het is meteen ook het eerste minst clean klinkend nummer. Ook voor het tweede zorgt Vidar met het in Mississippi Delta blues gedompelde ‘Run On’. Flaata neemt dan weer de soul voor zijn rekening op ‘Without Him’, terwijl het enkel van pianobegeleiding voorziene ‘An Evening Prayer’ wat intimiteit betreft, de vaandeldrager is.
Flaata, Ackles en Busk hebben met ‘A Thing Called Love (The Gospel Album)’ niet alleen een eerbetoon gebracht aan Presley, maar ook een prachtig hedendaags gospelalbum uitgebracht. Dat ze met dit repertoire alleen al in het voorjaar ruim 50 ‘intieme kerk’ shows door heel Noorwegen geven, verwondert mij niet. Alleen zal ons dat hier waarschijnlijk niet gegund worden. Jammer!

Lambert Smits (4 ½)

This is the latest album in a trilogy of Elvis tribute albums, by this Norwegian trio. Here they illuminate the gospel side of Presley. Not only a nice tribute to the King, but also a very handsome contemporary gospel album.

Bob Holroyd: The Cage

17/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Inner Mind Sigh
Enough
Falling Together
Longing
Possibilities
Into The Light
Identity
Woven
If Ever There Was A Time
What We Do
Wings Clipped
The Cage

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
HML01

Distributie
Niet gekend

Promo-agent
Creative Service Company

Website Artiest
Bob Holroyd

Ken je Bob Holroyd niet? Wel, dan komt er nu verandering in. Wanneer je een soundtrack hoort in de serie The Sopranos of in True Blood, dan zou dat wel eens van deze cinematic composerkunnen zijn. Met het recente album The Cage probeert hij nu zichzelf te doorgronden. Moeilijk? Neen.
Wie denkt dat elektronische muziek alleen uit het Krautrock-land Duitsland komt, is er aan voor de moeite. Steek het water over en je komt terecht bij één der groten van de cinematic sound: Bob Holroyd. Inspiratie zocht en vond hij op zijn talrijke reizen doorheen Afrika en Azië. Vorige albums verwijzen dan ook naar die culturen met een gezonde ambient sound. Zijn nieuwe boreling ‘The Cage’ is echter ontstaan na een langdurige therapie waarbij hij nood had om alles even in perspectief te plaatsen. Het startsein voor een eigen ontdekkingstocht. Wat we hier horen is een verzameling composities die organisch tot stand zijn gekomen, het ene al wat atmosferischer dan het andere, maar alle met de bedoeling tot de eigen kern door te dringen. Het zijn stuk voor stuk elektronische minimalistische en toch complexe structuren. Hier en daar aangevuld met traditionele instrumenten, die dan gebruikt worden om verder op te experimenteren. Wederom ideaal voer voor de film- en tv-industrie. Bezoek ook even zijn mooie professionele website en schrijf je in om The Cage live mee te maken in de ‘dome’ van het planetarium in Winchester. Een onderdompeling in een open gesloten wereld.

Line-up:
Bob Holroyd (Composer, Multi-instruments)
Peter Gregson (Cello)
Lawrence Cottle (Bass)
Kevin Robinson (Horns)
Criag Joiner (Add. Guitar)

Marino Serdons (3)

Lay back in your seat, flow out of the cage or just chill. Bob Holroyd’s organic experiment will definitely be picked up by the movie industry. Also sound colours for your peace of mind.

Suzie Vinnick: Shake The Love Around

17/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Happy As Hell
The Golden Rule
Lean Into The Light
Watch Me
A Hundred And Ten In The Shade
Crying A River For You
Danger Zone
Find Some Freedom
Creaking Pines
All I Wanna Do
Beautiful Little Fool
Drift Away

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
SV006

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Sarah French Publicity

Website Artiest
Suzie Vinnick

De Canadese multi-instrumentalist en zangeres is toe aan haar zesde album. Ze speelt, bas, gitaar, lap steel en zingt. Haar hoofdinstrument is de basgitaar. Haar songs, die ze voor het grootste deel zelf schrijft, al dan niet met één van haar bandleden, situeren zich in een soort van moderne Americana. Het rockt soms, maar je hoort duidelijk de invloeden van country, boogie, funk, folk en rhythm ‘n’ blues.
Ze covert John Fogerty met een gladde Nashville uitvoering van ’s mans ‘A Hundred And Ten In The Shade’. Origineel is ook de interpretatie van Percy Mayfields ‘Danger Zone’, dat ze solo brengt met alleen wat basbegeleiding.
Ze heeft een mooie stem, maar net zoals bij erg veel Kaukasische zangeressen is het technisch perfect, maar is het gevoel soms zoek. De songs zijn goed, maar de stem en de begeleiding is zo fluweelzacht geproducet dat het gevoel en de authenticiteit verdwijnt. Waar is het kraakje in de stem, waar is dat ruwe randje, waar is die broodnodige emotie, zo belangrijk voor dit soort muziek. Het lijken wel een stel studio-muzikanten die even iets komen inspelen. Jammer, want het zou allemaal wat ‘echter’ kunnen klinken. Waarom moet het allemaal zo glad en braaf klinken?

Peter Jacobs (3 ½ )

Suzie’s got the voice, she got the songs and the musicians. It’s all good and even the covers of John Fogerty and Percy Mayfield are beautiful. But why does the production and the voice have to sound that velvety. Where is the crack in the voice, where is the rough edge, where is the pure emotion?

Misha Piatigorsky Trio: Stained Glass and Technicolor Grooves

16/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Where’s the Sun?
Nachlaot
Superhero
Close Your Eyes
Pure Imagination
Moten Swing
Afro Blue
Inside Straight
Misha’s Mood
I Wish I Knew how it Feels to be Free

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Zonder Nummer

Distributie
Niet Gekend

Promoagent
Jazz Promo Services

Website Artiest
Misha Piatigorsky

Deze Amerikaanse componist, pianist en producer werd door de Boston Globe geroemd als de man die “beautifully merges the worlds of serious jazz and pop”. Hij is de neef van de bekende cellist Gregor Piatigorsky, en werkt in New York City om moderne jazz tot een hoger niveau te tillen. Daar leidt hij een aantal projecten, zoals The Sketchy Orkestra, zo’n 20 man sterk. Deze Russisch/Joodse immigrant gebruikt zijn ervaringen om sterke melodieën te mengen met ongewone harmonische gevoeligheid. Zijn trio bestaat daarnaast uit Charlie Dougherty (bas), Sam Fishman (drums) en Jeremy Fishman (sax). Sam Fishman zei: “Deze cd bevat het eerste jaarlijkse “Jazz at the GRJC” concert, ofwel de sfeer van New Yorkse jazzclub overgebracht naar mijn thuisstad Glen Rock, NJ”. Het album is dan ook live opgenomen in het Glen Rock Jewish Center op zondag 8/1/2017. Het merendeel zijn originele composities van Misha, plus enkele covers. Tot deze laatste categorie behoren o.a. ‘Pure Imagination’, ‘Afro Blue’ van Mongo Santamaria en ‘Inside Straight’ van Cannonball Adderley.

Patrick Van de Wiele (3½)

A live concert that features original tracks by Misha Piatigorsky plus a few covers.

Fred Farell: Distant Song

16/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Broken Wing
Lonnie’s Song
Forgotten Fantasies
Leaving
Tomorrow’s Expectations
Sunday Song
Mitsuku
Zal
Places
Distant Song

Platenlabel
Whaling City Sound

Labelnummer
wcs 103

Distributie
Niet Gekend

Promoagent
Jazz Promo Services

Website Artiest
Fred Farell

Zowel als solist en als ensemblezanger heeft jazzzanger Fred Farell naam gemaakt. Al 5 decennia lang heeft hij opgetreden. Dit is zijn debuut voor het Whaling City Sound label, dankzij zijn componisten en vrienden, saxman Dave Liebman en pianist Richie Beirach. Fred schreef de teksten echter zelf. ‘Broken Wing’ bezit een onconventioneel rijm, en klinkt als een “film noir”. Dat geldt ook voor de overige songs, behalve dan voor de 2 instrumentale tracks, ‘Forgotten Fantasies’ en ‘Zal’. ‘Leaving’ bezit een zeer lange intro, en dat geldt ook tevens de langste track hier ‘Mitsuku’. Indien je houdt van melancholische gezongen jazz, dan zal deze cd je bevallen. Zo niet, voorzichtig proeven!

Patrick Van de Wiele (3½)

If you love melancholic vocal jazz, then this album is for you.

Jared Gold: Reemergence

16/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Reemergence
It Ain’t Necessarily So
Lookin’ for another Pure Love
She’s Leaving Home
One for John A
How Long Has This Been Going On
Blues Connotation
Sweet Sweet Spirit
Nomad

Platenlabel
Strikezone Records

Labelnummer
8817

Distributie
CD Baby

Promoagent
Jazz Promo Services

Website Artiest
Jared Gold

De Amerikaan Jared Gold is één van de meest harmonieuze en groovende van een nieuwe generatie orgelisten. En alhoewel hi beïnvloed is door de groten uit het verleden, doet hij zijn eigen ding. Het is 3 jaar geleden sinds zijn laatste cd ‘Metropolitan Rhythm’, en nu wordt Jared bijgestaan door drumlegende Billy Hart, gitarist Dave Stryker en trompetter Jeremy Pelt. Jared werd geboren in Englewood, New Jersey op 27/2/1980. Hij studeerde piano aan de William Paterson University, maar switchte daarna naar Hammond B3 orgel. Hij heeft al 7 cd’s opgenomen, en is bekend in de New Yorkse jazzscène. Ook hij brengt een mengeling van klassiekers en originele stukken. De titeltrack opent en is een wervelende track, gevolgd door Gershwin’s ‘It Ain’t Necessarily So’. Stevie Wonder’s ‘Lookin’ for another Pure Love’ is de volgende cover, gevolgd door The Beatles’ ballade ‘She’s Leaving Home’. Daarna is ‘One for John A’ opgedragen aan wijlen deze gitarist. Vervolgens is de standaard ‘How Long Has This Been Going On’ aan de beurt, met Ornette Coleman’s ‘Blues Connotation’ erachter aan. Gospel komt daarna voorbij met ‘Sweet Sweet Spirit’ en Dave Stryker’s ‘Nomad’ sluit af. Aangeraden voor fans van Jimmy Smith en Jack McDuff.

Patrick Van de Wiele (3½)

This Hammond B3 organ CD is recommended to fans of Jimmy Smith and Jack McDuff.

McClenty Hunter Jr.: The Groove Hunter

16/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Blue Chopsticks
The Big Push
Autumn
That Girl
My Love
Sack Full of Dreams
I Remember When
Countdown
Give Thanks

Platenlabel
Strikezone Records

Labelnummer
8816

Distributie
Niet Gekend

Promoagent
Jazz Promo Services

Website Artiest
McClenty Hunter Jr.

De Afro-Amerikaanse drummer McClenty Hunter Jr. is het afgelopen decennium een wezenlijk onderdeel geweest van de New Yorkse jazzscène. Hij begon zijn muzikale carrière in Maryland, toen hij gospel speelde. Hij studeerde aan de Howard University, en behaalde zijn Masters aan Juilliard. McClenty speelde 3 jaar bij Kenny Garrett’s kwintet, maar tevens met Lou Donaldson, Eric Reed, Curtis Fuller, en Javon Jackson. Op deze nieuwe CD wordt hij bijgestaan door Eddie Henderson (trompet), Donald Harrison (altsax), Stacy Dillard (tenor & sopraansax), Eric Reed (piano), Christian Sands (piano, Fender Rhodes), Dave Stryker (gitaar), Corcoran Holt (bas) en Eric Wheeler (bas). Er staan zowel originele tracks op evenals enkele covers. Een cover van Herbie Nichol’s ‘Blue Chopsticks’ opent, gevolgd door zijn versie van Wayne Shorter’s ‘The Big Push’. Daarna volgt de eigen compositie ‘Autumn’, ietwat melancholisch. Stevie Wonder’s ‘That Girl’ wordt swingend gebracht, waarna het introverte ‘My Love’ eraan komt. ‘Sack Full of Dreams’ is een eerbetoon aan zijn mentor Grady Tate. ‘I Remember When’ is weerom origineel werk, waarna John Coltrane’s ‘Countdown’ wervelend wordt neergezet. En ‘Give Thanks’ sluit af. Dit debuut zal jazzliefhebbers kunnen bekoren.

Patrick Van de Wiele (3½)

This debut album by drummer McClenty Hunter Jr. will attract jazz lovers.

Mikael: Grooveology – The Finale

16/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

By The Way
Sadie
Highway 105
Spank (Interlude)
Dimelo
Grooveology
Jazznotes
If I Could
Been So Long
Go 4 It
Situations
Amor Perfecto
All I Do
Como Te Llamas

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
821689163523

Distributie
CD Baby

Website Artiest
Mikael

De Afro-Amerikaan Mikael Man is gedurende 10 jaar de leadgitarist geweest van de bekende groep The Commodores. Hij komt uit Dayton, Ohio en dit is zijn derde album, dat al uit 2016 stamt. Er staan verschillende vormen van jazz op deze cd, waarvoor Mikael alle songs zelf schreef, produceerde en arrangeerde. De leuke Latin opener ‘By The Way’ of de romantiek van ‘Sadie’ bijvoorbeeld, of ‘Highway 105’ dat ideaal is voor bij het autorijden. ‘Dimelo’ is een rustig nummer, terwijl de titeltrack erg funky klinkt. ‘Jazznotes’ lijkt dan weer weggelopen uit vervlogen tijden, waarna romantiek weer de overhand krijgt op ‘If I Could’. Vervolgens wordt ‘Been So Long’ gezongen, gevolgd door ‘Go 4 It’ met Cal Harris Jr. op piano en John Michalak op sax. ‘Amor Perfecto’ won een Global Music Award, waarna ‘All I Do’ uptempo is. Afsluiter ‘Como Te Llamas’ doet het weerom in Latinstijl, op een zuiders ritme. Een uitstekende kennismaking met deze gitarist!

Patrick Van de Wiele (4)

Mikael brings different forms of jazz on this album, Latin, funk, romance etc. A really nice introduction!

Marillion: Size Matters (Limited Edition)

16/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:
CD 1

Splintering Heart
Cover My Eyes
The Party
No One Can
Waiting To Happen
Holidays In Eden
Dry Land
This Town
The Rake's Progress
100 Nights

CD 2

How Can It Hurt
A Collection
Man Of A Thousand Faces
The Invisible Man

Platenlabel
Ear-music

Labelnummer
Promo cd

Distributie
V2 Benelux

Promo-agent
V2 Benelux

Website Artiest
Marillion

In 2009 speelde Marillion, zoals ze dat al sinds 2002 doen, drie avonden op rij een concert in een grote concerttent op vankantiepark Port Zélande in Ouddorp. Enkele duizenden mensen zakken om de twee jaar af naar Zuid-Holland om te verbroederen met elkaar. En uiteraard om hun favoriete band aan het werk te zien. De band onder leiding van zanger Steve Hogarth speelt tijdens die fanweekends sets met heel wat speciallekes en altijd één album van front to back.
Het live-album ‘Size Matters’ werd al eens uitgebracht in 2010, maar is er nu dus in een Limited Edition-versie.
Vanaf opener ‘A Few Words For The Dead’ wordt er meegezongen en voel je de optimale sfeer door de luidsprekers sijpelen.
Het trio ‘This Town’, ‘The Rake’s Progress’ en ‘100 Nights’ is magistraal. Zelden hoorde ik een band zo zuiver spelen live. Wat een sound ook!
De tweede cd van dit dubbelalbum start met een ruim 12 minuten durende versie van ‘Interior Lulu’. Een nummer waarin alles in zit waar Marillion voor staat: de sterke stem van Hogarth, het loepzuiver gitaarspel van Steve Rothery, de sfeervolle keyboards van Mark Kelly en dat geruggesteund door de erg solide ritmesectie Pete Trewavas (bas) en Ian Mosley (drums).
Wat volgt is wederom een triootje. Nu uit hun succesalbum ‘Misplaced Childhood’. Met uiteraard hun bekendste nummer ‘Kayleigh’. Veel moet Hogarth trouwens niet zingen van dit nummer, dat doen zijn fans wel voor hem.
Wederom een must-have voor iedereen die op dit fanweekend aanwezig was en bij uitbreiding voor elke Marillion-fan. Voor iemand die Marillion niet kent is dit wel een uitstekend album om te horen wat deze band wel niet kan. En dat het meer in huis heeft dan ‘Kayleigh’. Veel meer!

Tom Coppers (4)

“Marillion delivers with ‘Size Matters’ one of the best live albums I heard the last few years. A great band, with great songs and even better fans”

Marillion: Holidays In Eden Live (Limited Edition)

15/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:
CD 1

Splintering Heart
Cover My Eyes
The Party
No One Can
Waiting To Happen
Holidays In Eden
Dry Land
This Town
The Rake's Progress
100 Nights

CD 2

How Can It Hurt
A Collection
Man Of A Thousand Faces
The Invisible Man

Platenlabel
Ear-music

Labelnummer
Promo cd

Distributie
V2 Benelux

Promo-agent
V2 Benelux

Website Artiest
Marillion

Het vakantiepark Port Zélande in Ouddorp wordt al sinds 2002 om het jaar ingenomen door de fans van de Britse symfonisch rockband Marillion. Met enkele duizenden zakken mensen van meer dan 50 landen af naar het Nederlandse dorpje om samen met hun favoriete band een onvergetelijk weekend te beleven. Naast heel wat verbroederingsmomenten tussen de fans speelt de band ook drie avonden op rij een concert in een grote tent. En elke avond een andere setlist, nummers die bijna nooit live worden gespeeld en uiteraard alle favorieten van de bezoekers.
Op één van deze avonden spelen zo ook altijd één album uit hun rijk gevulde repertoire volledig van voor tot achter live. Ze kunnen daarvoor putten uit maar liefst 18 studioalbums. Er zijn dus nog heel wat mooie fanweekends in Port Zélande te gaan voor we ze allemaal gehad hebben.
Tijdens het fanweekend van 2011 speelden Steve Hogarth en zijn kompanen het album ‘Holidays In Eden’ uit 1991. Het eerste album van Marillion dat geschreven werd zonder hun voormalige zanger Fish. Dit album bevat onder meer het geweldige ‘Cover My Eyes’ wat toen een grote hit is geworden. Het publiek smult vanaf de eerste seconde. De band is dan ook in topvorm. De stem van Hogarth is loepzuiver en bijzonder krachtig. En ook de band is in uitstekende doen.
Op de eerste cd van dit dubbelalbum krijg je dus “Holidays In Eden’ in zijn geheel live te horen. Op de tweede cd staan vier nummers die ze ook live speelden op hetzelfde weekend maar niet afkomstig zijn van bovenstaand album. Het is te zeggen ‘How Can It Hurt’ en ‘A Collection’ staan wel op US-versie van het album maar niet op de Europese versie. De andere twee nummers ‘Man Of A Thousand Faces’ en ‘The Invisible Man’ staan respectievelijk op ‘This Strange Engine’ uit 1997 en ‘Marbles’ uit 2004.
Deze live dubbelaar is een must voor elke Marillion-fan. Voor de doorsnee muziekliefhebber zeker ook het kopen waard, al was het maar om een uitstekende liveband aan het werk te horen tijdens een erg sfeervol optreden speciaal voor hun fans.

Tom Coppers (4)

“With this live album Marillion gives an excellent tribute to all off their fans around the world”

Mark Huff: Stars For Eyes

13/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Prison Door
Stars For Eyes
Carolina Blue
BigCity Down
God In Geography
Nightingale
Heart Beating Without You
I Know You Don’t Want My Love
Burning Letters
Albatross
Almost Like The Blues

Platenlabel
Exodus Empire

Labelnummer
EXCD3716

Distributie
Niet gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Mark Huff

Enkele weken geleden zag het negende album van Mark Huff het glinsterend licht. Vanuit thuisbasis Nashville Tennessee bestookt hij de ruimte met americana songs. Stars For Eyes flikkert voorbij en laat een zeemzoet lichtspoor achter.
Mark Huff speelt live de hele range van rootsrock tot gospelsongs. Op ‘Stars For Eyes’ focust de cowboy op de hoogtes en laagtes in het leven en in de liefde. Schitterende country ballads met slide en lapsteel zinderen door de warme huiskamer (Stars For Eyes, Carolina Blue). Eerlijke pretentieloze vocalen op americana deuntjes met (Nightingale, Heart Beating Without You). Keyboard, lapsteel, slide guitar en jewish harp drukken een duidelijke stempel. En liefde blijft een dankbaar thema.
Mark Huff floreert in zijn singer-songwriter capaciteiten met rustige akoestische begeleiding.
In ’I Know You Don’t Want My Love’ zoekt hij de donkere lagen op met warme spookachtige soundscape op pedalsteel. Alleen op ‘Albatross’ vind je een korte gitaarsolo met rijkelijke sounds. Het album eindigt met een cover van Leonard Cohen’s ‘Almost Like The Blues’. Muzikaal zeer mooie uitvoering en eerbetoon aan de master.
Mark Huff begeeft zich regelmatig op het terrein van Bod Dylan en Daniel Lanois, en drukt zijn eigen stempel. Het album werd geproduced door Chad Brown: Grammy award winner, en gekend van zijn producties met Ryan Adams, Tom Russell en Dr. John. Die professionaliteit hoor je.
Laat de sterren als pijlen schitteren, recht in je hart. Most enjoyable americana!

Line-up:
Mark Huff (Vocals, Acoustic Guitar)
Doug Lancio (Electric and Acoustic Guitar)
Mike Vargo (Bass, Background Vocals)
Micah Hulscher (Piano, Organ, Roland Juno 6)
Gabriel Rabben (Drums, Synths)
Matthew Burgess (Percussion)
Russ Pahl (Pedal Steel, Jaw Harp)

And 5 Beautiful Background Vocals

Marino Serdons (3 ½)

Put Mark Huff an acoustic guitar in his hands and you will have a wonderful evening. On ‘Stars For Eyes’ the musical support of slide guitar and pedal steel provides an extra dimension to his love songs.

Jack Bon: Standing Rock

13/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Long Big Fight
Absolutely Sweet Marie
Another Friend Is Gone
I’m A King Bee
The Day You Left Me
It Could Be You, It Could Be Me
Let’s Get It On
Gone So Fast
Boogie Man, Rock And Roll Singer
Good Loving Mama
It’s Your Turn
Saturday Night

Platenlabel
Starassoprod

Labelnummer
Zonder Nummer

Distributie
Starassoprod

Promo-Agent
Isabelle Beauvais

Website Artiest
Jack Bon

Midden jaren zeventig behoorde de blues-boogie rockband Ganafoul tot het kruim van de Franse rockscéne. Het powervolle en energieke trio Ganafoul begeesterde hun fans destijds met een compromisloze rocksound. Dit alles staat voor eeuwig geregistreerd in liefst vijf succesvolle studio albums. Tijdens een korte reünie en solemniteit op 22 april ’98 in het Transbordeur in hun thuisstad Lyon, werd de live registratie ‘Crossroads’ het laatste wapenfeit van de band. De drie bandleden betreden sindsdien hun eigen muzikaal pad. Zo ook zanger/gitarist Jack Bon die sinds zijn solo carrière -in het begin van het millennium- enkele knappe soloalbum registreerde. Hij had met zijn Jack Bon Slim Combo (samen met bassist Chris Michel en drummer Laurent Falso) de schitterende CD ‘Togheter Again’ in 2012 te promoten, gevolgd door het album ‘What A Good Live’ uit 2014. Nu heeft Jack Bon samen met zijn old-buddy en bassist Chris Michel en de nieuwe drummer Rudy Rosselli het onmiskenbare Jack Bon Trio uit zijn mauw geschud. Het trio trok naar de 8PM Studio in Lyon en staat garant voor twaalf solide songs. De openingstrack ‘Long Big Fight’ is een probate track die gekarakteriseerd wordt door zijn beukende ritmiek. Bob Dylan’s ‘Absolutely Sweet Marie’ is met een vette knipoog naar de Nashville Garage rockscéne en bands als Jason & The Scorchers en The Tailgaters Het feestje gaat lekker verder in het begeesterde ‘Another Friend Is Gone’, dat alweer is ingekleurd met enkele extatische gitaarsolo’s. Het groovy ‘I’m A King Bee’, origineel van Slim Harpo, werd naar de hand gezet voor Jack Bon verrukte gitaarriffs. In het autobiografische ‘The Day You Left Me’ neemt het trio bewust wat gas terug. Het nummer ‘It Could Be You, It Could Be Me’ is misschien wel de meest roots getinte track. Bon’s akoestische snaren worden hier knap ingevolgd door de slide gitaartechniek van Jimi Barbiani. Het nummer doet ons wat terugdenken aan de in Parijs residerende Elliot Murphy. En dat is eigenlijk ook zo in het nummer ‘It’s Your Turn’.
Van de hypnotiserende grooves uit ‘Let’s Get It On’ gaat het gezind naar de onweerstaanbare jazzy rocktunes in ‘Gone So Fast’ en de overweldigende rock-‘n-roller ‘Boogie Man, Rock and Roll Singer’. Jack imiteerde er muzikaal blijkbaar lustig op los tijdens zijn jeugd, en haalt Bo Diddley, Chuck Berry, Eddie Cochran en Jerry Lee Lewis aan als zijn eminentste mentors. In het hemels en rustig klinkende ‘Good Loving Mama’ eert Jack zijn moeder. Als slotsong komt het trio ons een laatste keer involgen met de overweldigende rocktunes uit ‘Saturday Night’. Hell Yeah..!

Philip Verhaege (4 ½)

With this excellent album ‘Standing Rock’, Jack Bon Trio inspires us from the very first song. Solid but understated rock tunes, cozy roots music with a nice and greasy edge of blues, that is what Jack Bon and friends stand for in 2018. The Nashville garage rockscéne is also never far away. And that’s what we already loved as a young teenager. And that has never changed since then. Thanks Jack Bon Trio…and Isabelle from Starassprod! And now, Replay please…

Kris Lager Band: Love Songs & Life Lines

13/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Aurora Borealis
The Heart Wants What The Heart Wants
Sweet Magnolia
I Wanna Hold You In My Arms
San Francisco Bound
You Know I Love You
Pickin’ Up The Pieces
You And I
Where The Green Grass Grows Tall
Guiding Light
I’m Still Here & I Ain’t Lettin’ Go
I’ll Be Thinking Of You
That’s What Love Is
Journey’s Sonata

Platenlabel
Eigen Beheer
Labelnummer
Geen Nummer

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Frank Roszak Promotions

Website Artiest
Kris Lager Band

Weinig informatie is er te vinden over zanger, gitarist Kris Lager. We weten dat hij al zo’n 15 jaar door heel Amerika trekt om zijn ‘feel-good’ Americana aan de man te brengen. Zijn muziek is gedrenkt in country en singer-songwriter materiaal met een vleugje blues en een scheutje soul. Hij zingt met nogal wat soul in zijn stem, jammer genoeg met een erg nasale klank en bovendien mompelt hij nog ook. Een speciaal stemmetje is het wel waar je even aan moet wennen. Maar het swingt bij wijlen en er zijn erg sterke catchy songs bij zoals ‘The Heart Wants What The Heart Wants’ en ‘You Know I Love You’. Af en toe hoor je gewoon heel sterk de vroege Ben Harper, ten tijde van ‘Welcome To The Cruel World’. Of dat bewust is of niet zullen we misschien nooit weten.
Honky Tonk, hilbilly, folkrock, country, een enkele jazzy song zoals ‘I’ll Be Thinking Of You’, rhythm & blues, het is allemaal eender voor Kris Lager en het klinkt dan ook nog eens allemaal spontaan en gemeend.
Het enige minpuntje is misschien het saaie saxofoonspel van Lefever en het ontbreken van wat wilder, maar dansbare muziek. Voor de rest een prima schijf!

Line-up:
Kris Lager (zang, gitaar, piano)
Scooby Sha Bo Bo (drums)
Aaron Underwood (bas, achtergrond zang)
Lefever (saxofoon)

Peter Jacobs (4)

Very nice cd with al kinds of Americana music. You have to get used to Lager’s voice, but the songs are beautiful and original. They are catchy and sweet. Sometimes he sounds like Ben Harper in The ‘Welcome To The Cruel World’-period. And that’s a good thing!

Joyann Parker: Hard To Love

12/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Memphis
Envy
Home
Dizzy
Jigsaw Heart
Who What When Where Why
Bluer Than You
Ray
Evil Hearted
Take My Heart And Run
Your Mama
What Happened To Me
Hard To Love

Platenlabel
Hopeless Romantics records

Labelnummer
HRR1001

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
KL Productions

Website Artiest
Joyann Parker

Joyann Parker timmert al enkel jaren aan de muzikale weg. Ze heeft de looks, ze heeft een sterke stem, een sterke partner in het songschrijven, Mark Lamoine en dus ook de songs. Maar ik voel het niet! Alle scherpe randjes zijn eraf. Het is té technisch, té perfect om een gevoelige snaar te raken. Ze zingt als vele andere Kaukasische zangeressen, met power, met een zuivere en technische stem, maar het echte gevoel ontbreekt. Waar is het kraakje? Waar is die empathie opwekkende oneffenheid? Waar is die emotie ontlokkende ruwe rand? Waar is het organische?
Begrijp me niet verkeerd. Dit is een fantastische zangeres. Dit zijn geweldige songs en schitterende muzikanten. Soul, rhythm & blues, New Orleans, jazzy stuff, blues, rock ‘n’ roll, alles wat je wil, maar een productie die alles glad geschaafd en gepolijst heeft. Het hoogtepunt is de ragtime blues ‘Take My Heart And Run’.

Line-up:
Joyann Parker (zang, gitaar, piano, trompet)
Mark Lamoine (gitaar, achtergrondzang)
Tim Wick (piano, orgel)
Michael Carvale (bas)
Alec Tackmann (drums, percussion)
Gunhuld Carling (horns on ‘Who What When Where Why’)

Peter Jacobs (3 ½ )

Joyann Parker, got the looks, got an incredible voice and even got the songs! She’s got the musicians and a fantastic song writing partner in Mark Lamoine. It’s all perfect, I mean it’s all too perfect…. Where is the rough edge, where is the crack in the voice, were is the rawness this music needs? Where is the emotional trigger?

Gerry Spehar: Anger Management

12/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Thank You Donald
Son Of An Immigrant
Anger Management
A Soldier’s Spiritual
Pearl Harbour
Carnival
Bitch Heaven
Except For The Bomb
Barrier Reef
Greed
Freedom To Grab
What Would Jesus Do?

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Geen Nummer

Distributie
Niet Meegedeeld

Promo-agent
G Promo PR

Website Artiest
Gerry Spehar

Alhoewel het er in de wereld nog steeds niet aan toegaat hoe het eigenlijk wel zou moeten, zijn er heden ten dage weinig artiesten die via hun muziek hierop reageren. Decennia terug waren er de zogenaamde ‘protestzangers’ die de maatschappelijke problemen aan de kaak stelden, maar dat gebeurt nu nog zelden en eigenlijk te weinig. Het is dan ook hoopgevend wanneer een album als ‘Anger Management’ van Gerry Spehar in je brievenbus belandt. Gerry Spehar zeg maar, is de Woody Guthrie van deze tijd. Na een leven waar een dagjob de voornaamste bezigheid was, stort Gerry zich na dertig jaren terug op de muziek en neemt hij met steun van een indrukwekkend aantal muzikanten, een bijzonder mooi album op. In opener ‘Thank You Donald’ trekt hij onmiddellijk van leer tegen de huidige president en tegen een door geld geregeerde maatschappij. Zelf uit een familie van ‘miners’ komende, weet Gerry maar al te goed hoe het voelt om als immigrant naar Amerika te komen om er in de koolmijnen te gaan werken. Dat verwoordt hij schitterend in ‘Son Of An Immigrant’. In ‘A Soldiers Prayer’ legt hij dan weer de strijd bloot die oorlogsveteranen jaren later nog voeren tegen het naoorlogs syndroom. De inhoud van ‘Pearl Harbor’ behoeft geen verdere uitleg en hoe Woody Guthrie de vloer veegt met Trump, is zonder meer subliem en te horen in ‘Bitch Heaven’. Trump die trouwens ook nog op het toneel verschijnt in afsluiter ‘What Would Jesus Do?’
Kortom ‘Anger Management’ is een album waar de teksten, zoals het hoort, alle aandacht opeisen. Dat Gerry Spehar die niet verpakt in agressieve en dreigende, maar in cathcy naar folk, Americana, country en blues lonkende melodieën, bewijst dat hij een ware vakman is. ‘Anger Management’ is het ontdekken meer dan waard!

Lambert Smits (5)

Gerry Spehar is the Woody Guthrie of this time. In a sublime way, in catchy songs, he denounces the contemporary political and social situations. Highly recommended!

Goldfish: 10 Years Fruits de Mer Records

12/4/2018

DETAIL ALBUm

Tracks:
CD1 (sides 1-3 of the 3 LP set)

Theme One (Tor Peders)
Venus In Furs (Sendelica)
Willow Song (Us And Them)
2000 Light Years From Home (Stay)
I Pick Up Birds At Funerals (Tir Na Nog)
Kiss Me, Vibrate And Smile (The Chemistry Set)
Down By The River (Hills Have Riffs)
Fluff (White Sails)
Caterpillar Song (Soft Hearted Scientists)
Eye Shaking King (Vibravoid)
Here She Comes Now (Claudio Cataldi)
She Don’t Care AboutTime (King Penguin)
From The Morning (Beautiful Junkyards)
Hilly Fields -The Mourning (Nick Nicely)

CD2 (sides 4-6 of the 3 LP set)

Journey Of The Sorcerer (Blue Zeta Giant Puppies)
Baby You’re A Rich Man (Cranium Pie)
Cousin Jane (Crystal Jacqueline)
Girls Of Belvoir (Mark McDowell)
Helter Skelter (The Pretty Things)
Dr. Crippen’s Waiting Room (The Honey Pot)
Wherewithal (Permanent Clear Light)
Isi (Frobisher Neck)
I Will Be Absorbed (Kris Gietkowski)
The Man With The Biochopper (Jack Ellister)
Strange Roads (Sidewalk Society)
The Desert (Astralasia)
A Love Supreme (Superfjord)
Ogdens Nut Gone Flake (Schizo Fun Addict)
White Horses (Saturn’s Ambush)
Waterfall (Johnny Vines)

Platenlabel
Fruits de Mer Records

Labelnummer
Promo CD’s

Distributie
Fruits de Mer Records

Promo-agent
Fruits de Mer Records

Website Artiest
Fruits de Mer Records

Psychedelica zag het wazige licht in de jaren ’60 , de tijd van peace en love en understanding. Tot laat in de jaren zeventig waagden diverse bands zich aan allerhande uitspattingen. Vul het zelf maar in.
Hedendaagse bands vertalen de stijl in de vorm van wat shoegaze of een soundscape. Psychedelica is echter veel meer. Het Britse Fruits de Mer Records timmert nu reeds een volledige decade aan het eerherstel samen met tientallen bands die zich laten insprireren door de gouden jaren. Obsure muzikanten die enkel in het thuisland en dan nog zeer lokaal een schare fans kunnen verzamelen. Voor het 10-jarig jubileum verzamelde Fruits de Mer een dertigtal songs, vrijwel onvindbaar en met een collector item’s niveau. Het hele spectrum in de psychedelische muziek komt aan bod: van acid-folk over krautrock tot spacerock en progrock. En daar zijn echt wel grote kleppers bij, en niet alleen uit het Ver. Koninkrijk. Cranium Pie scoorde jaren geleden met zijn ‘Mechanisms I en II’. Geniet hier nu van de onvindbare single ‘Baby You’re A Rich Man’ . The Pretty Things (herinner u de legendarische lp SF Sorrow) zijn 5 minuten vertegenwoordigd met Helter Skelter. Onmisbaar is ook de schitterende instrumentale uitvoering van Kris Gielkowski op keyboard. En soms hoort daar een cover bij of een herkenbare melodie. De band Schizo Fun Addict haalde Ogdens Nut Gone Flake (The Small Faces) uit de oude doos en maakte er een headswirler van. Tor Peders speelt ‘Theme One’, even sterk als VanderGraaf Generator indertijd. Voor spacerock zorgen o.a. de heren van Astralasia en Superfjord. Folk gerelateerd is het kenmerk van Tir Na Nog (ook in de jaren zeventig keigoed) en Us And Them. De zwoele zang in ‘Willow Song’ zweeft als een parelmoere engel door je hoofd. En heb jij al ooit gehoord van Johny Vines? Luister eens naar ‘Waterfall’ en je vergeet de band nooit meer. En dan heb ik het nog niet over gereputeerde bands als The Honey Pot of Sendelica (met een hemelse cover van Velvet Underground.)
De verzamelaar heet toepasselijk Goldfish en verschijnt op 30 april in een triple gatefold cover set met colour vinyl 3 LP + 7” (en dan nog in 2 versies) . Goldfish is een ontdekkingstocht van begin tot einde, met verwondering en verbazing tot de vaststelling komen dat psychedelica springlevend is. Een onmisbaar overzicht en een mooie aanvulling op de prachtige songs die we in de loop der jaren hebben gemist. Wacht niet, doe nu reeds een pre-order, anders vis je achter het net.

Marino Serdons (4)

A jubilee Fruits de Mer Records sampler with strong releases of the last decade from acid-folk to spacerock over krautrock to progrock. An obsucre sampler of new (and old) psychedelica songs. Already a collector’s item.

Teresa James and the Rhythm Tramps: Here In Babylon

12/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

I Know I Ain’t Been So Perfect
Here In Babylon
Give Me A Holler
Head Up, Heart Open
I Keep Drifting Away
Ground Zero
Hold On
Yu Had To Bring That Up
The Day The Blues Came To Call
I Gotta Roll
21st Century Man
Find Me A Bar

Platenlabel
Jesi-Lu records

Labelnummer
Geen Nummer

Distributie
CD Baby

Promo-agent
Blind Raccoon

Website Artiest
Teresa James

De Texaanse zangeres/pianiste Teresa James sleutelt al een tijdje aan haar carrière. Ze heeft een relaxte, maar toch krachtige stem en is zeker één van de betere zangeressen, zoals bijvoorbeeld Bonnie Raitt, in het roots- en rhythm & blues genre. Haar vorige albums ‘Come On Home’ uit 2012 en ‘Bonafide’ uit 2016 maakten al een grote indruk en dat doet dit nieuwe album ‘Here In Babylon’ opnieuw. Wereldberoemd zal ze niet worden, daarvoor is haar muziek niet hitgevoelig genoeg. Laten we trouwens hopen van niet, want dan blijft ze nog een beetje van ‘ons’, liefhebbers van echte en goede muziek.
Samen met haar partner, bassist Terry Wilson maakte ze dit schitterende album. Terry schreef alleen, met Teresa en met bekende songschrijver Gregg Sutton twaalf fantastische songs. De meeste songs pakken je omdat ze gezongen worden door iemand die meent wat ze zingt en die de woorden beleefde en het gevoel correct weet over te brengen.
De productie van Terry Wilson is voortreffelijk en The Rhythm Tramps zijn de perfecte begeleidingsband. Deze muzikanten speelden op tientallen succes-albums van de grootsten der aarde en deden ontelbare tours met die zelfde grote kleppers. Dit is een top band die de strelende stem van Teresa naar ongekende hoogtes tilt.
Het is een relaxte en ontspannende cd geworden, maar wel eentje die je aandacht er tot op het einde volledig bijhoudt omdat deze muzikanten je oren doen spitsen en je naar het puntje van je stoel doen schuiven van bewondering.
Hoogtepunten zijn de ballad ‘I Keep On Drifting’, de trage swampy rootsrocker ‘Ground Zero’, de Etta James-achtige schuifelaar ‘The Day The Blues Came To Call’, waar de emotie afdruipt, de rock ‘n’ roller ‘I Gotta Roll’ en ‘Find Me A Bar’ op een Bo Diddley beat.
Ik hoop dat Teresa, liefst met deze band, snel weer eens de oceaan oversteekt!

Line-up:
Teresa James (zang, piano, Wurlitzer)
Jay Bellerose (drums, percussie)
Billy Watts (gitaar)
Mike Finnegan (Hammond B3)
Terry Wilson (bas)
Darrell Leonard (trompet, arrangeur)
Joe Sublett (saxofoon)

Peter Jacobs (4 ½ )

‘Here In Babylon’ is a top notch album. Teresa sings wonderful over the sounds of an incredible band, The Rhythm Tramps who, under leadership of Terry Wilson grabs your attention right to the end of each song. Wonderful high quality in songs, music and production. It’s a relaxed and swampy hot album by a singer who can stand next to Bonnie Raitt or Etta James!