Blog Archives

The Trammps: III – Expanded edition

8/6/2016

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

The Night The Lights Went Out
Love Per Hour
People Of The World, Rise
Living The Life
Seasons For Girls
Life Ain’t Been Easy
I’m So Glad You Came Along
It Don’t Take Much

Bonustracks:

The Night The Lights Went Out (single)
Seasons For Girls (single)

Platenlabel
Big Break Records

Labelnummer
WCDBBRX0334

Distributie
Cherry Red Records

Website Artiest
The Trammps

De Afro-Amerikaanse band The Trammps uit Philadelphia was één van de eerste discobands. Ze kwamen voort uit de sixties groep The Volcanos, die later The Moods werden. De line-up bestond uit leadzanger Jimmy Ellis, drummer en baszanger Earl Young, met de broers Stanley en Harold 'Doc' Wade. Leden van de band MFSB speelden met de groep op plaat en op tournees, en zanger Robert Upchurch kwam erbij. De band werd geproduceerd door het Philadelphia team van Ronnie Baker, Norman Harris en Young, allen leden van MFSB. Hun eerste succes kwam erin 1972 met een cover van ‘Zing Went The Strings Of My Heart’. Eerst namen ze op voor Buddah Records, daarna voor Golden Fleece, maar uiteindelijk tekenden ze bij Atlantic Records. Een monstersucces werd de single ‘Disco Inferno’, later gecoverd door Tina Turner. Dit was hun derde album voor Atlantic, met op kop de hit ‘The Night The Lights Went Out’, een mengeling van Philly soul en disco, gebaseerd op de elektriciteitspanne in New York City op 13/7/1977. ‘People Of The World, Rise’ is een smeekbede om op dansvloer te komen. De tweede single ‘Seasons For Girls’ is een zachte ballade, terwijl ‘Life Ain’t Been Easy’ over het einde van een relatie gaat. Daarentegen gaat ‘I’m So Glad You Came Along’ met hernieuwde moed over een nieuwe start gaat. Daarna vertelt ‘It Don’t Take Much’ over een reünie met tranen. De beide bonustracks zijn de singleversies van de twee singles. Deze uitgebreide en geremasterde versie komt er bovendien met uitgebreide “liner notes”. Ten zeerste aangeraden om deze ondergewaardeerde band alsnog te ontdekken.

Patrick Van de Wiele (4½)

This albums is highly recommended to (re)discover this band. Expanded with two bonus tracks and extensive liner notes

0 Opmerkingen

Stringcaster: Picking On You

8/6/2016

1 Opmerking

DETAIL ALBUM

Tracks:

Hey
Righteous
Tell Me Something
Picking On You Again
Everybody’s Trying To Be My Baby
So Inconvenient
Come Around
You Walked Away
Move On
They Always Kick Me Out Of Bars
Rock This Joint
Going Downhill And Gaining Speed
Whiskey, Tequila Or Gin

Platenlabel
MARS Worldwide

Distributie
PIAS

Website Artiest
Stringcaster

Deze vijf Nederlanders, gewapend met een arsenaal aan snaarinstrumenten en een mondharmonica zijn niet van de minsten. Zo was de band één van de weinige niet-Amerikaanse acts op het door de Country Music Association US georganiseerde CMA Live Festival in Nashville. En of dit nog niet volstaat, spelen de heren regelmatig met kleppers als Rocky Burnette, Paul Burlison, Albert Lee, DJ Fontana en Jim Weider. Wij zagen Stringcaster trouwens enkele jaren geleden in Turnhout aan het werk als backingband voor Burnette. ‘Picking On You’ is hun tweede album, gevuld met 11 originele nummers en 2 covers, waarvan het tot super fuifnummer omgevormde ‘Everybody’s Trying To Be My Baby’ van Carl Perkins als single, ter promotie van het album wordt uitgebracht. De andere cover Smith’s ‘Rock This Joint’ zal bij optredens samen met het nodige gerstenat het fuifgehalte zeker op niveau houden. Super versie! Maar ook hun eigen nummers ademen internationale allures uit. Bluegrass, rockabilly, country, folk en hillbilly zijn genres waarbij de heren zich thuis voelen als vissen in helder water. Opener ‘Hey’ is al meteen een bluegrassinstrumental om ‘u’ tegen te zeggen en het vinnige ‘Tell Me Something’ is perfect om de stramme spieren los te gooien. Hopelijk heeft het saloon een stevige houten vloer, want onder het supersnelle ‘Come Around’ zou die het anders wel eens kunnen begeven. Stuk voor stuk beheren deze heren hun instrumenten als geen ander. Tijmen Veelenturf jaagt zijn fiddle genadeloos op. Robert van Driesten wakkert op mondharmonica en fingerpickin’ 5-stringbanjo het vuur nog wat aan, gesteund door de al even gedreven leadvocalist Remco Prins op mandoline. Martin Voogd op akoestische gitaar en Marcel Verbaas op upright bass houden het ritme dan weer strak in handen.
Als het speelplezier en het enthousiasme waarmee deze jongens hun repertoire serveren je onberoerd laten, dien je hoogdringend een bezoek aan je arts te plannen.

Lambert Smits (5)

With this unique blend of bluegrass, rockabilly, country, folk and hillbilly of the Dutch Stringcaster, it sure is .... PARTYTIME!

1 Opmerking

Snips: La Rocca!

8/6/2016

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Nine O’clock
La Rocca
Skies Of England
The Rain
Dark Outside
Backs Of Millions
Police Car
Happy Sometimes
Tight Shoes
Work
Telepathy
What Is Pop?
Bonustracks:
You’re A Wonderful One
Noise
Tight Shoes (Single Mix)
Mister Dillinger
Lolita
What’s Your Number?

Platenlabel
Angel Air Records

Labelnummer
JSPCD454

Distributie
Proper Music Distribution

Website Artiest
Snips

De Britse zanger Snips (echte naam Steve Parsons) was eerst frontman van de band Nothingeverhappens uit Hull. In 1972 werd hij ingehuurd voor de nieuwgevormde band Sharks door ex-Free basgitarist Andy Fraser. Toen die band splitte ging Snips zingen en songs schrijven met Ginger Baker in Baker Gurvitz Army. Uiteindelijk besliste hij om solo te gaan, en lanceerde zijn solocarrière met deze ‘La Rocca’ in 1979. Nu is die plaat voor de eerste maal op cd verkrijgbaar. De muzikanten hierop zijn naast Snips (zang & gitaar), Chris Spedding (gitaar & keyboards), Bill Nelson (synthesizers), Jackie Badger (bas), Dave Mattacks (drums & synthesizer) en Clem Cattini (drums). De titeltrack is een drijvende rocksong, en die titel en de tekst, evenals ‘Skies of England’ refereren naar Brian Jones, ja die van The Rolling Stones. ‘Dark Outside’ en ‘Work’ zijn verwijzingen naar zijn toekomst als filmcomponist. En ‘Telepathy’ werd beïnvloed door zijn communicatie met sciencefiction auteur Philip K. Dick. Ze wilden de rechten voor de roman ‘Flow My Tears The Policeman Said’ kopen (later verfilmd als ‘Blade Runner), maar hadden het geld niet, en dus bleef het bij deze song. Bovendien krijg je hier ook 6 bonustracks, waaronder de A en B kantjes van de singles. Een geest uit het verleden dus, maar niet onwelkom.

Patrick Van de Wiele (3½)

A re-release of an album from 1979, with 6 bonus tracks. Among them are the A & B sides of the singles. A ghost from the past, but not an unwelcome one.

0 Opmerkingen

Savoldelli – Casarano – Bardoscia: The Great Jazz Gig In The Sky

8/6/2016

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Speak To Me
Breathe
On The Run
Time
The Great Gig In The Sky
Us And Them
Any Colour You Like
Brain Damage
Eclipse

Platenlabel
Moonjune Records

Labelnummer
MJR079

Distributie
Moonjune Records

Website Artiest
Boris Savoldelli
Raffaele Casarano
Marco Bardoscia

e zanger Boris Savoldelli waagde zich met hulp van saxofonist Raffaele Casarano en bassist Marco Bardoscia aan een eerbetoon van Pink Floyd’s klassiek album ‘The Dark Side of the Moon’. Maar in tegenstelling tot een getrouwe cover ervan, tekenen ze hier voor een nieuwe aanpak. Jazz en improvisatie staan voorop, met elektronische arrangementen, plus hulp van gitarist Dewa Budjana, WK569 en Maurizio Nobili. Het resultaat is een caleidoscopisch geheel van geluiden, waarbij de rock van het origineel overboord gegooid werd. Boris Savoldelli zingt met een ruwe stem, en het geheel valt moeilijk in een vakje onder te brengen. Hypnotische, psychedelische nu-jazz misschien?

Patrick Van de Wiele (3½)

A strange tribute to Pink Floyd’s ‘The Dark Side of the Moon’ in a hypnotic, psychedelic nu-jazz with improvisation and electronic arrangements.

0 Opmerkingen

Rebekah Long: Here I Am

8/6/2016

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Ain’t Life Sweet
The Fightin’ Side Of Me
Hairpin Hattie
Here I Am
The Maple Tree And Me
Unmitigated Gall
He’s Never Coming Back
Somebody’s Knockin’
I Know This Town
Nellie Mae
I Washed My Face In The Morning Dew
Sweet Miss Dixie Deen
December

Platenlabel
LUK Records

Labelnummer
LUK1001

Distributie
Niet Gekend

Website Artiest
Rebekah Long

Rebekah Long is met dit album niet aan haar muzikaal proefstuk toe. Zij werkte reeds samen met Dixie Hall, de echtgenote van Tom T. Hall aan de box ‘Daughters Of Bluegrass’. Met ‘Here I Am’ zet zij, met producer Donna Ulisse, haar eerste muzikale solostappen. Zoals gebruikelijk in bluegrass, spelen ook bij Rebekah Long de banjo, mandoline en fiddle een prominente rol. Hiervoor deed ze beroep op een stel gerenommeerde sessiemuzikanten. Zo is er Justin Moses op fiddle en dobro, Scott Vestal op banjo en de mandoline wordt bespeeld door Jesse Brock. Alhoewel Rebekah zelf gitaar speelt, laat ze de zes snaren op dit album over aan Dustin Benson. Verwacht echter van Rebekah geen vurige, dansbare bluegrass. Neen, het album bevat meestal songs die, alhoewel ze allemaal wel iets van bluegrass in zich dragen, toch ook naar de folk en het singer/songwritergenre neigen. Naast enkele covers nam Long ook een aantal songs voor haar rekening. Haar bewondering voor Merle Haggard betuigt ze in ‘The Fightin’ Side Of Me’ opgenomen vooraleer Merle kwam te overlijden. ‘Hairpin Hattie’ is Longs in folk badende moordsong en ‘the life on the road’ krijgt een gezicht in het snellere ‘I Washed My Face In The Morning Dew’. Samen met Donna Ulisse en Rick Stanley, die Rebekah vocaal steunt schreef Rebekah het aan Dixie Hall opgedragen ‘Sweet Miss Dixie Deen’. ‘Here I Am’ laat horen dat Rebekah Long talent heeft. Als dat talent nog wat kan rijpen, dan mogen we van haar nog mooie dingen verwachten.

Lambert Smits (3½

Bluegrass mixed with quiet folk with the banjo, mandolin and fiddle at the forefront.

0 Opmerkingen

The PowWow Rock Orchestra: Everybody PowWow!

8/6/2016

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Dream Overture
Amerikaye
Chase The Sun
Shine On
This Is The Life
Don't Leave Me
Gold Fever
Watertown
Live The Life
The Buffalo Song
Heyoka Man
One Day
Crazy Horse
Badlands
In Another World
Camp Fire
Everybody Powwow!
Lakota Prayer
Bury My Heart At Wounded Knee
This Land Is My Land
Chase The Sun (Reprise)

Platenlabel
Spiderhawk Records

Labelnummer
Promo-cd

Distributie
Spiderhawk Records

Website Artiest
PowPow Rock Orchestra

Conceptalbums zijn een discipline waar, naar onze mening, zorgvuldig mee moet worden omgesprongen. Niet zelden verleidt het muzikanten en songschrijvers tot overdaad. Het is dan ook geen toeval dat goede conceptalbums zeldzaam zijn. Tot nader order gaan we dus alles wat we daarvan in onze handen krijgen afwegen tegen een ‘Tommy’ of ‘Quadrophenia’ van The Who en onze eerlijkheid gebiedt te zeggen, dat zoiets dan in de meeste gevallen slecht uitvalt.
Met dit PowWow Orchestra gingen onze tenen al krullen van zodra we de groepsnaam en de hoes van hun ‘Everybody PowWow’ tevoorschijn zagen komen. Nadere studie van website en hoes leerde ons echter dat achter dit PowWow-project een resem gerenommeerde muzikanten schuil gingen waar u en ik ongetwijfeld een boompje mee zouden willen kaarten. Om er maar 2 te noemen: ex-Whitesnake Bernie Marsden en oud Bad Company zanger Robert Hart. Bovendien kreeg het hele project met Simon Webb, toch musical director voor enkele klinkende musicals in Londen en een man met tal van film en TV-scores achter zijn naam, toch niet de eerste de beste amateur in de producersstoel? Die elementen samen verscherpten onze aandacht gevoelig bij eerste beluistering.
De ‘Dream Ouverture’ en het gladde ‘Amerikaya’ lieten ons daarbij alvast steenkoud. Bij die laatste begonnen we – om maar te zeggen hoe origineel het er aan toegaat - zelfs spontaan The Who’s ‘Love reign over me’ er door te zingen. Ook ‘Chase the sun’ ligt op een bedje van verwijzingen terwijl Robert Hart weliswaar technisch perfect maar zo bloedeloos staat te zingen alsof het een doordeweekse tandpasta spot betrof. Een eerste sprankel klasse komt gelukkig toch bovendrijven wanneer die stem van Hart en de song een draai maken naar het erg aan Frankie Miller verwante ‘Shine on’ en een (‘Goe veur in de auto’) versnelling wordt gemaakt in het lekkere ‘This is the life’, opgeleukt door een knappe Marsden solo. In ‘Live the life’ en ‘Watertown’ zitten nog aardige passages maar de rest van CD1 kon onze spanningsboog zeker niet op peil houden. Op CD2 lukte dat aanvankelijk wel met ‘Crazy horse’ en ‘Badlands’ maar wanneer dat jongerenkoor – thematisch misschien een goede zet – werd binnen gevoerd haakten we – van schrik - bijna meteen af. Onze luisterinspanning werd aan het einde gelukkig toch nog beloond met Marsden die in ‘Bury my heart at wounded knee’ en ‘This land is my land’, 2 epische songs waar iets te veel jaren 80 haar op staat, nog de meubelen kwam redden.
Muzikaal stijgt deze, weliswaar vakkundig in elkaar gestoken conceptplaat en ondanks veel goed volk, nergens boven de grijze middelmaat uit. Ook durven we sterk te betwijfelen of het tragische indianenverhaal – een Britse migrant die in zijn zoektocht naar een leven in het Amerika van eind 19e eeuw de liefde vindt bij de Sioux - een publiek hier écht zal kunnen begeesteren.

Wouter Dermarest (3½)

Everybody PowWow brings excellent but forgotten musicians back to life in a conceptalbum which does not fully lives up to the expectations’

0 Opmerkingen

Natalia M. King: Bluezzin T’il Dawn

8/6/2016

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Traces In The Sand
Don’t Explain
Insatiable
This Time Around
Love You Madly
Baby Brand New
Paint It Black & Blue
You Came & Go
Little Bit Of Rain

Platenlabel
Challenge Records

Labelnummer
CR73421

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Stilletto

Website Artiest
Natalia M. King

Natalia M. King werd in 1969 geboren in het Latijns-Amerikaanse district van Brooklyn, uit Dominicaanse ouders. Terwijl ze opgroeide, verliet ze het getto om naar Rochester te verhuizen. Ze ging later sociologie en geschiedenis aan de universiteit studeren. Daarna doorkruiste ze de USA, en settelde zich in LA. Daar trad ze op met de Mojo Monks, en ontdekte er de muziek uit de jaren ’60 en ‘70, zoals Jimi Hendrix, The Doors, Janis Joplin, Crosby, Stills, Nash & Young, The Grateful Dead, maar ook black Music zoals Aretha Franklin, Otis Redding, Marvin Gaye. Na 5 jaar voelde ze zich ingesloten en in 1998 nam ze een vlucht naar Parijs. Daar begon ze te zingen in de metro en in bars, totdat ze een aanvraag kreeg om in het voorprogramma van Diana Krall te staan in de Olympia. Dat leidde dan weer tot een platencontract met Universal Jazz voor 3 albums. Vandaag, na een lange radiostilte, stort ze zich in een nieuw avontuur, waarbij ze de roots van blues in jazz opzoekt. Ze bespeelt elektrische en akoestische gitaar, en schreef alle songs zelf, behalve twee. Ze wordt bijgestaan door een kwintet bestaande uit Anders Ulrich (bas), Anthony Honnet (piano), Davy Honnet (drums), Ronald Baker (trompet) en Xavier Sibre (tenor & alt sax, klarinet en fluit). ‘Traces in the Sand’ is een melancholische ballade, gevolgd door de Billie Holiday cover ‘Don’t Explain’. Ook het volgende ‘Insatiable’ ruikt naar Billie Holiday. ‘This Time Around’ is pure jazz, terwijl ‘Love You Madly’ eerder jazz met bluesinvloeden is. Daarna is ‘Baby Brand New’ weerom pure jazz, gevolgd door de klaagzang in blues van ‘Paint it Black & Blue’. Gospel is dan eerder aan de orde in ‘You Came & Go’, gevolgd door afsluiter en cover ‘Little Bit of Rain’. Een cd die de liefhebbers zeker zal aanspreken.

Patrick Van de Wiele (4)

0 Opmerkingen

McCartney: Pure

8/6/2016

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:
DISC 1:

1. Maybe I'm Amazed
2. Heart Of The Country
3. Jet
4. Warm And Beautiful
5. Listen To What The Man Said
6. Dear Boy
7. Silly Love Songs
8. The Song We Were Singing
9. Uncle Albert / Admiral Halsey
10. Another Day
11. Sing The Changes
12. Jenny Wren
13. Save Us
14. Mrs Vandebilt
15. Mull of Kintyre
16. Let ‘Em In
17. Let Me Roll It
18. Nineteen Hundred and Eighty Five
19. Ebony and Ivory

DISC 2:

1. Band on the Run
2. Arrow Through Me
3. My Love
4. Live and Let Die
5. Too Much Rain
6. Goodnight Tonight
7. Say Say Say (2015 Remix)
8. My Valentine
9. The World Tonight
10. Pipes of Peace
11. Dance Tonight
12. Here Today
13. Wanderlust
14. Great Day
15. Coming Up
16. No More Lonely Nights
17. Only Mama Knows
18. With a Little Luck
19. Hope For The Future
20. Junk

Platenlabel
Concord Music Group

Labelnummer
888872 38698

Distributie
Universal Music

Website Artiest
Paul McCartney

Sir Paul McCartney en de slechtste drummer van de Beatles (uitspraak van wijlen John Lennon) Ringo Starr zijn de twee nog in leven zijnde Beatles. Sinds de split van hun legendarische band in 1970 bewandelden ze allen het solopad, de een wat succesrijker dan de andere maar feit is, ze blijven ons nog steeds aan die wondermooie jaren van de Fab Four herinneren.
Nu krijgen we via Universal Music een schitterende compilatie van het solowerk van McCartney. Dus nee, het gaat hier niet om nieuw werk maar wel om een ‘nieuwe’ release.
Een dubbelaar waar we toch weer al die schitterende nummers van Paul, met of zonder zijn succesvolle band Wings op terugvinden.
Op het eerste zilveren schijfje
o.m. werk uit enkele van zijn langspelers ‘McCartney’ (1971), ‘Ram’ (1971), ‘Band On The Run’ (1973), ‘Flaming Pie’, dus alle goodies die je misschien destijds gemist hebt.
Herinner je je nog het fabuleuze ‘Jet’, ‘het nog steeds overtuigende ‘Listen To What The Man Said’, of het meer onstuimige ‘Mull Of Kintyre’? geniet weer tenvolle met de beluistering van deze trip doorheen de jaren zeventig.
Maar nog meer knappe momenten komen ons tegemoet in de vorm van ‘Ebony And Ivory (duet met Stevie Wonder) en nu geremixt of wat dacht je van ‘Mrs. Vanderbilt’ uit ‘Band On The Run’.
Dat zijn vinylalbum ‘Band On The Run’ nog steeds een fel begeerde collectors item is moeten we u zeker niet meer vertellen.
Daarom werd er geopteerd om met ‘Band On The Run’ de tweede schijf te openen.
Een andere fenomeen was dat men voor de James Bond-producties steeds en beroemde zanger of zangeres inhuurde om de titelsong van de prent in te zingen. ‘Live And Let Die’, was dus de gelijknamige single die toen verscheen voor deze James Bond-film uit 1973.
The King of Pop, Michael Jackson is er helaas ook niet meer bij maar Paul en Michael maakten samen het nog steeds prachtig klinkende ‘Say Say Say’, nu de radio-edit die vorig jaar gereleased werd. Mocht je dit nog niet in je collectie hebben steken, dan koop je toch deze compilatie!
Verder nog ‘My Valentine’, ‘Too Much Rain’, ‘Pipes Of Peace’, ‘No More Lonely Nights’.
Het laatste album dat McCartney met zijn overleden vrouw Linda Eastman (McCartney) opnam was ‘Flaming Pie’ en het is dan ook begrijpelijk dat Macca voor dit album een voorliefde heeft.
Mogen we zeggen dat McCartney tot hiertoe een mooie carriére heeft doorlopen? Neen, want het woord ‘carriére’ is een beetje misleidend. Voor Paul zelf was het meer een muzikaal avontuur dat zich afspeelde op een rollercoaster die met een grote snelheid aan ons voorbij raasde. Hij is dan ook nog steeds verbaasd over het aantal leuke songs waarbij hij voor het grootste deel betrokken was, sterke deuntjes en elk van hen zo verschillend van de anderen.
Hij is en blijft een groots muzikant, zelfs zonder de Beatles.
Soms vraag je je wel af waarom de hedendaagse jeugd de Beatles niet kent. Zij hebben toch school gelopen (of doen dat nog steeds) en de Beatles is nu eenmaal een hoofdstuk uit onze moderne geschiedenis dat gewoonweg en onvoorwaarlijk op school moet toegelicht worden. En daar horen de leden van de Beatles, John Lennon, Paul McCartney, George Harrison en Ringo Starr individueel én categorisch bij. Maar toch zijn er nog een massa muziekliefhebbers die nooit van bv. een Paul McCartney gehoord hebben. Beste mensen, hierbij het stukje geschiedenis dat in jullie onderbewustzijn ontbreekt.
Sir Paul MacCartney’s solowerk vormt een groot deel van ons cultureel erfgoed, gelukkig maar. En nu naar de platenboer en kopen die handel.

Alfons Maes (5)

0 Opmerkingen

Love On Drugs: I Think I’m Alone Now

8/6/2016

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

I Think I’m Alone Now
Blue
River Keep On Flowing
I Wanna Stay Young With You
Gated Conformity
Queen Size Bed
Watercolors
Get Away

Platenlabel
Paraply Records

Labelnummer
Paraply017

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Love On Drugs

Love On Drugs is het nieuwe soloproject van de Zweedse singer/songwriter en gitarist Thomas Pontén. En soloproject mag je hier letterlijk nemen. Thomas schreef alle songs, produceerde het album en speelde de meeste instrumenten zelf. Hier en daar krijgt hij wel wat hulp van muzikanten uit zijn band My Sweetest Punch. Op ‘Watercolors’ neemt Andreas Johannesson de leadzang voor zijn rekening. Andreas stierf afgelopen jaar in een tragisch ongeval en Thomas draagt dan ook ‘I Think I’m Alone Now’ aan hem op. Da t Andreas fel gemist wordt, blijkt uit de titel van het album, dat tevens het eerste nummer is. ‘I Think I’m Alone Now’ bevat naast enkele steengoede folknummers, leuke, lekker in het gehoor liggende, van alle bombast ontdane poppy melodietjes. Alhoewel het geen echt bluesnummer is, zit de geest van het genre toch een beetje in ‘Blue’ vervat. Het samen met Johannesson gecomponeerde ‘River Keep On Flowing’, dat tevens op diens begrafenis werd gespeeld, is een folksong die je bij je nekvel grijpt en tevens de hoop propageert. Nog zo een staaltje van een schitterende folkballade is het samen met Jessica Bah Rösman gezongen en sober begeleidde ‘Queen Size Bed’. Het mooiste eerbetoon dat Thomas aan zijn goede vriend Andreas kan geven, is het door deze laatste gezongen ‘Watercolors’ op dit album te zetten.
Love On Drugs heeft met dit album een erg gesmaakt debuut gemaakt. Hopelijk beslist Thomas Pontén om dit project in leven te houden en komt er snel een vervolg op ‘I Think I’m Alone Now’.

Lambert Smits (4½)

Nice and catchy, with simple accompaniment brought pop and folk songs by this Swedish singer/songwriter and guitarist.

0 Opmerkingen

Joan Baez: 75th Birthday Celebration

8/6/2016

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:
Disc 1

God Is God
There But For Fortune
Freight Train
Blackbird
She Moved Through The Fair
Catch The Wind
Hard Times Come Again No More
Deportee (Plane Wreck At Los Gatos)
Seven Curses
Swing Low, Sweet Chariot
Oh Freedom-Ain’t Gonna Let Nobody Turn Me Around

Disc 2

The Water Is Wide
Don’t Think Twice, It’s All Right
House Of The Rising Sun
She Never Could Resist A Winding Road
Before The Deluge
Diamonds & Rust
Gracias A La Vida
The Boxer
The Night They Drove Old Dixie Down
Forever Young

Platenlabel
Concord Music Group

Labelnummer
Promo-cd

Distributie
V2 Records Benelux
Bertus

Website Artiest
Joan Baez

Op 9 januari vierde de Amerikaanse folkzangeres, liedjesschrijfster en politiek activiste Joan Baez haar 75ste verjaardag. Baez werd vooral bekend door haar anti-oorlogsongs en nummers voor vrijheid en burgerrechten. Haar debuut maakte ze in 1959 op het eerste Newport Folk Festival en in 1969 prijkte ze eveneens op de affiche van het legendarische Woodstockfestival. Tijdens haar inmiddels al langer dan een halve eeuw durende carrière nam ze een indrukwekkend aantal albums op, die gretig hun weg vonden naar haar fans. Haar 75ste verjaardag mocht dan ook niet onopgemerkt voorbijgaan. Deze werd gevierd in het historische Beacon Theatre in New York. In het gezelschap van collega’s als David Bromberg, Jackson Browne, Mary Chapin Carpenter, Judy Collins, David Crosby, Emmylou Harris, Indigo Girls, Damien Rice, Paul Simon, Mavis Staples, Nano Stern en Richard Thompson gaf Baez een optreden met songs die haar hele carrière overspanden. Dat optreden is nu uitgebracht op de dubbel-cd ‘75th Birthday Celebration’. Wat bij het beluisteren van het album meteen opvalt, is dat Joan nog steeds erg goed bij stem is, evenals de wederzijdse sterke genegenheid tussen haar en haar gasten, die vaak ook haar vrienden zijn. Het album bewijst tevens de onsterfelijkheid van de songs. Alhoewel ze vaak enkele decennia op de teller hebben, klinken de nummers hier nog steeds heel eigentijds. Zowel Joans nog steeds helder klinkende stem, als de muzikale omkadering werden hier formidabel vastgelegd. Alle songs zijn highlights uit Baez’ carrière, maar toch hebben wij een lichte voorkeur voor het aan haar zus opgedragen ‘Catch The Wind’, ‘Before The Deluge’het duet met Jackson Browne en de samen met Mavis Staples gebrachte gospel ‘Oh Freedom-Ain’t Gonna Let Nobody Turn Me Around’.
De awards voor haar actieve politieke betrokkenheid stapelen zich ondertussen verder op. Vorig jaar werd ze nog in Berlijn gehonoreerd met de Amnesty International ‘Ambassador of Conscience Award’, de meest gegeerde onderscheiding voor iemand die door middel van zijn of haar leven en werk uitzonderlijk leiderschap heeft getoond in de strijd voor de menrechten. Joan Baez is een artieste met het hart op de juiste plaats!

Lambert Smits (4)

A live recording of songs from her more than a half-century-long career on the occasion of Baez '75th anniversary.

0 Opmerkingen

Group 1850: Polyandri - Vinyl LP

8/6/2016

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:
Jojo
Between Eighty And Fifty Part: 1850
Flower Garden
Thousand Years Before
Starfighter
Silver Earring
Patience
U.S.S.R. Gossip
Cages
Avant Les Pericles
Pumping Up The Rubber Trees

Platenlabel
Pseudonym Records

Labelnummer
VP99.054

Distributie
Centertainment

Website Artiest
Group 1850

Group 1850 is helaas alweer een gapend gat in de muziekkennis van ondergetekende. Wouter Bessels schreef een uitstekend stuk voor progwereld.org dat enig licht in de duisternis schijnt. Blijkbaar was Group 1850 een losvast collectief van de grillige geniale gek Peter Sjardin, die begin jaren 1970 een hele roedel getalenteerde muzikanten rondom zijn persoontje wist te verzamelen. Zijn eigen demonen kon hij daarmee niet meteen temmen, maar hij werd er wel legendarisch mee in progrock- en psychedelicakringen. De oorspronkelijke uitgaven van de langspeelplaten verwisselen nu voor grof geld van eigenaar. De musici zijn me onbekend (dat gapende gat wordt steeds groter), met uitzondering van Hans Dulfer en Barry Hay (van mijn favoriete rockgroep Golden Earring). Het artwork van ene ‘Robby’ (geen achternaam in de credits) toont karikaturen van alle bandleden, en Hay wordt afgebeeld met zijn dwarsfluit en de woorden ‘Silver Earring’. Haha. Tevens de naam van een van de nummers. Oprecht sneu, overigens, dat de gouden keelklanken van Hay nergens te horen zijn – hij beperkt zich dus tot fluiten. Als er al gezongen wordt – de meeste nummers zijn instrumentaal – dat is het Peter Sjardin zelf die achter de micro plaatsneemt. Helemaal volgens progrockmodel zijn dit lange nummers met speciale titels, zodat het smullen is van ‘Pumping Up The Rubber Trees’, ‘Between Eighty And Fifty Part: 1850’ en ‘Avant Les Pericles’. ‘U.S.S.R. Gossip’ is puik, en klinkt erg ‘Shaft’-esque, met op de koop toe een razende, mompelende Sjardin die klinkt als Paul van Gorcums Gargamel (uiteraard lang vóór er sprake was van de bekende Hanna-Barbera-reeks). Zweverig, langgerekt, frivool, en met heel veel franjes, maar steevast boeiend. Een bevreemdende trip van een plaat die terecht gered lijkt uit de vergetelheid. Al zegt ook dat wellicht meer over mijn onwetendheid: echte muziekfans kénnen deze plaat. Een heruitgave met een hart, een doel, en een boodschap. Op mooie, kwalitatieve, witte vinyl. Well done, Pseudonym Records.

Julian De Backer (3½)

0 Opmerkingen

Geoff Hall: Understanding the Signs

8/6/2016

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

The Run
To Go Alone
Understanding The Signs
Toward A Perfect Moment
Gone But Not Forgotten
Perseverance
Knowing
Something More

Platenlabel
Hall Studios

Labelnummer
888295418102

Distributie
CD Baby

Promo-agent
The Creative Service Company

Website Artiest
Geoff Hall

Dit is het debuut van de Amerikaanse multi-instrumentalist, componist en producer Geoff Hall. Hij begon op zijn twaalfde gitaar te spelen, en studeerde elektrische, akoestische en klassieke gitaar, en dat in verschillende genres, variërend van klassiek tot heavy metal. Over de jaren heen heeft hij zijn eigen stijl ontwikkeld, met elementen van New Age, elektronisch, ambient, filmscore en klassieke muziek. De tracks op dit debuut zijn een compilatie van instrumentale stukken die gecomponeerd werden als "every day personal soundtrack". Opener ‘The Run’ is een ontspannen, modern synthesizer stuk. Op ‘To Go Alone’ gebruikt hij een bazantar, een akoestische bas met 38 snaren, die meest gebruikt wordt in Oost Indische muziek. De titeltrack drijft op een laag van strijkers, terwijl op ‘Toward a Perfect Moment’ Afrikaanse drums te horen zijn. Belletjes zijn dan weer van de partij op ‘Perseverance’. Een aangenaam album echter zonder gitaar, maar dat belooft Geoff goed te maken met de opvolger ervan.

Patrick Van de Wiele (4)

The debut of this multi-instrumentalist, composer and producer contains a mixture of New Age, electronic, ambient, film and classical. No guitar, that’s for the sophomore album.

0 Opmerkingen

Fiona Joy: Signature – Synchronicity

8/6/2016

1 Opmerking

DETAIL ALBUM

Tracks:

Ceremony
Grace
Fair Not
Once Upon Impossible
Calling Earth
Invisible Train
Grace (Chill Version)
Signature
From the Mist
Little Star

Platenlabel
Little Hartley Music

Labelnummer
FJH020

Distributie
CD Baby

Website Artiest
Fiona Joy

Van deze Australische pianiste besprak in 2013 twee cd’s: ‘600 Years in a Moment’ en ‘Christmas Joy’. Fiona Joy Hawkins is een pianiste en componiste wiens muziek de genregrenzen van klassiek tot wereld fusion overstijgt. In 2006 won ze de Best Piano NAR Lifestyle Music Awards, in 2008 de MusicOz prijs voor Best Jazz or Classical Artist, en de Best Dance Dub/Club 2008. In 2009 was ze ARIA finaliste voor World Music, en won ze Best Contemporary Instrumental Album enz. Dit jaar won ze de Winner ZMR Radio Awards 2016 Best Solo Piano Album - Signature Solo. Tot Fiona’s muzikale invloeden behoren George Winston, Michael Nyman, Chopin en Mendelssohn, alhoewel ze ook niet vies is van een stukje folk. Alhoewel ze klassiek geschoold is, klinkt haar muziek thematisch en melodisch. Vergeet daarbij niet dat ze erg beïnvloed is door film, en dat ze wil dat haar muziek beelden en emoties oproept, en een verhaal vertelt. Deze nieuwe cd is de tweede in een reeks, en combineert mysterie, magie, muzikaal surrealisme en speerpunttechnologie. ‘Ceremony’ vangt aan met een opgewekte melodie, gevolgd door het elegante ‘Grace’ waarop Fiona ook zingt. Verderop staat een chill version van deze song, met beat box door haar zoon Nick. Ook op ‘Once Upon Impossible’ zingt Fiona, en weerom bekruipt me het gevoel dat ik nar Enya luister. ‘Calling Earth’ noemde vroeger ‘Eartbound’, en ‘Invisible Train’ is heel sfeervol. Elegantie dus met klassieke romantische flair, deze piano cd.

Patrick Van de Wiele (3½)

This new piano album combines elegance with classical romantic flair.

1 Opmerking

Ely Bruna: Elyxir

8/6/2016

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Another Day
Never Gonna Give You Up
Part Time Lover
Maniac
Forget Me Nots
Easy Lady
How Do You Keep The Music Playing
Georgy Porgy
Close to You
In Everything I Do

Platenlabel
Saifam

Labelnummer
ATL 1112-2

Distributie
Niet gekend

Website Artiest
Ely Bruna

Vanuit Rome bereikt mij de derde cd van zangeres Ely Bruna. Die draagt de naam van haar eerste band, Elyxir. Ik vind niet veel info over haar op het Internet, maar er staan 9 covers op haar album, plus één originele track. Ze start met een zalige cover van ‘Another Day’ van Buckshot Lefonque, waarbij de sax vervangen werd door akoestische gitaar. Daarna pakt ze zowaar Barry White aan met ‘Never Gonna Give You Up’. Stevie Wonder’s ‘Part Time Lover’ is de volgende cover, gevolgd door een trage versie van Michael Sembello’s ‘Maniac’. Vervolgens is Patrice Rushen’s ‘Forget Me Nots’ aan de beurt, ook weer in een rustige versie. De Italiaanse zangeres Spagna had in 1986 een hit met ‘Easy Lady’, en Ely covert die hier. Daarna gaat ze in duet met Alan Scaffardi op ‘How Do You Keep The Music Playing’, een track die een hit was voor James Ingram & Patti Austin. Mooi! Toto’s ‘Georgy Porgy’ volgt daarop, met een zachte versie van Maxi Priest’s ‘Close to You’ erachter aan. Ely besluit met de originele track ‘In Everything I Do’. Ely heeft een zachte stem, die omkadert wordt door akoestische gitaar en rustige orkestratie. Een mooie ontdekking!

Patrick Van de Wiele (4½)

Ely has a soft voice, with acoustic guitar and soft orchestration around it. A beautiful discovery!

0 Opmerkingen

Cynthia Hart: I Remember

8/6/2016

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Music Of The Earth
Lemurian Dreamer
I Forgive
Love Is Forever
Sisters Of The Moon
I Am
Listen With Your Heart
Atlantis
I Celebrate Your Life
You Are Loved Come Home

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
CH-74292

Distributie
Niet vermeld

Promo-agent
The Creative Service Company

Website Artiest
Cynthia Hart

Deze cd heeft als ondertitel “The Magic of Atlantis, Lemuria & Mother Earth”. Hij werd geïnspireerd door metafysica en spiritualiteit. Cynthia zei: “Upon deeply exploring my own spirituality, I received guidance and inspiration to write songs with positive messages about healing, love, devotion and compassion, to bring a voice of hope to the world.” Voorbije levens worden herdacht via melodieën, samen met dromen van oude beschavingen en de kracht van het ontwaken van de ziel. Ze werd professioneel zangeres en coverde songs van The Mamas and The Papas, Peter Paul & Mary, Judy Collins, Joan Baez. Cynthia debuteerde met de Southern pop & rockband Dreamer, toerde gedurende een decennium meer dan 300 dagen per jaar met artiesten zoals The Allman Brothers, Lynyrd Skynyrd, Aerosmith, Atlanta Rhythm Section, The James Gang, Steve Miller, ZZ Top, Bob Seger, Kansas, The Outlaws, Marshall Tucker Band, Savoy Brown, James Taylor, The Byrds en Tina Turner. Cynthia schreef de teksten voor songs. Na dat decennium begon ze aan een spirituele zoektocht, en verdiepte zich in parapsychologie, astrologie, en spiritualiteit. Haar debuut ‘Let Me Make Music In Your Life’ verweeft pop met jazz, New Age, folk en Broadway. Op ‘Music Of The Earth’ hoor je vogels zingen, de zee klotsen. Twee songs gaan over oude beschavingen en vroegere levens: ‘Lemurian Dreamer’ en ‘Atlantis’. In de eerste reizen dromers van het ene festival naar het andere, en in het tweede bezingt de cultuur van het verzonken eiland. Verschillende andere songs gaan over liefde, zoals ‘Love Is Forever’, ‘I Celebrate Your Life’, ‘Listen With Your Heart’ en ‘You Are Loved Come Home’. Een mooi album met songs die ons doen beseffen dat we verbonden zijn met de Aarde, dat we oude plekken en tijden ons herinneren, de oude ceremonieën ons herinneren en gedenken wat de toekomst voor ons in petto heeft.

Patrick Van de Wiele (4)

A nice album with songs that make us realise that we are connected to Earth, remember ancient places and times, remember old ceremonies and think what the future has in store for us.

0 Opmerkingen

Christopher Boscole: Skipping On Daisies

8/6/2016

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Skipping On Daisies
Suite Wonder
Three Fairies
Toy Bells
Variation On Chopin Nocturne
Voyage Of The Keys
Prayer Of Hope
Universe
Princess Of Peace
Wonder Suite
Raindrops In A Minor
Procession Of The Angels
Celestial Sailing
Be Happy

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
888295425841

Distributie
CD Baby

Website Artiest
Christopher Boscole

In 2009 recenseerde ik hier de 6de solopiano cd ‘Presents of Angels’ van deze Amerikaanse pianist Christopher Boscole, en het jaar daarop beluisterde ik ‘Inner Voyages’. Hij is al meer dan twintig jaar bedrijvig. Tevens is hij een hevig zeiler, natuurliefhebber en natuurfotograaf, en de invloed van het water klinkt door in zijn muziek. Hij spendeert uren aan de piano met componeren en combineert elementen uit folk, New Age, klassiek en jazz, en het resultaat is een meditatieve muziek. Christopher bezit verscheidene titels: Bachelor of Arts in Music, Master of Music in Studio Music and Jazz. Hij geeft tevens les. Daarnaast speelt hij zowel klassieke als populaire muziek. Tot zijn invloeden rekent hij o.a. Keith Jarret, Bill Evans, Chick Corea, Herbie Hancock, George Winston, David Lanz, Michael Jones, Liz Story, David Nevue, Jim Brickman, David Benoit, Dave Grusin, Ralph Towner, John McLaughlin, Frederic Chopin, Claude Debussy, Erik Satie, J.S. Bach en Ludwig van Beethoven. Hij opent hier met de titeltrack, waarop bloemen in de wind dansen op een heuvel. ‘Suite Wonder’ klinkt vederlicht, en iets verder danst ‘Toy Bells’ in een kinderhand. ‘Variation on a Chopin Nocturne’ is uiteraard meer klassiek, en daarna glijdt ‘Voyage of the Keys’ over de baren. ‘Universe’ gaat uiteraard over het universum, terwijl ‘Princess of Peace’ engelachtig aandoet. Zijn passie voor zeilen komt terug in ‘Celestial Sailing’. Dromerig, ietwat klassiek en ietwat meditatief, dat is de muziek van Christopher samengevat.

Patrick Van de Wiele (3½)

Dreamy, a bit classical and a bit meditative, that’s Christopher’s music in one phrase.

0 Opmerkingen

Billy Sherwood & Tony Kaye: Live in Japan

8/6/2016

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Confess
Together We Are
Cut The Ties
Time And A Word
I Could
Red Light Ahead
Fireworks
Your Move
Owner Of The Lonely Heart
I Am Waiting
Tony Kaye Solo
The Other Side
Wondrous Stories
Man Over Bored
The More We Live
No Way We Can Lose
Say Goodbye
Roundabout

Platenlabel
Backyard Levitation

Labelnummer
BS0010CD

Distributie
Cherry Red Records

Promo-agent
Glass Onyon

Website Artiest
Billy Sherwood
Tony Kaye

Er is natuurlijk een reden waarom bekende Britse progrockers talrijke gigs spelen in het Verre Japan.
De gage? De eer? Of noodzaak? Traditioneel houden de Japanners van symfonische rockgroepen zoals Deep Purple, Yes, Asia, enz.. In 2011, enkele dagen na de verwoestende tsunami, deden ex-Yes founder Tony Kaye en Billy Sherwood een tour door het geteisterde Japan, in kleine intieme settings.
‘Live in Japan’ komt hier in een drieluik van 2 audio cd’s en een dvd met live-materiaal waarbij elk nummer ingeleid wordt door apart beeldmateriaal: over de tsunami, een toevallige toeristische bezienswaardigheid, of common straatbeelden.
Beide heren doorkruisten Japan met gitaar, keyboard en een drum EN bass tracks. Tony Kaye richtte indertijd het legendarische Yes op. En Billy Sherwood mocht vroeger reeds zijn guru Chris Squire bijstaan. Nu deze laatste vorig jaar zijn bassgitaar en zijn gevuld leven moest achterlaten voor het hiernamaals wegens kanker, was een vervanger snel gevonden.
Billy bewijst op dit live-package zijn maturiteit; lead gitaar en recorded bass & drums zijn van zijn hand. Tony Kaye speelt nog steeds op overtuigende wijze zijn Roland X7-keyboard.
Toch blijft het vreemd om een allround sound te horen met slechts 2 muzikanten op het podium. Ook zijn niet alle songs even sterk vertolkt. Billy Sherwood zingt vrij behoorlijk, maar zijn stem leek soms op Genesis, wat mijn brein in verwarring bracht. Ook de vertolking van de Yes-hit ‘Owner of the lonely heart’ lijkt mij eerder een zwak afkooksel van het origineel (gezongen door Jon Anderson)
Sterkste vertolking komt van Tony Kaye solo , virtuoos pianospel , melodisch en intens. Alle andere songs tappen eigenlijk uit hetzelfde progrock vaatje, zonder veel inspiratie. Slotnummer en Yes-klassieker ‘Roundabout’ kan gelukkig wel rekenen op een vurige en knappe uitvoering.
De expanded edition (met dvd) is een meerwaarde voor deze uitgave. Jammer dat de beeldkwaliteit dan weer inferieur is aan de audio-opnames. … T’is wel altijd iets!

Line-up:

Tony Kaye (Keyboards)
Billy Sherwood (Vocals & Guitar, drum & bass backing tracks)

Marino Serdons (3)

When Tony en Billy crossed Japan, the land was mourning for the deads of the tsunami-disaster. They brought some light in the dark with legendary Yes-classics.

0 Opmerkingen

Armonite: The Sun Is New Each Day

8/6/2016

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Suitcase War
Connect Four
‘G’ As In Gears
Sandstorm
Slippery Slope
Satellites
Die Grauen Herren
Le Temps Qui Fait Ta Rose
Insert Coin

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Promo-CD

Distributie
Niet Gekend

Website Artiest
Armonite

De band Armonite zag het levenslicht in Pavia, Italië in 1996, en drie jaar later kwam hun debuut ‘Inuit’ er op het Mellow Records label. Na een lange radiostilte echter kwam de band in 2014 terug bijeen op initiatief van Paolo Fosso (keyboards) en Jacopo Bigi (elektrische viool). Via het Internet werd met hulp van de Britse bassist Colin Edwin, en de Hollandse drummer Jasper Barendregt, het album afgemaakt, plus gastcellist Marcello Rosa. De cd bevat 9 instrumentale tracks, waarop viool en keyboards met mekaar verweven zijn. Er zijn tevens klassieke invloeden, maar dat ligt aan de opleiding van de twee kernleden. Zo bvb. is dat het geval bij de opener ‘Suitcase War’. Op ‘Connect Four’ hoor je elektronische arrangementen met wat folk en klassiek, terwijl iets verderop in ‘Sandstorm’ oosterse invloeden verwerkt zitten. ‘Satellites’ is ietwat dromerig, en daarna brengt ‘Le temps qui fait ta rose’ een romantische noot. Een op het eerste zicht onwennige combinatie dus van klassiek en progressief, waarbij de viool de gitaar vervangt. Voorzichtig proeven!

Patrick Van de Wiele (3½)

A somewhat strange combination of classical Music and progressive rock, where the violin replaces the guitar. Try it very carefully!

0 Opmerkingen

Vincent Cross: Old Songs For Modern Folk

2/6/2016

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Freeport Town
Michael Brown
Ode To An Old Guitar
Dark Hollow (Alone)
As The Crow Flies
Memories
Garments Of Shame
Zora's Blues
Going Down That Road
The Ballad Of Roosevelt Avenue
Passing Through

Platenlabel
Rescue Dog Records

Labelnummer
RDR001

Distributie
Rescue Dog Records

Website Artiest
Vincent Cross

Troubadour Vincent Cross heeft zijn roots ergens tussen Ierland en Australië. Hij trad op voor en deelde het podium met een groot scala aan artiesten waaronder oscarwinnaar Glen Hansard (Once), Folk Legend Odetta, Damien Rice, Michael Daves (Chris Thile), Rory McLeod, Ron Kavana (The Pogues) Lloyd Cole (The Commotions), James Reams & The Barnstormers, meester blues picker Roy Book Binder en alt-country songwriter Richard Buckner. Hij heeft recent ook uitgebreid rondgetoerd in de VS, Europa en Australië en performde op een aantal van 's werelds beste roots muziekfestivals waaronder Telemark Festivalen (Noorwegen), The Hebredian Celtic Festival (Schotland), The Maverick Americana Festival (UK), The Long Island Bluegrass Festival (USA -NY), The Dripping Springs Songwriter Festival (USA- Texas) en The Greystones Americana Festival (Ierland). New York. Hij is een traditionele singer-songwriter die het voorbeeld volgt van zijn mentors. Hij put ook inspiratie uit het traditionele volksliederen en uit de oude en moderne country blues bronnen. Zijn nieuwste telg is een descendent van zijn eerder verschenen succesalbums ‘A Town Called Normal’ en ‘Home Away From Home’. Het album ‘Old Songs For Modern Folk’ is elf tracks rijk en werd geregistreerd zonder franjes of enige overdubs. Vincent is begeesterd met een rijk en aangenaam stemgeluid. Hij laat zich enkel begeleiden door zijn akoestische gitaar en een zeldzame bluesharp. Alle nummers deinen in hetzelfde tempo voorbij, maar gaan geen minuut vervelen.

Philip Verhaege (4)

All the songs sway over at the same rate, but never get bored for a minute.

0 Opmerkingen

Shurman: East Side Of Love

2/6/2016

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

East Side Of Love
Never Gonna Quit
If I Could I Would
You Don’t Have To Love Me
Saving It Up
I Don’t Know Why
California Carry Me Away
Dive Right In
See You Smile
Somebody Else’s Problem
Time To Say Goodbye

Platenlabel
Blue Rose Records

Labelnummer
BLU DP0677

Distributie
Sonic RendezVous

Promo-agent
Klanderman Promo

Website Artiest
Shurman

De naam Shurman doet me altijd denken aan de Amerikaanse Sherman tanks met de Duits klinkende naam die onder de tweede wereldoorlog werden ontwikkeld. Maar daar houdt de vergelijking dan ook op. Shurman is een viermansformatie uit Austin, Texas die zeer goede countryrock brengt. Af en toe doen ze me denken aan Dan Baird, of beter nog, zijn voormalige band Georgia Sattelites. Al ligt de stijl van Shurman meer in de country richting en voegen ze er nogal wat rootsrock en Southern rock aan toe. Aaron Beavers en Michael Therieau schreven zeven van de elf songs samen. De andere vier songs schreven andere bandleden al dan niet samen met deze twee heren.
De opener ‘East Side of Love’ is een prachtige catchy song waar veel aandacht werd geschonken aan de vocalen. Ook het Tom Petty-achtige ‘Never Gonna Quit’ is voorzien van heerlijke samenzang. ‘If I Could I Would’ heeft door zijn aanpak en de twangy gitaar wel wat weg van Chris Isaak. Het heeft een heel sterk refrein dat je graag wil meezingen. ‘You Don’t Have To Love Me’ is dan weer helemaal Dan Baird.
Shurman valt een beetje terug in tempo en geluid tijdens ‘Saving It Up’. Het is een heerlijke countryrock-smartlap! Nog wat meer gas wordt er teruggenomen in de akoestische ballad ‘I Don’t Know Why’. De Southern rocker ‘California Carry Me Away’ glijdt roadtrip-gewijs voorbij. ‘Dive Right In’ is een schitterende countryrocker, terwijl ‘See You Smile’ een Georgia Sattelites-song kon zijn. De echte country ‘Somebody Else’s Problem’ luistert lekker weg in de schommelstoel op de front porch en ‘Time To Say Goodbye’ is een waardige rockende afsluiter. Dit album is een must voor liefhebbers van Georgia Sattelites, Dan Baird en Tom Petty.

Line-up:

Aaron Beavers (gitaar, zang)
Michael Therieau (bas, zang)
Harley Husbands (lead gitaar)
Clint Short (drums)
Gastmuzikanten:
Danny Eisenberg (piano, Hammond orgel)
John Contreras (cello)
Örjan Mäki (pedal steel)
Todd Thompson (piano)
PH Naffah (percussie, achtergrond zang)
Josh Zee (achtergrond zang)
Phil Hurley (achtergrond zang)
Nick Randolph (achtergrond zang)

Peter Jacobs (4)

This album contains a lot of catchy well written songs. The title track has got to be a hit single, no doubt. If you like country rock and roots rock or musicians such as Tom Petty, Dan Baird or Georgia Sattelites, this album is definitely for you!

0 Opmerkingen

Rebecca Pronsky: Known Objects

2/6/2016

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Bag of Bones
Nothing Yet
Did You Know
Shadow
Heatwave
Snowing Sideways
Blue Skies
Gondwanaland
A.E.
No Matter

Platenlabel
Acme Hall Studios

Labelnummer
AHR0100

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
G Promo PR

Website Artiest
Rebecca Pronsky

Uit Brooklyn komt het geluid van singer-songwriter Rebecca Pronsky. Ze zingt al sinds ze op school zat en rond haar zestiende begon ze songs te schrijven, toen ze de gitaar beet pakte. Ze ging ethosmusicologie en jazz studeren aan Brown universiteit en kwam naar huis met een demo cd. Al gauw ontmoette ze gitarist/componist Rich Bennett, die haar muzikale partner werd. In een decennium toerde ze doorheen de USA en Europa, en stond op het podium met Shawn Colvin, Loudon Wainwright III, Madeleine Peyroux, Peter Case, Josh Ritter, Freedy Johnston, Amy Rigby & Wreckless Eric, Patty Larkin, en Steve Forbert. Haar vorig album ‘Only Daughter’ uit 2013 kreeg goede kritieken, maar daarna beslisten zij en Rich om een opnamestudio te openen. Daar inspireren ze beginnende muzikanten, en daar werd tevens dit nieuwe album opgenomen. Normaal moest dit weer een duo album worden (met Rich), maar de plaatselijke muzikanten kregen de vraag om mee te werken aan deze cd. Zo konden zij en Rich zich meer richten op songwriting, zang en productie. Negen van 10 songs zijn originele composities, naast de cover ‘Heatwave’ van de Schotse groep The Blue Nile. ‘Shadow’ en ‘Gondwanaland’ gaan over de big bang en donkere materie, terwijl opener ‘Bag of Bones’ eerder een twijfelachtig geval is. Amelia Earhart is de inspiratie voor ‘A.E.’. Melodieuze songs, uiterst geschikt voor de Americana liefhebber.

Patrick Van de Wiele (3½)

Melodic songs from this singer-songwriter from Brooklyn. Recorded in her own studio with local musicians. Highly recommended for the lover of Americana.

0 Opmerkingen

Nick Schnebelen Band: Live at Knuckleheads Vol.1

2/6/2016

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

I'm Goin'
Willie James
Crazy
Desperate Heart
Break Of Day
Bad Disposition
Tailgate Swing
Who Will Comfort Me
Spoonful
Sleep Walk
Jolene
New Orleans

Platenlabel
Vizz Tone

Labelnummer
VT-NSB-01

Distributie
Vizz Tone Label Group

Website Artiest
Nick Schnebelen

De naam Nick Schnebelen zal je misschien niet meteen iets zeggen. Wel, Nick is samen met zijn zus Danielle het brein achter de super formatie Tramped Under Foot. Nu heeft hij met zijn eigen band een live album geregistreerd. Samen met Joe Voye (drums), Heather Newman (gitaar/vocals) en bassist Cliff Moore hield Nick (gitaar/vocals) de temperatuur zeer hoog op 20 februari in The Gospel Lounge in de Knuckelheads Saloon in Kansas City, Mo.
Nick’s showcases omvat een impressieve variatie die zijn knappe vocale partijen inkleuren met zijn elektrische gitaarsound, lap steel gitaar of dobro. Hij won dan ook meer dan verdiend de Albert King Award voor ‘Best Guitarist’ op de Blues Foundation’s 2008 International Blues Challenge. Het concert in Kansas opent met het strakke boogieritme van ‘I’m Going’.
In de daarop volgende song ‘Willie James’ komt zangeres Heather Newman meteen in de spotlights. Haar soulvolle stem doet mij meteen wat denken aan Susan Tedeschi. Na het funky ‘Crazy’ worden de powerritmes wat teruggeschroefd in de ballade ‘Desperate Heart’. In de knappe bluesrocker ‘Break Of Day’ komt Nick zijn zangkunsten nog eens inkaderen. En hij blijft nog even aan boord in de opwindende rocker ‘Bad Disposition’. Heather mag dan op haar beurt het swingende ‘Tailgate Swing’ en de bluestrage ‘Who Will Comfort Me’ vocaal inkleuren. Willie Dixon’s ‘Spoonful’ groeit langzaam uit naar een heus duet en is omringd door knappe en extatisch gitaarsolo’s. Nick’s lapsteel gitaar slaat ons met enige verstomming in de instrumentale ‘Sleep Walk’, origineel van Santo & Johnny uit 1959. En deze wereldhit staat uiteraard in aangenaam contrast met Dolly Parton’s ‘Jolene’. Na deze knappe covers nemen we afscheid met de rocktunes van ‘New Orleans’. De inmiddels dolgedraaide fans gaan uit de bol en kunnen nu thuis opnieuw hetzelfde feestje bouwen als in de Knuckelheads. Nick Schnebelen zet zichzelf op de blues kaart. En dat kunnen wij hier alleen maar toejuichen.

Philip Verhaege (5)

The crazy fans will have a ball at home with this great release. Nick Schnebelen put himself on the blues map. And that is something that we only can be applauded here.

0 Opmerkingen

My Girl The River: This Ain’t No Fairytale

2/6/2016

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

The Rabbit Hole
Woods Behind Our House
Come Back To Nashville
Covington
This Ain’t No Fairytale
Where I Belong
Giving Up On Giving Up On You
American Bride
Love Is
Bring It On Down
Dollar For The Causeway
The Last Song

Platenlabel
Supertiny Records

Labelnummer
STR0006

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
My Girl The River

My Girl The River is het Americana-, alternatieve country-, folk- en rootsproject van de in Nashville wonende Kris Wilkinson Hughes en haar partner, de Engelse bassist Joe Hughes. Voor hun debuutalbum ‘This Ain’t No Fairytale’, dat opgenomen werd in de woonkamer van het tweetal, deden Kris en Joe een beroep op een hele resem gastmuzikanten. Het album opent met het op het boek ‘Alice In Wonderland’ van Lewis Carroll geïnspireerd folky ‘The Rabbit Hole’. De zachte emotionele stem van Kris komt pas goed tot haar recht in het samen met Jonathan Byrd gebrachte ‘Woods Behind Our House’. Iets meer tempo komt er met Americanasong ‘Come Back To Nashville’, een smeekbede voor de terugkeer van een geliefde, waar Kristin Wilkinson via haar viola een aardig stukje melancholie aan toevoegt. Dat een bepaalde plaats een enorme impact kan hebben op iemand, krijgt de nodige aandacht in de ballade ‘Where I Belong’, waar Max Milligan een knappe akoestische slide ten beste geeft. Maar ook het bijwonen van een concert kan inspirerend werken. Zo was voor Kris en Joe een optreden van Steve Earle de aansporing voor de, naar Patsy Cline en Willie Nelson knipogende, door piano gedragen ballade ‘I’m Givin’ Up On Givin’ Up On You’. Een snuifje gospel kruidt ‘Bring It On Down’ en de eerste song die het duo voor dit album schreef ‘The Last Song’ sluit het album op folkwijze af.
‘This Ain’t No Fairytale’ is een sereen album, dat anekdotes, fabels en gemoedstoestanden via folk en Americana op de luisteraar loslaat.

Lambert Smits (3½)

A serene album which brings Americana and folk songs about anecdotes, fables and moods.

0 Opmerkingen

Mike Wheeler Band: Turn Up!

2/6/2016

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Sweet Girl
You Won't Do Right
Yeah!
Brand New Cadillac
Talking To Myself
Turn Up !!
Nothing Lasts Forever
I Can't Do That
Living My Dream
A Blind Man Can See
That's What love Will Make You Do
I'm Hooked
Sad State Of The World

Platenlabel
Delmark Records

Labelnummer
Delmark DE 845

Distributie
Delmark Records

Website Artiest
Mike Wheeler Band

Onze goede vriend en de immer sympathieke Mike Wheeler is een van de hardst werkende blues artiesten in en rond Chicago. Hij speelt reeds meer dan drie decennia en had een eerste live optreden met Muddy Waters’ sideman Lovely Lee. Enkele jaren later werd hij bandlid bij Cadillac Dave & The Chicago’s Red Hots en verleende zijn medewerking op diens album ‘Checkin’ On My Baby’. Na een korte periode met Nellie Tiger Travis en Big Ray & The Chicago Most Wanted band trad Mike toe tot de band van Big James & The Chicago Playboys. Samen registreerden ze liefst vijf succesvolle albums. In zijn lange carrière gaf hij backing aan Koko Taylor, B.B. King, Buddy Guy, Son Seals, Shemekia Copeland, Willie Kent en Jimmy Johnson. Tot hij in 2001 de Mike Wheeler band oprichtte. Zijn soulvolle stem combineert hij met intense en zeer emotionele bluesy gitaarriffs. Hij deelt in Chicago dan ook zijn vaardigheden met leeftijdsgenoten zoals Toronzo Cannon, Quintus McCormick en de ‘late great’ Eric ‘Guitar’ Davis. Na zijn titelloos debuutalbum had Mike twee jaar geleden de succesvolle release ‘Self Made Man’ op het label Delmark Records. Nu heeft hij samen met zijn vaste soulmates Brian James (keyboard), Larry Williams (bas) en drummer Cleo Cole het album ‘Turn Up!’ te promoten. Het is een verzameling van 13 originele en gevarieerde tracks die diep verankerd zijn in de traditionele Chicago Blues. Het nummer ‘Sweet Girl’ mag de dans openen. De blazerssectie tilt het R&B getinte nummer meteen naar hogere regionen. In de track ‘You Won’t Do Right’ komt Mike ons meteen verheugen met zijn innemende gitaarriffs. Het funky ‘Yeah!’ heeft die swingende keyboardarrangementen, doorspekt met Mike’s gitaargrooves en Larry Williams indrukwekkende baslijnen. De ritmische branie van het heavy ‘Brand New Cadillac’ neemt een loopje met de bluesrock schikkingen, en zorgt net zoals de knappe shuffle van ‘Talking By Myself’ voor opwindende climaxen. De titeltrack trekt dan weer een spoor van R&B gevoelige toevoegingen. De ballade ‘Nothing Lasts Forever’ zal in de Kingstone Mines hoogstwaarschijnlijk de dansvloer wel bevolken, net zoals de New Orleans flair van het opwindende ‘I Can’t Do That’. De blazerssectie van Kenny Anderson (trompet) en tenor saxofonist Hank Ford zorgen dan weer voor considerabele R&B tunes in ‘Living In My Dream’. Het nummer ‘A Blind Man Can See’ valt dan weer onder de noemer ‘the real deal Chicago blues’. Maar de funky tunes zijn terug in het aanporrende ‘That’s What Love Will Make You Do’ en ‘I’m Hooked’. In de track ‘Sad State Of The World’ kaart Mike de wereldproblematiek aan. De knappe gitaarfraseringen worden netjes gevolgd door een coole pianotune en Williams diepe basstructuur. Het album ‘Turn Up!’ straalt een ongelofelijke muzikale positieve kracht uit. Het kan bluesy en funky klinken, het kan R&B zijn en het kan snel of langzaam gaan! Maar zoals bij elke grote bluesartiest is Mike Wheeler’s stijl onmiskenbaar.

Philip Verhaege (5)

The album 'Turn Up!’ radiates an incredible musical positive force. It sounds bluesy and funky and it may be real R & B. But it can go fast or slow! Just like with every major blues artist, that’s Mike Wheeler's unmistakable style. ‘Turn Up!’ is a blast of a release…!

0 Opmerkingen

Luther Dickinson: Blues & Ballads: A Folksinger’s Songbook: Volume I & II

2/6/2016

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:
Volume I

Hurry Up Sunrise
Up Over Yonder (feat. J.J. Grey)
Bang Bang Lulu
Moonshine
Jackson
Mean Ol’ Wind Died Down
How I Wish My Train Would Come
Ain’t No Grave (feat. Mavis Staples)
Let It Roll
My Leavin’

Volume II

Horseshoe (Reprise)
Highwater (Soldier)
And It Hurts
Storm
Mojo, Mojo
Ol’ Cannonball
Devilment
Blow Out
Mayor Langford Birmingham Blues
Shake (Yo Mam a)
Horseshoe

Platenlabel
New West Records

Labelnummer
NW6346

Distributie
PIAS NL

Promo-agent
Klanderman Promo

Website Artiest
Luther Dickinson

Luther Dickinson kreeg de blues met de spreekwoordelijke paplepel in de mond. Hij is namelijk de zoon van Mary Lindsay en de legendarische bluesartiest Jim Dickinson. Samen met zijn broer Cody vormt hij de overweldigende North Mississippi Allstars. In november 2007 vervoegde Luther ook The Black Crowes. Sinds 2014 heeft gitaargigant Gibson het model Luther Dickson ES-335 op de markt gebracht. Nu heeft hij na ‘Hambone’s Meditations’ uit 2012 en ‘Rock ’n Roll’ uit 2014 een nieuw solo album te promoten met ‘Blues And Ballads: A Folksinger's Songbook, Vol. 1 & 2’. Luther Dickinson (zang, gitaar, piano, mandoline) laat zich begeleiden door Amy LaVere (akoestische bas, zang), Dominic Davis (bas), Sharde Thomas (drums, fluit, zang), Lillie Mae Rische (fiddle, zang), Charles Hodges (orgel, piano), Jommy Crosthwait (washboard, maracas), Will Sexton (akoestische gitaar, drums, Jimbo Mathus (banjo, zang), Jason Isbell (steelgitaar) en Alvin Youngblood-Hart op gitaar en zang. Het album opent met de schitterende country ballade ‘Hurry Up Sunrise. Het duet met May LeVere is meteen een voltreffer. Het album vervolgt zijn weg met het akoestische en rustig voortkabbelende ‘Up Over Yonder’. Jason Isbell, voormalig gitarist bij Drive By-Truckers, komt samen met J.J. Grey in de spotlights met zijn slide gitaar en die worden fijn verweven in Luthers akoestische snaren.
Met het nummer ‘Bang Bang Lulu’ brengt Luther ons zelfs even naar de streek rond New Orleans. De pianoschikkingen komen in het vaarwater van zijn opwindende gitaarriffs en Lillie Mae Rische’s viool. In het eerbetoon aan zijn overleden vader Jim, ‘Ain’t No Grave’ komt Mavis Staples de song vocaal gestalte geven met een knappe en innemende gospeltune.
En Alvin Youngblood-Hart mag hetzelfde doen in het schitterende ‘Shake’ (Yo Mama). Verder vinden we schitterende countryblues in songs als ‘How I Wish My Train Would Come’ en ‘Horseshoe’. De track ‘Let It Roll’ heeft ook die gospelachtige perceptie, net zoals het Delta blues aanporrende ‘Highwater’ (Soldier), ‘Devilment’ en ‘Ol’ Cannonball’. In de track ‘And It Hurts’ vervolgt Dickinson zijn weg naar het country folk gebeuren en op ‘Blow Out’ gaat hij de rockabilly sound wat opporren. En dit feestje gaat zo’n 31 nummers lang door. Ingetogen, nederig en bescheiden is het minst wat we van deze release kunnen vertellen. Knap!

Philip Verhaege (4½)

Blues, country and folk ... this party is going on 31 songs long. Subdued, humble and unassuming is the least what we can tell about this release. Handsome and beautiful !

0 Opmerkingen

<<Vorige

Volgende>>

CD & vinyl REVIEW BLOG

The Trammps: III – Expanded edition

Stringcaster: Picking On You

Snips: La Rocca!

Savoldelli – Casarano – Bardoscia: The Great Jazz Gig In The Sky

Rebekah Long: Here I Am

The PowWow Rock Orchestra: Everybody PowWow!

Natalia M. King: Bluezzin T’il Dawn

McCartney: Pure

Love On Drugs: I Think I’m Alone Now

Joan Baez: 75th Birthday Celebration

Group 1850: Polyandri - Vinyl LP

Geoff Hall: Understanding the Signs

Fiona Joy: Signature – Synchronicity

Ely Bruna: Elyxir

Cynthia Hart: I Remember

Christopher Boscole: Skipping On Daisies

Billy Sherwood & Tony Kaye: Live in Japan

Armonite: The Sun Is New Each Day

Vincent Cross: Old Songs For Modern Folk

Shurman: East Side Of Love

Rebecca Pronsky: Known Objects

Nick Schnebelen Band: Live at Knuckleheads Vol.1

My Girl The River: This Ain’t No Fairytale

Mike Wheeler Band: Turn Up!

Luther Dickinson: Blues & Ballads: A Folksinger’s Songbook: Volume I & II

Archives

Categories