KEYS AND CHORDS
  • HOME
  • MUSIC NEWS
  • ALL CONCERT REPORTS
  • CD REVIEWS 2026
  • VINYL REVIEWS 2026
  • ALBUM REVIEW BLOG
  • BOOK REVIEWS
  • INTERVIEWS / ARTICLES
  • COMING EVENTS
  • CONTACT PAGE
  • DISCLAIMER / COPYRIGHT POLICY

  CD & vinyl   REVIEW BLOG

Johnny Searfoss: All I Want For Christmas Is A Kitten

25/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
All I Want For Christmas Is A Kitten
Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Zonder Nummer

Distributie
Niet Gekend

Website Artiest
Johnny Searfoss
Wie wil er nu geen klein lief poesje voor zijn Kerst. Wel, Johnny Searfoss wil alvast wel een speciaal exemplaar of hij moet grote fan zijn van Garfield. Hij wil namelijk een oranje kitten. Maar ze moet blijkbaar wel van piano blijven. Deze cd-single ’All I want For Christmas Is A Kitten’ beland hier nu al op onze deurmat. Het is buiten dik 30-graden, dus hebben we nog geen enkel ogenblik aan Kerstmis, de donkere en korte dagen, en de grillige koude nachten gedacht. Tot nu dus, al blijft onze kerstboom nog wel enkele maanden op stal. Johnny Searfoss was een normaal kind en wilde het ene moment rockster worden of sportatleet. Op zijn 6e kreeg hij een gitaar, een Gibson Hummingbird exemplaar en hij oefende occasioneel op zijn tuig. Tot plots door een ongeluk zijn kinderdromen uit elkaar spatten. Na een langzame en moeilijke  revalidatie moedigden zijn ouders hem dan maar aan om de sport vaarwel te zeggen, en zich meer toe te leggen op de muziek. En daar heeft hij uiteraard nooit spijt van gehad. De 49-jarige Searfoss had in 2013 de opportuniteit om zijn debuutalbum te promoten. Nu heeft hij dus een nieuwe single die vrolijk klinkt, of wat dacht je een kerstsong. Met grappige teksten neemt multi-instrumental Johnny Searfoss ons mee voor een ritje met leuke jazzy deuntjes. Het prettige gitaarspel wordt verder opgevrolijkt door swingende baslijnen en Nick Lauro’s drumpartijen. We zijn hier nu al benieuwd naar een volgende full-length release.

Philip Verhaege (4)
This cute single is the prelude to a full-length release…

0 Opmerkingen

Johnny Searfoss: Johnny Searfoss

25/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Roll Me Over
  2. Blindsided Blues
  3. The Open Road
  4. The Renegade
  5. Cruisin’
  6. Crying
  7. Taking Flight
  8. A Love Lost
  9. She’s Got Something
  10. Sleepwalk

Platenlabel
Eigen beheer

Labelnummer
Zonder nummer

Distributie
Razzberry Productions

Website Artiest
Johnny Searfoss
We hebben hier zonet de titelloze debuut cd van Johnny Searfoss, een gitarist uit Pennsylvania, binnen gekregen en het valt op dat zeven van de tien tracks instrumentaal zijn.
Wanneer je Searfoss bezig hoort op songs als ‘Roll Me Over’, nochtans een elegante rocker, ‘Blindslided Blues’ en ‘She’s Got Everything’ begrijp je de reden waarom. Johnny Searfoss Is anders wel een meer dan begenadigd gitarist. ‘The Open Road’, ‘The Renegade’ en ‘Cruisin’ zijn voor stuk mooie werkstukjes en ‘Sleepwalk’ van de broertjes Santo & Johnny Farina, is een geschikte afsluiter.
Johnny Searfoss heeft bovendien met Joe Bogwist (harmonica), Matt McOasko (keyboards) en Nick Lauro (drums) ervaren muzikanten die hem uitstekende rugdekking verschaffen.
De goed in het vlees zittende Johnny Searfoss zou beter tot zijn recht komen indien hij de zang aan iemand anders zou overlaten. Voor de rest niets dan goed, zeker niet wanneer er sterke instrumentale tracks op het schijfje staan zoals ‘The Renegade’.

Ivan Van Belleghem (3½)
Johnny Searfoss is a very promising guitar player. Only his singing abilities is a bit his downside.
0 Opmerkingen

Hot Roux: Stranger Blues

25/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Broken Again    
  2. Stranger’s Blues
  3. Woman Where You Been
  4. Seven Lonely Nights
  5. Big Mama's   
  6. Tick Tock
  7. Anna Lee
  8. Red Pepper Baby
  9. Can't Get You off My Mind
  10. Another Seven Lonely Nights
Platenlabel
Delta Groove Records
Hi Hat Records

Labelnummer
HHE 3406

Distribution
Delta Groove Records

Website Artiest
Hot Roux
Hi Hat Records bracht zonet de welklinkende cd ‘Strangers Blues’ op de markt waarvoor de band Hot Roux tekende.
Is dit weer een van die goed bewaarde geheimen? En als ik je hierbij dan nog vertel dat ze vanuit Louisiana afkomstig zijn dan weet je wat voor soort muziek je hier opgediend krijgt. Kleurrijke en swampy rock-‘n-roll muziek overgoten met een bluesy sausje.
De band bestaat uit een zingende drummer Jerry McWorter en hij wordt bijgestaan door een negental excellente muzikanten maar vreemd genoeg blijken ze een vaste waarde te zijn in Californië en vooral gekend als backing band van o.m. James Harman, Kim Wilson, Lynwood Slim. Gitarist Albert Lee maakt ook occasioneel gebruik van hun diensten zij het als trio of als full band as hij in de USA tourt.
Met een 10-tal songs brengt Hot Roux ons een leuke mix aan blues, rock-‘n-roll en met wat rootsingrediënten.
‘Broken Again’, ‘Woman Were You Been’, ‘Tick Tock’ en ‘Another Seven Lonely Nights’ zijn zowat de meest optempo, swingende nummers die we hier terugvinden. Met twangende gitaar wordt het heerlijke ‘Strange Blues’ ingezet terwijl met ‘Anna Lee’ en ‘Can’t Get You Off My Mind’ het gaspedaal een beetje wordt gelost.
Zeker geen werkje om te negeren maar er ontbreek hier en daar wat pit om je interesse er voor de 100% op te focussen. Zeker geen eentonige schijf maar net dat beetje dat je over de streep van de twijfel moet trekken is wat zoek.

Alfons Maes (3½)
0 Opmerkingen

Godsticks: Emergence

25/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Below The Belt
  2. Ruin
  3. Much Stage Right
  4. All That Remains
  5. Hopeless Situation
  6. One Percent
  7. Emergence
  8. Leae Or Be Left
  9. Lack Of Scrutiny
Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Zonder Nummer

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Rhiannon Jenkins

Website Artiest
Godsticks
Godsticks is muziek waar ik mijn buren zo op de stang mee krijg. Het Welsche trio Darran Charles (vocals, gitaar, keyboard), Steve Roberts (drums) en bassist Dan Nelson produceren progressieve heavy rock. Met hun derde langspeler ‘Emergence’ laten ze ons kennismaken met harde rocktunes en zelfs heavy grunge toestanden.
Tekstueel grijpt Darren Charles naar de scalpel om zijn angsten en twijfels van zich af te werpen. Dit is een band die goed thuis is in dit genre en songtitels als ‘Exit Stage Ride’ of ‘Lack Of Scrutiny’ zijn daar het perfecte voorbeeld voor.
Maar in tegenstelling tot veel van hun collega’s heavy rockers komt de sound hier op de eerste plaats. En net daarom klinkt het misschien allemaal wat melodieuzer.
Het album ‘Emergence’ is een schijfje dat vrij donker klinkt, maar toch licht verteerbaar blijft.

Philip Verhaege (3½)
The album 'Emergence' is an album that sounds quite dark, yet it still remains light digestible.

0 Opmerkingen

Xtra Crispy: Planet X

23/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Geronimo
  2. Live This Song
  3. Hope She’s Home
  4. Hot Summer Days
  5. Gone
  6. Goodbye
  7. Hanging Three
  8. Wave
  9. Planet X
  10. Whiskey Bar
Platenlabel
Love Muffin Records

Labelnummer
Zonder Nummer

Distributie
Love Muffin Records

Website Artiest
Xtra Crispy
Xtra Crispy is een klassieke trio dat bestaat uit John Gmerek op gitaar, zanger/bassist Jerry Principe en drummer Tony Rockich. Samen zijn ze afkomstig uit Akron, Ohio en de muziek wordt afgeschilderd als de toekomst van de bluesrock. Of dit een grap is, laat ik in het midden maar de openingssong ‘Geronimo’ heeft alleszins ballen.
Er hang zo’n een mysterieus muzikaal sfeertje dat uitdeint naar het einde toe. Misschien dan toch wel veel liever de ballade ‘Live This Song’. Principe zijn stem komt eindelijk tot zijn recht en de instrumentatie is tastbaar modern.
In ‘Hope She’s Home’ strooit drummer Rockich een ongelooflijke energie uit. Dat is verdomd freaking rock-’n- roll. Van een heel andere slagorde is ‘Hot Summer Days’. Deze klassieke grooves leiden ons zo naar het nummer ‘Gone’. En dan komt het ongelooflijke ‘Goodbye’ voorbij draven. De inmiddels vertrouwde zangpartijen van Principe worden zorgvuldig beantwoordt door uitermate knappe gitaarriffs. Na deze bluestrage wordt het gaspedaal nog eens ingedrukt in ‘Hanging Tree’. De knappe harmonielijnen vormen de basis voor de sound. Het Americana beïnvloede ‘Wave’ duurt iets meer dan 10-minuten, maar gaat geen seconde vervelen. En dat is tegenwoordig al een kunst op zich. De titeltrack is nog zo’n een explosief meesterwerk, maar in het afsluitende ‘Whiskey Bar’ wordt de akoestische gitaar omschoudert. Wat een knap einde van een meer dan voortreffelijke release.

Philip Verhaege (4)
0 Opmerkingen

The Dreaming Tree: Silverfade

23/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Yesterday’s Tomorrow
  2. Heart Shaped Bruises
  3. Yours To Find
  4. Forever Not Forever
  5. Cherry Winters
  6. Autumn Haze
  7. Higgs
  8. Jaded Summer Long
  9. Every Minute Lost
  10. Loose It Off
  11. Song In 7
  12. The Ocean
  13. Kosovo
  14. Zero Type One
Platenlabel
Bombsite Productions

Labelnummer:
BOMTDTCD04

Distributie
QEDG distribution

Promo-agent
Glass Onyon

Website Artiest
The Dreaming Tree
UK Alternatieve prog-band The Dreaming Tree, brengt hun vierde lang verwachte album "Silverfade", via het eigen Bombsite Productions label en is hun eerste album dat wereldwijde distributie kan genieten.
Opgericht in 2003- 2004 na het spelen van covers en zich voordoen als een echte band, voegt Dan Jones zich bij Neil Ablard, Chris Buckler, Steve Barratt & Jim Peterson en The Dreaming Tree is geboren; begint te schrijven aan eigen materiaal. Ze spelen enkele succesvolle optredens en besluiten hun eerste plaat “Grafting Lines and Spreading Rumours” op te nemen. Meer optredens volgen en hun muziek wordt gespeeld op enkele radiostations. Enkele festival organisatoren slagen er in om de groep op hun affiche te krijgen en magazine reviews volgen. De Dreaming Tree gebruikt dit alles om hun tweede album “How To Sound Good Naked”uit te brengen, ditmaal met akoestische instrumenten. Het derde album “Progress Has No Patience” had naast nieuwe nummers ook elektrische en elektronische instrumenten in de muziek. Ondertussen streek het noodlot en verwarring toe; Jim Peterson werd vader en werd vervangen door Neil Simpson. The Dreaming Tree ‘Next Generation’ was geboren en ging van start met live optredens. Tot het plots stil werd en bleek dat ze opgesloten werden door een meesterlijk muzikaal brein in de repetitieruimte tot dit gloednieuwe album het daglicht mocht zien.
“Silverfade” is de band's eerste nieuwe release sinds 2010's “Progress Has No Patience”, en neemt meer progressieve invloeden aan - flirtend met een ietwat agressieve randje, maar met behoud van de diversiteit van de eerdere opnames. Het nieuwe album heeft 14 tracks, waaronder de live favoriet "Zero Type One". The Dreaming Tree zal ook gaan toeren ter ondersteuning van het album. Het album start met een up-tempo van 'Yesterday’s Tomorrow "die de band toont als een strakke en solide eenheid. Hun geluid expandeert met de avontuurlijke, acht minuten durende "Forever Not Forever." Het gebruik van keyboards in "Cherry Winters" maakt dat dit nummer een vloeiende melodielijn krijgt en contrast vormt met de grunge-achtige gitaren van "Autumn Haze" die het nummer een boost van energie geven. Het album sluit af met mellow ballade van "The Ocean" en zeven minuten spacy hardrock van "Zero type One."
 Drummer Neil Ablard voegt er graag de volgende woorden nog aan toe: “De nummers van het album werden geschreven over een periode van maanden, elk nummer werd als een aparte entiteit behandeld. Het is pas wanneer we naar het album als geheel keken dat we realiseerden dat het thematisch geassocieerd kon worden met begin en einde. Begin en einde van de kleine, microscopische persoonlijke zaken, zoals relaties, tot aan het begin en einde van rassen en soorten, tot aan het begin en einde van het universum.”

Line-up:
  • Chris Buckler (Vocals)
  • Dan Jones (Guitar, Backing Vocals)
  • Neil Simpson (Bass)
  • Neil Ablard (Drums)
  • Stephen Barrett (Keyboards)

Johan Kaethoven (3½)
0 Opmerkingen

Samantha Fish: Wild Heart

23/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Road Runner
  2. Place To Fall
  3. Blame It On The Moon
  4. Highway’s Holding Me Now
  5. Go Home
  6. Jim Lee Blues Pt. 1
  7. Turn It Up
  8. Show Me
  9. Lost Myself
  10. Wild Heart
  11. Bitch On The Run
  12. I’m In Love With You
Platenlabel
Ruf Records

Labelnummer
RUF1213

Distributie
Ruf Records

Website Artiest
Samantha Fish

Dat Samantha Fish haar plaatsje heeft verworven in de blues-scène staat buiten kijf nu rest er haar alleen nog de taak om steeds weer te bevestigen. Met haar derde album ‘Wild Heart’  wil ze aan deze verwachtingen zeker voldoen.
Alhoewel deze Samantha Fish vooreerst verkocht was aan het drumstel switchte ze op 15-jarige leeftijd over naar gitaarspelen en daar zijn de blues-rockers hier in Europa en uiteraard ook daarbuiten zeker en vast niet rouwig om. In haar nog jonge carrière als blues-artieste heeft ze op die relatief korte periode toch al heel wat gepresteerd en als we zo naar de gemiddelde leeftijd van een artiest in de blueswereld kijken kan ze nog een heel lange tijd mee, als ze dat zelf wil natuurlijk! Met een mentor als Mike Zito wordt het wel een beetje makkelijker maar tenslotte moet ze het nog zelf bewijzen. Met al een passage op de Rhythm & Blues Cruise heb je uiteraard al mooie adelbrieven in de blues. Vorig jaar zag ik deze furie nog aan het werk in een duo-concert met Mike Zito en dit jaar was ook haar optreden op Hookrock een hit.
Deze ‘Wild Heart’ telt 12 tracks waarvan ze er zelf 5 heeft geschreven wat haar dan ook onmiddellijk een waardering als songwriter op oplevert. Dit album werd opgenomen in de Blade Studios in Shreveport LA al werden er werden er bijkomende opnamen in diverse studios gehouden maar het uiteindelijk resultaat vergde maar 3 dagen van studiowerk. Dit album wordt uitgegeven door Ruf Records waarmee ze ook in 2011 samen met Cassie Taylor en Dani Wilde in de Bluescaravan het beste van haar kunnen heeft gegeven, wat uiteraard hier in Europa als een springplank telt om U tegen te zeggen.
De producer van ‘Wild Heart’ is Luther Dickinson en de verdienste van deze gitarist/producer ligt erin dat ze toch een beetje van het blues-rock is afgeweken en ook wel de roots van de blues is gaan opzoeken. Persoonlijk vind ik de ‘trage’ en akoestisch bluesjes bij het mooiste dat dit album te bieden heeft. Uiteraard zijn de pittige nummers als ‘Turn It Up’ en titeltrack ‘Wild Heart’ haar dong waarmee ze zich op het podium kan uitleven.
 ‘Go Home’ heeft me ook ‘live’ onmiddellijk gepakt en dit akoestisch bluesje heeft ze dan ook nog zelf geschreven ook, mooi!!! Wanneer ze dan ook nog teruggrijpt naar de pre-war blues van Charley Patton krijgt deze Samantha Fish mijn volledige aandacht. Van deze legendarische Delta blues-muzikant brengt ze het mooie Jim Lee Blues.
Voor mij is dit een prachtig uitgebalanceerd album geworden en hiermee bewijst Samantha Fish dat ze niet alleen kortgerokt en met veel furie het podium hoeft te bemannen maar haar akoestische blues-nummers steken er hier bovenuit… en dus besluit ik met haar eigen woorden… I’m in Love With You.

Freddy Vandervelpen  (4½)
0 Opmerkingen

Consider The Source: World War Trio (Parts II & III)

23/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
PART II
  1. Aquarians
  2. Many Words of Disapproval
  3. This Dubious Honor
  4. One Hundred Thousand Fools
  5. Up to, But Not to Exceed... Whoa
  6. You Are Obsolete
  7. Absence of a Prominent Tooth (Intro)
  8. Absence of a Prominent Tooth
  9. Brother Nature
  10. 40% Gentleman, 60% Scholar
PART III
  1. A Monument to Compromise (Faux Clarinet)
  2. Ninjanuity
  3. So Say We All I
  4. So Say We All II
  5. So Say We All III
  6. More Than You'll Never Know
  7. I'll Fight for the Imp
  8. White People Problems
  9. Tsim Sha Tsui
  10. You Are Disappearing
Platenlabel
Techne Records

Labelnummer
Niet gekend

Distributie
Kyle Hannon

Promo-agent
Glass Onyon

Website artiest
Consider The Source
De muziek van Consider The Source wordt wel eens 'Sci-Fi Middle Eastern Fusion' genoemd, en dan nog heb je nog steeds geen vlag die de hele lading dekt. Met enkele instrumenten uit de wereldmuziek – er zijn Midden-Oosterse of zelfs Indiase invloeden te horen – en met een eigenzinnige opbouw van twintig instrumentale tracks die we voor het gemak maar 'progrock meets metal meets jazz' zullen noemen, is dit dubbelalbum, het tweede en derde deel van hun 'World War Trio' (deel I verscheen enkele maanden eerder) zeker een bijzonder beestje, met bijzondere titels waar we alvast meer dan fan van zijn (doe uzelf een plezier en leest u even de tracklist aan het einde van deze recensie).
Waar duidelijk het meeste zorg aan is gespendeerd, is de compositie. Nu eens vind je intelligent opgebouwde nummers à la Tool, dan klinkt het weer heel jazzy met verschillende solo's en thema's en melodieuze afwijkingen die bijna geïmproviseerd lijken. Constante variatie staat hier centraal. De gemiddelde lengte van de nummers ligt rond de zes à zeven minuten, en binnen die tijdsspanne gebeurt er veel, heel veel. Het is verfrissend om een band tegen te komen die nog zoveel tijd en moeite spendeert aan het opstellen van zulke vaak complexe structuren, zonder onsamenhangend of in de verste verten abstract te worden.
Het is dan ook jammer dat de indrukwekkende composities hier en daar wat impact missen. We willen natuurlijk de laatste zijn om te beweren dat een band bezieling mist, maar toch... klinkt het soms wel zo. Alsof Consider The Source hun eigen nummers op dit album wel speelt, maar ze niet altijd belééft. Dat maakt het voor de luisteraar eveneens moeilijker om er helemaal in op te gaan, terwijl de composities zelf daar eigenlijk wel om vragen. Lange, fluctuerende nummers zoals deze, daar zou je volop in moeten kunnen verdwijnen. Nu verdwijnt de muziek zelf een beetje. Het kan aan de productie liggen – het is misschien gewoon allemaal wat te vlak en plastiekerig terwijl het wat scherper, harder en akoestisch-zuiverder mag – maar slechts zelden bereiken de nummers je botten, en blijven ze op de huid rusten. Onaangenaam is het allemaal zeker niet, en puur voor de structuur van de nummers scoren deze albums extra punten, maar een muzikale wereldoorlog wordt het nooit. Helemaal jammer is dat je na een vijftal nummers bijna onvermijdelijk de aandacht begint te verliezen, en dat kan toch niet de bedoeling zijn.
En toch, en toch. Misschien ligt het vooral aan de eerder onzichtbare geïmpliceerde locus van dit album: waar ga je hiernaar luisteren? Het is te complex om in de auto op te zetten, het is qua klank niet sterk genoeg om met de ogen dicht naar te luisteren in de woonkamer, het is te krachtig voor serene hoofdtelefoonmomenten, en te complex om als muzikaal behang te dienen. En dan besef je dat het onbewuste gevoel waar dit album je het meest mee laat zitten, is dat het vooral fantastisch moet zijn om deze nummers live te mogen horen. Ongetwijfeld gaat daar de grote sterkte van Consider The Source liggen, want al klinkt het op deze trilogie af en toe (productioneel?) wat mak: als ze bij u in de buurt spelen, ga dan kijken. Zonder aarzeling. Het wordt ongetwijfeld de méér dan vette moeite.

This double album, parts two and three of Consider The Source's 'World War Trio', is a special creature (take a moment to read the track titles, it's worth it) (seriously, do it). Most impressive is the care spent on the composition of the twenty tracks. You can find intelligently structured songs in the vein of Tool, and at other times we find ourselves almost entirely in jazz territory, with solos and themes and melodic deviations that sound like improvisations. The key words here are 'constant variation'. The average song length is about six to seven minutes, and in those time periods a lot (a lot!) happens. It's refreshing to listen to a band that spends so much time and effort on composing such often complex song structures, without sounding incoherent or even abstract.
It's a shame, though, that the impressive compositions miss some impact here and there. Is it the somewhat flat production, or were the tracks played too 'nicely' during the recording sessions? Whatever the case: the music tends to disappear from time to time, and rarely do the tracks reach your bones; far too often the music clings to your skin, but doesn't go deeper. This 'World War Trio' never becomes a full-on musical world war.
Still, if there's one thing this reviewer is convinced of, it's that it must be fantastic to hear these songs live. In all probability, this is where the band's biggest strengths will lie. If they ever play in a venue near you, go watch them. Without a doubt. It will surely be worth it.

0 Opmerkingen

Pointer Sisters: Break Out

23/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
CD 1 1984 Edition
  1. Jump (For my Love)
  2. Automatic
  3. I’m So Excited
  4. I Need You
  5. Neutron Dance
  6. Dance Electric
  7. Easy Persuasion
  8. Baby Come And Get It
  9. Telegraph Your Love
  10. Operator
Bonustracks:
  1. I Need You (Single)
  2. Automatic (Single)
  3. Jump (For My Love) (Single)
  4. I’m So Excited (Single)
  5. Neutron Dance (Single)
  6. Baby Come And Get It (Single)
  7. I Need You (12" )
  8. Jump (For My Love) (12" Instrumental)
CD 2 1983 Edition
  1. Jump
  2. Automatic
  3. Baby Come And Get It
  4. I Need You
  5. Dance Electric
  6. Neutron Dance
  7. Easy Persuasion
  8. Nightline
  9. Telegraph Your Love
  10. Operator
Bonustracks:
  1. Automatic (12” remix)
  2. Jump (For My Love) (12" long version)
  3. I Need You (12" remix )
  4. I’m So Excited (12” remix)
  5. Neutron Dance (12” remix)
  6. Baby Come And Get It (12” remix)
Platenlabel
Big Break Records

Labelnummer
CDBBRXD0075

Distributie
Cherry Red Records

Website Artiest
The Pointer Sisters
De Afro-Amerikaanse meidengroep The Pointer Sisters kwam hier al meermaals aan bod, en ook zag ik ze ooit live samen met Natalia. Oorspronkelijk waren ze met 4 zussen, maar toen Bonnie Pointer hen in 1978 verliet voor een solocarrière, gingen ze door als trio. Tijdens de jaren ’80 hadden een reeks van hits, waarvoor ze twee Grammy’s mochten ontvangen. June verliet de groep in 2004, en overleed twee jaar later aan kanker. Ze werd vervangen door Ruth’s dochter, Issa. Tegenwoordig zingt ook Ruth’s kleindochter Sadako mee. In 1983 verscheen de elpee ‘Break Out’ in een productie van Richard Perry, en ik kocht die toen. Voordien hadden ze met hem al de hits ‘Fire’, ‘He’s so Shy’ en ‘Slow Hand’ gehad. Ruth wou deze keer echter een dansbaar album, met elektronische arrangementen. ‘Jump (For my Love)’ en mijn favoriete ‘Automatic’ waren massieve hits, evenals ‘I’m so Excited’. Het nummer ‘Neutron Dance’ komt uit de film ‘Beverly Hills Cop’. ‘Dance Electric’ daarentegen gaat Human League richting uit. En ‘Easy Persuasion’ is een mooie ballade. Deze speciale uitgave op 2 cd’s bevat allereerst de uitgave uit 1984, aangevuld met 8 alternatieve versies van de voornaamste tracks. Daarna volgt op de tweede cd, de versie uit 1983, met dezelfde tracks, hier aangevuld met 6 12 inch versies. Deze release komt er in een luxe digipack, met een uitgebreid cd-boekje, en als dit geen must is, dan weet ik het ook niet meer. Dit waren The Pointer Sisters op hun hoogtepunt.

Patrick Van de Wiele (4½)

A must for disco & soul fans, this double re-issue of the most important album by The Pointer Sisters. They were at the height of their career and released this dance oriented album.

0 Opmerkingen

Mitch Mann: Blackwater Creek

23/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Goin’ Down The Road Feelin’ Bad
  2. Baby Don’t Forget
  3. Crows
  4. St Louis Blues
  5. Make This Last Minute Last
  6. More Than I Could Ever Show
  7. Sometimes A Rock
  8. Blackwater Creek
  9. Detour You
  10. Hold Her While You Got Her
  11. Tom Clark
  12. It’s Time
  13. Good Things
Platenlabel
Crazy Chester Records

Labelnummer
CCR001

Distributie
CD Baby

Promo-agent
Blind Raccoon

Website Artiest
Mitch Mann

Met een cover die hoogstwaarschijnlijk de ‘Blackwater Creek’ wil aantonen heeft op 5 juni 2015 Mitch Mann zijn gelijknamige album aan de wereld voorgesteld. Mitch Mann werd geboren in Birmingham en dan hebben we het hier wel degelijk over Birmingham in de staat Alabama (USA) en dat is dan ook meteen de grootste stad van deze staat.
Sinds zijn 11de levensjaar werd Mitch Mann bevangen door gitaarspelen en het duurde dan ook niet al te lang vooraleer hij zijn eerste nummers begon te schrijven en zich liet inlijven door enkele lokale groepjes. Na zijn studies speelde deze Mitch man in diverse bands en geïnspireerd door vele van zijn voorbeelden bleef hij mooie nummers schrijven zoals ‘Good Things’ in samenwerking met Donna Jean Godchaux en in 2006 zelfs als filmtrack voor ‘When I Find The Ocean’ werd opgenomen, een nummer dat ook terug te vinden is op dit album.
Naast het schrijven van nummers voor anderen bleef Mitch Mann ook zelf optreden en deze ‘Blackwater Creek’ zal hem dan ook de nodige optredens bezorgen. Op dit 14 nummers tellende album brengt hij akoestische blues waarbij de grens naar Amerikaanse rootsmuziek bijzonder dun is maar al bij al blijft  blues de bovenhand houden. Bijgestaan door verschillende collega’s is het resultaat een prachtig album geworden met ingetogen gitaarspel en krachtige teksten bijgestaan door collega’s zoals Donna Jean Godchaux, Scott Bayer, Jimmy Hall en nog vele anderen.
Gaande van traditionals als ‘Goin’ Down The Road Feelin’ Bad’ of de prachtige folksong ‘Make This Last Minute Last’ is dit een album waar je lekker naar kan naar luisteren en wanneer op ‘St. Louis Blues’ dan nog Charles Rose zijn trombone laat spreken voelen we ons helemaal thuis bij deze Alabama blues artiest. Met deze ‘Blackwater Creek’ zet deze Mitch Mann ons soms op het verkeerde been want deze verzameling nummers zijn een lust voor het oor en getuigen van heel wat schrijverstalent zoals we reeds horen bij de prachtige titeltrack.

Freddy Vandervelpen (4½)
0 Opmerkingen

Kees Dusink: Forever Blue – Blues To The Bone Instrumentals

23/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Forever Blue
  2. Harbor Swing
  3. Albatross (Peter Green)
  4. BluesTo The Bone
  5. Slim Robins Boogie
  6. Loads to say
  7. Man Of the World (Peter Green)
  8. Time You Know
  9. No Wonder
  10. Back In Time
  11. Marian
Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Zonder Nummer

Distributie
Niet Gekend

Website Artiest
Kees Dusink
Wie er de geschiedenis van de Nederlandse bluessien op na kaart, zal ongetwijfeld de helaas terziele gegane blues band The 12 Bar Blues Band nog wel herinneren. Over deze  knappe band waren de meningen verdeeld maar persoonlijk vond ik het toch een van de betere, melodieuze bands die Nederland rijk was.
Gitarist van dienst was Kees Dusink, een voor mij nog steeds sterk snarenridder.
Na de split van de 12BBB trok Kees met enkele gelijkgestelde (blues)zielen de studio in en het resultaat werd een fijn instrumentaal album dat hij maakte puur voor de lol en eigenlijk nooit officieel wilde uitbrengen. Toch nog even vermelden dat het volledige album live werd opgenomen in de Marmalade Studios in Delft. Er werd niet ingedubt of ingeprikt, zoals Kees het zelf zo mooi weet te verwoorden.
Meteen met het openingnummer weet ‘Forever Blue’ ons te raken want deze song getuigt van een schitterend samenspel tussen zowel de Hammondtonen, de strikt afgemeten basslijnen en voeg daar nog de ietwat mee op sleep genomen drumpartij en je krijgt het basisgegeven van een nummer waar eigenlijk geen einde aan zou mogen komen. Zelfs het ontbreken van vocalen is hier een sterk pluspunt want het gaat toch om de juiste groove, niet.
Van Peter Green, toen nog de frontman van de legendarische Britse Fleetwood Mac, leende Kees de mooie klassiekers ‘Albatros’ en het nog steeds tot ieders verbeelding sprekende ‘Man Of The World’. Op ‘Albatros’ horen we Kees nu op de slide iets wat bij Fleetwood Mac ontbrak maar sterk werd aangevuld door de twee overige gitaristen Jeremy Spencer en Danny Kirwan terwijl Green de hoofdlijnen van dit nummer inspeelde. Zeer schitterende versie trouwens.
Nog een moment om bij weg te dromen is Greens tweede song ‘Man Of The World’, een nummer dat Green destijds schreef toen drugs en allerlei andere genotsproducten het van hem overnamen. Dusink maakte hier ook een zeer knappe versie van zonder het echt te ‘kopiëren’.
Het ganse ‘Blues Forever’-concept nam eigenlijk vaste vorm aan naar aanleiding van het nummer ‘Marian’, dat hij ooit voor zijn vrouw had geschreven.
Op deze voortreffelijke cd werd Kees in de studio bijgestaan door Willem van der Schoof (keys), Robin van Roon (smoelenschuiver), Bas Mali (tweede gitaar), Frans Ogier (drums, percussie) en Bas Buis aan de bass gitaar.
Buiten de reeds genoemde nummers vinden we nog enkele leuke momenten terug in o.m. ‘Blues To The Bone’ waarin de slide weer op het voorplan treedt en met ‘Slim Robin’s Boogie’ gaan we stevig uit de bol.
Met ‘Loads To Say’ kreeg ik flashbacks naar de gouden periode van John Mayall & His Bluesbreakers… alsof Peter Green hier zelf de gitaar bedient. Met ‘No Wonder’ haalt Robin weer zijn bluesharp boven en dat zorgt weer voor de juiste groove. Dit soort nummers mogen zeker niet op een échte bluesplaat ontbreken.
Samengevat is Kees Dusink in zijn opzet geslaagd: hij laat hier horen dat hij nog steeds een virtuoos is op het zessnareninstrument en wist zich te omringen door een aantal muzikale vrienden die de blues hoog in het vaandel dragen.
Wil je nu eens iets anders horen dan de vele bluesrock cd’s waarmee we de laatste jaren zo overladen worden, stel ik voor dat je dit instrumentaal meesterwerkje zonder enige schroom aanschaft. Dit is bluesmuziek voor de puristen onder ons maar we willen deze bravoure ook graag ook met de meer occasionele bluesliefhebber delen. Well done, Kees!! Wanneer mogen we een nakomeling verwachten?

Alfons Maes (4½)

0 Opmerkingen

Forrest: One Lover – Expanded edition

23/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. One Lover (Don’t Stop The Show)
  2. Feel The Need In Me
  3. Could This Be Love
  4. Just Let It Happen
  5. Hand It Over
  6. Dancing With My Shadow
  7. Comin’ Up
  8. I Want You
  9. Rock The Boat
  10. I Just Want To Love You
BONUS TRACKS
  1. Loving You
  2. Rock The Boat (12” VERSION)
  3. Feel The Need In Me (12” SPECIAL EXTENDED VERSION)
  4. One Lover (Don’t Stop The Show) (12” VERSION)
  5. Dancing With My Shadow (12” VERSION)
Platenlabel
Hot Shot Records

Labelnummer
HSR013

Distributie
Cherry Red Records

Website Artiest
Niet gekend

De Afro-Amerikaan Forrest M. Thomas Jr. werd geboren op 21/4/1953 in Galveston, Texas. Tijdens zijn jeugd zong hij in de kerkdienst. Daarna verhuisden ze naar Los Angeles, waar hij verscheidene talentjachten won. Uiteindelijk koos hij voor Nederland, waar hij onder de naam Forrest zong. In 1982 had hij een grote hit met ‘Rock the Boat’, een cover van The Hues Corporation, uit de beginperiode van de disco. Een tweede single, ‘Feel The Need In Me’, een cover van The Detroit Spinners, volgde, en zelfs een derde, nl. ‘One Lover (Don't Stop The Show)’, maar die had minder succes. Op 9/9/2013 overleed hij in een hospitaal in Tilburg aan de gevolgen van een hartaanval. Hij was slechts 60 jaar oud. Zijn elpee ‘One Lover’ is sterk ondergewaardeerd, en dat geldt eigenlijk voor de zanger ook. Deze plaat is nu heruitgebracht op cd, en de derde single en titeltrack opent. Het is leuke disco/soul, met een up-tempo ritme. ‘Feel The Need In Me’ volgt, maar deze cover van The Detroit Emeralds kreeg een up-tempoversie met een funky gitaarintro. ‘Just Let It Happen’ is eerder mid-tempo, en iets verder staat de 4de single ‘Dancing With My Shadow’. ‘Comin’ Up’ is weer mid-tempo, terwijl ‘I Want You’ er flink tegenaan gaat. Uiteraard is de cover van ‘Rock The Boat’ één van de beste tracks, met synthesizer door de bekende mixer/Dj Ben Liebrand. De ballade ‘I Just Want To Love You’ sluit af, aangevuld met 5 bonustracks (12 inch versies). Dit debuut op cd verdient dan ook de nodige aandacht, met “liner notes” door Malcolm McKenzie en een persoonlijk woordje vanwege Ben Liebrand. Een must dus voor soul, disco en funkfans!

Patrick Van de Wiele (4½)
This re-release of Forrest’s debut album is a must for fans of soul, disco and funk! This singer and this album both deserve more attention!
0 Opmerkingen

Chic: An Evening with

23/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Everybody Dance
  2. Dance, Dance, Dance (Yowsah, Yowsah, Yowsah)
  3. I Want Your Love
  4. I’ m Coming Out
  5. Upside Down
  6. He s The Greatest Dancer
  7. We Are Family
  8. At Last I Am Free
  9. I m Thinking Of You
  10. Le Freak
  11. Good Times
Platenlabel
Goldenlane Records

Labelnummer
CLP 2313

Distributie
Cleopatra Records

Website Artiest
Nile Rodgers
De groep Chic, momenteel Chic featuring Nile Rodgers, werd in 1976 opgericht door gitarist Nile Rodgers en bassist Bernard Edwards. Alhoewel ze zichzelf zagen als een rockband, waren het toch de discohits die het in de tweede helft van de jaren ’70 deden. Ooit interviewde ik Nile Rodgers tijdens een optreden, en hij kwam sympathiek over. Chic, en vooral Nile Rodgers, is ondertussen een monument, een levende legende. Regelmatig staat hij nog geprogrammeerd op festivals. Deze combinatie cd/dvd legde een optreden vast uit 2004 en je krijgt hun grootste hits te horen zoals ‘Everybody Dance’, ‘Dance, Dance, Dance (Yowsah, Yowsah, Yowsah)’, ‘I Want Your Love’, ‘I’ m Coming Out’ (geschreven voor Diana Ross), ‘Upside Down’ (idem), ‘He s The Greatest Dancer’ (geschreven voor Sister Sledge), ‘We Are Family’ (idem), ‘Le Freak’ en de song die de hiphop opstartte ‘Good Times’. Swingende funky songs, die ondertussen iedereen kent. Daarnaast steekt er een dvd bij met daarop het ganse concert (en enkele andere songs) en ook On The Road With Chic, Highlights From The Pole-Pole Festival, Nile Rodgers Interview, Chic Discography, Nile Rodgers Bio, Photo Gallery en End Credits. Een fantastische cd/dvd! Tijdloze dansnummers van wereldklasse.

Patrick Van de Wiele (4)
A fantastic cd/dvd with the biggest hits of Chic. Timeless world renown dance tracks.
0 Opmerkingen

The Betty Fox Band: Slow Burn

23/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Think About It
  2. Sweet Memories
  3. Slow Burn
  4. Solid Ground
  5. Please Come Home
  6. Our Love
  7. Remember Me
  8. Take A Walk With Me
  9. Let The Light Shine
  10. Baby Please
  11. Who’s Holdin’?
  12. Goodbye
  13. Angel Flyin’ Too
  14. Close To The Ground
Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Zonder Nummer

Distributie
Niet gekend

Promo-agent
Frank Roszak Promo

Website Artiest
The Betty Fox Band
De bloedmooie Betty Fox komt uit Tampa, FL en met een uitgebreide achtergrond in de gospel en de passie voor de soulmuziek presenteert ze nu haar tweede album.
Betty zong zelf voor het eerst in de kerk op haar 4e levensjaar, en het was daar dat haar affiniteit begon voor de muziek. Het album ‘Slow Burn’ opent meteen zeer funky. Kid Royal’s gitaarriffs, Barry Williams (bas), drummer Sam Farmer en Shawn Brown op keyboard vormen de perfecte begeleiders voor haar opwindende soulstem. En deze viert meteen hoogtij in het nummer ‘Sweet Memories’. In de ballade
‘Slow Burn’ komt de bluessound dan weer sterk bovendrijven. De sexy vertolking van het soul en funky begeerde ‘Solid Ground’ staat in mooi contrast met de swingde tunes van ‘Please Come Home’ en ‘Who‘s Holdin‘. Betty’s soepele stembanden zijn ook uitermate geschikt voor bluesy nummers zoals ‘Our Love’ en de ballade ‘Remember Me’. De ingetogen gitaarriffs zijn alweer de ideale leidraad voor het speelse ‘Take A Walk With Me’. Maar wat dan gezegd van het hemelse ‘Baby Please’, waar Fox haar stem fors aanheft en de song zo verhemelt tot een smokey bluesballade. Het afsluitende ‘Close To The Ground’ is dan weer een akoestisch meesterstuk. Heerlijk… Replay please !

Philip Verhaege (4½)
Betty Fox is an enrichment for the blues and soul world. The album ‘Slow Burn’ is a highly recommended!
0 Opmerkingen

TV Smith: Gary Gilmore's Eyes

16/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM
 
Tracks:
  1. KGB "Half Circle" mix
  2. Attrition vs TV SMITH mix
  3. KGB "Let's Do It" mix
  4. TV Smith "unplugged" the naked song
Platenlabel
Starman Records

Labelnummer
201501

Distributie
Starman Records

Website Artiest
TV Smith
Wie is Gary Gilmore? Geen idee. Ik ken 'Happy Gilmore', en helaas ken ik 'Gary Glitter'. De introtekst van het nummer, waarin een mannenstem declameert 'We were all lined up in a half circle, and the warden went over to Gary, says 'Do you have anything else you wanna say?' and he says 'Yeah, let's do it' ..." doet me vermoeden dat het een terdoodveroordeelde crimineel is. Almachtige Google, help een journalist in nood! (tokkeltokkel op een klavier). Ah. Oké. Vergeef me mijn schandalige onwetendheid. Blijkbaar was Gilmore de allereerste terdoodveroordeelde na het opnieuw invoeren van de Amerikaanse doodstraf. Had ik moeten weten. Wistjedatje om met je algemene kennis te pronken. Deze ep (1 vinyl, vier nummers, inclusief alle nummers op een extra gratis cd) van Starman Records (geproduceerd in alliantie met Tracks&Traces) biedt vier keer hetzelfde nummer. Eerst dacht ik dat er iets aan mijn gehoor scheelde, of dat het eerste nummer wel érg lang duurde, maar nee: 4x 'Gary Gilmore's Eyes', telkens in een ander jasje. Jammer dat het originele nummer er niet aan voorafgaat, zodat leken als ondergetekende kunnen vergelijken. For what it's worth: ik dénk dat track 1 (de 'KGB "Half Circle" mix') de beste is, al was het maar omdat die voorafgegaan wordt van gezellige elektronische beats die me spontaan doen denken aan Jan Hammer of Harold Faltermeyer. Of Kavinsky op speed. Of de soundtrack bij 'Far Cry 3: Blood Dragon' of 'Tron Legacy'. TV Smith is de schrijver van het nummer, en de frontman van de voormalige Britse punkband 'The Adverts', die het nummer als eerste uitbrachten. Voor fans is deze ep ongetwijfeld een godsgeschenk. Zelf ken ik helaas niets van de band, dus ik mis een referentiekader en een geschiedenis. Maar dit nummer - al dan niet door de mangel gehaald - is fris en gezellig. En, eh, gezien het onderwerp, deeply disturbing. That's punk for you, I guess.
 
Julian De Backer (3
Who is Gary Gilmore? Beats me, no idea, not the slightest. I know 'Happy Gilmore', and I wish I didn't know 'Gary Glitter'. The intro to the first track has a man declare the following 'We were all lined up in a half circle, and the warden went over to Gary, says 'Do you have anything else you wanna say?' and he says 'Yeah, let's do it' ..." Sounds like a man on death row, doesn't it? Almighty Google, help a journalist in need! Ah. Okay. Forgive my scandalous ignorance. Gilmore happens to have defied the American justice
system when he didn't oppose or fight his death sentence. Should have known that. A nice trivia nugget to show off during a dinner party with friends. This extended play (four tracks on one vinyl, with a free cd copy included) is a Starman Records production, in a joint venture with Tracks&Traces. Four tracks, and four times the same song. At first, I thought my hearing was damaged or impaired, or I dared to think the first song took a while to reach the finish line. But no, it's really 4 times 'Gary Gilmore's Eyes', each in a different mix. Too bad the 70's original isn't included, to compare for laymen like yours truly. For what it's worth: track 1 (the 'KGB "Half Circle" mix') is the best, if only because the electronic intro reminds me of Jan Hammer or Harold Faltermeyer. Or Kavinsky on speed. Or the soundtrack to 'Far Cry 3: Blood Dragon' or 'Tron Legacy'. TV Smith is the song's author, and the frontman of the former British punk band 'The Adverts' who released the track way back when. Fans will welcome this extended play without a doubt. Unfortunately, I had never heard of this band, so I do miss a little reference or history. The song, however, is fine and dandy. And, eh, given the subject matter, deeply disturbing. That's punk for you, I guess.

0 Opmerkingen

Sven van Hees: Chameleon

16/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
CD 1: Flowtation
  1. Citylights
  2. Soda Pressing
  3. Skinny Genes
  4. Tune a Fish
  5. Minnesota Corn Star
  6. Don’t Let Me Down
  7. Never Get Enough
  8. Hamburglar
  9. Pescador
  10. Left in Vain
  11. Iona Virgin
  12. The Dance
CD 2: The Rhythm
  1. New Dawn
  2. Confession
  3. Space Junk
  4. Black & Blue
  5. In & Out of Love
  6. Holdin’ on
  7. Pan Con Fusion
  8. Eye Don’t Sea
  9. Summer Reign
  10. Afri Kola
  11. Soultouch
  12. Czech Mate
Platenlabel
Your Lips Records

Labelnummer
YL CD 010

Distributie
Niet Gekend

Website Artiest
Sven van Hees

Het is van 2009 geleden dat ik nog een nieuwe cd van onze Belgische loungekoning onder ogen en oren kreeg. Het lukte me maar niet om zijn vorig album te pakken te krijgen, maar nu was ik er als de kippen bij om het nieuwe dubbelalbum te bemachtigen. Ja, om de tiende verjaardag van zijn label Your Lips te vieren, koos Sven voor een dubbele aanpak: de eerste cd heet ‘Flowtation’ en bevat 12 rustige downtempo tracks, zoals we ze van hem gewoon zijn. Opnieuw bewijst Sven dat hij sexy, sfeervolle lounge kan brengen, waarvoor hij inmiddels overal ter wereld bekend is. Sven componeerde alles zelf, en produceerde de cd’s ook zelf. Dit is muziek waarbij je rustig kan onderuit zakken en genieten. En dat hoeft niet perse in een loungebar te zijn, maar kan ook op een strand, of gewoon thuis in de luie zetel. ‘Citylights’ zet de toon op een prachtige manier, en ‘Soda Pressing’ voegt daar een lichte jazzy sfeer aan toe. En dat gaat zo verder op een relaxte manier, en de tracks zijn allemaal van even hoge kwaliteit. ‘Pescador’ is de eerste single eruit, heel mooi, en de videoclip ervan kan je bekijken op https://youtu.be/AZiwpeV33kw. Afsluiter ‘The Dance’ is wat meer up-tempo.
De tweede cd heet ‘The Rhythm’ en bevat 12 funky en dansbare tracks, die je richting dansvloer brengen. De beats vliegen je om de oren, maar ik moet toch toegeven dat ik de eerste cd verkies. Hiermee bewijst Sven echter dat hij zijn mannetje als Dj kan staan. De cd’s werden opgenomen in Islamorada, Florida en Sanibel & Captiva, USA. Een aanrader die je de zomer nog meer laat beleven!

Patrick Van de Wiele (4½)
0 Opmerkingen

Steve Hillage: Madison Square Garden 1977

16/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL  ALBUM

Tracks:
  1. The Salmon Song
  2. Hurdy Gurdy Glissando
  3. Hurdy Gurdy Man
  4. Lunar Music Suite
  5. Meditation of the dragon
  6. It’s all too much
  7. Are we to believe
  8. Rocket Man
Platenlabel
Purple Pyramid

Labelnummer
CLP 2222

Distributie
Cleopatra Records

Promo-agent
Glass Onyon

Website Artiest
Steve Hillage
Steve Hillage groeide op in Epping en stortte zich als jonge gitarist op de Canterbury scene. Haalde de mosterd bij groepen als Caravan en werd al snel talentvol lid van GONG.
Vorig jaar verscheen de live uitvoering Rainbow 1977, en nu ligt een live-optreden in Madison Square Garden van datzelfde glansrijke jaar op mijn draaitafel. (Oei, toch maar een cd-speler gebruiken.)
Viel er die dag regen uit de lucht? Steve Hillage opende met het extravagante ‘The Salmon Song’ (lp Fish Rising), onmisbaar krachtig op elk concert. Onmiddellijk gevolgd door het overbekende ‘Hurdy Gurdy Man’ (lp Elle), maar dan in een uitgerekte versie van bijna 20 minuten. Het boedhistisch belletje rinkelde onder een space glissando van wel 12 minuten. En ja, het siert Steve Hillage dat hij elk concert op een andere manier benaderde. Maar grosso modo krijg je toch steeds dezelfde nummers voorgeschoteld. Maar in New York,na iets meer dan een uur, was het muzikale spel reeds afgelopen. Gelukkig kwamen nog 2 bonustracks zoals ‘Are we to believe’ met de fenomenale Rick Wakeman achter de synthesizer. En last but not least ‘Rocket Man’ (orig. van Elton John) met William Shatner. Inderdaad, die van Star Trek zag ze niet alleen vliegen maar kweelde het hele universum rond. Nou, zat ik tussen die Amerikaanse snuiters en het regende niet, dan zou de grond toch nog vochtig worden van weemoed.
 Als gitarist van diverse psychedelische en meer geschifte groepen, al dan niet in het bijzijn van maat Daevid Allen zaliger, wordt hij heden toch gerekend tot de meest vooruitstrevende progrock gitarist van de eeuw. Als producer kan je hem nu terugvinden onder zijn ambient project System7.

Marino Serdons (3½)

0 Opmerkingen

Mark Barrios: Beach Day

16/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Beach Day
  2. Rhyth-O-Matic
  3. Make Somebody Happy
  4. Fuego
  5. Playground
  6. The Romantic
  7. Daybreak
  8. True Heart
  9. I’m Coming Home
  10. Spanish Eyes
  11. Just Ain’t Right
  12. Soul Sacrifice
Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
888295262743

Distributie
CD Baby

Website Artiest
Mark Barrios
In 2011 besprak ik hier de cd ‘West Tampa Style’ van deze Amerikaanse artiest, waarop leuke covers, maar tevens originele Latin smooth jazz te beluisteren viel. Die cd bleef meer dan een jaar in de charts hangen, en nu is er eindelijk een opvolger. Mark benadrukt nogmaals: "The first time I heard Santana's ‘Abraxas’ Album on my best friend's stereo I knew what I wanted to do with my life.", zo weet je onmiddellijk dat dit een gitaaralbum is. Mark combineert de invloeden van Carlos Santana, met die van Eric Clapton en Larry Carlton. Hij vermengt funk, blues, soul met smooth jazz, dat alles met een Latin touch. De single ‘Beach Day’ opent het album met zijn aanstekelijke, opgewekte funky sound. ‘Rhyth-O-Matic’ is een dansbare old school track, waarna de Santana cover ‘Make Somebody Happy’ eraan komt, die hij prachtig brengt en ook inzingt. ‘Fuego’ is een originele track in de Santana stijl, waarna ik het ritme van het speelse ‘Playground’ met mijn voet mee volg. ‘The Romantic’ is een romantische, maar tevens ietwat exotische track. ‘Daybreak’ daarentegen drijft op een leuk mid-tempo, gevolgd door ‘True Heart’, dat varieert tussen soft en ritmisch. Mark schakelt over naar rock met het gezongen ‘I’m Coming Home’, waarna hij Bert Kaempfert’s ‘Spanish Eyes’ covert. Deze romantische song draagt hij op aan wijlen zijn moeder. ‘Just Ain’t Right’ is een gezongen ballade, maar Mark sluit af met een denderende live versie van Santana’s ‘Soul Sacrifice’, dat hij samen met zijn band brengt. Die band bestaat uit: hemzelf (gitaar, zang), Bob Brown (keyboards, zang), Mark Whitney (bas, zang), Gil "El Nino" Garcia (percussie, zang) en Danny DiPietra (drums). Een leuk album met originele tracks en enkele geslaagde covers.

Patrick Van de Wiele (4)
Smooth jazz guitar with Latin and soul influences.
0 Opmerkingen

Kenyon Carter: Game On

16/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

  1. Tracks:
  2. Game On
  3. Just A Smile
  4. Going Home
  5. Sea of Abaco
  6. Jammin’ On Juniper
  7. Moving Forward
  8. Wine On Eight
  9. Lights Down Low
  10. In This Moment
  11. Here We Go
  12. Game On’ radio edit

Platenlabel
Curve Point Media

Labelnummer
XLA-33400

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Great Scott PR

Website Artiest
Kenyon Carter
In 2011 besprak ik hier de cd ‘Right By My Side’ van de Amerikaanse saxofonist Kenyon Carter. Sedertdien hoorde ik niks meer van hem. Nu is zijn nieuw album, dat pas verschijnt op 14/8, op mijn bureau aangeland. Kenyon moet een ernstig auto-ongeluk overkomen zijn, zo lees ik in het persbericht, die zijn muzikale carrière naar de vaantjes had kunnen helpen. Kenyon’s rechterarm was serieus gebroken in dat ongeval, en de zenuwen beschadigd, en de specialisten twijfelden of hij hem nog zou kunnen gebruiken. Maar met de hulp van een therapeutisch handschoen, en uren en uren oefening leerde Kenyon opnieuw sax spelen.
Hij overwon echter de moeilijkheden en wil nu doorbreken met dit nieuw album, met daarop 10 songs in contemporary jazz. Hij schreef en produceerde ze allemaal zelf, en de titeltrack, die de cd opent, is meteen de radiosingle daaruit. Kenyon’s tenorsax wordt daarop ondersteund door de gitaar van Chuck Loeb. Eerder werd de track ‘Jammin’ on Juniper’ al uitgebracht als single, een jazzfunk track, en met succes. Die track werd in zijn eerste week op de Billboard al de meest toevoegde. Maar de overige tracks zijn ook niet mis, zoals de relaxte smooth jazz van ‘Just a Smile’, of het ingetogen ‘Sea of Abaco’. Daarentegen doet ‘Moving Forward’ me eerder denken aan de groep Mezzoforte, opgewekt en jazzfunky. Romantiek is aan de orde op het zachte ‘Wine on Eight’, en zeker op de ballade ‘Lights Down Low’. Op ‘Here We Go’ gaat Kenyon weer voor up-tempo, terwijl de radio-edit van ‘Game On’ afsluit. Een leuke herontdekking van deze saxofonist. Kenyon wil nu eenmaal doorbreken.

Patrick Van de Wiele (4)
A nice rediscovery of this sax player. Kenyon persists and wants to break through. I wish him all the best.
0 Opmerkingen

Hilary Duff: Breathe In. Breathe Out.

16/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Sparks
  2. My Kind
  3. One In A Million
  4. Confetti
  5. Breathe In. Breathe Out.
  6. Lies
  7. Arms Around A Memory
  8. Stay In Love
  9. Brave Heart
  10. Tattoo
  11. Picture This
  12. Night Like This
Platenlabel
RCA Records

Labelnummer
88875008662

Distributie
Sony Music

Website Artiest
Hilary Duff
Tijd voor een bekentenis: uw reporter had een enorme crush op Hilary Duff in 2003, toen ik 17 was en zij 15. Ik vond haar fris, vrolijk, spits en mooi. Ik heb haar film 'Agent Cody Banks' in de bioscoop bekeken, en ik vond het zelfs een goede prent! Ik zou nu krampachtige vergezochte excuses kunnen verzinnen ("Ja, ik was jong en ik had nog geen smaak"), maar dat is behoorlijk overbodig. Akkoord, Hilary Duff was een gefrabiceerd Disney-product, maar ze kon tenminste echt zingen en acteren. Er zijn meer beschamende kalverliefdes om te koesteren als tiener. Ik zal haar altijd verdedigen. Ook vandaag is mevrouw Duff - ondertussen getrouwd, gescheiden én moeder van een kind - nog steeds een mooie vrouw (getuige de cover van deze nieuwe plaat). Ze heeft alleszins de valkuilen van vele uitgedoofde kindsterretjes kunnen vermijden. En zo ligt album nummer vijf ligt blinkend op me te wachten. 'Breathe In. Breathe Out'.
De plaat begint met vrolijk Bobbejaan Schoepen-achtig gefluit. Op een Hilary Duff-plaat? Origineel, en gedurfd. 'Sparks' evolueert verder richting een brave uptempo ballade die door het gefluit ook van Flo Rida zou kunnen zijn. Ook 'Picture This' bevat gezellig gefluit. De vrolijke invloed van haar eerstgeborene? Wie zal het zeggen. Hilary Duff zelf, wellicht, wanneer Keys & Chords haar mag interviewen. Some day. Tekstueel is het allemaal vrij braafjes. Vermoedelijk staan er daarom géén lyrics in het boekje, want alles kunnen ontleden zou teveel banaliteit verraden. Met frases als 'You're taking me high', 'I'm done with your lies', 'You're every missing piece' (etc.) is Jim Steinman veraf. Daarentegen is 'beaches where the sand has turned to glass' dan weer wél een mooi beeld. Het titelnummer 'Breathe In Breathe Out' begint als iets dat van Jan Hammer had kunnen zijn. Goede undercurrent beat, maar daarna glijdt het toch weer af naar generische ballade-territorium. Wél leuk dat de tekst 'X marks the spot' bevat. Een vrijblijvende 'Indiana Jones' en 'The Goonies'-associatie die mijn duimpje omhoog krijgt. Meer filmknipogen in 'Brave Heart', dat begint met tikkende 'Back to the Future'-klokken. 'One In A Million' is een zeer, zeer aanstekelijk nummer. Het afsluitende duet met Kendall Schmidt, 'Night Like This', is ook prima - omdat de tweede stem van Schmidt zo mooi klinkt. Een goed voorbeeld van 'saved the best for last'. Teveel nummers zijn overgoten met een dance light-sausje, en dat is jammer. Ik begrijp dat mevrouw Duff ondertussen 28, auteur en moeder is, en dat ze dus niet zomaar 'Why Not?!' of 'So Yesterday' kan blijven zingen, maar toch mis ik een beetje de vrolijke spring-in-'t-veld van de zoutloze Disneyfilms uit het begin van de eeuw. Toen was ze gekneed en weinig persoonlijk, zeker. Disneypopprinsesjes worden elke 2-3 jaar vernieuwd, zoals een fabrikant een nieuwe automodel maakt. En als dit album haar artistiek statement anno 2015 is, dan moet ik dat zeker waarderen. Het mag alleen nog ietsje meer zijn. Met de hakken over de sloot. Terugkomen in september. Toch loont het de moeite om het album een kans te geven, want bepaalde tracks zijn heerlijk.
 
Julian De Backer (3)
Personal confession: yours truly used to have an enormous crush on Hilary Duff in the year 2003, when I was a wee lad of 17 and she was a 15-year old starlet. I found her to be charming, dainty, and beautiful. I caught 'Agent Cody Bank' on the silver screen, and I even liked the film! I could try and come up with an excellent excuse ("I was young and I lacked good taste"), but why bother? Granted, Hilary Duff was a prefab Disney product, but she could really sing and act. There are far worse examples of puppy love to harbour. I'll always defend her. Today, miss Duff - a married, and subsequently divorced mother - is an attractive woman still (just look at this new record's cover art for proof). She did avoid the pitfalls of burnt-out child stars. And thus we have album the fifth, called 'Breathe In. Breathe Out'. Okay then.
The album starts with a cheerful Bobbejaan Schoepen (the  late Belgian Johnny Cash and theme park phenomenon)-esque whistle. Whistling? Original, and bold. 'Sparks' further evolves into an uptempo ballad, and the continued whistling would not be out of place on a Flo Rida single. 'Picture This' contains happy whistling too. Is it the influence of her child? Who knows? Hilary Duff herself, probably, and I'll be sure to ask her once Keys and Chords secures an interview. Some day. One can dream. There are no textual surprises, and phrases like 'You're taking me high', 'I'm done with your lies', 'You're every missing piece' (etc.) could even be considered stale and clichéd. 'Beaches where the sand has turned to glass', however, is one charming lyric. The title track begins with Jan Hammer influences, and contains a nice undercurrent beat. Beyond that, it sadly slides off into generic ballad territory. The text does contain 'X marks the spot', which is a welcome and thumbs up-worthy 'Indiana Jones' or 'Goonies' reference. More iconic film nods in 'Brave Heart', which starts with ticking 'Back to the Future' clocks. 'One In A Million' is a very, very good song, one of the album's highlights. The final track, a duet between Duff and Kendall Schmidt, is gorgeous too. Schmidt's voice is ever so lovely. Saved the best for last, as it were.
Generally speaking, too many songs bathe in a 'dance light' sauce, which is unfortunate. I understand that miss Duff has reached the ripe age of 28, and she can't sing 'So Yesterday' or 'Why Not?!' forever, but I do miss the happy-go-lucky Disney teenager of yesteryear. Could be nostalgia speaking, for yes, I too have become an old jaded fart. Do give the album a chance, because there are diamonds, pearls and nuggets of brilliance amongst the crappier offerings. And her voice is as strong as ever.
0 Opmerkingen

Experience Deluxe: N14

16/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Limit is the sky
  2. Nebulosa
  3. Out of my dream
  4. Prepare your escape
  5. Extra Bavariam
  6. Strollin’ along
  7. I believe in life
  8. Joe Sax
  9. Free floating
  10. A believe
  11. Lost my wallet
  12. Dona mea requiem
  13. Get wild
  14. Cool down
Platenlabel
Lemuria Records

Labelnummer
4260170530226

Distributie
CD Baby

Website Artiest
Experience Deluxe

Vorig jaar besprak ik hier de dertiende editie van dit Duitse loungegezelschap, en nu is de opvolger aangeland. Opnieuw kan u op deze muziek loungen, relaxen, chillen, dansen en wegdromen. Weerom schreven, componeerden, arrangeerden ze alle tracks en namen ze nog op ook. ‘Limit is the sky’ vangt aan met een dansbaar instrumentaal ritme, dat best aangenaam klinkt. Daarna komt het jazzy ‘Nebulosa’, dat relaxed overkomt. Op ‘Out of my dream’ wordt het refrein vocaal ingezongen, maar het nummer kan me niet boeien. ‘Prepare your escape’ is weerom instrumentaal en wordt na de intro, dansbaar. ‘Extra Bavariam’ is house, en dat ligt me niet. ‘Strollin’ along’ drijft op een sterk pulserend ritme, terwijl het gezongen ‘I believe in life’ opgewekte house is. ‘Joe Sax’ opent met een funky baslijn, waarna de jazzy sax en de synthesizer invallen. Daarna kan je rustig zweven op de tonen van ‘Free floating’, waarna ‘A believe’ eentonig overkomt. ‘Lost my wallet’ is een opgewekt dansbaar nummer, gevolgd door het zweverige ‘Dona mea requiem’. ‘Get wild’ daarentegen is een drijvend ritme op conga, waarna de drum invalt. Maar eindigen doen ze met het jazzy ‘Cool down’ waarbij de fluit voorop staat. Een mengeling dus van lounge, chill-out, house en jazzy tracks.

Patrick Van de Wiele (3½)
A mixture of lounge, chill-out, house and jazzy tracks.
0 Opmerkingen

Ben Granfelt Band: 20th Anniversary Tour 

16/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
CD1
  1. The Dream
  2. GTR Tech
  3. Baker Street
  4. Musicland
  5. Bright Lights And Dreams
  6. Dead In The Water
  7. Can’t Wait Another day
  8. Instrumental Madness
  9. Cocaine
CD2
  1. Because We Can
  2. Melodic Relief
  3. Get Up And Go
  4. Check Up From The Neck Up
  5. Turning Point
  6. Breathe
  7. Faith, Hope & Love
  8. Almigthy Blues
  9. Goin Gome
DVD
  1. Tracks from CD1 & CD2
  2. Bonus feature: Guitars, amps and pedals
Platenlabel
Rokarola Records

Labelnummer
250370

Distributie
Music Avenue

Website Artiest
Ben Granfelt
Met deze Ben Granfelt bevinden we ons in de rockzone van Finland want deze uit Helsinki afkomstige progressieve rockgitarist is met zijn band al aan de 20ste verjaardag toe. Diehardfans zullen deze gitarist en zanger wel kennen van de ‘Lenigrad Cowboys’ die gekend staan om hun bijwijlen humoristische arrangementen van bekende nummers waarbij hun outfits zeker een grote rol spelen. Ver weg van deze karakteristieke formatie waarvan hij in de periode tussen  1992 en  1996 deel van uit maakte heeft deze Ben Granfelt zijn eigen rockband.
Naar eigen zeggen heeft deze Ben Granfelt maar 2 albums uitgebracht met daarbij 32 CD’s met diverse bands waarvan ‘Kaleidoscope’ uit 2009 veruit zijn belangrijkste is. Op 12-jarige leeftijd begon deze Ben Granfelt met gitaar te spelen en trad toen al in schoolbandjes op tot hij Muddy Manninen ontmoette om zo in 1986 hun eigen band boven de doopvont houden. Na die periode met ‘Gringos Locos’ volgde in de periode van 1991 tot 1999 de band Guitar Slingers. Toen Wishbone Ash op tour was mochten deze Guitar Slingers het voorprogramma spelen en toen Andy Powell bij Ash zonder extra gitaarspeler kwam te zitten maakte Ben Granfelt er gebruik van om 2 jaar deel uit te maken van Wishbone Ash.
Sinds 1994 bestond ook de Ben Granfelt Band en deze bestaat de dag van vandaag nog steeds. Uit het oeuvre van deze band en hun 20-jarig bestaan is deze compilatie ontstaan die bestaat uit 2 live CD’s en een live DVD. Het is grasduinen in het gans arsenaal van Ben Granfelt en deze 3-delige box brengt ons bluesrock van het betere soort zoals op ‘Musicland’ maar ook het progressievere rock genre zoals ‘GTR Tech’. Zo goed als alle nummers zijn composities van Ben Granfelt maar ook hij gaat soms te leen bij collega’s zoals ‘Baker Street’ van Gerry Rafferty waarmee hij komt aanzetten met een prachtige rockversie van deze klassieker. Ook JJ Cale’s ‘Cocaine’ krijgt hier een ware transformatie waarmee ze van dit nummer een heuse rockstandard hebben gemaakt. Naast het stevigere werk vinden we er uiteraard ook beklijvende ballads op terug zoals ‘Breathe’.
Een gevarieerd album met stevige bluesrock dan weer het betere rock werk tot over mooie ballads is het resultaat van deze ‘20th Anniversary Tour’ van deze Ben Granfelt Band waarvan naast Ben ook Marko Karhu, John ‘Groovemaster’ Vihervä en Kai Jokiaho deel van uit maken.

Freddy Vandervelpen (4)
0 Opmerkingen

Screamin’ Jay Hawkins and The Fuzztones: Live

10/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Alligator Wine     
  2. I Put A Spell On You     
  3. It's That Time Again     
  4. Constipation Blues
  5. Gloria
  6. Can’t Stand This Love, Goodbye
  7. Writing On The Wall
  8. Lie, Beg, Borrow & Steal
  9. She Told Me Lies
Platenlabel
Cleopatra Records

Labelnummer
CLP 2158-2

Distributie
Cleopatra Records

Promo-agent
Glass Onyon

Website
Screaming Jay Hawkins
The Fuzztones
Deze liveregistratie dateert uit 1984 en 1985 toen Hawkins naar New York verkaste en met garagerockers The Fuzztones deze ep opnam. Voor deze gelegenheid werden er nog een vijftal extra nummers op gezet. Het concert zelf vond plaats in Irving Plaza, een ballroom stijl club in Mantattan, New York.
Mogen we inderdaad stellen dat, wanneer Jalacy Hawkins (echte naam -1929-2000) ten tonele verscheen, dat bv. de kans groot was dat we nooit van Dr. John, Alice Cooper, The Crazy World Of Arthur Brown en zelfs ene Screaming Lord Sutch zouden gehoord hebben. Punt!
Hawkins groeide op in Cleveland, Ohio en laat dat nu net de staat zijn waar het minst gebeurt. Naar zijn grote voorbeeld Paul Robeson, de bas-bariton, wilde ook hij operazanger worden maar het waren vooral de invloeden van jazzgitarist Tiny Grimes die zijn verdere loopbaan zouden uittekenen. Dus de klassieke muziek was niet echt iets voor hem en hij begon zich toe te spitsen op bluesmuziek. Tijdens live-concerten viel hij steeds op omwille van zijn vreemde outfits en de manier waarop hij zijn shows aanving: vanuit een doodskist rees hij op, en was steeds vergezeld van een rokende schedel op een stok die hij ‘Henry’ noemde.
Met zijn eigen compositie ‘I Put A Spell On You’ behaalde hij toch zijn grootste hit en dit nummer spreekt nog steeds  boekdelen. Moet het nog gezegd dat dit nummer ontzettend veel gecoverd werden, neen, ik dacht het niet.
Tijdens dit live-optreden uit 1984 krijgen we vier nummers. De kick-off is het van Leiber/Stoller geleende ‘Alligator Wine’ dat Hawkins reeds in 1958 opnam. Veder nog voortreffelijke versies van drie van zijn eigen composities nl. ‘I Put A Spell On You’, waarin hij zijn schedel Harry introduceert en een brandende sigaret in diens mondholte steekt, ‘I’s That Time Again’ en zijn ‘Constipation Blues’. Luister vooral naar zijn vocale uithalen, gewoonweg verbluffend en ook de Fuzztones komen hier zeer goed uit de verf als wouldbe bluesband. Dat zijn bindteksten soms her en der wat té lang gerokken werden vergeven we hem met de mantel der liefde want het waren nu eenmaal interessante en leuke dingen die hij met zijn publiek deelde.
De vijf volgende zijn alleen Fuzztones nummers. Vanuit hun concert in 1985 krijgen we de Van Morrison cover ‘Gloria’ waarbij Rat Scabies (drummer The Damned) en Clive Jackson (vocalist van Doctor And The Medics) de Fuzztones op het podium bijtreden.
Met ‘Can’t Stand This Love, Goodbye’ van Mike Brand en Peter Shepley (The Others) is dan meer een versie waar we het op garagerock houden maar toch ook ietwat surf rock kunnen detecteren.
‘Writing On The Wall’, oorspronkelijk van de Five Canadians en de overige nummers ‘Lie, Beg, Borrow & Steal’ en ‘She Told Me Lies’ bezitten haast eenzelfde patroon en daarom zijn ze ook minder interessant om naar te luisteren. Dus zeker geen blues zoals de nummers met Hawkins.
Of dit een marketing strategie was van het platenlabel om de Fuzztones hier ook nog solo te laten spelen, ik weet het niet maar een ding is zeker. Het werk met Screamin’ Jay Hawkins is nu al legendarisch genoeg om dit schijfje blindelings aan te schaffen. Een goede zaak voor het platenlabel en voor deze gelegenheid was het de originele gitarist van de Fuzztones, Rudi Protrudi, die de informatie in het begeleidende infoboekje schreef.

Line-up:
  • Screamin’ Jay Hawkins (piano, vocals)
  • Michael Jay (bass)
  • Ira Elliot (drums)
  • Elan Portnoy (gitaar)
  • Rudi Protrudi (gitaar, harp)
  • Deb O'Nair (keys)

Alfons Maes (4)
0 Opmerkingen

Mike Vernon Y Los Garcia: Just A Little Bit

10/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Kansas City
  2. All By Myself
  3. Just A Little Bit
  4. The Seventh Son
  5. Hot Little Mama
  6. Black Night
  7. Money Honey
  8. When Things Go Wrong With You
  9. Bloodhot Eyes
  10. I'm Shakin'
  11. Please Send Me Someone To Love
  12. Keep Your Hands Off Her
  13. All Around The World
  14. Shake Rattle And Roll
Platenlabel
Cambaya Records

Labelnummer
CB 101

Distributie
Antequera Records

Website Artiest
Mike Vernon Y Los Garcia
Inderdaad, ik kan met diezelfde vraag beginnen dat vele anderen ook zullen doen. Wat hebben de volgende bekende namen met elkaar gemeen: Cleo Laine, Peter Green’s Fleetwood Mac, Roger Chapman, The Artwoods, The Hoax en Christine McVie? Juist, ze hadden allemaal een en dezelfde producer, Mike Vernon. Dit lijstje gaat nog even door en we kunnen ook Muddy Walters, Eric Clapton, Stevie Winwood hier aan toevoegen want ook deze grootheden hadden de kwaliteit van hun vinyllangspelers aan deze man te danken.
Mike zullen we ongetwijfeld nog beter kennen als de oprichter van het beroemde blueslabel Blue Horizon en dit label herbergde toch zeer grote namen uit de moderne blues- en rockgeschiedenis: Eddie Boyd, Duster Bennett, Peter Green’s Fleetwood Mac,  Chicken Shack, Champion Jack Dupree, Top Topham (Yardbirds), Christine Perfect enz…
Mike heeft altijd graag zanger willen worden maar hij vond meer voldoening aan de knoppen van menig mengpaneel in een opnamestudio. Als tiener zong hij wel in het lokale koor en jaren terug bij de Mojo Men was hij zelf vocalist van dienst.
Sinds 2001 ging hij met verdiend pensioen en resideert momenteel in Spanje. Maar de microbe in hem begon in 2010 weer voor enige jeuk te zorgen en begon voor Thomas Ruf (Records) Oli Brown and Dani Wilde te producen. Buiten dit speciale schijfje werkt hij momenteel aan een nieuw werkstukje met een nieuwe sterke Spaanse band uit Sevilla, Q & The Moonstones. Dus dat wordt uitkijken!
Om dit knap bluespareltje te kunnen  realiseren selecteerde hij zelf een keur van muzikanten Spaanse muzikanten. Op Europese tournee, en dit jaar te gast op het Herseltse (Ge)Varenwinkel Festival, brengt hij zijn Mighty Combo mee. Line-up vind je verder door.
Een cd van een man die in het verleden reeds veel met de blues te maken had kan geen miskleun worden en ja hoor, zo is het eindproduct een zeer aangenaam en verrassend staaltje van vakmanschap geworden. De cd is voornamelijk een hulde aan de grote bluesperformers uit de jaren ‘40/’50. Nummers als bv. ‘Kansas City’, ‘Black Night’, ‘ When Things Go Wrong With You’ en de meezinger van formaat ‘Bloodshot Eyes’ zijn voorbeeldige bewerkingen van gekende, orthodoxe songs uit de archaïsche bluesperiode en met een gerust hart mogen we zeggen dat Vernon en C° hier in zijn opzet is geslaagd.
Nog meer  knappe uitvoeringen vinden we in de vorm van ‘Shake Rattle & Roll’, ‘All Around The World’ en meer van deze leuke reminders uit lang vervlogen tijden.
Dus als je voor jezelf wilt uitvinden hoe deze man live klinkt, afspraak (Ge)Varenvinkel op vrijdag 29 augustus 2015 waar deze Britse producer zal bewijzen dat hij niet alleen sterk is aan de knoppen maar dat hij ook als vocalist zijn plaats in de blueswereld mag claimen.

The Mighty Combo - Line-up:
  • Mike Vernon: vocals
  • West Weston: vocals/harmonica
  • Martin Winning: tenor sax
  • Geraint Watkins: piano/vocals
  • Paul Garner: gitaar
  • Ian Jennings: upright bass
  • Mike Hellier: drums

Alfons Maes (4½)
0 Opmerkingen

Michael Falzarano & Extended Family: I Got Blues For Ya

10/7/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
The Night King Curtis Died
I Got Blues For Ya
I Never Think About You
Snake Box Boogie
Big Fish
We Got A Party Going On
Good Good Lovin’
Crossroads Avenue
The Devil’s Gone Fishin’
Death Don’t Have No Mercy
Trouble
Let’s Work Together

Platenlabel
Woodstock Records

Labelnummer
WR0049

Distributie
i-Tunes
CD Baby

Promo-agent
Blind Raccoon

Website Artiest
Michael Falzarano
De Flower Power heeft diverse blues en rock bands doen ontstaan en eentje daarvan was zonder meer Jefferson Airplane al mogen Jack Casady, Jorma Kaukonen en de rest van de ‘gang’ zich zeker als voorlopers beschouwen want zij hadden door hun psychedelic rock toen al een streepje voor. Later ontstond uit deze Jefferson Airplane dan weer Hot Tuna waar Casady en Kaukonen later weer het gezelschap kregen van deze Michael Falzarano.
Michael Falzarano is ook gekend van de ‘outloaw’ country band ‘The New Riders Of The Purple Sage’ maar grijpt met deze ‘I Got Blues For Ya’ duidelijk terug naar de periode met Hot Tuna wanneer het rock aspect  wordt aangewend. Blues is wel het hoofdingrediënt voor dit nieuwe album waarbij Falzarano beroep doet op o.a. Professor Louie & The Crowmatix die we nog kennen van het album ‘Wings On Fire’ maar ook op ex-collega Barry Mitterhoff van bij Hot Tuna en daarmee zijn de lijnen getrokken voor deze ‘I Got Blues For Ya’.
Dat Michael Falzarano naast gitaar spelen ook nog een stevig songwriter is kan je afleiden uit dit album waarbij 10 van de 12 nummers van de hand zijn van Falzarano. Dit album brengt ons terug naar de roots bij het beluisteren van ‘I Got Blues For Ya’ waarop ook stevig wat slide werk wordt aangeboden zoals bij opener ‘The Night King Curtis Died’. Met zijn doordringende gitaarrifs en de eigenschappen van zijn rauwe doorleefde stem gaan we terug in de tijd toen blues door blanke nog rauw en ruig moest klinken en waarbij rock ook een groot deel van de nummers beheerste zoals op ‘Good Good Lovin’.
Met ‘Crossroads Avenue’ brengt Falzarano hier zijn tribute aan de vader van de blues Robert Johnson en met Professor Louie aan de piano wordt er op ‘We Got A Party Goin’ On’ wel degelijk een bluesfeestje gebouwd. Op merkelijk bij deze rauwe bolster is dat hij op het meeste van deze nummers ook beroep doet op een harmonieus koortje op de achtergrond.
Liefhebbers van de blues strekking uit de jaren ‘60 en ‘70 die verweven blijven met de psychedelische rock zullen met dit album van Michael Falzarano zeker weer even weg kunnen dromen naar andere en meer ‘vrolijkere’ tijden.

Freddy Vandervelpen (4)
0 Opmerkingen
<<Vorige
Volgende>>

    Archives

    Juni 2026
    Mei 2026
    April 2026
    Maart 2026
    Februari 2026
    Januari 2026
    December 2025
    November 2025
    Oktober 2025
    September 2025
    Augustus 2025
    Juli 2025
    Juni 2025
    Mei 2025
    April 2025
    Maart 2025
    Februari 2025
    Januari 2025
    December 2024
    November 2024
    Oktober 2024
    September 2024
    Augustus 2024
    Juli 2024
    Juni 2024
    Mei 2024
    April 2024
    Maart 2024
    Februari 2024
    Januari 2024
    December 2023
    November 2023
    Oktober 2023
    September 2023
    Augustus 2023
    Juli 2023
    Juni 2023
    Mei 2023
    April 2023
    Maart 2023
    Februari 2023
    Januari 2023
    December 2022
    November 2022
    Oktober 2022
    September 2022
    Augustus 2022
    Juli 2022
    Juni 2022
    Mei 2022
    April 2022
    Maart 2022
    Februari 2022
    Januari 2022
    December 2021
    November 2021
    Oktober 2021
    September 2021
    Augustus 2021
    Juli 2021
    Juni 2021
    Mei 2021
    April 2021
    Maart 2021
    Februari 2021
    Januari 2021
    December 2020
    November 2020
    Oktober 2020
    September 2020
    Augustus 2020
    Juli 2020
    Juni 2020
    Mei 2020
    April 2020
    Maart 2020
    Februari 2020
    Januari 2020
    December 2019
    November 2019
    Oktober 2019
    September 2019
    Augustus 2019
    Juli 2019
    Juni 2019
    Mei 2019
    April 2019
    Maart 2019
    Februari 2019
    Januari 2019
    December 2018
    November 2018
    Oktober 2018
    September 2018
    Augustus 2018
    Juli 2018
    Juni 2018
    Mei 2018
    April 2018
    Maart 2018
    Februari 2018
    Januari 2018
    December 2017
    November 2017
    Oktober 2017
    September 2017
    Augustus 2017
    Juli 2017
    Juni 2017
    Mei 2017
    April 2017
    Maart 2017
    Februari 2017
    Januari 2017
    December 2016
    November 2016
    Oktober 2016
    September 2016
    Augustus 2016
    Juli 2016
    Juni 2016
    Mei 2016
    April 2016
    Maart 2016
    Februari 2016
    Januari 2016
    December 2015
    November 2015
    Oktober 2015
    September 2015
    Augustus 2015
    Juli 2015
    Juni 2015
    Mei 2015
    April 2015
    Maart 2015
    Februari 2015
    Januari 2015
    December 2014
    November 2014
    Oktober 2014
    September 2014
    Augustus 2014
    Juli 2014
    Juni 2014
    Mei 2014
    April 2014


    Categories

    Alles
    ?
    50's Ballades
    70's Rock
    80’s En 90’s Rock
    80’s En 90’s Rock
    80's Pop
    A-capella
    Acid Folk
    Acid Jazz
    Acid Rock
    Acoustic Blues
    Acoustic Folk
    Acoustic Guitar
    African Blues
    Afro
    Afro Beat
    Afrobilly
    Afro Blues
    Afro-Colombiaans
    Afro Funk
    Afro Jazz
    Afro Rock
    Akoestisch
    Akoestische Folk
    Alt. Country
    Alternatieve Pop
    Alternative
    Alternative Folk
    Alternative Pop
    Alternative Rock
    Alternative Softrock
    Ambient
    Ambiente Jazz
    Americana
    Americana & Blues
    American Cowboy Music
    American Desert Music
    American Folk
    American Rock
    American Roots
    American Standards
    Amusement Music
    Arabic Jazz
    Artificial World Music
    Art Pop
    Art Rock
    Astral Dub
    Atmospheric Music
    Avant Garde
    Avant-garde
    Avant Garde Folk
    Avant Garde Jazz
    Avant-garde Jazz
    Aziatische Fusion
    Balkan
    Baroque Folk
    Beat
    Beatpop
    Bebop
    Belgische Hiphop
    Big Band
    Big Band Music
    Blanke Soul
    Blue Eyed Soul
    Bluegrass
    Blues
    Blues & Jazz
    Blues & Pop
    Blues Rock
    Blues Rock & Country Soul
    Boogie
    Boogie Punk
    Boogie Woogie
    Bop
    Bop ’n Roll.
    Boppin' Blues
    Bossa Jazz
    Bossa Nova
    Brasband Muziek
    Brazilectro
    Braziliaans
    Braziliaanse Jazz
    Brit Pop
    Cabaret
    Cajun
    Calypso
    Cash Tribute
    Celtic Folk
    Celtic Music
    Chanson
    Chicano Rock
    Chillout
    Christmas
    Christmas Music
    Christmas Rock & Roll
    Christmas Songs
    Cinematic
    Cinématic
    Classic
    Classic Progrock
    Classic Rock
    Classic Symphonic Rock
    Club Music
    Coldwave
    Comedy
    Comtemporary Jazz
    Contamporary Folk
    Contamporary Irish Folk
    Contemporary Blues
    Contemporary Country
    Contemporary Folk
    Contemporary Jazz
    Contemporary Pop
    Contemporary R&B
    Contemporary Rock
    Cool Jazz
    Counrry
    Country
    Country Blues
    Country Folk
    Country Jazz
    Country Noir
    Country Pop
    Country Rock
    Countryrock
    Countryrockabilly
    Country Soul
    Country & Western
    Cowpunk
    Crooner
    Crooners
    Crosover World Music
    Crossover
    Crossover Jazz
    Cumbia Beat
    Dance
    Dark Electronics
    Dark Wave
    Deep Funk
    Dessert Blues
    Deutsch-Rock
    Dialectische Rock
    Disco
    Dixieland
    Dixiemusic
    DIY
    Doo Wop
    Doo-wop
    Droompop
    Dub
    Dubstep
    Duitse Rock 'n Roll
    Early Rock 'n Roll
    Easy Listening
    Electro
    Electro African Folk
    Electro Jazz
    Electronica
    Electronic Chill-out
    Electronic Cinématic Pop
    Electronic Etnic World
    Electronic Music
    Electronic Pop
    Electro Pop
    Electro Punk
    Electrorock
    Elektronisch
    Elektro-swing
    Eperimental Music
    Ethno
    Exotica
    Experimental Jazz
    Experimental Music
    Experimentele Chanson
    Fifties Pop
    Fiftys Rock & Roll
    FILM MUSIC
    Filmmuziek
    Flamenco
    Folk
    Folk/Americana
    Folk Blues
    Folk Pop
    Folkpop
    Folkpoptronica
    Folk Rock
    Folky Pop
    Franse Chanson
    Franse Chanson/singer Songwriter
    Franse Chanson/singer-songwriter
    Free Jazz
    Free Jazz
    Funk
    Funk & Soul
    Funky Blues
    Fusion
    Fusion Rock
    Fuzrock
    Garage Psych
    Garage Punk
    Garage Rock
    Gesproken Woord
    Glamrock
    Gospel
    Gospel Jazz
    Gothic
    Griekse Folk
    Grunge
    Guitar Music
    Gurls: Run Boy Run
    Gypsy
    Gypsybilly
    Gypsy Folkfolly
    Gypsy Jazz
    Hardcore Rap
    Hard Rock
    Hard Rock Blues
    Heavy Rock
    Hedendaagse Kleinkunst
    Highlife
    Hillbilly
    Hillbilly Rootsblues
    Hip Hop
    Honkabilly Blues
    Honky Tonk
    House
    House & Chill Out
    House & Chill-out
    House & Lounge
    Indie Folk
    Indie Pop
    Indie R&B
    Indie Rock
    Industrial
    Industrial Pop
    Instrumental
    Instrumentale Jazz
    Instrumental Folk
    Instrumental Surf
    Irish Folk
    Jazz
    Jazz Funk
    Jazzfunk
    Jazz Fusion
    Jazz Rock
    Jazzrock
    Jazz & Soul
    Jazz/Soul/Rock
    Jazzy Blues
    Jazzy Dub
    Jazzy Pop
    Jiddisch Blues
    Jive
    Jugband
    Jump
    Jump Blues
    Kazz
    Keltische Folk
    Kerstmis
    Kinderliedjes
    Klassiek
    Klassiek/jazz
    Kleinkunst
    Krautrock
    Latin
    Latin American Rock
    Latin Jazz
    Latin Pop
    Latin-soul
    Levenslied
    Licht Klassieke Pop
    Listening Songs
    Lo Fi Pop
    Lo-fi Pop
    Lounge
    Lounge & Chill-out
    Mathrock
    Medieval Rock
    Minimalistische Pop
    Mod
    Modern Country
    Modern Folk
    Modern Jazz
    Motown
    Musical Storytelling
    Nederlandstalig
    Nederlandtalige Blues
    Neo Funk
    Neoklassiek
    Neo Progrock
    Neo-Progrock
    Neo Soul
    New Age
    New Age & Solo Piano
    New Country
    New Orleans
    New Orleans R&B
    New Soul
    New Wave
    Noise
    Nordic Folk
    Northern Soul
    Nuevo Flamenco
    Nu Jazz
    Nu-Jazz
    Oldies
    Old School Country
    Old School Psychobilly
    Old School Rhythm And Blues
    Old School Soul
    Old Time Fiddle Music
    Opera
    Outlaw Country
    Percussion
    Philly Soul
    Piano Music
    Piano Solo
    Poetic Pop
    Poëzie
    Pop
    Popcorn
    Pop’n’Trad
    Pop Punk
    Poprock
    Post Industrial
    Post Jazz
    Post Punk
    Post Rock
    Post Soul
    Power Blues
    Power Pop
    Power Rock
    Presley Ballades
    Prog
    Prog Folk
    Prog Metal
    Progressieve Muziek
    Progressive Jazz
    Progressive Pop
    Progressive Rock
    Prog Rock
    Protest Songs
    Psychadilic Electro
    Psychedelic
    Psychedelic Rock
    Psychobilly
    Psych Rock
    Psych-Rock
    Punk
    Punk-a-billy
    Punk Rock
    Punkrock
    RaB
    Radio Play
    Ragtime
    Rap
    R & B
    R&B
    Rebekah Eden
    Reggae
    Retro Pop
    Rhythm And Blues
    Rhythm & Blues
    Rhythm ‘n’ Blues
    Rhythm ‘n’ Blues
    Riock
    Roch Lockyer: When Frank Met Django
    Rock
    Rockabilly
    Rock And Roll
    Rocking Southern Soul
    Rockin' Soul
    Rock 'n Roll
    Rock Opera
    Rock & Roll
    Roots
    Rootspop
    Roots Rock
    Rootsrock/bluesrock
    Rustieke Rockabilly
    Sacrale Muziek
    Samba Jazz
    Scandicana
    Seventies West Coast Pop
    Shuffles
    Singer Songwriter
    Singer-songwriter
    Sixties Beat
    Sixties Girls
    Sixties Pop
    Sixties Sound
    Ska
    Skiffle
    Smooth Jazz
    Smooth Soul
    Soft Pop
    Soft Rock
    Solo Piano
    Soul
    Soul & Blues
    Soul & Blues
    Soul Blues
    Soulful House
    Soul & Funk
    Soul & Jazz
    Soul Jazz
    Souljazz
    Soul Pop
    Soulrock
    Soundtracks
    Southern Folkrock
    Southern R&B
    Southern Rock
    Southern Soul
    Space Rock
    Spaghetti Rock
    Spoken Word
    Spych Rock
    Stoner
    Stories
    String Pop
    Sunshine Pop
    Surf
    Surf Punk
    Swamp
    Swamp Blues
    Swanabilly
    Swing
    Swingende Rhythm & Blues
    Swingende Rock
    Swing Jazz
    Symphonic Pop
    Symphonic Rock
    Synthesizer
    Synth Pop
    Synth-Pop
    Synth Prog
    Synth Rock
    Synth Wave
    Tango
    Taraab
    Techno
    Texas Country
    Texas Honky Tonk
    Tex Mex
    Tex-Mex
    Traditional
    Traditional Country
    Traditional Folk
    Trance
    Tribal
    Triphop
    Tropische Funk
    Twist
    Uke-Billy
    Underground
    Urban Folk
    Urban Jazz
    Urban Pop
    Vaudeville
    Vietnamese Folk
    Vintage Country
    Vintage Jazz
    Vocals
    Voodoo Blues
    Wereldmuziek
    West Coast Blues
    West Coast Pop
    West Coast Rock
    Western Swing
    Witch House Electronics
    Woestijn Blues
    World Bluesrock
    World Country
    World Mus
    World Music
    Worldmusic
    World Pop
    Yacht Soul
    Zydeco



​​A WOODLAND HILLCREST PROMOTION PRODUCTION  I  KEYS AND CHORDS 2001 - 2026

  • HOME
  • MUSIC NEWS
  • ALL CONCERT REPORTS
  • CD REVIEWS 2026
  • VINYL REVIEWS 2026
  • ALBUM REVIEW BLOG
  • BOOK REVIEWS
  • INTERVIEWS / ARTICLES
  • COMING EVENTS
  • CONTACT PAGE
  • DISCLAIMER / COPYRIGHT POLICY