Blog Archives - KEYS AND CHORDS

Various Artists: Stirring Up Some Soul (The Original Sound Of UK Club Land)

23/8/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

The Supremes: Your Heart Belongs To Me
The Impressions: Minstrel And Queen
Sidney Barnes: Wait
Joyce Davis: Moments To Remember
Walter Jackson: I Don’t Want To Suffer
Jamie Coe: Cleopatra
Baby Washington: Hush Heart
Billy Bland: My Heart’s On Fire
Fred Bridges: Baby Don’t You Weep
The Majestics: Treat Me Like You Want To Be Treated
Tony Smith & Combo: Mr. John’s Cha Cha
Vernon Harrell: Slick Chick
Billy La Mont: I’m Gonna Try
Irma Thomas: I Did My Part
Leroy Jones: Hide ‘Nor Hair
Sonny Forriest: Train
Dorothy Berry & Jimmy Norman: I’m With You All The Way
Eli Lee: I Get The Feelin’
Johnny Acey: Please Don’t Go (Back To Baltimore)
Sonny Thompson: Lost In This Great Big City
Jr. Walker & The All Stars: Cleo’s Mood
Chuck Jackson: Any Day Now (My Wild Beautiful Bird)
Barbara George: The Recipe (For Perfect Fools)
Jean Dushon: Plaything
Roosevelt Nettles: Heartaches And Trouble

Deze nieuwe in de reeks ‘The Original Sound Of UK Club Land’ is gewijd aan de soul die begin jaren ’60 in de Londense clubs te horen was. De term ‘soul’ was nog niet van toepassing, die zou pas later gemeengoed worden. De songs die in de voege zestiger jaren de UK clubs overspoelden werden meestal verkregen via de 45 toertjes van de in de omgeving gestationeerde Amerikaanse militairen of via een handvol handelaars die de platen uit het land van Uncle Sam importeerden. Songs die toen nog onder de noemer ‘rhythm & blues’ gecatalogeerd werden.
De 25 nummers die op deze verzameling werden samengebracht behoren dan ook tot het prille begin en alvorens de soul ook een commercieel kantje kreeg. Opener, het door Smokey Robinson geschreven ‘Your Heart Belongs To Me’, gezongen door The Supremes, is hier een goed voorbeeld van. Wat je hoort, zowel op deze opener als op de overige nummers, is de essentie van soulmuziek. Geen tierlantijntjes of grote orkestrale arrangementen, maar muziek met een hoge dosis emotie en gevoel. Muziek die trouwens ook vandaag nog sprankelend fris klinkt. De nummers klinken niet allemaal even bekend in de oren, maar geven wel een prima beeld van de muziek die pakweg een halve eeuw geleden door de speakers van de Londense clubs te horen was.
‘Stirring Up Some Soul (The Original Sound Of UK Club Land)’ is een mooie compilatie van de sterkte van soulmuziek, lang vooraleer deze een commercieel tintje meekreeg.

Lambert Smits (4)

Nice soul songs, which were heard in the London clubs long before the term soul music was born.

The Music & Life of Big Jack Reynolds: That’s A Good Way To Get To Heaven

23/8/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Honest I Do
You Better Leave That Woman Alone
Go On To School
Scratch My Back
Shame, Shame, Shame
Help Me
Mean Old People
Walk On Up (But Keep That Red Dress On)
Poor Boy
Ah'w Baby
Hot Potato
Rock Me Baby
Gonna Love Somebody
Going Down Slow
In My Room
Made It up In Your Mind
I Had A Little Dog
She Moves Me
You Won't Treat Me Right
She Must Be A Millionaire

Website Artiest
Third Street Cigar Records

Third Street Cigar Records presenteert het verhaal van de grote, regionale Amerikaanse blues artiest, Marshall "Big Jack" Reynolds. Vocalist/mondharmonicaspeler Big Jack Reynolds was een echte blues artiest met een groot mysterieus verleden en een dynamisch temperament.
Hij werd geboren in 1921 en heeft in zijn leven nooit enig nationaal succes gekend. Maar zijn diepe blues songs maakten hem tot een ware legende. Het project The Music & Life of Big Jack Reynolds: ‘That’s A Good Way To Get To Heaven’, bevat niet alleen zijn muziekcatalogus, maar bevat ook een 80-minuten durende dvd, die een documentaire is over het verhaal van Jack Reynolds himself. Hij heeft het over degenen die hij het diepst hebben geraakt, maar tevens ook over de personen die hem op de been hielden. Big Jack vindt hier sporadisch backing bij gitarist Larry Gold , Johnny ‘Hifi’ Newmark en Joel Hazzard (bas), drummers Slim Tim Gahagan en Chris Arduser én pianist Chad Smith. The Cobra Twist Horns tekenen present in het nummer ‘Rock Me Baby’. Met zijn harp, gitaar en vocals was Big Jack vooral een graag gezien gast in het Detroits clubcircuit. Later genoot hij ook enige bekendheid in en rond Toledo, voordat hij in 1993 vroegtijdig overleed. Het label heeft dus niet alleen al zijn opnames op één cd verzameld, ze voltooiden ook de carrière-retrospectieven met een begeleidende dvd die bol staat van interviews en zijn enig bekende tv-optreden. Op de cd horen we dat Big Jack een echte donkere ruwe en raspende blues stem heeft, maar tevens ook behendig is op gitaar en blues harp. Hij schreef ook heel wat originelen songs die in concordantie komen met de coverversies. Big Jack opent met ‘Honest I Do’, uit de rijkelijke catalogi van Jimmy Reed. En daar haalt hij ook het swingende Chicago blues chapiter ‘Go On To School’. Bij Slim Harpo haalde hij ‘Scratch My Back’. Bij Muddy Waters leende Jack ‘She Moves Me’ en ‘Rock Me Baby’, is origneel van B.B. King. ‘Going Down Slow’ heeft credits St. Louis Oden en Little Walter’s slow blues ‘Ah’w Baby’ is volgende coverversies. Hiertegen staan ontelbare originele songs die in dezelfde aanstekelijke stijl zijn ontwaard.

De dvd is geregisseerd door Glenn Burris en is net zo indrukwekkend als de cd. Het bevat livebeelden uit 1987 met Big Jack die ‘Been Down So Long’ en ‘She Must Have Ben A Millionaire’ performt in een juke-joint. Ook de interviews met Eddie Shaw en de legendarische Harmonica Shah uit Detroit, zijn memorabel. Er is zelfs een fragment van livevideo van Sir Mack Rice die ‘Mustang Sally’ speelt met The Dynatones uit 1988. Een hebbeding!

Philip Verhaege (5)

Third Street Cigar Records has recently released a twenty-track CD compiling all the songs of Marshall “Big Jack” Reynolds. This deluxe package also includes a 80 min. length documentary on DVD of rare footage, music and interviews.

Jesse Dayton: Mixtape vol. 1

21/8/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Redneck Friend
Harvest
If You Could Read My Mind
Bankrobber
She’s A Heartbreaker
Country Comfort
She Does It Right
Whole Lotta Rosie
Just What I Needed
State Trooper

Website Artiest
Jesse Dayton

De cover van de nieuwe Jesse Dayton wekt onze nostalgische gevoelens op naar de tijd toen de cassette de geluidsdrager bij uitstek was. Iedere muziekliefhebber maakte er zijn eigen compilaties op, die dan eindeloos werden afgespeeld. Dit deed ook Jesse Dayton. Met de komst van de cd werden deze bandjes vaak vernietigd, iets wat Jesse Dayton gelukkig niet deed. Immers één van die cassettes werd de basis voor ‘Mixtape vol. 1’, Jesse’s recentste release. Meteen springt de brede muzikale smaak van Dayton in het oog. Zo staan songs van Jackson Browne, Neil Young, Gordon Lightfoot, Elton John en Bruce Springsteen, broederlijk naast kleppers van The Clash, ZZ Top, Dr. Feelgood, AC/DC en The Cars. Uiteenlopende genres en dito songs, die Dayton van een eigen touch wou voorzien. Niet voor de hand liggend en zeker niet makkelijk als je niet voldoende muzikale background en bagage hebt. Nu vormen deze voorwaarden geen probleem voor Dayton. Immers met 11 studio albums en zijn begin dit jaar uitgebracht livealbum ‘On Fire In Nashville’, heeft hij ruimschoots bewezen tot wat hij in staat is. Het verwondert dan ook niet dat ‘Mixtape vol.1’ een knaller van een album is. Jesse bekijkt ieder nummer met een ruime muzikale blik, waardoor de 10 tracks niet alleen een ‘Dayton make-over’ krijgen, maar eigenlijk nieuwe nummers worden. Zo krijgt Young’s ‘Harvest’ een versterkte country feel net als opvolger Lightfoot’s ‘If You Could Read My Mind’. Punkklassieker ‘Bankrobber’ van The Clash gedijt subliem in Jesse’s West Texas rockabilly aanpak, terwijl het toevoegen van fiddle op ZZ Top’s ‘She’s A Heartbreaker’, het nummer een smakelijk cajun gevoel aanmeet. Enorm verrassend is de bluesy versie van AC/DC’s ‘Whole Lotta Rosie’ met Matt Hubbard’s knappe prestatie op de bluesharp.
Laat het duidelijk zijn, deze nieuwe Jesse Dayton behoort tot de toppers van 2019. Aangezien dit volume 1 is, verblijdt Jesse ons hopelijk zo vlug mogelijk met enkele opvolgers. ‘Mixtape vol. 1’ is een absolute aanrader, zonder meer.

Lambert Smits (5)

What a hell of an album! Jesse Dayton provides 10 songs that colored his life with a surprisingly own version. Because of his rich musical baggage, he is able to transform these well known songs into completely new ones. This album is an absolute must! Congratulations Jesse, well done!

Charlie Wooton Project: Blue Basso

21/8/2019

Foto

detail album

Tracks:

Jaceaux
Reflections
I Don’t Know
Come On Come Over
Dimenote
One Night
Fulton Alley
Tell Me A Story
Front Porch
Miss You

Website Artiest
Charlie Wooton

De release ‘Blue Basso’ is het werk van de in Louisiana gevestigde bassist, bandleider, produce en singer-songwriter Charlie Wooton. Fans van Royal Southern Brotherhood en de New Orleans Suspects kennen Wooton uiteraard. De release ‘Blue Basso’, op het label Wild Heart Records, is meer dan alleen maar een nieuw album. Het is een mijlpaal en een scharnierpunt waar Charlie Wooton hulde brengt aan zijn muzikale invloeden en mentors. Als inwoner van Lafayette groeide hij in een rijke muzikale omgeving. Cajun, zydeco, swamp, blues en gospel hebben voor Wooton allang geen geheimen meer. Op vijftienjarige leeftijd werd hij beïnvloed door de Spyro Gyra. Niet veel later verhuisd hij naar Atlanta en vormde er de Zydefunk Band. In 2010 verhuisde Charlie terug naar zijn roots in Louisiana en speelde o.a. met Sonny Landreth, Cyril Neville, Chief Monk Boudreaux, New Orleans Suspects en Big Sam’s. Nu heeft hij tien songs die sterk divergeren. Als speciale gasten waren gitaristen Sonny Landreth, Anders Osborn Doug Wimbish, Eric McFadden en Damon Fowler zijn ideale soulmates. Drummer Jermal Watson, Keiko Komaki (keys) en gitarist Daniel Groover vormen de ritmesectie. De funky instrumentale ‘Jaceaux’ mag de dans openen. In het soulgevoelige ‘Reflections’ en het jazzy ‘I Don’t Know’ komt Arséne Delay vocaal de band ondersteunen. Maar New Orleans funk blijft de habitus en songs als ‘Come On Come Over’, ‘Fulton Alley’ en ‘Tell Me A Story’ zijn volgende hoogtepunten op de release.
In de ballade ‘One Night’ is Dealy terug met haar zwoel stemtimbre. ‘Front Porch’ is een knappe Delta blues song dat is ingekleurd met considerabele dobro. Het afsluitende ‘Miss You’ is de enige cover op de plaat. The Stone’s hit krijgt een heuse make over en houdt in vol ornaat die New Orleans funky tendentie.

Philip Verhaege (4 ½)

Now Charlie Wooton has ten songs that diverge strongly. As special guests, guitarists Sonny Landreth, Anders Osborn, Doug Wimbish, Eric McFadden and Damon Fowler were his ideal soul mates. Drummer Jermal Watson, Keiko Komaki (keys) and guitarist Daniel Groover form the rhythm section. The funky instrumental "Jaceaux" can open the dance. In the soul-sensitive "Reflections" and the jazzy "I Don't Know" comes songstress Arséne Delay support the band. But New Orleans funk remains the habitus!

Catfish: Burning Bridges

20/8/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Up In Smoke
Break Me Down
Ghosts
The Root Of All Evil
Soulbreaker
Too Far To Fall
Archangel
The Big Picture
Under The Gun
One More Chance
Exile

Website Artiest
Catfish

In amper enkele jaren tijd heeft Catfish zich een weg gebaand doorheen het bluesrock firmament.
Het begon in 2015 met de release ‘So Many Roads’, ingevolgd door de tribute EP ‘When BB Sings The Blues’, een eerbetoon aan B.B. King. Begin vorig jaar was er dan de langverwachte plaat ‘Broken Man’. In tussentijd werd de band liefst vijf keer genomineerd voor een British Blues Award. Anno 2019 promoten zanger/gitarist Matt Long, Paul Long (vocals, keys), Adam Pyke (bas) en drummer Kevin Yates (drums) hun derde langspeler. De spacy intro van ‘Up In Smoke’ resulteert meteen in knappe funky bluesrock arrangementen. Matt Long heeft een dijk van een stem die zich makkelijk laat glijden met zijn heavy gitaarriffs. Het headbangende ‘Break Me Down’ kon zo in de punkscene zijn ontstaan. Na enkele snijdende gitaarsolo’s is de ballade ‘Ghost’ een alternerend en frisse track. Maar niet getreurd want de heavy gitaargrooves’ dito baslijnen zijn terug in het aan het metal grenzende ‘The Root Of All Evil. Dit alles staat in aangename antithese met de gospel en workers blues song ‘Soulbreaker’. De wisselende vocalen en Matt’s bottleneck en slide gitaar brengen ons zo naar de Mississippi Delta. Na dit overheerlijke chapiter mag keyboardvirtuoos Paul Long ook ‘Too Far To All’ vocaal inzingen. En dan moet de emotionele en soulgevoelige blues trage ‘Archangel’ nog de revue passeren. Goosebumps bekruipt ons én zal ons pas verlaten na de slotsong ‘Exile’, dat stillaan uitgroeit tot een absoluut culminatiepunt. Tussendoor genieten we nog van het funky spijkerende ‘The Big Picture’, de perspirerende blues rocker ‘Under The Gun’ en de piano ballade ‘One More Change’. Catfish baant zich een weg naar het blues rock apex. En daar staan ze dan. Haast eenzaam aan de Britse top. Het album 'Burning Bridges' bouwt een brug tussen hun harde (blues) rockstijl en een hedendaagse sound.
Catfish heeft met ‘Burning Bridges’ zijn meest divergerende plaat geproduceerd. Heerlijk..!

Philip Verhaege (4 ½)

Catfish nails its way to the blues rock apex. And there they are. Almost lonely at the British top. The album 'Burning Bridges' builds a bridge between their hard (blues) rock style and a contemporary sound. Catfish has produced its most divergent album with "Burning Bridges".
Glorious and delightful ..!

Jamie Cullum: Taller

19/8/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Taller
Life Is Grey
Mankind
Usher
The Age of Anxiety
For the Love
Drink
You Can't Hideaway from Love
Monster
Endings Are Beginnings
Love Is in the Picture
Work of Art
The Man
Good Luck with Your Demons
Marlon Brando
Show Me the Magic

Website Artiest
Jamie Cullum

Het is van 2014 geleden dat de Britse jazzzanger & pianist Jamie Cullum hier aan bod kwam. Daarvoor zag ik hem ook al live op Gent Jazz, waar hij overigens dit jaar ook opgetreden heeft. Nu is zijn achtste album uitgebracht, en ik kreeg de “deluxe edition” zowaar te pakken. Daarop staan 16 tracks, waaronder 2 demo’s, terwijl op de normale CD slechts 10 tracks terug te vinden zijn. Jamie zei erover: ‘‘I was really focusing on this is being an album of my songs. I wanted it to be about my songs, about my writing. It was also a love letter to my wife. I wanted to put aside whether it was a jazz record, whether it was ticking this or that box. The songs would be king and they would be honest. Sometimes it was literally just me sitting at the piano, pressing record; and at other times it was just myself and Troy trying to capture something that felt authentic. I didn’t really know what I was making at first. Of course I care and of course I’d love people to hear it, but I feel more proud of this than anything I’ve done and that’s a good feeling.’’ Openings- en titeltrack ‘Taller’ klinkt als R&B, waarna hij op ‘Life Is Grey ’teder en zacht uit de hoek komt. Verderop trekt hij op ‘Usher’ het funkregister open, terwijl ‘The Age of Anxiety’ weerom naar de zachtere kant overhelt. En op ‘You Can't Hideaway from Love’, dat zo simpel klinkt, wordt hij zowaar gevoelig, net als op ‘Endings Are Beginnings’. Waar is de sympathieke spring-in-t-veld van vroeger gebleven? Op ‘Work of Art’ gaat het tempo eindelijk weer omhoog, en deze song klinkt ietwat als gospel maar dan op een soulbeat. Vervolgens is ‘The Man’ een vlotte popsong, gevolgd door twee demo’s, nl. ‘Good Luck with Your Demons’ en ‘Marlon Brando’. De mooie afsluiter ‘Show Me the Magic’ is er één met een big band arrangement, in de sfeer van Kerstmis. Deze keer dus niet een jazzalbum zoals we van Jamie gewoon zijn, maar een flirt met andere genres zoals R&B, funk, en pop.

Patrick Van de Wiele (4)

The new album by Jamie Cullum flirts with pop, R&B and funk. Something else than what we’re used to hear from him.

Yannick Bovy: Celebrates Nat King Cole

19/8/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

The Soul of Nat King Cole
Let There Be Love
Makin’ Whoopee
Mambo Italiano
I’ve Got You Under My Skin
I Wanna Be Around
It’s Impossible
L.O.V.E.
Cheek to Cheek
Fly Me to the Moon
Nice Work if You Can Get it
Let’s Face the Music and Dance
Smile
Our Love Is Here to Stay
The Rules of the Road

Website Artiest
Yannick Bovy

Twee jaar geleden kon u hier mijn recensie van ‘Love Swings’ lezen van onze eigen crooner Yannick Bovy, en nu heb ik eindelijk de opvolger ervan kunnen bemachtigen. Yannick groeide thuis op met de muziek van Nat King Cole, die dit honderd jaar zo geworden zijn, moest hij in 1965 niet overleden zijn. Als eerbetoon koos hij voor 14 covers uit diens repertoire, plus een Engelse versie van Will Tura’s ‘The Soul of Nat King Cole’, waarmee hij opent. Swingende versies van o.a. ‘Let There Be Love’, ‘Mambo Italiano’ een duet met Ryan Ricks, Cole Porter’s’ ‘I’ve Got You Under My Skin’, Perry Como’s ‘It’s Impossible’, ‘L.O.V.E.’, Irving Berlin’s ‘Cheek to Cheek’, Sinatra’s ‘Fly Me to the Moon’ een duet deels in het Spaans met Bustamante, aangevuld met 4 live versies, opgenomen met de VRT Big Band in Flagey, en dat zijn dan ‘Let’s Face the Music and Dance’, ‘Smile’, ‘Our Love Is Here to Stay’ een duet met Sazz Leonore, en ‘The Rules of the Road’. Een echt topalbum voor wie houdt van crooners! Wanneer breekt Yannick eindelijk door?

Patrick Van de Wiele (4½)

This is a top album from our own Yannick Bovy. Highly recommended for those who love crooners!

Zac Harmon: Mississippi BarBQ

16/8/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Gypsy Road
So Cold
Smoke and Mirrors
Mississippi BarBQ
Desperate Love
Honey Pleez
Make A Dollar Out Of Fifteen Cents
Sunday Morning After Saturday Night
Lord Save Me From LA
Since You Been Gone
Knocking On Heaven’s Door

Website Artiest
Zac Harmon

De release ‘Mississippi BarBQ’ is het debuutalbum van zanger, gitarist en songwriter Zac Harmon voor het label Catfood Records. Zac Harmon gegroeide op in Jackson, Mississippi. Zijn moeder speelde piano terwijl zijn vader, de eerste door de stad geregistreerde zwarte apotheker, mondharmonica speelde en zorgde voor de behoeften van artiesten zoals Muddy Waters, B.B. King, Ike en Tina Turner, Albert King en Little Milton als ze in de buurt waren. Zac begon zijn professionele carrière op 16-jarige leeftijd en speelde gitaar bij Sam Myers, een vriend van zijn vader. Twee jaar later speelde hij met Dorothy Moore, ZZ Hill en andere bekende blues artiesten die op doorreis waren met hun regionale tours. In de vroege jaren tachtig, op 21-jarige leeftijd, verhuisde hij naar LA en ging door het leven als een gedoodverfde studiomuzikant, schrijver en producent. Hij werkte eerst als studiomuzikant en bewerkstelligde uiteindelijk een zeer succesvolle carrière als songwriter en producent. Zac werkte aan grote films, tv-shows en bekende nationale commercials. Hij werd op een bepaald moment zelfs ingehuurd door Michael Jackson als personeelsschrijver voor diens uitgeverij, ATV Music. Harmon schreef liedjes voor onder andere Troop, Karyn White, Evelyn 'Champagne' King, Freddie Jackson, The Whispers en The O'Jays. Hij produceerde ook nummers voor het Mystical Truth-album van de reggaeband Black Uhuru, dat in 1994 een Grammy-nominatie ontving. Nu heeft hij zich al een poosje gevestigd in Dallas, Texas. Het ging gestaag met zijn solo carrière en in 2003 was ‘Live at Babe & Ricky’s Inn’, een opwindende getuigenis van zijn Mississippi blues. Zijn volgende release was in 2005 met ‘The Blues According to Zacariah’. Hiermee won hij in 2006 de felbegeerde Blues Music Award als “Best New Artist Debut”. In 2008 bracht hij ‘Shot In The Kill Zone’ in Europa uit, dat live werd opgenomen in de Lionel Hampton Room in Parijs. Vervolgens tekende hij bij het Northern Blues-label voor zijn derde en langverwachte Amerikaanse album ‘From The Root’, dat in april 2009 werd uitgebracht. Zac was ook succesvol met de plaat ‘Music Is Medicine’ uit 2012 en ‘Right Man Right Now’ uit 2016
Nu is er dus ‘Mississippi BarBQ’. Zac (gitaar, vocals) vond backing bij de achtkoppige studio ritmesectie, The Rays, met Bob Trenchard (bas), drummer Richy Puga, Johnny McGhee (gitaar), Dan Ferguson (toetsen), Mike Middleton (trompet), Andy Roman (altsax), Nick Flood (tenor en baritonsax) en Drake Dominigue met zijn trombone en tuba. Naast al deze muzikanten is er ook zijn geweldige touringband, met Chris Gipson (bas), Ralph Forrest (drums), Texas Slim (gitaar) en toetsenist Corey Carmichael. De tien songs werden geproduceerd door Grammy-winnaar Jim Gaines (Santana, Steve Ray Vaughan en Journey) en opgenomen in de Sonic Ranch in Tornillo, Texas. Het soulvolle ‘Gypsy Road’ trapt meteen een open deur in. Zac’s zwoele soulstem accordeert vrijwel meteen met enkele knappe gitaarriffs. De keyboard intro uit ‘So Cold’ geeft meteen een funky swing aan de track. En dat schraagt ook met die diepe gitaargroove uit ‘Smoke and Mirrors’. In aangenaam contrast staat dan weer de soul blues ballade ‘Mississippi BarBQ’. Het swingende soul chapiter ‘Desperate Love’ is ingekleurd door een opwindende blazerssectie. Net zoals de piano boogie ‘Honey Pleez’ en het funky spijkerende ‘Make A Dollar Out Of Fifteen Cents’, dat ons sterk doet terugdenken aan Johnny Guitar Watson. Het nummer ‘Sunday Morning After Saturday Night’ is begeesterd met B.B. King gitaarlicks. En dan gaat Zac nog even funky klinken in het autobiografische ‘Lord Save Me From L.A.’ en het soul geënthousiasmeerde ‘Since You Been Gone’. Als enige cover tovert Zac Harmon met de Bob Dylan’s classic ‘Knocking On Heaven’s Door’ een wijde glimlach op ons fieselemie. Naast Dylan’s versie misschien wel de beste coverversie ooit! Schitterend…!

Philip Verhaege (5)

Zac Harmon brings his blues sound to another level. Soul enthusiastic songs nail very easily between some funky songs. There are no superlatives enough for this great sound. Album of the year 2019? It will certainly not be far off. Highly recommended!

Annika Chambers: Kiss My Sass

16/8/2019

Foto

detail album

Tracks:

Let The Sass Out
That’s What You Made Me
You Can’t Win
What’s Your Thing
Brand New Day
World of Hurt
Stay
Two-Bit Texas Town
In The Basement
I Feel The Same

Website Artiest
Annika Chambers

Vers van de pers, het nieuwe album van Annika Chambers. De knappe en charmante Annika Chambers is een uitzonderlijk vocaal talent uit Houston, Texas dat werd uitgeroepen tot ‘Best Female Vocals’ door de Houston Press Music Awards. Net zoals zoveel van haar collega zangeressen begon ook kleine Annika te performen in het plaatselijke kerkkoor.
Maar haar plichtstochten in het Amerikaanse leger waren voor Chambers een hemels geschenk. Een van haar kolonels had haar horen zingen ze stelde voor om het Amerikaanse volkslied te vertolken op enkele ceremonies. Ze werd haast onmiddellijk een succesnummer en Annika werd gevraagd voor al militaire muziekevenementen. Ze werd lid van het gospelkoor en won een talentenjacht op haar basis. Chambers werd zo onderdeel van een touring band die doorheen Kosovo en Irak reisde om het moreel van de troepen wat aan te wakkeren. Ze programmeerde naast heel wat speciale evenementen en concerten ook dans en karaokeavonden. Eens terug in Houston in 2011 richtte ze de Annika Chambers en The House Rules Band. Het publiek hield van hun combinatie van blues en soul, en begon aandacht te schenken aan die krachtige stem achter de microfoon. Onder haar bewonderaars waren bassist Larry Fulcher (ingewijd in de Blues Hall of Fame) en producent/muzikant Richard Cagle van het label Montrose Records. Drie jaar later was er het debuutalbum ‘Making My Mark’. Succes en toenemende attenties bezorgden haar een felbegeerde nominatie voor een 2015 Blues Music Award als "2015 Best New Artist 2015".
De tweede release, "Wild & Free", stelde allerminst teleur met een debuut op # 7 in de Billboard Blues charts. Ze werd twee keer genomineerd voor een ‘The Koko Taylor Award’ en gekroond als ‘Soul Blues Female Artist of The Year’ op de Blues Music Awards. Nu is er dus ‘Kiss My Sass’. In tien songs laat Annika haar blues gevoel botvieren zonder haar soul of gospel afkomst te verloochenen. Het Texas blues begeesterde ‘Let The Sass Out’ mag de dans openen. Het swingende chapiter wordt ingekleurd door een opwindend vrouwelijk achtergrondkoor, Corey Stoot en The Mighty Orq gitaarriffs, de beukende drumpartijen van Greg Brown Jr. en bassist Larry Fulcher (bas) én saxofonist Anthony Terry. Met ‘That’s What Yoy Made Me’ krijgen we een eerste soulklapper. Verrassend covert Annika ‘You Can Win’, origineel van Charlie Smalls en ooit ingezongen door Michael Jackson voor de film ‘The Wiz’ uit 1978. Annika zet ook hier de song met enige funk en gospel opportuniteit naar haar hand. Annika krijgt hulp van Ruthie Foster’s akoestische gitaar en The Mighty Orq’s pedal steel gitaar in het gospelgevoelige ‘’What’s Your Thing’. Chambers blijft vocaal verbijsteren met de blues en gospel ballade ‘’Brand New Day’ en het funky spijkerende ‘World of Hurt’. Maar ook ‘Stay’ is een beklijvende blues trage. Nog even terug naar The Lone Star State voor het opwekkende ‘Two-Bit Texas Town’, dat wordt ingekleurd door een blazerssectie en die hypnotiserende keyboard tunes. Het bluesy geënthousiasmeerde ‘In The Basement’ staat in aangenaam contrast met het Delta blues gemotiveerde duet ‘I Feel The Same’. Hier komt haar muzikale soulmate en verloofde Paul DesLauriers de song opsmukken met zijn dobroslide gitaartechnieken en zijn ruw ontbolsterende stem. Wat een finale! Tijd dat iemand Annika Chambers opnieuw naar onze podia haalt. En dan nu replay please!

Philip Verhaege (5)

Annika’s second release, "Wild & Free", did not disappoint at all, with a debut at # 7 on the Billboard Blues chart. She was twice nominated for "The Koko Taylor Award" and was crowned as "Soul Blues Female Artist of The Year 'at the Blues Music Awards.
Now there is the new release ‘Kiss My Ass’. In ten songs, Annika lets her blues feel come to life without denying her soul and gospel origins. The Texas blues enthusiastic "Let The Sass Out" open the dance. The swinging chapiter is colored by an exciting female background choir, Corey Stoot and The Mighty Orq guitar riffs, the pounding drum parts by Greg Brown Jr., Larry Fulcher on bass and saxophinist Anthony Terry. With ‘That’s What Yoy Made Me’ we get a first soul clapper. In the Delta blues-motivated duet ‘I Feel The Same’, come her musical soul mate and fiancée Paul DesLauriers embellish the song with his dobroslide techniques and roughly blazing voice. What a final!
Time that someone brings Annika Chambers again to our stages. And know replay, please!

Lefty Frizzell: With You Always (The US Country Chart Hits 1950-1959 Plus!

15/8/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

If You’ve Got The Money (I’ve Got The Time)
I Love You A Thousand Ways
Look What Thoughts Will Do
Shine Shave Shower (It’s Saturday)
I Want To Be With You Always
Always Late (With Your Kisses)
Mom And Dad’s Waltz
Travellin’ Blues
Give Me More, More, More (Of Your Kisses)
How Long Will It Take (To Stop Loving You)
Don’t Stay Away (Till Love Grows Cold)
Forever (And Always)
I’m An Old, Old Man (Trying To Live While I Can)
(Honey Baby, Hurry!) Bring Your Sweet Self Back To Me
Run’ Em Off
I Love You Mostly
Cigarettes And Coffee Blues
The Long Black Veil

Bonus Tracks:

My Baby’s Just Like Money
If You Can Spare The Time (I Won’t Miss The Money)
Just Can’t Live That Fast (Any More)
No One To Talk To (But The Blues)

Lefty Frizzell And Shirley Caddell

Time Out For The Blues
You’re Humbuggin’ Me
What You Gonna Do Leroy
That’s All I Can Remember
Heaven’s Plan
Stranger

Toen men de grote George Jones ooit vroeg wie de meest invloedrijke countryartiesten waren, antwoordde hij: ‘Je hebt Hank Williams, Lefty Frizzell en dan al de anderen…….’. Niet zo verwonderlijk, want Lefty werd reeds op zeer jonge leeftijd door de muziekmicrobe gebeten. Beïnvloed door de 78 toeren platen van Jimmie Rodgers deed hij als tiener mee aan talentenjachten en trad hij reeds in de clubs op. De country had hij in zijn bloed, maar jammer genoeg ook de alcohol. Dronkenschap, vechtpartijen en louche handeltjes deden hem meerdere malen in de gevangenis belanden. Vreemd genoeg bezorgde die verblijven hem ook zijn eerste successen. Immers achter de tralies schreef hij ‘If You’ve Got The Money’ met op de keerzijde ‘I Love You A Thousand Ways. Een single die hem tijdens de overgang van 1950 naar 1951 tot de top van de charts bracht. Ook in 1952 en 1953 was hij vaak terug te vinden in de hitparades, maar dan viel het even stil. In 1958 scoorde hij dan weer met ‘Cigarettes And Coffee Blues’ en samen met ‘The Long Back Veil’ zaten zijn jaren ’50 hits erop. Zijn beste singles, waarvan er enkele op dit album als bonustracks werden toegevoegd, maakte hij wellicht in de jaren zestig, waarna Lefty van het toneel verdween. Zijn overmatig drankgebruik kreeg langzaam vat op zijn gezondheid en stem. Ook in de jaren zeventig bleef hij opnemen, maar meestal bleven die opnames op de plank liggen. Zijn platenlabel Columbia dropte hem dan ook in de zomer van 1972. Dit kon Frizzell echter niet stoppen. Hij begon opnieuw songs te schrijven die hij opnam voor ABC. Op 19 juli 1975, amper 47 jaar oud, overleed Lefty Frizzell aan hartfalen, een gevolg van zijn overmatig drankgebruik. Dat hij een onuitwisbare indruk naliet, laat zich merken aan het feit dat Willie Nelson een volledig album opnam met nummers van Frizzell. Tevens werd hij opgenomen in de Country Music Hall Of Fame, de Rockabilly Hall Of Fame en heeft hij zelfs een ster op de Hollywood Walk Of Fame.
Dat dit alles gerechtvaardigd is, kan je beluisteren op deze Jasmine uitgave. Naast zijn hitsingles uit de periode 1950-1959 krijg je nog 10 bonustracks, waarbij het eigenlijk onbegrijpelijk is dat de nummers die hij samen met Shirley Caddell opnam, geen hits werden. Liefhebbers van ‘good old country’ met hier en daar een melancholische inslag, zullen dit schijfje koesteren.

Lambert Smits (4)

Lefty Frizzell can certainly fill the list of artists who influenced country music. In addition to his hit singles from the fifties, you also get bonus tracks on this compilation, which also includes a few songs that he recorded in the sixties. Lovers of good old country music with a melancholic twist will cherish this disc.

Robert Forster: Inferno

15/8/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Crazy Jane On TheDay Of Judgement
No Fame
Inferno (Brisbane In Summer)
The Morning
Life Has Turned A Page
Remain
I’ll Look After You
I’m Gonna Tell It
One Bird In The Sky

Website Artiest:
Robert Forster

Herinner u de Australische indie band The Go-Betweens (met de hit Streets Of Your Town). Na de dood van mede-oprichter Grant McLennan zat er niets anders op voor Robert Forster om solo te gaan. Eigenzinnig en perfectionistisch spendeerde hij afgelopen jaren aan het schrijven van … mémoires (Grant & I). Zijn literair talent komt nu eindelijk nog eens in liedvorm met negen voortreffelijke songs. Het album, het tweede in elf jaren, duurt slechts 35 minuten en werd opgenomen in Berlijn bij producer Victor Van Vught (Pj Harvey). Onweerstaanbaar knappe songs, in een zeer begrijpbare en toegankelijke zangstijl. Een articulatie die skills vereisen en deel uitmaken van de aantrekkingskracht. Een genot om te luisteren! Titeltrack ‘Inferno’ (Brisbane In Summer)’ opent als een toptien popsong en daar hoor je reeds de invloeden van Lou Reed. Tekstueel zit Robert Forster op hetzelfde niveau als Bob Dylan en Elvis Costello. Luister naar The Morning of No Fame en je wil dat dit eeuwig blijft duren…en zo triggeren ze alle negen. ‘Crazy Jane…’ maakt zelfs mij zot…”love is all, unsatisfied”.
Robert Forster live te genieten op 29/11/19 in de Ancienne Belgique: een akoestisch concert waarbij alleen violiste/vocaliste Karin Bäumler assisteert. Niet te missen!

Line-up:
Robert Forster (Guitars)
Scott Bromley (Multi)
Earl Havin (Drums)
Michael Muhlhaus (Keyboards)
Karin Bäumler (Violin, Backing Vocals)

Marino Serdons (4 ½)

Couldn’t stop listening, again and again, nine fine-tuned songs with the best vocal performances of his career. One of the best albums of the year;

Rose Maddox: Little Songs Of Heartache (singles A & B’s 1959-1962)

14/8/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Gamblers Love
What Makes Me Hang Around
Custer’s Last Stand
My Little Baby
I’m Happy Every Day I Live
I Lost Today
Please Help Me I’m Falling
Down, Down, Down
Billy Cline
Shining Silver, Gleaming Gold
Kissing My Pillow
I Want To Live Again
Loose Talk – Buck Owens And Rose Maddox
Mental Cruelty – Buck Owens And Rose Maddox
Conscience I’m Guilty
Lonely Street
There Ain’t No Love
Your Kind Of Lovin’ Won’t Do
Here We Go Again
Fool Me Again
Let’s Pretend We Are Strangers
Take Me Back Again
Sing A Little Song Of Heartache
Ribbon In The Apple Tree
Lonely Teardrops
George Carter

De carrière van Rose Maddox kan je eigenlijk opsplitsen in twee delen. Na haar successen met haar broers als The Maddox Brothers & Rose, begon ze op 32 jarige leeftijd, toen de broers andere interesses kregen, aan een solocarrière. Alhoewel Columbia Records het huislabel was van Rose en haar broers, ging ze als soloartieste op zoek naar een nieuwe platenmaatschappij. Die vond ze bij Capitol Records. Alhoewel haar broers niet meer tot haar vaste band behoorden, waren ze toch nog te horen op diverse opnames van Rose. Wat samen met haar broers niet lukte, wist ze wel te realiseren met ‘Gambler’s Love’, een nummer uit haar eerste opnamesessie als soloartieste. Met dat nummer kwam ze in de Country Top 20 binnen. Haar opvolger de rockabilly klassieker ‘My Little Baby’ deed het minder goed, maar met ‘Kissing My Pillow / I Want To Live Again’ ontving de Country hitparade haar opnieuw met open armen. Vanaf dan zou Rose in de zestiger jaren amper uit de charts weg te slaan zijn. Een artiest die destijds hoge ogen gooide, was Buck Owens. Met hem nam Rose het duet ‘Loose Talk / Mental Cruelty’ op. Haar grootste hit zou ze in 1962 halen met ‘Sing A Little Song Of Heartache’. Muziek en optreden waren haar geliefkoosde bezigheden die ze ook bleef doen tot haar gezondheid in de jaren ’80 achteruit ging. In 1998, vlak na de publicatie van ‘Ramblin’ Rose’ de biografie die Johnny Whiteside over haar schreef, overleed Rose Maddox op 73 jarige leeftijd.
Deze verzamelaar, gevuld met zowel countryballades als uptempo nummers laat een veelzijdige en goed bij stem zijnde Rose Maddox horen. Alhoewel zij tot de ‘leading ladies’ van de country mag gerekend worden, is zij jammer genoeg nog niet opgenomen in Country Music Hall Of Fame. Ain’t that a shame?’

Lambert Smits (4)

This compilation contains the A and B sides of the singles that Rose Maddox recorded in the period 1959-1962. Although she may be counted as one of the 'leading ladies' of the authentic country, she is unfortunately not yet included in the Country Hall Of Fame.

Busk * Eriksen * Sjøstrøm: Hustle & Flow

14/8/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Six Strings Down
Goin' Down South
Oh Mama
Drive On
I Love You
A Little Dab'll Do Ya
Oh Louise
St James Infirmary
Evil Train
Wrecked By Snooks
Drive On (Instrumental)

Website Artiest
Vidar Busk
Daniel Erikson
Stig Sjøstrøm

Deze drie doorgewinterde blues artiesten hebben eindelijk elkaar gevonden. De toonaangevende bluesgitaristen Vidar Busk en Daniel Eriksen én drummer Stig Sjøstrøm komen uit Noorwegen. Vooral Vidar Busk & His True Believers was destijds vrij actief in onze contreien en is zijn allang geen onbekende meer. Hij groeide op in Langesund , maar ging op 15-jarige leeftijd naar de VS om te spelen met de Amerikaanse blues artiest Rock Bottom. Daniel Erikson staat dan weer bekend voor zijn adembenemende vaardigheden op slide gitaar. Omdat hij opgroeide ten noorden van de poolcirkel, noemt hij zijn muziek "Arctic Slide". Zowel Busk als Eriksen hebben de Spellemannprisen gewonnen, net als de NBF Blues Award in 2015. Eriksen en Sjøstrøm behaalden ook de 2de plek in de International Blues Challenge in Memphis, TN in januari 2018. Drummer Stig Sjøstrøm komt uit Stathelle in Telmark. In 2007 ontving hij een kunstbeurs van Telemark County. Het trio heeft nu de schitterende release ‘Hustle & Flow’ in de platenrekken. De elf tracks zijn echt knappe stompin’ blues & boogie songs. Doordrenkt door Busk & Eriksen’s swampy gitaar vaardigheden en Stig’s zwoele drumpartijen. Openen doen ze de Neville Brothers en Jimmy Vaughan’s song ‘Six Trings Down’. Dat een hommage is aan SVR. Hun vette sound leent zich ook perfect voor R.L. Burnside’s ‘Going Down South’. Die knappe Fat Possum tune wordt met een vette knipoog wel heel sterk gerelateerd. ‘Oh Mama’ en vooral ‘Drive On’ hebben die opwindende Bo Diddley beat. De soul blues song ‘I Love You’ haalden ze bij Asie Payton en met ‘A Little Dab’ll Do Ya’ gaat het weer lekker New Orleans en swampy klinken. De rocker ‘Oh Louise’ heeft als credits John Mooney & Jimmy Thackery. De traditional ‘St James Infirmary’ werd al ontelbare keren gecoverd, maar de smooth versie van dit trio is werkelijk een van de betere modus. ‘Evil Train’ is een losgeslagen treinritmiek met schitterende wah wah pedaal effecten. Terug naar New Orleans voor het spijkerende ‘Wrecked By Snooks’, om finaal af te sluiten met het slidegitaar begeesterde instrumentaal slow bluesje ‘Drive On’. Wie brengt dit Noorse trio naar onze contreien.

Philip Verhaege (5)

The trio Busk * Eriksen * Sjøstrøm has now the beautiful release "Hustle & Flow" in the record racks. The eleven tracks are really handsome stompin’ blues & boogie songs. Steeped in by Busk & Eriksen’s swampy guitar skills and Stig’s sultry drum parts. Great stuff!

Kim Scott: Free to Be

13/8/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Free to Be
Emerge
No Worries
The Look of Love
You and Me
Take it to the Rink
Best Part
J’s Groove
The Prayer

Website Artiest
Kim Scott

Zo’n 3 jaar geleden kwam hier de CD ‘Southern Heat’ van de Afro-Amerikaanse fluitiste Kim Scott aan bod, maar ik kende ze al sedert 2011 met haar debuut ‘Crossing Over’. Haar aanstekelijke contemporary jazz is weerom te horen op dit nieuwe album. Op de opgewekte en “feel good” titeltrack, die de CD opent, is saxofoniste Jazmin Ghent present. Vervolgens komt de Zweedse pianist Jonathan Fritzen een partijtje meespelen op het krachtige ‘Emerge’, waarna James K. Lloyd (van Pieces of a Dream) ‘No Worries’ schreef en produceerde, waarop hij tevens, buiten de fluit, alle instrumenten voor zijn rekening nam. ‘The Look of Love’ is mijn favoriete track van Burt Bacharach, en Kim’s versie doet me denken aan die van Isaac Hayes. Toetsenist Kelvin Wooten speelt een solo op ‘You and Me’, dat Kim zelf zingt. ‘Take it to the Rink’ is een lekkere funky track, gevolgd door het rustige ‘Best Part’. Kim’s zoon Jaden schreef ‘J’s Groove’, een leuke uptempo track, waarna David Foster’s klassieker ‘The Prayer’ afsluit met inbreng van saxofonist Cameron Ross. Opnieuw een zeer interessant album, dat bewijst dat Kim in de wereld van contemporary jazz best haar mannetje kan staan!

Patrick Van de Wiele (4)

Again, a very interesting album, that proves that Kim can stand up in the world of contemporary jazz.

Saulo Duarte: Avante Delirio

13/8/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Rebuliço
Flor do Sonho
As Luzes da Cidade
Não Existe Resposta para "Eu Te Amo"
Se Esqueça Não
Tapume
Estrela D'água
Ela Foi Ver a Lua
Tropa de Meninxs
Praça de Guerra
Avante Delírio

Website Artiest:
Saulo Duarte
https://sauloduarte.bandcamp.com/

Bitter weinig Braziliaanse muziek die de oceaan oversteekt naar Europa. Nochtans lopen daar schitterende gitaristen rond . Denk maar aan de onlangs overleden zanger/gitarist Joao Gilberto, de vader van de bossa nova. Nog zo’n muzikant die klaar staat om een levende legende te worden is de in Belém geboren Sao Paulo residerende Saulo Duarte. ‘Avante Delirio’ , vrij google vertaald ‘voorwaartse delirium’, is zijn eerste echte solo plaat na furore gemaakt te hebben als freelance gitarist voor muzikanten als Céu, Russo Passsapusso en Anelis Assumpçao.
Op het album typisch Braziliaanse songs, onverstaanbaar voor de meesten onder ons want in Portugees, met bossa nova sound. Saulo Duarte gaat echter verder en durft experimenteren tot het atonale toe. Soms onbegrijpelijk en ontoegankelijk doch in de meeste gevallen boeiend met dank aan bassist Zé Nigro en drummer Curumin. Toch accentueert zijn muzikale uitspatting het culturele verschil tussen Europa en Zuid-Amerika. Overweegt in de Westerse wereld de relatieve eenvoud en een teveel aan neerslachtigheid, dan werpt met in Brazilië daar een rijkelijk instrumentarium tegen aan waarbij het meest negatieve toch een positieve weerklank krijgt.
Avante Delirio is een album dat je moet leren ontdekken. Een kluif voor de echte muziekliefhebber en zeker voor de jazzmusici.

Line-up:
Saulo Duarte (Lead & Backing Vocals, Guitar)
Zé Nigro (Bass, Synthesizer)
Curumin (Drums)

Joao Leao (Clavinet, Synths)
Marcelo Jeneci (Synths)
Pepe Cisneros (Electric Piano)
Negro Leo (Guitars, Synths)
Jorge Ceruto (Trumpet, Horn)
Ed trombone (trombone)
Fernando Bastos (Sax, Flute)
….And a few others.

Marino Serdons (3 ½)

Saulo Duarte is ready to become a living legend in his homecountry Brasil with ingenious experimental bossa nova sounds and a lot of jazz influences.

Banty Holler: Wired For Sound

13/8/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Understand Your Man
Loretta
Wayfair’ Stranger
Hopson’s
Dishwasher’s Dream
Good Golly Miss Molly

Website Artiest
Banty Holler

Banty Holler, is een Honky Tonk, Americana, klassieke country en rocker die gebaseerd is in het Hollandse Den Haag. Het was pas enkele maanden wachten op een opvolger voor het succesverhaal van de release ‘Tradition’. Singer-songwriter/gitarist Neile H. Coe verruilde als tiener het blues mekka Chicago voor een avontuurlijk leven in Europa. Hij vond enkele dag jobs, werkte in de horeca en gaf zelfs even les in steden als Rimini, Dublin, Stockholm en het Poolse Wroclaw. Als wereldburger en muzikaal troubadour vond hij uiteindelijk een warm nest in Den Haag. Vandaaruit spreidt hij zijn muzikale vleugels. Neile trok naar de Studio Labrie en vond in en met producer Alain de ideale soulmate. Alle songs zijn live en in ‘one track’ ingetapet, wat de beoogde sound uiteraard bevorderd. Het geïnfluenceerde ‘Understand Your Man’ mag de deur intrappen. Als volbloed Chicagoan is zijn ruw stemtimbre en tongval een recommandatie naar zijn subcultuur. Zijn heavy gitaarriffs beuken door de woofer en ook in ‘Loretta’ neemt Banty Holler je vrijwel meteen bij het strot. Bij ‘Wayfair’ Stranger’ gaat het gasoline wat naar af, maar van het country begeesterde ‘Hopson’s’ gaat het gezwind naar het folky en haast autobiografische ‘Dishwasher’s Dream’. Het afsluitende ‘Good Golly Miss Molly’, origineel van Little Richard, kreeg alweer knappe en divergente arrangementen aangemeten.

Philip Verhaege (4 ½)

Banty Holler is a world citizen and musical troubadour. But he eventually found a warm nest in The Hague. From there he spreads his musical wings. Neile went to Studio Labrie and found the ideal soul mate in and with producer Alain. All songs are taped live and in "one track", which naturally promotes the harvested sound.

Lorana: Nuïna

13/8/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Paper Skin
Eyes Meet
You Forgot
Night Falls
Float High

Website Artiest:
Lorana

De Limburgse singer-songwriter Lorana scoorde onlangs met een sterk debuut in eigen beheer. Op haar concept EP ruilde ze gitaar in voor keyboard en dat kon niet ongemerkt passeren. Vijf perfect afgewerkte songs omkaderd met een prozaïsche tekst en grafisch geflankeerd met illustraties van vriend Arthur Coppens. Lorana pakt je al onmiddellijk bij de strot in ‘Paper Skin’, de start van een verhaal over een emotionele ontmoeting tussen de mens en een buitenaards wezen, een onverwachte love story ook, over een vernielde planeet en de kwetsbaarheid van de ‘human kind’ als bottom line. De prachtige Engelstalige proza lijkt in deze luxe uitgave bijna belangrijker dan de muzikale performances. Ook de Japanse tekenstijl (sumi-e) van Arthur accentueert de ruimtelijkheid en het minimalisme dat uit Lorana’s composities blijkt. Met breekbare stem en begeleidende space-sound neemt ze je mee in haar science fiction story dd. 2033. Toonvast, fragiel en toch krachtig, weet ze de juiste intenties te benadrukken. Zowel het mooie ‘You Forgot’ als het mystieke ‘Night Falls’ met sinistere begeleiding zullen fans van An Pierlé zeker aanspreken. En bij ‘Float High’ denk je onwillekeurig aan het werk van de IJslandse Björk.
Lorana realiseert met Nuïna een jeugddroom: professioneel opgebouwde songs verpakken in een artistiek geheel. Knap!
Voor meer info, surf naar http://www.loranamusic.com

Marino Serdons (4)

Sharon Fendrich: Red Sky Prairie

12/8/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

L’dor Vador
A Secret’s Song
Within Whispers
Red Sky Prairie
Song of the Dove
Never Alone
Moonswept
Bittersweet Memory
Last Tears
In Memoriam
That September Day

Website Artiest
Sharon Fendrich

Twee weken geleden bracht de Amerikaanse neoklassieke componiste Sharon Fendrich haar debuutalbum uit, en via de opnamestudio Kerani Music belandde deze op mijn desk. Sharon zelf speelt piano, en wordt bijgetreden door Anna Emelyanova (zang), Ies Muller (Ierse fluit), Wilfred Sassen (viool), Joep Willems (cello) en Helen Hendriks (fluit). Deze musici toerden al met het orkest van André Rieu. Sharon is afkomstig uit Eugene, Oregon, en begon al op haar derde aan haar muziekstudies. Ze kwam vroeg in contact met symfonieën, ballet, opera en theater. Ondanks het feit dat ze aanving met viool en fluit, ging ze door met piano en haar stem. Verder studeerde ze aan de Tufts University, werkte voor de La Jolla Music Society, en het San Diego Chamber Orchestra, in Californië. De inspiratie voor dit debuut kwam door een dagdroom over een huis op de prairie waarboven de lucht, na de passage van een storm, zwanger was van rood/oranje stof. Sharon zag er zichzelf tijdens verschillende fases van haar leven, en een gevoel van veiligheid en vrede overviel haar. De 11 mooie composities vormen één geheel, en het is moeilijk om er een favoriete track uit te kiezen. De muziek doet denken aan een filmscore, met verwijzingen naar David Lanz en Loreena McKennitt. Ze brengt alleszins een vredig gevoel over, die je laat mijmeren over levenservaringen, en dat was toch de opzet, niet?

Patrick Van de Wiele (4)

A neoclassical debut album that contains 11 beautiful, peaceful compositions, inspired by a daydream.

Nicolas Bearde: I Remember You – The Music of Nat King Cole

12/8/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

I Remember You
That Sunday, That Summer
Funny (Not Much)
Sweet Lorraine
L-O-V-E
Thou Swell
The Rules of the Road
Straighten Up and Fly Right
Tenderly
I Wish You Love

Website Artiest
Nicolas Bearde

Drie jaar geleden besprak ik hier het album ‘Invitation’ van de Afro-Amerikaanse soul & jazzzanger Nicolas Bearde. Nu is zijn zesde album aangekondigd, en dat verschijnt op 30 augustus as. Wijlen Nat King Cole werd 100 jaar gelden geboren, en is één van de belangrijkste invloeden van Nicolas geweest. Voor zijn nieuwste cd koos hij dan ook om 10 van diens songs een nieuwe bewerking te geven. Hij selecteerde de beste musici uit Noord en Zuid Californië, en producer & pianist Josh Nelson overzag 8 van de tracks. Zo krijg je frisse, jazzy versies van ‘That Sunday, That Summer’, ‘Funny (Not Much)’, ‘Sweet Lorraine’, ‘Thou Swell’, ‘The Rules of the Road’, ‘Straighten Up and Fly Right’, ‘Tenderly’ en ‘I Wish You Love’. Op drie ervan is tenorsaxofonist Eric Alexander te gast. Daarnaast produceerden & arrangeerden Peter Horvath & Nicolas twee tracks, nl. de titeltrack en ‘L-O-V-E’. Nicolas bezit een warme stem en lijkt erg goed thuis in deze tijdloze songs. Ze klinken nog steeds zo fris en aangenaam als toen ze oorspronkelijk opgenomen werden.

Patrick Van de Wiele (4½)

Nicolas Bearde’s tribute to Nat King Cole contains 10 fresh new arrangements of these timeless songs. And Nicolas brings them in a warm and jazzy way.

Mark Cameron: On A Roll

12/8/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Trouble Brewin'
On Your Way To The Top
Dirty Biscuit
Ridin' The Rails
On A Roll
Dicey
Next Stop Is the Blues
Where I Got You From
Movin' Out
Back Seat Boogie
Here We Go
What Lucy Says
Mojo Shuffle
Dreams

Website Artiest
Marc Cameron

De in Minnesota gevestigde singer-songwriter/gitarist Mark Cameron is al meer dan dertig jaar actief in de muziek business. Na vijf studio-releases in de jaren 1980 en ‘90 richtte Mark zijn focus op de blues met albums als ‘Life Of Illusion’ in 2009, gevolgd door het ambitieuze project ‘Built To Bust’ uit 2011 om drie jaar later succesvolle te zijn met de plaat ‘One Way Ride To The Blues’. Maar de grote doorbraak kwam er in 2016 met het album 'Playing Rough' en de ongeplande live opname ‘Live At Blues On The Chippewa’ in 2017. De Mark Cameron Band vertegenwoordigde onlangs Minnesota op de International Blues Challenge in Memphis. Marc Cameron is een charismatische frontman en soulvolle gitarist. Samen met Rick Miller (harmonica), Scott Lundberg (bas), drummer Dan Schroeder en Sheri Cameron (sax, fluit, percussie) trok hij naar de Bathtub Shrine Recording studio in Minneapolis, Minnesota. Daar werden veertien originele nummers ingeblikt. De openingstrack 'Trouble Brewin' is meteen ingekleurd met een swingende melodielijn. Op naar de ritmische drumschikkingen met het funky beladen ‘On Your Way To The Top’ en de blues boogie ‘Dirty Biscuit’. De harp arrangementen uit ‘Ridin The Rails’ doet ons wat terugdenken aan Canned Heat, al geeft een fluit schikking net die extra dimensie aan het liedje. De proportie klopt ook bij de rocker ‘On A Roll’, net zoals bij de stoytelling song ‘Dicey’ en de moderne groove uit 'Next Stop Is The Blues'. Even naar de Delta blues monding, en eens op een frontporch aanbelandt fleurt Mark het knappe ‘Where I Got You From’. In aangenaam contrast spijkert het swingende ‘Movin Out’ en de rockers ‘Back Seat Boogie’ én ‘Here We Go’. In het nummer ‘What Lucy Says’ laat Mark zijn Gibson schitteren. Het is een ode aan B.B. King’s ‘Lucille’. Van het fijnbesnaarde ‘Mojo Shuffle’ gaat het finaal naar de zeldzame ballade ‘Dreams’.

Philip Verhaege (4 ½)

The release "On a Roll" builds on the success of "Playing Rough" (2016) and "Live at Blues on the Chippewa (2017) to bring the unique songwriting style of singer/guitarist Mark Cameron into a new era. The soulful sax of Sheri Cameron and "down-and-dirty" harp playing of Rick Miller combine to make "On a Roll" a party from the word go. With moods that range from hard-driving electric blues to vintage Delta acoustic with a heavy dose of Swing and Shuffle blues in between, and lyrics that are fun, funny and often poignant. The binding thread in "On a Roll" is the infectious rhythm playing of drummer Dan Schroeder and bassist Scott Lundberg. You will find your toes tappin, and your butt shakin, all the way through "On a Roll".

Dan Navarro: Shed My Skin

12/8/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Shed My Skin
Night Full Of Rain
Bulletproof Heart
Straight To The Heart Of Me
Arrows
Let Her Ride
Ghosts
You Drove Me Crazy
New Year’s Day
Sweet Sixteen
Hard For Me Now
Wichita Lineman

Website Artiest:
Dan Navarro

Dan Navarro kreeg bekendheid toen hij een folkrock duo vormde met David Eric Lowen en dé hit ‘We Belong’ schreef voor Pat Benatar. Jammer genoeg ruilde Lowen – met de ongeneeslijke ziekte ALS - het aardse in voor het hemelse. Dan Navarro ging verder als solo artiest en gooit nu na tien jaren eenzaamheid en verdriet zijn eerste solo album op de markt. Componeren deed hij al o.a. voor The Bangles, Dave Edmunds en Jackson Browne. Op Shed My Skin rijgt hij de ene na de andere melancholische song als tranen aan elkaar. Gelukkig zijn er nog de bekende en minder beroemde vrienden op piano, banjo, mandolin, viool en harmonica om de lichtheid te bevorderen (zie detail album). Zoals in het uitzonderlijk mooie ‘Bulletproof Heart’, een liefdessong die hem eeuwige roem zou moeten leveren. Of het herkenbare ‘Sweet Sixteen’ (Billy Idol) met ‘runaway’ backing vocals van Grace Pettis. Acht eigen nummers, vier covers, en twee sublieme om te downloaden. Het kon nog magerder! Om den brode(?) reist hij in september ook mee op een cruise samen met Iain Matthews (Fairport Convention). Hopelijk zijn het allemaal grote fans!

Line-up:
Dan Navarro (Vocals, Acoustic Guitar)
Steve Pstell (Electric & Acoustic Guitar, Vocals)
David Glaser (Mandolin)
Phil Parlapiano (Piano, Organ, Accordion)
Jon Ossman (Upright Bass)
Brendan Buckley (Drums)
Debra Dobkin (Percussion)
Joel Tepp (Harmonica)
Tony Furtado (Banjo)
Aubrey Richmond (Violin)

And last but not least:
Danny Kortchmar, Bob Malone, Leland Skar, Grace Pettis, Janiva Magness,
Wendy Waldman, Doug Cox, Peter Adams, Dennis Edwards, Butch Norton, Freebo

Marino Serdons (3)

With the support of several famous musicians he finally gave birth to his first solo album. Twelve heartbreaking songs, eight self-composed and four covers. But you have to download ‘Bulletproof Heart’, a beautiful love song that gives Dan Navarro eternal fame.

Lena & The Slide Brothers: IV

10/8/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Your Kind Of Woman
Snake Boogaloo
Not Your Fault
Blue Side Of The Town
Eldorado
Right Train, Wrong Track
Late Night Watchdog Blues
New Kind Of Soldier
I Can’t Believe It
Bourbon River Blues Jamboree

Website Artiest
Lena & The Slide Brothers

Lena & The Slide Brothers werden opgericht in 2009 in Helsinki, Finland. Hun debuutalbum ‘Turn It On’ zag amper een jaar het daglicht, en bevatte een breed spectrum van die schitterende Amerikaanse roots muziek. De opvolger ‘Shine Your Light’ kwam dan uit in 2013 en indiceerde een ruwere kant van de band. Drie jaar later was er dan het succesvolle ‘The Road’. In april 2016 vertegenwoordigden Lena & The Slide Brothers, Finland op de 2016 European Blues Challenge in Torrita di Siena, Italië. In januari 2017 won de band twee awards op de Finnish Blues Awards 2017, in de categorie ‘Artiest/band of The Year’ en met de beste song van het jaar voor ‘The Road You On’. Nu brachten Lena & The Slide Brothers onlangs met ‘IV’ hun vierde album op de markt. Het bevat tien originele blues- en rootsongs met een breed scala aan muziekstijlen. Het album is uitgebracht op het label RetroU Art. Lena en band serveert ook een bredere palet aan instrumentatie, die met pakkende songwriting naar een hoger wordt getild. Het album werd gecoproduceerd door de legendarische Finse zanger/producer Hannu Leiden. Bassist, Rhode piano en Hammondorgelvirtuoze Lena heeft een zeer aangenaam maar ruw stemtimbre dat zich wel heel makkelijk laat leiden door Matti Kettunen’s slidegitaar. Drummer Juha Litmanen en Ykä Putkinen (gitaren) vervolledigen de ritmesectie. Accasioneel komt ook Helge Tallqvist met zijn bluesharp de sectie vervoegen. De openingssong ‘Your Kind Of Woman’ is meteen een knaller van een nummer. De modern spijkerende arrangementen kleuren ook het funky ‘Snake Boogaloo’ en het swampy ‘Not Your Fault’. Met ‘Blue Side Of The Town’ wordt een eerste ballade opgedist. Van de John Lee Hooker boogierocker ‘Eldorado’ gaat het gezwind naar het diepe zuiden voor de barrelhouse piano song ‘Right Train, Wrong Track’. Gelukkig is Lena het spoor niet bijster, want ook het hoogoplopende Chicago blues begeesterde ‘Late Night, Watchdog Blues’ en het modern spijkerende ‘New Kind Of Soldier’ zijn heuse chapiters. Matti’s Texaanse slide gitaar kleurt meteen ook het nummer ‘I Can’t Believe It’ én brengt ons naar het traag treiterende ‘Bourbon River Blues Jamboree’. Knap!

Philip Verhaege (4 ½)

Now Lena & The Slide Brothers recently released their fourth album with "IV". It contains ten original blues and root songs with a wide range of music styles. The album is released on the RetroU Art label. Lena en band brings also serves a wider range of instrumentation, which is lifted with her great songwriting. The album was co-produced by the legendary Finnish singer / producer Hannu Leiden. Bassist, Rhode piano and Hammond organ virtuoso Lena has a very pleasant raw vocal timbre that is very easily guided by Matti Kettunen's slideguitar. Juha Litmanen (drums) and Ykä Putkinen (guitars) complete the rhythm section. Helge Tallqvist also joins the section with his bluesharp. Highly recommended!

Big Mama Thornton: The Story Of My Blues (The Complete Singles A’s & B’s 1951-1961)

9/8/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Partnership Blues
I’m All Fed Up
No Jody For Me
Let Your Tears Fall Baby
Mischievous Boogie
Every Time I Think Of You
Hound Dog
Night Mare
Cotton Picking Blues
They Call Me Big Mama
I Ain’t No Fool Either
The Big Change
I’ve Searched The Whole World Over
I Smell A Rat
Stop A Hoppin’ On Me
Story Of My Blues
Walking Blues
Rock A Bye Baby
The Fish
Laugh, Laugh, Laugh
Tarzan And The Dignified Monkey
How Come
Just Like A Dog (Barking Up The Wrong Tree)
My Man Called Me
You Did Me Wrong
Big Mama’s Blues
Don’t Talk Back
Big Mama’s Coming Home

De rhythm & blues carrière van Willie Mae Thornton, beter gekend als Big Mama Thornton, spitste zich toe op twee van haar nummers, die we zeker als haar ‘signature songs’ mogen bestempelen. Vooreerst was er de Leiber/Steler compositie, met Johnny Otis als producer uitgebracht ‘Hound Dog’, waarmee ze gedurende 14 weken in Billboard’s R & B charts stond, waarvan zeven weken op de eerste plaats. Het tweede nummer ‘Ball And Chain’ nam ze oorspronkelijk op voor Bay-Tone Records, maar die commercialiseerde het niet. Toen Janis Joplin samen met Big Bothe and The Holding Company het nummer bracht tijdens het Montery Pop Festival, nam Big Mama Thornton het nummer opnieuw op. Verkopen mocht de plaat dan niet zo goed, tijdens de live performances van Thornton sloeg het enorm aan.
‘The Story Of My Blues’ herbergt alle A en B kantjes van de singles die Big Mama Thornton uitbracht in de periode 1951-1961. Het grootste deel ervan werd opgenomen voor het Peacock label. Van de sessie voor Bay-Tone Records, werden enkel ‘You Do Me Wrong’ en ‘Big Mama’s Blues’ uitgebracht. Van haar laatste platencontract met Irma Records werden ‘Don’t Talk Back’ en ‘Big Mama’s Coming Home’ weerhouden. Deze compilatie laat horen wat een enorm krachtige stem Big Mama Thornton wel had. Die kracht ontwikkelde ze in het kerkkoor, waar ze haar stem boven de rest moest doen uitkomen. Ze ging er prat op dat ze niet echt een microfoon nodig had. Moest je aan deze uitspraak twijfelen, ‘The Story Of My Blues (The Complete Singles A’s & B’s 1951-1961)’ zal je zeker op andere gedachten brengen.
Big Mama Thornton overleed op 58 jarige leeftijd in 1984 aan lever- en hartproblemen, grotendeels te wijten aan haar zwaar alcoholprobleem.

Lambert Smits (4)

Big Mama Thornton certainly had one of the most powerful and dynamic voices from the post-war rhythm & blues. This compilation fully proves that.

Datura4: Blessed Is The Boogie

9/8/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Black Dog Keep Running
Blessed Is The Boogie
Looper
Run With Lucy
Ooh Poo Pan Doo
Sounds Of Gold
Evil People Pt 2
Not For Me
Cat On A Roof
The City Of Lights

Website Artiest:
Dom Mariani

De Australiër Dom Mariani vormde al een hele frontlinie aan bands waarin hij zijn muzikaal vuurwerk laat ontploffen. In 1983 richtte hij The Stems op in het spoor van The triffids met postpunk en garagerock. In 1990 lag de nadruk op gitaarpop in The Someloves en enkele jaren later power pop in DM3. En niet te vergeten ondertussen de fuzz en deadbeat boogie met The Majestic Kelp. Een verharding van de sound die zich verder zet in Datura4. Officieel een bluesrock project met al twee respectabele albums (Hairy Mountain en Demon Blues) en sedert april 2019 de opvolger ‘Blessed Is The Boogie’. De titeltrack laat al veel vermoeden, doch is niet zo representatief als blijkt. Er staan inderdaad een paar rocksongs op met blues invloeden. Het album komt echter overwegend als een classic (hard-)rock album op je af. Ontegensprekelijk weten de heren hoe een song te componeren maar het retro-, déja entendu-gevoel zonder enige vernieuwing geeft weinig lichtpuntjes. De titeltrack ‘Blessed Is The Boogie’ met harmonica en ‘Ooh Poo Pan Doo’ met keyboard kunnen gerust wedijveren met de seventies bluesrock archieven. De rest op het album dweept met ’6O gitaarpop (‘Sounds Of Gold’, ‘Not For Me’)), hardrock (‘BlackDog Keep Running’) en seventies psychedelic progrock (‘Evil People pt2’)……….Ondertussen kreeg het album een derde beluistering en wat blijkt: leuk album dat meer verrassingen herbergt dan gedacht. Luister maar eens naar ‘Cat On The Roof’ en de mooie gitaarsolo in ‘The city Of Lights’. Zeer aangenaam!

Line-up:
Dom Mariani (Lead Vocals, Guitars)
Warren Hall (Drums, Percussion)
Stu Loasby (Bass)
Bob Patient (Keyboards)

Marino Serdons (4)

Great nostalgic hardrocking bluesrock with musical roots in the seventies. Surf on his website https://dommariani.com/
to discover all the bands Dom Mariani is involved with. You won’t be sorry!

Ryan Marvel: Generous Night, Redeem

8/8/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Lunar Melody
Whispered Words
Crying Heart at Sleepless Dawn
Fleeting Passage
Overwhelm
The Face of Truth
Generous Night, Redeem
Evening’s Benediction
Grouding
Veiled in Tender Warmth
Breath of the Vagabond
Shifting Winds of Providence
Sweet Memory, Deliver
Glance the Stars

Website Artiest
Ryan Marvel

Pianist Ryan Marvel werd geboren in Colorado. Al op jonge leeftijd speelde hij op de piano. Maar hij had het moeilijk met muziek te lezen. Voor een muziekopleiding aan Julliard’s moest hij al het andere opgeven, en daartoe was Ryan niet bereid. Hij ging werken in restaurants, en de piano werd terzijde gelaten. Tot hij in april 1999 een deeltijdse job kreeg als pianist in een kleine kerk in Arizona. In 2005 kwam zijn debuutalbum uit, en momenteel wordt hij gevraagd als gastpianist en dirigent in kerken en huizen. Zijn laatste album moet verschijnen op 6 september e.k.. Het is een opvolger van het album ‘Reflecting Forward’. Daarbij stapt hij doorheen duisternis, en zijn muziek reflecteert herinneringen, waarheid, liefde, verlies, transformatie en loslaten. Ryan werkte samen met zijn moeder, die een origineel gedicht schreef, dat op de achterkant staat. Hij hoopt dat deze solo pianomuziek ons helpt op een dieper, persoonlijk niveau.

Patrick Van de Wiele (3½)

Ryan Marvel hopes that his new album will help us on a deep personal discovery.