Blog Archives

Sam “The Man” Taylor: Music with the Big Beat/Blue Mist

24/10/2018

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Cloudburst – Claude Cloud & his Thunderclaps
One Bone - Claude Cloud & his Thunderclaps
High Winds - Claude Cloud & his Thunderclaps
Bang-Up - Claude Cloud & his Thunderclaps

MUSIC WITH THE BIG BEAT

The Big Beat
Let’s Ball
Fish Roll
Oo, Wee
Look Out
Sam’s Blues
The Boss Is Home
Ride, Sammy, Ride
Real Gone
Do-A-Lu
Taylor Made
Road Runner

BLUE MIST

Harlem Nocturne
To A Wild Rose
September Song
Bluer than Blue
The Very Thought of You
Lonely Love Affair
Don’t Take Your Love from Me
Indian Summer
As Time Goes By
Someone to Watch over Me
Blue Mist
Tara’s Theme

Website Artiest
Niet gekend

De Amerikaanse jazz en blues tenorsaxofonist Sam “The Man” Taylor werd geboren op 12 juli 1916 in Lexington, Tennessee. Hij ging naar de Alabama State University, en trad later op met Scatman Crothers, Cootie Williams, Lucky Millinder, Cab Calloway, Ray Charles, Buddy Johnson, Louis Jordan en Big Joe Turner. Tijdens de jaren 50 was hij één van de meest gevraagde sessiemuzikanten in New York. U kent waarschijnlijk wel de sax solo in het nummer ‘Shake, Rattle and Roll’ van Turner, of ‘Money Honey’ en ‘Harlem Nocturne’ van Clyde McPhatter en The Drifters. Wel daarop is Sam Taylor te horen. Deze cd is één van vier nieuwe releases van Jasmine Records, die de toeterende R&B saxmannen uit de tweede helft van de jaren ’40 voorstellen, toen ze deel uitmaakten van de big bands. Tijdens het volgende decennium maakten ze hun solo albums, en bliezen op talloze rock ‘n’ roll nummers. Op dit album staan 28 tracks, vooraleerst 4 met Claude Cloud & his Thunderclaps, daarna de elpee ‘Music with the Big Beat’ en tenslotte de elpee ‘Blue Mist’, beide uit 1955 en 1956. Het zijn swingende tracks zoals ‘Cloudburst’, ‘Let’s Ball’, ‘Oo, Wee’. Maar er staan ook meer bluesy tracks op zoals ‘Sams’ Blues’, ‘Real Gone’, ‘Harlem Nocturne’, ‘September Song’, ‘Bluer than Blue’. En zelfs enkele bekende covers zoals ‘The Very Thought of You’, ‘As Time Goes By’ en ‘Someone to Watch over Me’. Sam overleed op vierenzeventig jarige leeftijd in 1990. Echt leuk voor wie houdt van saxofoonmuziek en historische opnames!

Patrick Van de Wiele (4)

Ideal for those who love saxophone music and historic recordings!

0 Opmerkingen

Mutter Slater Band: Field Of Stone

24/10/2018

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Something We Knew As Love
Field Of Stone
Caroline Motion
Losing It
Love Is The stranger
Folding
Weird Kid
You’re The Reason
There’s A Wall

Website Artiest:
Mutter Slater Band

Even terug in de tijd met Stackridge, de Engelse progrock band begin jaren ’70. De band trekt op met Wishbone Ash en Renaissance, komt bij John Peel en krijgt hierdoor enige bekendheid in de UK. Ook in het professionele prog en psych milieu scoren de bandleden. Ondertussen worden de vinyl elpees gezocht als collector item’s. Frontman, zanger en toenmalig fluitist, besluit na enkele reünies begin deze eeuw om zelf een band rond zich te verzamelen. Zijn voorliefde in American Blues, soul en rythm & blues krijgt nu vrij spel. Deze week vescheen op Angel Air Records het vijfde album ‘Field Of Stone’. De opener met veel blazers overtuigt niet door de zwakke zang van Mutter. Tietelsong ‘Field Of Stone’ ademt de sfeer van een vervlogen tijd met een sinistere intro op Hammond, mister prog! Tijd voor soulvolle Amerikaanse jazzrock à la Blood Sweat & Tears in ‘Caroline Motion’. Knappe jazzy sax van Clive Ashley en virtuoze Hammond orgel van Tom Hughes ook in het balladachtige ‘Closing It’. Jammer genoeg kan het album dit niveau doortrekken tot het einde. De zin om het album Super Session van Kooper/Stills/Bloomfield onder het stof uit te halen groeit. Wat je niet mag verhinderen om vermelde songs te downloaden of op zijn minst te beluisteren. Live kan je de (nu) zevenkoppige band maandelijks live beluisteren in hun thuishaven Bridport (Dorset).

Line-up:
Mutter Slater (Lead Vocals, Rythm Guitar)
Chris Cleaver (Lead Guitar, Backing Vocal)
Dan Wheeler (Drums, Percussion Backing Vocal)
Clive Ashley (Tenor & Soprano Sax)
Tom Hughes (Hammond B3)
Laurie Higgins (Electric & Upright Bass)
Ian Olliver (Electric Bass)
Matt Barge (Trumpet)

Marino Serdons (3)

American blues/jazzrock from England! Sometimes you feel the spirit of the sixties and seventies. That feeling, and with some great musicians from the past, is a good reason for listening to the Mutter Slater Band.

0 Opmerkingen

Anemone: Silver Star

24/10/2018

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Rubble Boy
Why Do I Worry
Sea Traveler
Best Friend
Treees
Proud To Be
Story Of My Life
Where’d You Go

Website Artiest:
Butler Records

Je bent jong en je wil wat. In het geval van Anemone, alias Xander van Dijck, rijpte het idee om eindelijk een solo album te maken. Zijn vriendin hielp hem over de eerste angst en nu ligt Silver Star voor het plukken. Ontegensprekelijk weet Xander hoe op zijn gitaar te tokkelen. Songs als Story Of My Life of Proud To be ademen onderhuids singer-songwriterschap. De rest van de songs neigen naar Britpop met soms een uitschuiver met een postpunk vocal. Opener Rubble Boy is best een knappe song, weliswaar iets te langdradig. De Rotterdammer was gitarist bij The Afterveins, een band die rock ’n roll combineerde met psychedelica en zich liet inspireren door The Stooges. Onder Anemone klinkt het allemaal wat braafjes en gemakkelijk. Xander van Dijck levert met Silver Star een mooi en waardig debuut af. Gold Star is echter nog verre toekomst. Het album verscheen op Butler Records, en vinylfans hebben de keuze uit 3 verschillende kleuren, elk gelimiteerd en genummerd tot 500 ex. Verkoop verzekerd!

Line-up:
Xander van Dijck, Ricardo Jupijn
Roemer Vermeulen, Neil Grootjans

Marino Serdons (3)

Worthy debut from Anemone. As a fine guitar player, we’d love to hear the singer-songwriter in Xander van Dijck. Maybe on the next album?

0 Opmerkingen

Eric Bibb: Global Griot

23/10/2018

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:
Act One

Gathering Of The Tribes
Wherza Money At
Human River
What’s He Gonna Say Today
Brazo’s River Blues
We Don’t Care
Black, Brown & White
Listen For The Spirit
Hoist Up The Banner
Mami Wata / Sebastian’s Tune
Send Me Your Jesus
A Room For You
Remember Family

Act Two

Race & Equality
Grateful
All Because
Spirit Day
Let God
Last Night I Had The Strangest Dream
Picture A New World (instrumental)
New Friends
Mole In The Ground
Michael, Row Da Boat Ashore
Needed Time

Website Artiest
Eric Bibb

In de blueswereld is Eric Bibb al jarenlang één van de vaandeldragers van het betere werk. Hij mag dan reeds een aantal schitterende albums afgeleverd hebben, maar met het dubbelalbum ‘Global Griot’ presenteert hij een waar kunstwerk. Bibb omringt zich hier met een vijftiental muzikanten uit alle hoeken van de wereld en bezocht al zijn favoriete studio’s. Zo gebeurden de opnames in Frankrijk, Zweden, Engeland, Canada, Jamaica, Ghana en de US. Alhoewel Eric een in de ‘old school blues’ gewortelde artiest is, heeft hij gedurende zijn muzikale loopbaan telkens zijn grenzen verlegd. Dat heeft hij ook nu weer gedaan, zodat ‘Global Griot’ een meesterwerk van een met wereldmuziek gemixt bluesalbum is. ‘Global Griot’ betekent in West Afrika een lid van een kaste die verantwoordelijk is voor het mondeling instandhouden van de stamgeschiedenis en dit door middel van muziek, poëzie en vertellen van verhalen. En dat is nu net wat Bibb hier doet. De Afrikaanse invloeden zijn duidelijk aanwezig, waardoor je een palet aan klanken krijgt. Nu eens Afrikaans exotisch, later wat licht funky, daarna bluesy, jazzy easylistenig of heerlijk wegdromend. Soms zorgen de backing vocals zelfs voor een ietwat gospel aandoend geluid. Die schoonheid aan klanken vindt zijn oorzaak in het uitgebreid gebruikt instrumentarium. Diverse gitaren, piano, vibrafoon, bas, drums en percussie, kora, donso n’ goni, trompet, saxen, banjo, harmonica, keyboard, balafon en pedal steel geven de twee schijfjes een heerlijk brede en boeiende sound. Een sound waarop Eric bovendien ook nog veelzeggende en vaak heel maatschappijkritische teksten zette. Zijn kritische geest maakt gelukkig ook nog plaats voor nummers waarin zijn waardering voor familie en liefde de bovenhand heeft. Gedurende 18 originele songs, vier traditionals en twee covers laat hij jou genieten van begin tot einde. Nummers uit deze dubbelaar lichten zou het geheel onrecht aandoen. ‘Global Griot’ is zonder meer een mijlpaal in Bibbs toch reeds indrukwekkende discografie. Warm aanbevolen!

Lambert Smits (5)

Eric Bibb returns even more to his roots with this double album. With an impressive cast of musicians, he mixes african rhythms in a fantastic way with his favorite blues. 'Global Griot' is a milestone in Bibbs's already impressive discography. Highly recommended!

0 Opmerkingen

Lucie Silvas: E.G.O

23/10/2018

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Kite
Girls From California
Smoking Your Weed
I Want You All To Myself
Black Jeans
First Rate Heartbreak
Everything Looks Beautiful
People Can Change
My Old Habits
Just For The Record
E. G. O.
Change My Mind

Website Artiest:
Lucie Silvas
http://luciesilvas.com/

De 41-jarige Britse schone Lucie Silvas is nog maar aan haar vierde album toe. Nochtans speelde ze al piano op haar vijfde en zit het musiceren haar in het bloed. Platenfirma’s waren haar niet altijd goed gezind, het figuurlijke vallen en opstaan leek een constante. Het wisselende succes weerhield haar niet om support te zijn voor Jamiroquai of een duel te zingen met Marco Borsato. Met E.G.O. vestigt ze andermaal de aandacht op haar compositorisch talent. Spiegelen aan Carole King of Dusty Springfield loont. E.G.O. staat voor ‘Everybody Gets Off’. Een zogezegd conceptloos album dat bijna uit de losse pols in de studio tot stand kwam. Voor het eerst kon Lucie Silvas echter haar eigen creativiteit botvieren. Wat resulteert in een aantal songs tussen pop en americana in. En af en toe afglijden naar country is haar vergeven (want dat is toch de verantwoordelijkheid van jeugdvriend en producer Jon Green in Nashville). Het concept herbergt ongewild een tijdslijn van kind tot volwassene, en de liefdesperikelen onderweg. Opener ‘Kite’ knalt als een rocker met een bluesy solo op gitaar en had gerust meer aandacht mogen krijgen op de radio. Met kinderlijke stemtimbre zingt ze een romantisch sixties getint ‘Girls From California’. De songtitels ontleden zegt al voldoende over de thema’s en haar gevoeligheid. Soms (té?) contemporary zoals in het mindere Black Jeans, op ‘Everythin Looks Beautiful’ heel soulvol, en iets te slijmerig in ‘Just For The Record’. Ondanks het feit dat het album de afgelopen maand niet in de charts belandde, staan op E. G. O. toch een aantal songs om U tegen te zeggen. ‘I Want You All To Myself’, ‘First Rate Heartbreak’ en ‘E.G.O.’ zijn knappe toegankelijke rocksongs die respect verdienen. Lucie laat nog wel haar pianotalent horen, doch de nadruk ligt met E.G. O. toch meer op de groepsound.

Marino Serdons (3 ½)

Lucie Silvas deserves more attention with her beautiful voice and compositional skills. She has talent!

0 Opmerkingen

Robert Schroeder: D. MO Vol. 4 – Harmonic Decadence

22/10/2018

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Harmonic Decadence Side-A
Harmonic Decadence Side-B

Website Artiest
Robert Schroeder

Daarnet nog besprak ik de nieuwste cd van de Duitser Robert Schroeder, en hier is er nog één van hem. Maar een nieuwe is het eigenlijk niet, want toen Robert in december 1979 zijn debuut ‘Harmonic Ascendant’ op Klaus Schulze’s IC-label uitbracht, waren heel wat mensen ervan bewust dat er ervoor nog een studio-opname gebeurd was. Die was echter nooit uitgebracht, omdat WEA het te elektronisch vond. Maar recentelijk werd die opname teruggevonden. Deze opname was echter enkel voorhanden op een muziekcassette van hoge kwaliteit. Daardoor is het geluid niet up-to-date, maar het heeft zijn charme. Nu geremastered en gepolijst is het voor de eerste maal op cd uitgebracht. De vraag ernaar was nog steeds groot. Het is zeer leuk voor wie houdt van de elektronische muziek uit de late jaren zeventig. Zeg maar uiterst geschikt voor wie houdt van Klaus Schulze.

Patrick Van de Wiele (4)

Electronic music from the late seventies in the style of Klaus Schulze.

0 Opmerkingen

Axess: Seashore

22/10/2018

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Olympus Mons
Snowflakes
Pure Obsession
Seashore
La Luna
Tranquility Base
In Orbit

Website Artiest
Axess

Axel Stupplich kwam ter wereld in 1967 in Leverkusen, Duitsland. Op zijn twaalfde kwam hij voor het eerst in contact met elektronische muziek. Hij raakte erdoor gefascineerd en ging ernaar op zoek. Gedurende 6 jaar nam hij keyboardlessen, en op zijn zestiende kocht hij zijn eerste synthesizer. Samen met Andreas Morsch stichtte hij later de band Digital Dream. Na enkele jaren stopte Andreas ermee, en Axel ontmoette in 1994 Uwe Denzer. Drie jaar later vormden ze samen Pyramid Peak. In 2002 besloot Axel echter een soloproject op te zetten, en dat werd Axess. Het jaar daarop werkte hij tevens samen met Max “maxxess” Schiefele. Nu heeft Axel voor het eerst een chill out album gemaakt, waar ik nu naar luister. Zeven tracks staan erop, die zich situeren in een ontspannen sfeer, die je laat vertoeven in Café Del Mar op Ibiza. Lounge muziek, die soms meditatief, soms surrealistisch, zweverig en dromerig klinkt. De opener is vernoemd naar de grootste berg in ons zonnestelsel, nl. ‘Olympus Mons’ op Mars. Dit is een album voor wie houdt van vredige toestanden, voor wie wil zweven op warme tonen. ‘La Luna’ is uiteraard de maan, en ‘Tranquility Base’ de plek waar Apollo 11 voor het eerst daar landde. Met ‘In Orbit’ neemt Axel afscheid. Best mooi!

Patrick Van de Wiele (4)

A peaceful album, for those who want to flow on tranquil atmospheres.

0 Opmerkingen

Robert Schroeder: Spaceland

22/10/2018

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Space Discovery
Dream Garden
Terraforming
Ozone
Mineral Extractor
Upcoming Life
Dream Garden ext.
Transmission

Website Artiest
Robert Schroeder

De Duitse muzikant Robert Schroeder werd in mei 1955 geboren in Aken. Op zijn dertiende kreeg hij zijn eerste gitaar, maar twee jaar later ging zijn interesse uit naar elektrotechniek. Vanaf 1974 waren het bands zoals Pink Floyd, Kraftwerk, Klaus Schulze, Deep Purple of Emmerson, Lake & Palmer die zijn interesse vasthielden. Vier jaar later ontdekte Klaus Schulze hem, en in 1979 verscheen zijn debuutalbum. Nu is zijn 39ste soloalbum uitgebracht, met daarop diepe en ontspannende ruimtelijke atmosferen. Ja, nadat hij enkele uitstapjes naar andere elektronische muziekstijlen gemakt had, zoals club chill en New Frequencies, keert hij hiermee terug naar totaal ontspannende elektronische muziek, met heel wat sfeer en soundscapes. De 8 tracks zijn hier muzikaal verweven, zodat je tot een zeventigminuten lang opus komt. Het centrale thema is de zoektocht naar een nieuwe habitat voor onze mensheid in verre galaxieën. De songtitels verwijzen dan ook daarnaar, zoals ‘Space Discovery’, ‘Dream Garden’, ‘Terraforming’ enz. De titeltrack staat er tweemaal op, eenmaal meer dan 6 minuten, en een uitgesponnen versie van meer dan 11 minuten. Ideaal als je een trip doorheen de ruimte wil meemaken op basis van synthesizers.

Patrick Van de Wiele (4)

Ideal if you want to go on a trip through space on the back of synthesizers.

0 Opmerkingen

Frédéric Gerchambeau & Bertrand Loreau: Catvaratempo

22/10/2018

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Eka
Dvi
Tri
Chatur

Website Artiest
Frédéric Gerchambeau
Bertrand Loreau

Jaren geleden leerde de Franse muzikant Bertrand Loreau, zijn collega Frédéric Gerchambeau kennen, en alhoewel hun ideeën over elektronische muziek niet overeenkwamen, besloten ze toch een samenwerking aan te gaan. Dat resulteerde in de cd ‘Vimanafesto’, een album met elektronische muziek volgens de Berlijnse school, ideaal voor fans van Tangerine Dream en Klaus Schulze. Nu besloten ze om daar een vervolg aan te breien, en hierop staan 4 uitgesponnen tracks, van elk meer dan 15 minuten, die een uniek sonisch landschap creëren. Ze bouwen als het ware een brug tussen de Berlijnse school en meer experimentele, zelfs avant-garde muziek. “Catvara” betekent nummer 4 in Sanskriet, en staat symbolisch voor die 4 tracks, die op hun eigen manier een spiritueel pad bewandelen, om tot een staat van vrede en liefde te komen. Beide muzikanten willen liefst terug naar de geest van de seventies, toen die Berlijnse school een deur opende naar kosmische connecties. Gerchambeau schiep nieuwe sequenties, waarop Loreau improviseerde. Een aanrader als je voor innovatieve mengelingen van elektronische impulsen gaat.

Patrick Van de Wiele (4)

Ideal for those who love innovative blends of electronic impulses.

0 Opmerkingen

Spirits Burning & Michael Moorcock: An Alien Heat

22/10/2018

1 Opmerking

DETAIL ALBUM

Tracks:

Hothouse Flowers
Geronimo
Soiree Of Fire
In The Future
Doomed
Fall In Love
Any Particular Interest
Dark Dominion
Seven Finger Solution
To Steal Space Traveller
Virtue & Mrs Amelia Underwood
Learning The Art
Back To 1896
Quest For Bromley
Thank You For The Fog
Old Friends With New Faces

Website Artiest:
Spirits Burning

Musical icoon Don Marino Falcone slaagde er andermaal in om met zijn collectief Spirits Burning een uniek project muzikaal vorm te geven. Don Falcone verdiepte zich als musicalproducer en keyboardist/zanger in de loop der jaren in samenwerking met rockartiesten. Vorig jaar bracht hij nog het glansrijke album ‘The Roadmap in Your Head’ uit (lees recensie op deze site), in collaboratie met het Franse gezelschap Clearlight, een ode aan Daevid Allen van de legendarische band Gong. Geboeid door de trilogie ‘The Dancers At The End Of Time’, waarin de novelle ‘An Alien Heat’, vroeg hij toestemming aan schrijver Michael Moorcock voor een bewerking van diens werk. Michael Moorcock, naast schrijver ook zanger van Michael Moorcock & The Deep Fix, kon dit aanbod niet afslaan (mits een minimale inbreng van harmonica en als backing vocalist!). Meer dan 30 artiesten (o.a. uit Blue Oster Cult, Hawkwind, Groundhogs, Arthur Brown) staan in voor de vertolking van 16 songs. Het nieuwe album ‘An Alien Heat’ straalt homogeniteit (mag ook wel als conceptalbum) en originaliteit (lekker meegenomen) uit. Door de steeds wisselende bezetting kon iedereen zijn eigen ei leggen, met dien verstande dat Don Falcone het overzicht mooi wist te behouden. Een huzarenstukje als producer om het diverse pluimage uit rock-, psychedelica- en spacerock middens in dezelfde richting te laten denken en spelen. De songs vloeien als slingerhoning door je boxen, met knappe zangpartijen van bariton Jsun Atoms (The Dream Machine, The Upsidedown) en Albert Bouchard (BOC). Touches of indie, space, alternative, musical, classic,….verweven tot een uiterst boeiend theatraal geheel. ‘An Alie Heat’ verschijnt op Gonzo Multimedia als dubbelalbum met de instrumentale versie als bonus cd. Liefhebbers van Blue öster Cult, Hawkwind, en ook alle theatrale prog fanaten zullen hiervan smullen.

Marino Serdons (4)

Extremely rich and beautiful creation of Don Falcone’s Spirits Burning. The collaboration with Michael Moorcock and his novel asks for… ‘to be continued’!

1 Opmerking

The Kids & Naughty Kids: 40th Anniversary Edition

20/10/2018

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

This Is Rock ’n Roll
Do You Love The Nazis
Bloody Belgium
For The Fret
Baby That’s Alright
Fascist Cops
I Wanna Get A Job In The City
I Don’t Care
I Feel Alright
Old D.J.’s
I’ll Get You
Money Is All I Need
No Work
Jesus Christ Didn’t Exist
Don’t Wanna Be A Fat Boy
We Are The Prisoners
Radio Radio
No Monarchy
Through The Night
Dead Industry
Run Away
Razorblades For Sale
Sixteen
Naughty Boys
Sex Queen
Rock Over Belgium
The City Is Dead

Website Artiest:
The Kids

Wat zinnigs kan er nog gezegd worden over The Kids? Dé Belgische punkband van de late jaren tachtig, met een fenomenale Ludo Mariman aan de microfoon, brak het geloof in de artrock. Simpele rock ’n roll met rauwe kracht vooruit gestuwd deed de Benelux in 1977 daveren. De band speelde elke zaal plat en hitste Iggy Pop op in de Roma. Hun eerste twee klassiekers kregen onlangs bij Starman Records een update, met 2 bonus tracks en foto’s in een 20-page booklet. Wie indertijd kon genieten van hun live concerten, zal nu de tranen laten wegspringen van blijdschap. Voor alle anderen een must om even de vibes van rock ’n roll en punkrock te ondergaan in alle hevigheid.
Zonder verpinken kan je stellen dat The Kids beter waren dan The Sex Pistols, authentieker dan de Ramones. Ja, er werd in die tijd ‘leentje buur’ gespeeld doch de toegevoegde energie en de ijzersterke presence in zang en gitaar, geven The Kids het ultieme bestaansrecht.

Line-up:
Ludo Mariman (Guitar, Lead Vocals)
Danny De Hoes (Bass)
Eddy de Hoes (Drums, Vocals)
Luc Van De Poel (Guitar)

Marino Serdons (4)

Never heard of The Kids? What a shame, they were better than The Sex Pistols or Ramones. Time to lift up your knowledge of punk in rock ’n roll. They still are energetic and naughty boys.

0 Opmerkingen

My Baby: Mounaiki - By TheBright Of Night

20/10/2018

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

By The Bright Of Night
Mounaiki
For A Change
Supernatural Aid
Borderline
Shadow Dancer
In The Club
Silhouette
Vigilante
To Be Continued

Website Artiest:
My Baby

Wie nog nooit My Baby live aan het werk heeft gezien (en gehoord), moet zeker dit nieuwe (derde) album beluisteren. Het Nederlands-Nieuw-Zeelandse trio mixt blues, roots, funk door elkaar tot de meest originele sound van de laatste jaren. My Baby gebruikt geen computers of samples. Naast de vocals zijn gitaren en drums hun enige instrumenten. Mounaiki is een sjamanistiche benaming voor liefde en wilskracht, en past in het rijtje van de vorige albums ‘Shamanaid’ (2015) en ‘Prehistoric Rhythm’ (2017). Cato van Dijck weet haar stem in allerlei bochten te wringen van jazz (‘Shadow Dancer’) over soul tot folk (‘Borderline’) en blues (‘In The Club’), ze past perfect in het exotische canvas. Akoestisch of elektrisch, slide of banjo-achtige getokkel, gitarist Daniel “daFreez” Johnston verbaast op het originele roots slagwerk van Sheik van Dijck. Waard downloaden: ‘Vigilante’, het funky Supernatural Aid of titelsong ‘Mounaika’. Elke song bulkt van eigenheid in ritme, melodie en bizarre bijgeluiden. Slotsong ‘To Be Continued’ onthult een diep gegrom, woestijnslide op een verslavend drumritme en een watersoundscape zoals bij de mysterieuze intro ‘By The Bright Of Night’. Voodoo-achtige sounds en psychedelische trance voor een nooit te vergeten danspartij, of als gezellige achtergrond in jouw eigenste club. Great Stuff!

Line-up:
Joost ‘Sheik’ van Dijck (Drums)
Cato van Dijck (Vocals)
Daniel de Vries ‘daFreez’ Johnston (Guitars)

Marino Serdons (4)

The most inventive sound of the last ten years. My Baby will be mine from now on! Feel the vibe of the past in the future.

0 Opmerkingen

Luka Bloom: Sometimes I Fly…..

19/10/2018

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Diamond Mountain
Don’t Be So Hard On Yourself
Clara
Holy Ground
Gone To Pablo
Rainbow Day
Perfect Groove
Rescue Mission
You Couldn’t Have Come At A Better Time
As I Waved Goodbye
Love Is A Place I Dream Of
Gabriel
Please Don’t Tell Me How This Story Ends
Delicious

Website Artiest
Luka Bloom

In 1955 geboren als Kevin Barry Moore, verkaste deze Ierse folk singer/songwriter naar de US in 1987, waarna hij optrad als Luka Bloom. Als Barry Moore maakte hij echter reeds in 1978 zijn platendebuut met ‘Treaty Stone’, wat overigens een knap folkalbum is. Zijn gitaarpartijen blonken echter nog niet uit door originaliteit, dat zou pas later gebeuren. Live zorg Luka steeds voor knappe melodieën en dito gitaarwerk. Dat was ook zo in 2001 toen Radio Bremen op 2 december deze livesessie vastlegde. Het verraste Luka toen hij begin 2018 deze opnames in zijn postbus vond, maar tevens was hij ook wat zenuwachtig. Die zenuwachtigheid verdween al vrij vlug toen hij de opnames beluisterde. Wat hem opviel was, alhoewel ze 17 jaar geleden ingeblikt waren, de zeer goede geluidskwaliteit. Hij schakelde Brian Masterson, gekend van zijn werk met o.a. Chieftaines, Elvis Costello en Van Morrison in voor het masteren, met als resultaat ‘Sometimes I Fly….’. Op de 13 songs, waarvan één cover, het van Kris Kristofferson gekende ‘Please Don’t Tell Me How This Story Ends’, hoor je een in superieure vorm verkerende Luka. Een heerlijk helder klinkende stem, mooi afgewerkt gitaarwerk en bovenal van creatieve lyrics voorziene pakkende songs. Bovendien bekruipt je al vrij vlug het gevoel dat Bloom een privé concert voor je speelt.
Luka Bloom, een man met een gitaar, een artiest in hart en nieren! ‘Sometimes I Fly…..’ is een prachtig tijdsdocument.

Lambert Smits (4)

Although these recordings were made 17 years ago by Radio Bremen in Germany, they let hear singer/songwriter Luka Bloom in a superior form. A fantastic time document!

0 Opmerkingen

Pymlico: Nightscape

19/10/2018

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Wide Awake
Gabagool
Tofana 10 AM
Room With A View
Ghost Notes
Road Movie
Silver Arrow

Website Artiest:
Pymlico

Niet alleen de Scandinavische crimi-series, ook de muziekscéne uit het steeds warmer wordende noorden veroveren de wereld. Het aantal experimentele groepen uit Noorwegen is al niet meer te tellen en ook in het progrock genre treden steeds meer bands uit het onbekende. Een aantal festivals in Noorwegen (Close To The Rain, We Lave Rock) en Zweden (Artrock Lidköping, Slottskogen Goes Progressive in Gothenburg) hebben er toe bij gedragen dat groepen zoals Gentle Knife en Pymlico hun uitstekend werk live kunnen brengen. Criticasters zullen beweren dat dit ‘afgeleiden’ zijn van de basisprog uit Engeland ( met iconen als Genesis, Kin gCrimson, enz.). En deels klopt dit natuurlijk, maar Pymlico gaat iets verder. Naast de typische prog elementen met veel keyboard en tempowisselingen, plakken zij er een fusion toets aan. Het vijfde album ‘Nightscape’ boeit dan ook zeven composities lang. De sax van Marie Faervaag bepaalt in grote mate de klankkleur in ‘Room With A View’. Een sax in melodische kleedje dat doet denken aan de hoogdagen van Klaus Doldinger’s Passport. Toch een minpuntje: het zweverige Road Movie. Cinematic kan heel inspirerend werken, maar het koortje in ‘Road Movie’ roept aversie op. Drummer/keyboardist/founder Arild Broter had in 2009 niet kunnen vermoeden dat de band zou uitgroeien tot zo’n sterk melodische band. Pymlico speelde ook support voor ‘The Watch’, de ultieme coverband van Genesis. Toch hebben de Noren zich niet laten verleiden tot enige imitatie. (Wel hoor je Steve Hackett’s gitaarsound in Silver Arrow.) De jazz invloeden daarentegen zijn echter nooit ver weg. Instrumentaal een heel sterke band met mooie melodische tracks.

Line-up:
Oyvind Broter (Keyboards)
Arild Broter (Drums, Keyboards)
Axel Toreg Reite (Bass Guitar, Synth Bass)
Stephan Hvinden (Guitars)
Andreas Sjo Engen (Guitars)
Marie Faerevaag (Sax, Keyboards)
Oda Rydning (Percussion)

Marino Serdons (3 ½)

Great melodic tracks from Oslo Norway. The band Pymlico deserves a place on every progrockfestival. Their fifth album ‘Nightscape’ combines prog and a touch of jazz in a very original way.

0 Opmerkingen

Warren Wiebe: Original Demos featuring Warren Wiebe

18/10/2018

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

The Colour Of My Love
Live Each Day
Never Take That Chance Again
Love Made Me Wait
A Little Thing Called Life
The Echo Of Your Whisper
You're Welcome In My Life
Spend A Little Time With You
17 Years
Nothing That I Wouldn’t Do
The Day I First Saw You
Lorelei
Don't Tell My Heart
Make A Wish

Website Artiest
Warren Wiebe

Twintig jaar geleden overleed de Amerikaanse zanger Warren Wiebe. Ik ontdekte hem destijds op de cd ‘Q’s Jook Joint’ van Quincy Jones. Maar eigenlijk wist ik verder niks van deze man. Nu is dank zij het Spaanse label Contante & Sonante Records, een definitieve collectie uit van songs, die deze zanger opnam voor diverse songwriters, en het zijn niet van de minste! Warren werd geboren op 18/7/1953 in San Diego. Hij vertoonde vroeg een interesse in muziek, en kon al gauw Stevie Wonder, Al Jarreau, James Brown, Paul Rodgers, of Garth Brooks zingen, en dat zonder één zangles. Op deze nieuwe cd staan 14 tracks, waarvan er 8 nooit voorheen uitgebracht werden. Warren werkte lang samen met superproducer David Foster, en de mooie ballade ‘The Colour Of My Love’ werd door deze laatste geschreven met Dr. Arthur Janov voor de musical ‘Scream’. ‘Live Each Day’ is nog zo’n mooie compositie van David Foster, geschreven met Linda Thompson. Maestro Burt Bacharach schreef samen met Tonio K. de prachtige ballade ‘Never Take That Chance Again’, gevolgd door het al even prachtige ‘Love Made Me Wait’, een song van Bacharach, Tonio K. en Dave Loggings. Songwriter Steve Dorff leverde samen Linda Thompson ‘A Little Thing Called Life’, waarna ‘The Echo Of Your Whisper’ volgt van dezelfde auteur, met zijn zoon Andrew en Larry Harbstritt. Warren brengt deze tracks prachtig! ‘You're Welcome In My Life’ is de volgende track, geschreven door Tom Snow met de legendarische Gerry Goffin, terwijl Warren het duet ‘Spend A Little Time With You’, dat Snow schreef met Dean Pitchford, zingt met Shaun Murphy (Little Feat). Scott Fuller is de man die zorgde voor ’17 Years’ en ‘Nothing I Wouldn’t Do’ (een duet met Cecily Gardner). ‘The Day I First Saw You’ is een samenwerking tussen Guy Thomas en Joseph Williams, de leadzanger van Toto. Je hoort dan ook hints van Toto’s werk in dit duet met Joseph Williams. Het funky ‘Lorelei’ is van de hand van Guy Thomas en Paul Chiten, en doet denken aan Kenny Loggings. ‘Don’t Tell My Heart’, van de hand van Tim Feehan en Tony Smith, wordt opgeluisterd door de sax van Dave Boruff, terwijl ‘Make A Wish’, ook van Feehan afsluit. Deze track werd geschreven voor de 125ste verjaardag van Canada. Het leidt geen twijfel dat dit een prachtige compilatie geworden, met topsongs van klasse zanger Warren Wiebe. Een topalbum, dat ik aan iedereen aanraad!

Patrick Van de Wiele (5)

A beautiful compilation with top songs by Warren Wiebe. A top album, highly recommended!

0 Opmerkingen

Candi Staton: Unstoppable

17/10/2018

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Confidence
I Fooled You, Didn’t I
Love Is You
It Ain’t Over
People Have The Power
Revolution Of Change
Stand Up
(What’s So Funny ‘Bout) Peace, Love And Understanding
The Prize Is Not Worth The Pain
Can I Change My Mind

Website Artiest
Candi Staton

Met de titel van haar dertigste album verwijst Candi Staton naar haar uitspraak ‘My life has been unstoppable’. ‘Niet te stoppen’ is haar leven zeker, maar ook is het verre van doorsnee. Haar reeds meer dan 5 decennia durende carrière, liep niet steeds over een met rozen bezaaid pad. Ups en downs kreeg ze meermaals te verwerken, maar misschien waren die wel de oorzaak dat Candi tal van hits scoorde. Hits waarmee ze telkens op de trein sprong van de op dat ogenblik heersende muzikale genres. Voorbeelden zijn er meer dan genoeg. Rhythm & blues bracht ze met ‘I’m Just A Prisoner’, terwijl ze met ‘Young Hearts Run Free’ en The Bee Gees’ ‘Nights On Broadway’, dat ze een soulkantje meegaf, zich aan de discokelk laafde. Van een uitzonderlijke klasse was zeker haar bewerking van Tammy Wynette’s ‘Stand By Your Man’. ‘Hallelujah Anyway’ en ‘You Got The Love’ konden dan weer onder de elektronische dancenoemer geplaatst worden. En ook op ‘Unstoppable’ past Staton zich weer aan de hedendaagse muzikale smaak aan. Zonder echter haar in de Southern soul en blues liggende roots te verloochenen, baadt dit album toch in een meer funky hedendaags geluid. Dat spreidt ze al dadelijk tentoon in het stevig funky, met blazers overgoten ’Confidence’, wat meteen aangeeft wat haar nauw aan het hart ligt. Die gevoelens laat ze tevens de vrije loop in Patti Smith’s ‘People Have The Power’, dat in Candi’s versie het origineel moeiteloos overklast. Dat herhaalt zich nog eens in Nick Lowe’s ‘(What’s So Funny ‘Bout) Peace, Love And Understanding’. Met ‘Revolution Of Change’ en Tyrone Davis’ hit ‘Can I Change My Mind’ keert ze dan weer even terug naar haar Southern soul verleden. Pure nostalgie om van te smullen! Candi Staton geeft om haar medemensen. Dat toont ze nog dagelijks met haar non-profitorganisatie ‘A Veil Of Silence’, waar ze werkt met slachtoffers van huishoudelijk geweld. Muzikaal vertaalt ze haar bezorgdheid om haar medemens in ‘Stand Up’, een pleidooi voor het opkomen voor jezelf en een vredevolle wereld.
Vocaal komt de door een super funky band geassisteerde Candi nog steeds enorm sterk uit de hoek. Die stem staat garant voor een in soul gedompelde funk, die zowel op de dansvloer als in je luie zetel voor een stomende sfeer zorgt.
Gevuld met zes originele door Candi zelf of als co-writer geschreven songs, aangevuld met 4 covers, laat deze klassedame horen dat de 78 jaren die zij reeds op de teller heeft, geen invloed hebben op haar muzikale prestaties. Super album!

Lambert Smits (5)

During her more than 5 decades spanning musical career, Candi Staton scored several hits and managed to adapt to the current musical taste. She now does that on 'Unstoppable' that is filled with tasteful soul-dipped funk. Highly recommended!

0 Opmerkingen

The Paper Kites: On The Train Ride Home

17/10/2018

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

A Gathering On 57th
Give Me Your Fire, give Me Your Rain
Deep Burn Blue
Mess We Made
Flashes
Red Light
On The Corner Where You Live
Midtown Waitress
When It Hurts You
Does It Ever Cros Your Mind
Don’t Keep It Driving

Website Artiest:
The Paper Kites

De uit Melbourne afkomstige The Paper Kites dweilt al een achttal jaar onze planeet af met melancholische songs. Begin dit jaar verscheen ‘On The Train Ride Home’, het eerste deel van hun reis. De jazz intro van opvolger ‘On The Corner Where You Live’ laat een denderende trein horen: om het hiaat tussen beide albums te vullen. Kan het origineler?! Openingsmelodie op piano en sax ‘A Gathering on 57th’ (..street: de hotelsite in Manhattan) is gebaseerd op de ‘onvrijwillige’ inkijk in andermans appartementen. Jammer dat de mooie melancholische jazz bij de andere songs verdwijnt in zoete dromerige pop, zodat ze soms sterk aanleunen bij Crowded House. In tegenstelling tot het overwegend akoestische album ‘On The Train Ride Home’, ligt op onderhavig album meer de nadruk op de songteksten. Al loerend naar de terugkeer van de werkende mens, lagen de onderwerpen voor het rapen: moe, onzeker, alleen, liefdesverdriet,…hoe zijn we zelf na een lange vermoeiende dag in een rumoerige stad? Er zit te weinig vuur in de songs. Voorkeur gaat dan ook uit naar de intieme songs met alleen pianobegeleiding. Het meeste werd bij elkaar gepend door bassist Sam Rasmussen, een veelschrijver blijkbaar. Misschien ware het beter geweest om wat selectiever te zijn en beide albums te reduceren tot één hoogtepunt. Ondertussen zitten beide albums in een deluxe editie (vinyl en cd). Wie zich live wil laten wegdromen kan op 12/02/2019 naar de AB in Brussel. Hopelijk gaat dan de vlieger op!

Marino Serdons (3)

Soft and melancholic songs on the successor of earlier album ‘On The Train Ride Home’. Dreamy popsongs and intimate reflections. Living art put on music!

0 Opmerkingen

Nova Materia: It Comes

17/10/2018

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Procession
Follow You All the Way
Kora Kora
Souterraine
Nov Power
On Av
Espacio
Speak In Tongues
Amuleto
Surge Lo Extrano

Website Artiest:
Crammed Discs

Het debuut van de Frans/Chileens band Nova Materia kreeg al heel wat goed feedback in de muziekwereld. Waarom? Naast de mooie klassieke titel, brengt het duo muzikaal niks nieuws. De wijze waarop echter spreekt van grote creativiteit. Galm, potten en pannengerammel, strak ritme en wat slogans: eigenlijk op de eighties/new wave gebaseerde dance. Wat flauw ware het niet dat ze hun agressie kwijt kunnen door ook stenen te smijten op ijzeren platen. Live moet dit zeer ‘aantrekkelijk’ zijn. Nova Materia brengt op festivals en clubs de dansende massa in trance op een eigenzinnige manier. Verder verdelen Caroline Chaspoul en Eduardo Henriquez hun aandacht over film/video opdrachten, hun eigen creaties én onlangs nog een samenwerking met Tristan Garcia voor een musical in opdracht van France Culture. Hopelijk overspelen ze hun hand niet.

Marino Serdons (3)

Clubs and dancefestivals jump on their music. But their real future lies elsewhere. Nova Materia brings old dance stuff, so beneath their skills.

0 Opmerkingen

Colin James: Miles To Go

16/10/2018

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

One More Time
Still a Fool
Dig Myself a Hole
I Will Remain
40 Light Years
Ooh Baby Hold Me
Black Knight
Soul of a Man
See That My Grave Is Kept Clean
I Need Your Love So Bad
Tears Come Rolling Down
One More Mile

Website Artiest
Colin James

De release ‘Miles To Go’ is het ambitieuze vervolg van Colin James voor het veelgeprezen ‘Blue Highways’. James vond nu inspiratie bij een verzameling zorgvuldig gecureerde songs. Op dit album combineert hij oude en nieuwe nummers, waarvan sommigen volledig zijn herwerkt. Maar ze zijn allen verenigd door een thema van onsterfelijke liefde voor de blues en met het hoogste respect voor de artiesten die destijds het voortouw namen. Colin James is een van Canada's beste blues muzikanten. Zijn album ‘Blue Highways’ uit 2016 prijkte in de blues grafieken liefst tien weken op nummer één in de Blues Chart van Roots Music Report. Zijn grootste hit ‘Riding In The Moonlight’, een nummer van Willie Dixon dat hij ooit performde in de straten en metro's van Toronto en Montreal, kwam op een Spotify-afspeellijst terecht die miljoenen streams verzamelden. Een blues muzikant heeft altijd een dialoog en affectie met het verleden. Zo ook Colin James op zijn negentiende album ‘Miles To Go’. Hij verzamelde alweer een hele cast rond zich in The Armoury Studios in Vancouver en de Magic Ten Studios in North Vancouver, BC. Enkel de ballade ‘I Will Remain’ en het moderne ’40 Light Years’ vloeiden uit James’ pen. Het funky ‘One More Mile’ en het zwaar beladen. ‘Still A Fool’ ware origineel van Muddy Waters. Bij Big Arthur Crudup haalde hij het soulvolle ‘Dig Myself A Hole’.
Howlin’ Wolf time met het bas gestructureerde ‘’Ooh Baby Hold Me’ en het zwoele ‘Black Night’, een compositie van Jessie Mae Robinson. Het akoestische en gospel begeesterde ‘Soul Of A Man’, origineel van Blind Willie Johnson en Lemon Jefferson én Lewis Furry’s ‘See That My Grave Is Kept Clean’ maken vrijwel meteen de Delta blues wentel rond. Het innemende ‘I Need Your Love So Bad’ kraakt net zoals Peter Green’s versie. Origineel is het nummer toegewijd aan John Mertis Jr. en John William Edward. Met ‘Tears Came Rolling Down’ (Walter Davis & Geoff Muldaur) en de akoestische Muddy Waters evergreen ‘One More Mile’ doet Colin James zichzelf op een schitterende wijze uitgeleide.

Philip Verhaege (5)

With his 19th album, ‘Miles To Go’, on Stony Plain Records in the USA and True North Records ROW, Colin James is getting back to the blues. ‘Miles To Go’, Colin James’ ambitious sequel to the critically acclaimed Blue Highways, continues James’ story with a collection of carefully curated songs handpicked from some of the greatest blues artists.

0 Opmerkingen

Vivian Lee: Let’s Talk About Love

15/10/2018

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Wives And Lovers
Before We Fall In Love
Some Other Time
Secret Love
You Turned The Tables On Me
Emily
The Man I Love
Out Of Nowhere
Didn’t We
Waltz For Debby
Bein’ Green

Website Artiest
Vivian Lee

Liefdesliedjes, er zijn er in alle maten en kleuren, en dat is tevens het centrale thema van deze nieuwe cd van jazzzangeres Vivian Lee. Ze stamt uit een militaire familie, en was zelf 20 jaar militair. Vivian zong al in clubs en op festivals, en houdt duidelijk van standaards uit het American Songbook. Haar begeleidingsband bestaat uit Brenden Lowe op piano, Joe Gilman op piano, Buca Necak op bas, Jeff Clayton op sax en Jeff Minnieweather op drums. Dit is haar vijfde cd, en de swingende en jazzy opener ‘Wives and Lovers’ is uiteraard een klassieker van Burt Bacharach. Op het meer ingetogen ‘Before We Fall In Love’ waarschuwt ze ons voor mogelijke problemen vooraleer we verliefd worden. On ‘Some Other Time’ echter klaagt ze dat ze niet genoeg tijd met haar geliefde kan doorbrengen. Het opgewekte ‘Secret Love’ kennen we uiteraard in de uitvoering van andere artiesten, waarna ze Ella achterna gaat met ‘You Turned The Tables On Me’. Vervolgens komt de ballade ‘Emily’ aan de beurt, met Gershwin’s ‘The Man I Love’ erachter aan. Het ritme gaat omhoog met een opgewekte versie van ‘Out Of Nowhere’, waarna ze reflecteert met het melancholische ‘Didn’t We’. Daarentegen klinkt Bill Evans’ ‘Waltz For Debby’ frisser, en uit de Tv-show ‘Sesame Street’ neemt ze ‘Bein’ Green’ over. Deze cd van Vivian Lee bevalt me, en bewijst dat ze weet hoe ze een song moet brengen.

Patrick Van de Wiele (4)

On this new album by jazz singer Vivian Lee she proves that she knows how to bring a song.

0 Opmerkingen

Julian Gerstin Sextet: The Old City

15/10/2018

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

The Old City
Jugo de mambo
Human
Element
Pwan lajan-lan
Que guapo es mi company
Leander’s Waltz
The Deaf Singer
Cumbia sin cambio
Soukwé soukwé
Santa Barbara Blues

Website Artiest
Julian Gerstin

Al meer dan 40 jaar is percussionist Julian Gerstin bedrijvig in een waaier van muziekstijlen, van brass band tot free jazz, Afrobeat, salsa, funk, punk en koormuziek. Zijn voornaamste stijlen zijn echter tradities uit Martinique, Cuba, Ghana (Ewe) en Brazilië, maar ook muziek uit Nigeria, Puerto Rico, Trinidad en andere Caribische eilanden, Balkan muziek en jazz. Je kan dus eigenlijk spreken van een wereldmuzikant. Meer recent heeft hij zich opgeworpen als bandleider. In navolging van de vorige succesvolle cd ‘The One That Makes You Happy’, is er nu een nieuwe uit. Die bevat weerom een kleurrijke reis doorheen de ritmes, melodieën en culturen van verschillende werelddelen. Julian schreef alle songs zelf, en wordt bijgestaan door de leden van zijn sextet (klarinet, trompet & beugel, piano, bas en drums). Mara daarnaast zijn er ook een trombonespeler, een fluitist en een saxofonist van de partij. De titeltrack opent met een kalme samba, gevolgd door het Cubaanse gerichte ‘Jugo de mambo’. Voor ‘Human Element’ gaan we richting Balkan, waarna de mazouk (een dans uit Martinique) de inspiratie was voor ‘Pwan lajan-lan’. Cubaanse dansmuziek is dan weer aan de orde op ‘Que guapo es mi company’. Op ‘Leander’s Waltz’ komt viool en gitaar meer naar voren, terwijl ‘The Deaf Singer’ ons weer naar de Balkan voert. De cumbia uit Colombia is te horen op ‘Cumbia sin cambio’, en voor ‘Soukwé soukwé’ gaan we weer naar Martinique. Met het Afro-Cubaanse ‘Santa Barbara Blues’ sluit Julian af. Een feest dus voor fans van wereldmuziek.

Patrick Van de Wiele (3½)

A feast for lovers of world music, that takes us to different cultures.

0 Opmerkingen

Mike Bogle Trio: Dr. B!

15/10/2018

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Cherokee
Ralph’s Piano Waltz
Splanky/Route 66
On the Street Where You Live
Walkin’

Website Artiest
Mike Bogle Trio

Mike Bogle is best bekend in de streek tussen Dallas en Fort Worth als pianist, trombonespeler, zanger, arrangeur en componist. Deze nieuwe cd laat hem echter van een andere kant zien, namelijk als orgelist. Hij leidt hier een trio, bestaat naast hem op Hammond B3, bestaat uit Rich McLure op gitaar en Ivan Torres op drums. Mike schreef op zijn veertiende al zijn eerste arrangement voor Big Band, en twee jaar later ging hij met een studiebeurs naar de University of Miami School of Studio Music and Jazz. Op zijn zeventiende trad hij op met Tom Jones, Burt Bacharach, Diana Ross, en Linda Carter. Toen hij dertig werd, kreeg hij een nominatie voor een Grammy Award voor zijn bewerking van Chick Corea’s ‘Got A Match?’. In zijn thuisstad Dallas, Texas is hij Professor of Commercial Music aan het Cedar Valley College, waar hij les geeft in jazz piano, jazz keyboard ensemble, commercial composition/orchestration, MIDI, synthesis, en Digital Music Production. Mike was muzikaal voor Irene Cara. Hij leidt de experimentele rockband Planet 9, het BOMO Fo-TET, het Mike Bogle Jazztet, het Tropical Jazz Project, en het Mike Bogle Orchestra. Een bezige bij dus! Op deze nieuwe EP staan 5 uitgebreide stukken, beginnend met ‘Cherokee’, en verder met een cover van John Abercrombie’s ‘Ralph’s Piano Waltz’. Een medley van Neal Hefti’s ‘Splanky’ en het overbekende ‘Route 66’ gaat vooraf aan een swingende versie van ‘On the Street Where You Live’. Afsluiter ‘Walkin’’ is een buitenbeentje. Interessant voor wie houdt van Jimmy Smith.

Patrick Van de Wiele (3½)

This EP shows Mike Bogle in a new way, namely on the Hammond B3 organ. Interesting for lovers of Jimmy Smith.

0 Opmerkingen

Detonics: Raise Your Bet

14/10/2018

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Swing King
Out Of Sight
Butter Side Up
She Is In Command
Can’t Get Enough
Bullet Through My Heart
My Dad Taught Me To Rock
Route 101
The Rat
Mr. Barber
I Still Remember

Website Artiest
Detonics

‘Zodra Detonics speelt, ontstaat de sfeer van prostitutie, illegale casino’s, zelf gestookte whisky en Al Capone’ staat er te lezen op de persnota van deze Nederlandse band. Om de nieuwsgierigheid te doen boosten, kan dit uiteraard tellen. Het vijftal was reeds te gast op heel wat podia, zowel in Nederland als in het buitenland. In 2016 won Detonics de Dutch Blues Challenge, waarna ze hun land mochten vertegenwoordigen op de European Blues Challenge in Denemarken. In 2017 konden ze zelfs doorstoten naar de halve finale van de in Memphis gehouden International Blues Challenge.
Geïnspireerd door de vroege West Coast Blues, geven de heren er onmiddellijk een stevige lap op met het swingende ‘Swing King’, ruimte gevend aan de Hammond van Raimond de Nijs, die evenwel al vlug de concurrentie moet aangaan met de gitaar van Jeremy Aussems. Wat gas nemen ze shufflegewijs terug in het daarop volgende ‘Out Of Sight’, maar met ‘Butter Side Up’ davert de swingtrein, met aan boord een leuke pianopartij, weer ongestoord verder. Volgende stop is het met rumba overgoten ‘She Is In Command’, waar zanger Kars van Nus zich van zijn beste kant laat horen. Enkel door piano begeleid start Kas ‘Can’t Get Enough’, waarna de voltallige band de boogie naar een climax stuurt, met een knap slow einde. Einde dat een vervolg krijgt met de slowblues, het emotioneel gezongen ‘Bullet Through My Heart’. Rollende pianoklanken geven even later onmiskenbaar een New Orleans touch aan ‘My Dad Taught Me To Rock’. Nog een pluspunt is het feit dat Detonics zich niet beperkt tot de blues en zijn deelgenres. Dat tonen ze in het met wat Johnny Cash gekruide ‘Route 101’, een pracht van een Americanasong. Een genre wat we nog niet veel bluesbands hebben horen doen. Alle remmen worden daarna nog eens overboord gegooid in ‘The Rat’ waar Jeremy een bijzonder fraaie solo uit zijn snarenplank tovert. Daarna mag Kas met een vette harmonicasound ‘Mr. Barber’ op de sporen zetten, waarna het tijd is om af te sluiten met tearjerker ‘I Still Remember’.
‘Raise Your Bet’ herbergt 11 originele songs, die de vergelijking met het oeuvre van de bluespioniers moeiteloos doorstaan. Diversiteit is troef op dit album, al springen de meest swingende tracks er toch wel uit.

Lambert Smits (4)

Swing, slow blues, a dash of New Orleans by this Dutch band, which won the Dutch Blues Challenge in 2016 and even advanced to the semi-final of the International Blues Challenge in Memphis in 2017.

0 Opmerkingen

JW- Jones: Live

14/10/2018

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

A Memo (Nothin’ But Love)
Need You So Bad
I Don’t Believe A Word You Say
Moanin’ At Midnight
Tonight I’ll Be Staying Here With You
Early Every Morning
You’re Gonna Need Me
Catch That Teardrop
That’s Alright
Way Down Inside
I Might Not Come Home At All / Medley

Website artiest
JW-Jones

De improvisatiemagie die je hoort op het tiende album van JW-Jones ‘Live’ slaat je vrijwel meteen met enige verstomming. Het is dé vonk waarmee Jones hier alweer nieuwe sonische grenzen verlegt. Hij is een Maple Blues Award-winnende Ottawa-blues artiest die een gevoel van vrijheid resoneert in zijn live performen. Het album is een opwindende verzameling van elf onuitgebrachte nummers die liefdevol werden opgenomen gedurende twee nachten in een uitverkocht Gatineau, QC-theater in samenwerking met producer Zach Allen. JW-Jones evolueerde tot een van Canada's meest veelzijdige blues artiesten. Deze Billboard Top 10 Blues-artiest, IBC-winnaar en JUNO Nominee Canadese zanger / gitarist staat dan ook bekend om zijn energieke liveshows. Nu levert hij het perfect visitekaartje af met de plaat ‘Live’.
JW strooit meteen gretig met zijn gitaarriffs en die worden secuur ingevuld door de ritmesectie van Laura Greenberg (bas), Will Laurin (drums) en Hammondorgel virtuoos Don Cummings. Vooral de songs ‘Need You So Bad’, 'I Do Not Believe A Word You Say' en 'Moanin' at Midnight’ zijn overgoten met Jones uitgesponnen maar schitterend en ingetogen soleerwerk. Het publiek raakt opgewonden omdat het allemaal zo eenvoudig en organisch klinkt. Met ‘Tonight I’ll Be Staying Here With You’ wordt bewust wat gasoline teruggenomen. Maar na een jazzy drumintro komt Jones ons vergasten met het lekker swingend en gestructureerde ‘Early Every Morning’. Van het haast instrumentale ‘You’re Gonna Need Me’ gaat het naadloos naar het zwoele ‘Catch That Teardrop’ en de slow blues ‘That’s Alright’. Finaal worden het modern spijkerende ‘Way Down Inside’, het losgeslagen en rockende ‘I Might Not Come Home At All’ en een heuse ‘Medley’ op zijn fans geabandonneerd. JW-Jones levert met het album ‘Live’ zijn muzikaal visitekaartje af.

Philip Verhaege (5)

The fun of playing is so dripping off the stage! Finally, the modern nailing 'Way Down Inside' and the loose and rocking 'I Might Not Come Home At All / Medley' are being subscribed to his fans. JW-Jones delivers his business card with the album 'Live'.

0 Opmerkingen

Dr Chrispy : VHS

14/10/2018

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Be There Soon
Gotta Getta Gotta
Sleeping In Tokyo
Blue Sky Line
Vanmover
Goodbye Shanghai
60Miles Up
Muromigawa
Vancouver
Torotoroid
Dreaming Of Home
I’m Going Down (Under)
Sea
Maui
Follow The Wild Geese

Website Artiest:
Dr Chrispy

Een gediplomeerde ruimtevaart ingenieur die in zijn vrije tijd/reistijd wat begint te prullen op zijn pc en daar zijn wonderlijke klanken aan elkaar bindt. Dertien jaren spaarde hij zijn ideeën om nu aan de buitenwereld te tonen dat zijn carrièreswitch gerechtvaardigd is. Inderdaad, bye bye NASA. De Australiër Chris Boshuizen stort zich volledig op zijn muzikale evolutie. VHS is zijn instrumentaal debuut en bliksemt 15 verzamelde composities over het welwillende publiek. Groot talent ontdek je er nog niet in. De elektronische nummers zitten vol herhalingen, sommige zijn dansbaar, andere horen eerder thuis in een lounge restaurant of zijn bruikbaar voor de filmindustrie. Chris Boshuizen is dan ook een selfmade man gedreven door zijn hobby en misschien kan hij ons later verrassen wanneer zijn zieleroerselen in woorden worden omgezet. Enkel ‘Follow The Wild Geese‘ kreeg tekst en zang mee van Marie Jenkins. Niet onaardig.

Marino Serdons (2 ½)

Dr. Chrispy’s first attempt to compose attractive pieces, will definitely disappear in space. Nevertheless, it could be the start of a new career as a sound engineer in the movie industry.

0 Opmerkingen

<<Vorige

Volgende>>

CD & vinyl REVIEW BLOG

Sam “The Man” Taylor: Music with the Big Beat/Blue Mist

Mutter Slater Band: Field Of Stone

Anemone: Silver Star

Eric Bibb: Global Griot

Lucie Silvas: E.G.O

Robert Schroeder: D. MO Vol. 4 – Harmonic Decadence

Axess: Seashore

Robert Schroeder: Spaceland

Frédéric Gerchambeau & Bertrand Loreau: Catvaratempo

Spirits Burning & Michael Moorcock: An Alien Heat

The Kids & Naughty Kids: 40th Anniversary Edition

My Baby: Mounaiki - By TheBright Of Night

Luka Bloom: Sometimes I Fly…..

Pymlico: Nightscape

Warren Wiebe: Original Demos featuring Warren Wiebe

Candi Staton: Unstoppable

The Paper Kites: On The Train Ride Home

Nova Materia: It Comes

Colin James: Miles To Go

Vivian Lee: Let’s Talk About Love

Julian Gerstin Sextet: The Old City

Mike Bogle Trio: Dr. B!

Detonics: Raise Your Bet

JW- Jones: Live

Dr Chrispy : VHS

Archives

Categories