KEYS AND CHORDS
  • HOME
  • MUSIC NEWS
  • ALL CONCERT REPORTS
  • CD REVIEWS 2026
  • VINYL REVIEWS 2025
  • BOOK REVIEWS
  • INTERVIEWS / ARTICLES
  • COMING EVENTS
  • CONTACT PAGE
  • DISCLAIMER / COPYRIGHT POLICY

  CD & vinyl   REVIEW BLOG

Helen Rose: Rugged Elegance

15/7/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Raspberry Plain
  2. King Of This Town
  3. Where Is My Home
  4. The Drakes
  5. Wolf Tones
  6. Demons (ft. Tyler James Kelly)
  7. This Ship
  8. Rugged Elegance
  9. Get Me Out Of This City
 
Website Artiest
Helen Rose

​Helen Rose werd geboren in Los Angeles, maar groeide op in een kunstminnend gezin. Haar moeder was kostuumontwerper en haar vader een muzikant, acteur en timmerman. Ze bracht haar jeugd door met zwerven door de velden aan de oostkust van Maryland, en met het hoeden van vee in centraal Californië. Als jong meisje begon ze te zingen in de bluegrassband van haar vader. Uiteindelijk voegde ze saxofoon en gitaar toe aan haar muzikale arsenaal. Helen ontmoette Jonah Tolchin op de middelbare school, een jonge bluesliefhebber die al snel haar vriend werd en de producer van de langspeler ‘Rugged Elegance’ zou worden, een release dat werd opgenomen in de Dead Pop Studios in Providence, Rhode Island. Naast producer/gitarist Jonah Tolchin , die tevens ook co-schrijver is, schittert Kevin Clifford op drums, de multi-getalenteerde Nic Coolidge op basgitaar, pedal- en lap steelvirtuoos Greg Leisz, pianist Carey Frank, violist Andew Jocelyn én Marley Munroe en Valerie Pinkston op achtergrondzang. De eerste single ‘Where Is My Home’ is een hit in wording, net zoals ‘King Of This Town’ een knappe bluesy vibe heeft. Het nummer is een eerbetoon aan de onmetelijke geest van haar oom Thomas Wright, die destijds een legende was in de kunstscene in New York, hier tevens ook op de hoes prijkt en haar grootste mentors was. De Americana ballade ‘Demons’ is een duet met Tyler-James Kelly. Het nummer opent zweemzoet met twangy gitaren en wat pedal steel, maar neemt al snel een donkerdere wending, een alteratie waarbij het de innerlijke demonen van geliefden aanspreekt. De honingzoete stem van Helen Rose spoelt het stof van onze diffuse dagen weg, en transporteert ons naar een fijnere plek.
 
Philip Verhaege
Afbeelding
Every song on ‘Rugged Elegance’, the majority of which are Rose/ Tolchin co-writes, is a distinct portrait of someone or someplace beloved, but they all emanate from a singular place of honesty, reflection and a desire to embrace one another in times of difficulty. Its sound channels the icons who have defined her old-time roots – Emmylou Harris, Lucinda Williams, Bonnie Raitt to name three. The release ‘Rugged Elegance’ is a an anointing for your soul ! 
0 Opmerkingen

Christopher Wyze & The Tellers: Stuck In The Mud

13/7/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Three House From Memphis
  2. Stuck In The Mud
  3. Cotton Ain’t King
  4. Soul On The Road
  5. Back To Clarcksdale
  6. Money Spzend Blues
  7. Caution To The Wind
  8. Hard Work Don’t Pay
  9. Life Behind Bars
  10. Looking For My Baby
  11. Wake Up
  12. Good Friend Gone
  13. Someday
 
 
Website Artiest
Christopher Wyze & The Tellers

​Christopher Wyze was twintig jaar lang frontman van een cover bluesband. Inmiddels is hij uitgegroeid tot een krachtig songschrijver en gerespecteerd stilist. Zijn originele muzikale visie relateert geluiden en ervaringen die hem hebben gevormd tot een hedendaags blues artiest. Hij mêleert blues, rock-‘n-roll, Americana en country met zijn kenmerkende stem en diepe storytelling. Geboren en getogen in de heuvels van zuidelijk Indiana is Wyze sterk beïnvloed door zijn tempus van de Mississippi Delta, daar waar hij zijn verhalende stem en muzikale geluid verfijnde.  Wyze’s debuut studioalbum ‘Stuck In The Mud’ op het label Big Radio Records, neemt de luisteraars mee op een reis van Coast to Coast, en dit door zijn Technicolor filmscape-geest. Wyze opent met het swingende en country begeesterde ‘Three House From Memphis’, tekstueel gaat het nummer over een muzikant die op zoek gaat naar eeuwige roem, het werpt een autobiografisch licht op Wyze's eigen hoop en muzikale idealen. De titeltrack ‘Stuck In The Mud’, feat. Cary Hudson, vertelt het treurige en geestige verhaal van een verprutste serieloser. Samen met zijn Tellers settelt hij zich op een frontporch voor het slidegitaar extatische ‘Cotton Ain’t King’. Het filosoferende en akoestische ‘Soul On The Road’ vertelt het fictieve refrein van heel wat gezichtsloze zwervers op zoek naar hun roots en verlossing. Het Americana geënthousiasmeerde ‘Back To Clarksdale’ gaat dan weer over het concipiëren van zijn oase in de muziek, net zoals de meestamper ‘Money Spend Blues’. Een swampy en Delta sound interpreteert de typerende chorus van de bluesman in ‘Hard Work Don’t Pay’. Terwijl ‘Good Friend Gone’ naar Wyze's verleden verwijst, naar een tijdstip van leven en dood, een stonde waarin voormalige tienervrienden twee heel verschillende paden inslaan. Van het grillige ‘Money Spent Blues’ en ‘Looking for My Baby’ over de spoken words van ‘Life Behind Bars’, een song over een man die gevangen zit door zijn muziek en een reeks affreuze decisies. De dertien tracks representeren zo Wyze’s observaties en ervaringen. Christopher Wyze and The Tellers trokken samen met producer Ralph Carter naar de Muscle Shoals in Alabama én naar Clarksdale, Mississippi. The Muscle Shoals Tellers bestaan ​​uit Eric Deaton (gitaar en achtergrondzang) bassist Gerry Murphy, Brad Kuhn op toetsen en drummer/percusionist Justin Holder. Knap en eigenzinnig.
 
Philip Verhaege
Afbeelding
Christopher Wyze is anything but "Stuck in the Mud" on this captivating debut album. He proves himself to be a master of words; a keen storyteller of unique tales imbued with both the pain and pleasure of the blues. And in that 'big game,' he has already secured his place.
0 Opmerkingen

Various Artists: Black Pearls, Vol. 10, Wiggle It!

12/7/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
​DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Arthur Big Boy Crudup: Where Did You Sleep Last Night
  2. Wright Holmes: Good Road Blues
  3. Johnny Fuller: Mercy Mercy
  4. Ralph Willis: Gonna Hop On Down The Line
  5. Lightning Slim: New Orleans Bound
  6. Cousin Leroy: Goin’ Back Home
  7. Little Joe (Joe Hill Louis): Keep Your Arms Around Me
  8. Little Shy Guy And The Hot Rods: My Little Baby
  9. Pee Wee Hughes And The Delta Duo: Country Boy Blues
  10. Boyd Gilmore: Just An Army Boy
  11. Mercy Baby: Don’t Lie To Me
  12. Little Arthur Matthews: Someday Baby
  13. Lonesome Sundown: My Home Ain’t Here
  14. Frank Frost With The Nighthawks: Everything’s Alright
  15. Bobo Jenkins: Nothing But Love
  16. Harvey Hill Jr.: She Fool Me
  17. TV Slim: To Prove My Love
  18. Guitar Crusher: I Got To Know
  19. King Charles And His Orchestra: But You Thrill Me
  20. J.B. Hutto And His Hawks: Things Are So Slow
  21. Woodrow Adams With Boogie Blues Blasters: Wine Head Woman
  22. Howling Wolf: Crying In Daybreak
  23. Hound Dog Taylor: Baby’s Coming Home
  24. John Brim: You Got Me Where You Want Me
  25. Square Walton: Fish Tail
  26. Crook Junior: Wiggle It
  27. Nitehawks: Boogie Chillum
  28. Mumbles (Big Walter Horton): Jumpin Blues
​Wat series, zoals o.a. deze ‘Black Pearls’ aan het licht brengen, is dat in de helft van vorige eeuw heel wat steengoede rhythm & blues, blues en rock-‘n-roll werd uitgebracht. Alleen jammer dat niet alle opnames via major labels gebeurden. Vaak werden de nummers opgenomen via kleine lokale labels, zodat die songs als ze niet werden opgepikt door de majors, ook lokaal bleven hangen. Positief is dan weer dat de Atomicat en KokoMojo labels die minder bekende en vaak obscure songs in schitterende series bij mekaar brengen.
Dit is nu ook weer het geval op het tiende volume in de ‘Black Pearls’ serie dat als titel ‘Wiggle It!’ meekreeg. Gedurende 28 tracks wordt je andermaal ondergedompeld in de beste rockende rhythm & blues van de fifties van vorige eeuw.
Arthur ‘Big Boy’ Crudup, die zoals we weten niet onbelangrijk was voor de start van Presley’s carrière, mag de spits afbijten met ‘Where Did You Sleep Last Night’, nummer dat vele malen gecoverd werd en dat meteen verklaart waarom Crudup aan de wieg van de rock-‘n-roll mocht staan. Schenk trouwens ook aandacht aan die toffe baslijn. Voor de volgende track ‘Good Road Blues’, een klasbak van een early bluessong van Wright Holmes keren we zelfs terug naar 1948. Voor een fraai staaltje van countryblues met een knappe bluesharp kan je dan weer terecht bij Ralph Willis tijdens ‘Gonna Hop On Down The Line’. Lightning Slim is een legende binnen de blues. Terecht als je luistert naar ‘New Orleans Bound’, met ook hier indrukwekkend werk op de mondharmonica. Meer indringende bluesharp ervaar je ook op ‘Country Boy Blues’ van Pee Wee Hughes and The Delta Duo. Lekker bluesy klinkt zeker ‘Just An Army Boy’ van Boyd Gilmore. Nummer dat een tweede start nodig had en waar Ike Turner aan de piano zat.
Meer uptempo gaan we met ‘Goin’ Back Home’ van Cousin Leroy. Joe Hill Louis was gekend als ‘one man band’, waardoor zijn blues redelijk rauw klonk. Hij is hier aanwezig met het iets mildere ‘Keep Your Hands Around Me’. Een andere bluesparel serveert Little Arthur Matthews met ‘Someday Baby’, een compositie van Johnny Otis. Bekend is ook Lonesome Sundown, hier met het voortreffelijke ‘My Home Ain’t Here’. Frank Frost en drummer Sam Carr werkte nog samen met Sonny Boy Williamson II. Hier is Frost samen met The Nighthawks van de partij met ‘Everything’s Alright’, waarop Carr de drumkit bespeelt en gitarist van dienst klasbak Big Jack Johnson is. Een andere meester op de zes snaren, namelijk Eddie Taylor hoor je aan het werk op Bobo Jenkins’ ‘Nothing But Love’. En er komt geen einde aan de sublieme snarenplukkers. Zo is ook Mighty Joe Young hier present. Hij speelde met tal van grootheden in de blues. Hem hoor je op ‘To Prove My Love’ van TV Slim. Een pracht van een shuffle komt dan weer van King Charles and His Orchestra in ‘You Thrill Me’, een opname uit 1954. ‘Recht voor de raap’ blues, was het handelsmerk van J.B. Hutto. Luister hiervoor maar naar ‘Things Are So Slow’. Toen Hound Dog Taylor overleed, nam J.B. Hutto diens band The House Rockers over. Slidevirtuoos Hound Dog Taylor is dan ook vanzelfsprekend hier te vinden met ‘Baby’s Coming Home’. Gitarist en mondharmonicaspeler Woodrow Adams werkte samen met o.a. Howlin’ Wolf en Robert Nighthawk. Adams etaleert zijn talenten hier op ‘Wine Headed Woman’. Howlin’ Wolf hoor je net na Adams in ‘Crying At Daybreak’. Andere grote namen zoals mondharmonicaspeler Little Walter, gitarist Robert Lockwood Jr., bassist Willie Dixon en drummer Fred Below maken dan weer het mooie weer op John Brim’s ‘You Got Me Where You Want Me’. Parel van een blues! De titeltrack ‘Wiggle It’ van dit volume komt van Crook Junior en is een prima tot de essentie herleide bluessong. Een andere grootheid op de bluesharp Walter Horton, ook gekend als Big Walter of Shakey Horton, mag met ‘Jumpin’ Blues’ onder de naam Mumbles afsluiten.
Het tiende volume in de ‘Black Pearls’ serie maakt andermaal de naam van de serie voor meer dan de volle 100 % waar, net zoals overigens de negen eerder verschenen volumes.
 
Lambert Smits
Afbeelding
What series, such as this ‘Black Pearls’, bring to light, is that in the middle of the previous century a lot of really good rhythm & blues, blues and rock-‘n-roll was released. It’s just a shame that not all recordings were done via major labels. Often the songs were recorded via small local labels, so that if those songs were not picked up by the majors, they would also stick around locally. On the positive side, the Atomicat and KokoMojo labels bring together those lesser-known and often obscure songs in wonderful series.
This is now also the case on the tenth volume in the ‘Black Pearls’ series, which was given the title ‘Wiggle It!’. During 28 tracks you are once again immersed in the best rocking rhythm & blues and blues of the fifties of the previous century. Arthur ‘Big Boy’ Crudup, who as we know was not unimportant for the start of Presley’s career, is allowed to kick off with ‘Where Did You Sleep Last Night’, a song that has been covered many times and that immediately explains why Crudup was allowed to be at the cradle of rock-‘n-roll. By the way, also pay attention to that cool bass line. For the next track ‘Good Road Blues’, a top-notch early blues song by Wright Holmes, we even return to 1948. For a beautiful example of country blues with a beautiful blues harp, you can go to Ralph Willis during ‘Gonna Hop On Down The Line’. Lightning Slim is a legend within the blues. Rightly so if you listen to ‘New Orleans Bound’, with impressive work on the harmonica here too. You can also experience more penetrating blues harp on ‘Country Boy Blues’ by Pee Wee Hughes and The Delta Duo. ‘Just An Army Boy’ by Boyd Gilmore certainly sounds nice and bluesy. Number that needed a second start and where Ike Turner was at the piano.
More uptempo we go with ‘Goin’ Back Home’ by Cousin Leroy. Joe Hill Louis was known as a ‘one man band’, which made his blues sound quite raw. He is present here with the somewhat milder ‘Keep Your Hands Around Me’. Another blues pearl is served by Little Arthur Matthews with ‘Someday Baby’, a composition by Johnny Otis. Lonesome Sundown is also well-known, here with the excellent ‘My Home Ain’t Here’. Frank Frost and drummer Sam Carr worked together with Sonny Boy Williamson II. Here Frost is present with The Nighthawks with ‘Everything’s Alright’, on which Carr plays the drum kit and the guitarist of the day is the top-notch Big Jack Johnson. Another master on the six strings, namely Eddie Taylor, can be heard at work on Bobo Jenkins’ ‘Nothing But Love’. And there is no end to the sublime string pluckers. Mighty Joe Young is also present here. He played with many greats in the blues. You can hear him on ‘To Prove My Love’ by TV Slim. A magnificent shuffle comes from King Charles and His Orchestra in ‘You Thrill Me’, a recording from 1954. ‘Straightforward’ blues was the trademark of J.B. Hutto. Just listen to ‘Things Are So Slow’ for that. When Hound Dog Taylor died, J.B. Hutto took over his band The House Rockers. Slide virtuoso Hound Dog Taylor can of course be found here with ‘Baby’s Coming Home’. Guitarist and harmonica player Woodrow Adams worked with Howlin’ Wolf and Robert Nighthawk, among others. Adams shows his talents on ‘Wine Headed Woman’. You can hear Howlin’ Wolf just after Adams in ‘Crying At Daybreak’. Other big names such as harmonica player Little Walter, guitarist Robert Lockwood Jr., bassist Willie Dixon and drummer Fred Below make the weather on John Brim's 'You Got Me Where You Want Me'. A pearl of a blues! The title track 'Wiggle It' of this volume comes from Crook Junior and is a great blues song reduced to its essence. Another great one on the blues harp Walter Horton, also known as Big Walter or Shakey Horton, may close with 'Jumpin' Blues' under the name Mumbles. The tenth volume in the 'Black Pearls' series once again lives up to the name of the series for more than 100%, just like the nine previously published volumes.

0 Opmerkingen

Dennis Jones: About Time

30/6/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Condition Blues
  2. Don’t Stop
  3. You’re Killin’ Me
  4. Mother Earth
  5. Too High To Fly
  6. Just Like You
  7. Always The Same
  8. Hell
  9. More Time
  10. Six Feet Off The Ground
 
Website Artiest
Dennis Jones

​Dennis Jones werd geboren in Baltimore, Maryland. Slagwerk was zijn allereerste passie, maar op zijn dertiende werd hij begeesterd door de gitaarsound. Twee jaar later zou hij samen met zijn Marshall gitaar een plaatselijk bandje vervoegen. Al even snel werd hij bezield door de klanken van The Rolling Stones, Bob Dylan, The Who, Santana én andere gitaarhelden zoals Jimi Hendrix, Johnny Winter en Jimmy Page. In 2012 was er dan de schitterende release ‘My Kinda Blues’, dat op zijn beurt werd opgevolgd door ‘Both Side Of The Track’ in 2016 en de release ‘WE3’ uit 2018. Jones krachtige sound omvat een trio van gitaar, bas en drums. Het is al langer een fundamenteel gegeven in deze rock en blues wereld. Dennis Jones is bekend als zinderende lead-gitarist van de Zac Harmon Band, samen wonnen ze de International Blues Challenge in 2004. In 2020 promootte Dennis de plaat ‘Soft Hard & Loud’, nu is er het veelzeggende ‘About Time’, dat werd geproducet door Jones himself en Brian O'Neal. Samen trokken ze naar Los Angeles en de Station House Studios. Muzikanten op deze release zijn onder meer Raymond Johnson op drums (Michael Henderson, Jackiem Joyner), Robert McDonald op bas en achtergrondzang (Johnny Guitar Watson, Norman Brown), Paulie Serra op saxofoon, Hammond B3-orgel en Wurlitzer piano (Joe Bonamassa, Keb Mo') en Niomisha Wilson op backingvocals. De funky opener ‘Condition Blues’ mag de dans openen. De track ‘Don’t Stop’ is ingekleurd met een geweldige saxofoonsolo, net zoals ‘You’re Killin’ Me’ met heel wat pedalsteel gitaartunes is omarmt. Zo is ‘Mother Earth’ een zeldzame cover van Memphis Slim, kon de titeltrack zo zijn signature song zijn, om te vervolgen met die unieke en moderne blueslicks in nummers als ‘Just Like You’ en ‘More Time’. De afsluiter ‘Six Feet off the Ground’ is net zoals de openingssong een funky chapiter.
 
Philip Verhaege
Afbeelding
If you love eclectic modern rock-blues, then you need to hear ‘About Time’. Highly recommended! 
0 Opmerkingen

Curtis Salgado.: Fine By Me

29/6/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. My Girl’s A Nut
  2. Better Things To Lie About
  3. Gonna Forget About You (3:44) with Robert Cray on vocals and guitar!
  4. Fine By Me
  5. Niki Hoeky
  6. Hear The Lonely Hearts w/ The Sons of The Soul Revivers
  7. Safe At Home
  8. Big Chagrin
  9. The Only Way Out
  10. Cheap Stuff
  11. You Give The Blues A Bad Name  w/ Anson Funderburgh on guitar
  12. Under New Management  w/ Anson Funderburgh on guitar
 
Website Artiest
Curtis Salgado

​De bekroonde blues en soulvocalist Curtis Salgado staat al meer dan dertig jaar aan het blues firmament. Hij werd geboren in Everett, Washington maar groeide op in Eugene, Oregon. Salgado was amper twintig toen hij furore maakte in het plaatselijke blues circuit met zijn band The Nighthawks. Niet veel later werd hij bandlid bij Robert Cray en deelde het podium met Muddy Waters, Bobby Bland, Albert Collins en Bonnie Raitt.  In 1977 ontmoette hij acteur John Belushi. Uren brachten ze samen door en beluisterden heel wat oude platen. Belushi absorbeerde de blues sound en samen creëerden ze de film The Blues Brothers. Begin jaren negentig vormde Salgado dan zijn eigen band, en in 2013 won hij drie Blues Music Awards. Een huzarenstukje nog eens overdeed als Soul Blues Album Of The Year met ‘The Beautiful Lowdown’, Song Of The Year met ‘Walk A Mile In My Blue’s en Soul Blues Man Artist Of The Year. ‘Fine By Me’ is het nieuwste bewijs dat Salgado zijn indrukwekkende songwriting- en vocale vaardigheden in een breed scala aan stijlen hanteert. Het album ‘Damage Control’ was dan weer en rock-‘n-roll getinte plaat. Zijn muziek bevat op ieder moment een vleugje blues, gospel, R&B, jazz, funk, rock-‘n-roll en soul. Salgado begrijpt ook de kracht van slimme zinswendingen en hoe die zich in de harten van zijn publiek nestelen. Op ‘Fine By Me’ schildert hij fantasierijk Technicolor-afbeeldingen met nummers als ‘Better Things To Lie About’, ‘My Girl’s A Nut’ en ‘You Give The Blues A Bad Name’. Er zijn hier tien nummers die Salgado heeft geschreven of mede-schreef en twee covers, maar de opname schittert op onverwachte momenten. ‘Hear The Lonely Hearts’ is een diep gospelnummer met Salgado’s zang, ondersteund door de harmonieën van The Sons of the Soul Revivers (broers James, Walter en Dwayne Morgan) en de zachte gitaar van Rome Yamilov met Kid Andersen op akoestische bas. Helaas overleed Walter Morgan slechts enkele weken vóór de release van het album van Salgado. En Salgado geeft toe dat hij soms verrast is hoe liedjes tot stand komen. Eén daarvan is de titeltrack van het album, die ontstond in een droom die hij had na het lezen van een biografie over Jackie Onassis. Hij droomde ervan om met haar te lunchen in een café in New York City. Een coverversie van soulman O.V. Wrights ‘I’m Gonna Forget About You’ gaat terug naar 1980 toen Robert Cray het nummer opnam voor zijn eerste album, met Salgado als ondersteunende zang. Deze keer neemt Salgado de leadzang op zich, terwijl Cray de hogere noten harmoniseert en zingt en een zinderende gitaar aan het nummer toevoegt. Met een leven lang muzikale ervaringen handhaaft Salgado een frisse benadering van zijn muziek. Knap!
 
Philip Verhaege
Afbeelding
With a lifetime of musical experiences, Salgado maintains a fresh approach to his music. Fine By Me (Little Village, release date June 30, 2024) is the latest evidence of Salgado wielding his impressive songwriting and vocal skills to a wide variety of styles. His music has dashes of blues, gospel, R&B, jazz, funk, rock ’n’ roll and soul at any given moment.
0 Opmerkingen

Knock Out Greg & The Blue Flames: Serves Me Right To Suffer

28/6/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
​DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Midnite Blues
  2. Serves Me The Right To Suffer
  3. More Than Meets The Eye
  4. Same Well
  5. Suprovox Mood
  6. Bad Mouthing
  7. Whiskey Heaven
  8. When The Birds Begin To Sing
  9. Stay Away From Love
  10. Thight Skirts
 
Website Artiest
Knock Out Greg

​Dé 2024 comeback binnen de blues en rhythm & blues mag de Zweed Greger Andersson, beter gekend als Knock-Out Greg achter zijn naam plaatsen. Immers met ‘Serves Me The Right To Suffer’, presenteert hij zijn eerste album sinds 2004. Greg neemt de zang, harmonica en gitaar voor zijn rekening. Voor de overige instrumenten laat hij zich omringen door tot de top behorende Scandinavische bluesmuzikanten, The Blue Flames. Op gitaar horen we, naast Greg ook Tomi Leino, de elektrische en akoestische bas werden toevertrouwd aan Jaska Prepula, drummer van dienst is Marcus Anderson en aan de piano en orgel treffen we Fredrik Humlin aan. Het album telt 10 tracks, waaronder ‘Suprovox Mood’, een origineel nummer van de hand van Tomi Leino. Als opener koos Greg voor ‘Midnite Blues’, een nummer van Charlie Rich. In de handen van Knock-Out Greg wordt het een rhythm & blues met behoud van de country inslag. Hedendaagse rhythm & blues van het beste soort! Mooier wordt het nog wanneer Greg de bluesharp bovenhaalt voor de intro van de titeltrack, een nummer van de hand van Jimmy Dawkins. Diezelfde mondharmonica zet ook de Texas shuffle ‘More Than Meets The Eye’ op de sporen. Met Eric Bibbs ‘Same Well’ doet de slowblues zijn intrede. Nummer dat ook kan rekenen op prima backing vocals en een heerlijke orgelsolo van Fredrik Humlin. Een versie die er zonder meer mag zijn. Het volgend nummer is het iets meer uptempo ‘Suprovox Mood’, een instrumental waar Knock-Out Greg voluit mag gaan op de chromatische mondharmonica. Later volgt er met ‘Whiskey Heaven’ nog een gezongen slowblues van formaat. Met ‘Bad Mouthing’ geeft de band een staaltje van hoe echte downhome blues hoort te klinken. De toevoeging van de bluesharp bezorgt ‘When The Birds Begin To Sing’ dan weer een ietwat zydecosfeer.
Uptempo mogen Knock-Out Greg and The Blue Flames nog een laatste keer alles uit de kast halen voor afsluiter ‘Tight Skirts’.
Wij hebben het al vaker gezegd dat de Scandinavische bluesartiesten niet moeten onderdoen voor hun Amerikaanse collega’s. Dat blijkt hier nog maar eens. Gedurende het hele album manifesteren The Blue Flames zich als een band die het klappen van de blueszweep kent. Voeg daar Knock-Out Gregs schitterende vocalen en dito harpwerk aan toe en je hebt met ‘Serves Me The Right To Suffer’ meteen één van dé bluesalbums van 2024 beet.
 
Lambert Smits
Afbeelding
The 2024 comeback within the blues and rhythm & blues can be placed behind the name of the Swede Greger Andersson, better known as Knock-Out Greg. After all, with 'Serves Me The Right To Suffer', he presents his first album since 2004. Greg takes care of the vocals, harmonica and guitar. For the other instruments he surrounds himself with top Scandinavian blues musicians, The Blue Flames. On guitar we hear, besides Greg, Tomi Leino, the electric and acoustic bass were entrusted to Jaska Prepula, drummer on duty is Marcus Anderson and on the piano and organ we find Fredrik Humlin. The album has 10 tracks, including 'Suprovox Mood', an original song by Tomi Leino. As opener Greg chose 'Midnite Blues', a song by Charlie Rich. In the hands of Knock-Out Greg it becomes a rhythm & blues while retaining the country slant. Contemporary rhythm & blues of the best kind! It gets even better when Greg takes out the blues harp for the intro of the title track, a song by Jimmy Dawkins. The same harmonica also sets the Texas shuffle ‘More Than Meets The Eye’ on track. With Eric Bibbs ‘Same Well’ the slow blues makes its entrance. A song that can also count on excellent backing vocals and a wonderful organ solo by Fredrik Humlin. A version that is definitely worth it. The next song is the slightly more uptempo ‘Suprovox Mood’, an instrumental where Knock-Out Greg can go all out on the chromatic harmonica. Later, with ‘Whiskey Heaven’, another great sung slow blues follows. With ‘Bad Mouthing’ the band gives an example of how real downhome blues should sound. The addition of the blues harp gives ‘When The Birds Begin To Sing’ a somewhat zydeco atmosphere. Uptempo, Knock-Out Greg and The Blue Flames can pull out all the stops one last time for the closing track ‘Tight Skirts’. We said it more than once that the Scandinavian blues artists are no less than their American colleagues. That is proven once again here. Throughout the album, The Blue Flames manifest themselves as a band that knows the ropes of the blues. Add to that Knock-Out Greg’s beautiful vocals and ditto harp work and you have one of the blues albums of 2024 with ‘Serves Me The Right To Suffer’.
0 Opmerkingen

Giles Robson: Seven Classic Blues

25/6/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAILS ALBUM
Tracks:
  1. Walkin’ Blues
  2. Key To The Highway
  3. Hoodoo Man Blues
  4. Death Letter Blues
  5. Nine Below Zero
  6. Crossroads
  7. Louise McGhee
  8. G.R.’s Locomotive Blues
 
Website Artiest
Giles Robson

Als harmonica virtuozen als Sugar Blue en Paul Jones je omschrijven als een van de grootste hedendaagse blues mondharmonicaspelers, dan weet je het wel. Giles Robson behoort tot het kruim van de huidige blues generatie, en heeft inmiddels een eigen harpstijl ontwikkeld. De Britse mondharmonicavirtuoos en bandleider Giles Robson werd geboren in 1978 op het glorieuze eiland Jersey in het Verenigd Koninkrijk. Op zijn zevende was hij een doorkneed violist. Via de saxofoon en wat jazzy tunes ging het dan naar het muzikale kleinood, de mondharmonica. Hij werd vrijwel onmiddellijk verliefd op de sound van Little Walter, Sonny Boy Williamson en van de old-school Chicago blues. Hij pakte zijn eerste harmonica op veertien jarige leeftijd en zag kort daarna een concert in het plaatselijke kunstencentrum van het Amerikaanse Piedmont-blues duo Cephas & Wiggins. Vanaf dat ene moment was ook hij hooked aan de blues. Het afgelopen jaar was extraordinair voor Robson. Tien avonden waren uitverkocht op het Edinburgh Fringe Festival, een grote UK/EU-tour met de Grammy genomineerde Chicago-blueslegende John Primer. Zelfs frontman en Rolling Stone’ Sir Mick Jagger, die in het publiek zat, was enthousiast over zijn performen op The Mustique Blues Festival. De langspeler ‘Seven Classic Blues’ is Giles Robsons’ eerste full lenght release sinds zijn veelgeprezen album ‘Don’t Give Up On The Blues’ uit 2019. Het is een akoestisch live-album ter ere van enkele van de meest iconische bluesartiesten. Dit alles uitgevoerd voor een extatisch publiek in de beroemde intieme muzieklocatie Temperance, in de stad Leamington Spa. Het Delta blues caput ‘Walkin’ Blues’ is origineel van Robert  Johnson, ‘Key To The Highway’ komt uit het rijkelijke oeuvre van Big Bill Broonzy. Bij Junior Wells en Buddy Guy haalde Robson ‘Hoodoo Man Blues’ van onder het stof, net zoals ‘Death Letter Blues’, dé signature songs is van Son House én ‘Nine Below Zero’ toebehoord aan Sonny Boy Williamson. ‘Crossroads’ is de tweede cover van Robert  Johnson, net zoals ‘Louise McGhee’ van Son House’s Father of The Delta Blues afkomstig is. Als een trein die gaat ontsporen leidt Robson ons nog een laatste keer doorheen zijn setlist met het instrumentale ‘Locomotive Blues’. Giles Robson ontpopt zich steeds meer tot een koninklijke harpvirtuoos. Heerlijke Deltablues!
 
Philip Verhaege
Afbeelding
Giles Robson is increasingly turning out to be a royal harp virtuoso. Wonderful Delta Blues! This is Giles Robson’s new full length album. The last year has been incredible for Robson, seeing him sell out 10 nights on The Edinburgh Fringe Festival, a major 14 date UK/EU tour with Grammy nominated Chicago blues legend John Primer and having Rollin’ Stones frontman Sir Mick Jagger rave about his performance at The Mustique Blues Festival of which he was in the audience. ‘Seven Classic Blues’ is Robson’s first full length album since his much praised 2019 release Don’t Give Up on The Blues. It’s an all acoustic live album celebrating some of blues music’s most iconic songs performed in front of an ecstatic sold out audience in the UK’s renowned intimate music venue,Temperance, in the town of Leamington Spa. Highly recommended! 
0 Opmerkingen

Shakedown Tim And The Rhythm Revue: Way Up !!

24/6/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Feed My Body To The Fishes
  2. Messin’ With The Blues
  3. Tiny Legs, Big Soul!
  4. My Love Is Real
  5. Driftin’
  6. Way Down
  7. You’re The Boss
  8. Real Crazy
  9. Frolic Time
  10. A Sinner’s Gospel
  11. Close The Door
 
Website artiest
Shakedown Tim And The Rhythm Revue
 
​Met ‘Way Up !’ presenteert onze eigen Shakedown Tim zijn nieuwste album op het Rhythm Bomb label. ‘Way Up !’ bevat 11 songs, waarvan Tim er 6 uit zijn pen liet vloeien. Als The Rhythm Revue fungeren Ilias Scotch op toetsen, Kurt Lens bespeelt de staande bas en Koen Van Peteghem zit achter de drums. Het drietal verzorgt tevens de backing vocals. Verder zijn er gastbijdragen van Steven Troch, Tims voormalige kompaan bij Fried Bourbon, Naomi Sijmons, Little Walter (?????? nee niet die, maar wel……..Tims hond), Bart Stone, James Harman en Bird Stevens. Opener ‘Feed My Body To The Fishes’ zorgt met een honky tonk piano intro al meteen voor een nostalgische fifties bluessfeer. En let trouwens ook op Tims prima werk op de zes snaren. De volgende track ‘Messin’ With The Blues’ is een pracht van een slowblues. Hier wordt Tim vocaal bijgestaan door Ilias Scotch, terwijl Steven Troch een aardig stukje op de bluesharp blaast. Bluesartiest en gitarist Tiny Legs Tim overleed op 25 mei 2022 op veel te jonge leeftijd. Tiny Legs Tim zorgde samen met Shakedown Tim voor onvergetelijke avonden in de Missy Sippy Blues Club in Gent. Die sfeer wordt hier nog eens met verve overgedaan, wat meteen een mooi eerbetoon vormt aan de betreurde bluesgitarist. De veelzijdigheid van Tim Ielegems wordt nog maar eens duidelijk in de rhythm & bluescover van Eddie Boyds ‘Drifting’. Het album mag dan wel ‘Way Up !’ als titel hebben, maar er is ook een ‘Way Down’. Prachtige uptempo song met Shakedown op de resonatorgitaar, gesteund door de scheurende harp van Troch. Voor ‘You’re The Boss’ werd beroep gedaan op een Leiber/Stoller compositie, met als resultaat een mooi ietwat zwoel duet, met uitstekende vocale bijdrage van Naomi Sijmons. Amos Milburn was een bekende Amerikaanse rhythm & blueszanger en pianist. Met een gitarist als Ilias Scotch in de gelederen, mocht ‘Real Crazy’ zeker niet ontbreken. Prima versie!
Voor ‘Frolic Time’, drijvend op een heerlijk swingend Charlestonritme, kreeg Tim inspiratie van zijn hond Little Walter, die volgens de linernotes een ietwat eigenzinnig dier is en zich op de intro ook laat horen. Voor de opname van ‘A Sinner’s Gospel’ moeten we terug naar 2018. Tim draagt deze song op aan Gene Taylor en James Harman. Deze laatste werkte ook mee aan de opname, die tussen twee concerten, in Bird Stevens’ studio gebeurde. En ook hier valt er weer enorm te genieten van Shakedown Tims uitmuntend gitaarspel.
Bluesy maar ook licht jazzy sluit het album met het instrumentale ‘Please Close The Door’, dat de instrumentale virtuositeit van de complete band nog een laatste keer in de spots plaatst, waarna de deur echt wordt dichtgeklapt.
Met ‘Way Up !’ hebben Shakedown Tim and The Rhythm Revue een prima hedendaagse bluesschijf afgeleverd. Hedendaags maar ook met respect voor het genre en de legendarische bluesartiesten. The Rhythm Revue is een goed geoliede muzikale machine, die naadloos aansluit bij Shakedown Tims fantastisch gitaarspel. ‘Way Up !’??? Natuurlijk en …….een aanrader, zonder meer!
 
Lambert Smits
Afbeelding
With ‘Way Up!’ our own Shakedown Tim presents his latest album on the Rhythm Bomb label. ‘Way Up!’ contains 11 songs, 6 of which were written by Tim Ielegems. As The Rhythm Revue Ilias Scotch acts on keys, Kurt Lens plays the upright bass and Koen Van Peteghem is behind the drums. The trio also provides backing vocals. There are also guest contributions from Steven Troch, Tim’s former buddy at Fried Bourbon, Naomi Sijmons, Little Walter (?????? no not that one, but yes……..Tim’s dog), Bart Stone, James Harman and Bird Stevens. Opener ‘Feed My Body To The Fishes’ immediately creates a nostalgic fifties blues atmosphere with a honky tonk piano intro. And by the way, also pay attention to Tim’s excellent work on the six strings. The next track ‘Messin’ With The Blues’ is a beautiful slow blues. Here Tim is vocally supported by Ilias Scotch, while Steven Troch blows a nice piece on the blues harp. Blues artist and guitarist Tiny Legs Tim passed away, too young on May 25, 2022. Tiny Legs Tim, together with Shakedown Tim, provided unforgettable evenings at the Missy Sippy Blues Club in Ghent. That atmosphere is recreated here with gusto, which immediately forms a beautiful tribute to the late blues guitarist. The versatility of Tim Ielegems is once again evident in the rhythm & blues cover of Eddie Boyd's 'Drifting'. The album may have 'Way Up!' as its title, but there is also a 'Way Down'. Beautiful uptempo song with Shakedown on the resonator guitar, supported by Troch's tearing harp. For ‘You’re The Boss’ a Leiber/Stoller composition was used, resulting in a beautiful, somewhat sultry duet, with an excellent vocal contribution from Naomi Sijmons. Amos Milburn was a well-known American rhythm & blues singer and pianist. With a guitarist like Ilias Scotch in the ranks, Milburn’s ‘Real Crazy’ certainly had to be included. Great version!
For ‘Frolic Time’, floating on a wonderfully swinging Charleston rhythm, Tim was inspired by his dog Little Walter, who according to the liner notes is a somewhat quirky animal and who also makes himself heard in the intro. For the recording of ‘A Sinner’s Gospel’ we have to go back to 2018. Tim dedicates this song to Gene Taylor and James Harman. The latter also contributed to the recording, which took place between two concerts in Bird Stevens’ studio. And here too, you can really enjoy Shakedown Tim’s excellent guitar playing. Bluesy but also slightly jazzy, the album closes with the instrumental ‘Please Close The Door’, which puts the instrumental virtuosity of the entire band in the spotlight one last time, after which the door is really slammed shut.
With ‘Way Up!’ Shakedown Tim and The Rhythm Revue have delivered an excellent contemporary blues record. Contemporary but also with respect for the genre and the legendary blues artists. The Rhythm Revue is a well-oiled musical machine, which seamlessly connects with Shakedown Tim’s fantastic guitar playing. ‘Way Up!’??? Of course and …….highly recommended, without a doubt!

0 Opmerkingen

Black Cat Bones: Troublemaker

20/6/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBBUM
Tracks:
  1. Bad Enough
  2. Jekyll And Hyde Woman
  3. Troublemaker
  4. Junkie
  5. Act Like You Don’t Care
  6. Soul To Save
  7. Come On Down
  8. Yesterday’s Gone
  9. What I Should
  10. Playing Games With Words
  11. Anything Can Happen
 
 
Website Artiest
Black Cat Bones

​Deze vijfkoppige blues/rockband werd opgericht in 2004, met kernleden Charles Pitts en Jeff Daniels. Ze wilden een band vormen die de tand des tijds zou doorstaan. De band is in de loop der jaren volwassener geworden en heeft vier albums uitgebracht met muzikale constituenten zoals blues, rock, jazz en soul. Tot hun invloeden behoren onder meer blues grootheden als B.B. King, Howlin’ Wolf en Muddy Waters, net zoals ook de legendarische bluesrockers  Johnny Winter, Savoy Brown en ZZ Top. Ze zijn vastbesloten om hun fansbase heel wat moderne blues/rock aan te bieden, tunes die toonaangevend zijn de komende jaren. Nu is er de nieuwe langspeler ‘Troublemaker’. Met zang van meerdere octaven, duellerende leadgitaren en een krachtige ritmesectie biedt deze vijfkoppige band een eclectische mix van originele muziek en melodieën die je nergens anders hoort. Charles Pitts (vocals), Jeff Daniels (bas), Richard Rivera en Kid Dynamite aka Devan en drummer Bill Greenberg vonden nu hun soulmate in producer/gitarist Billy Yates. Openen doen ze in stijl met de mid-tempo bluesrockers ‘Bad Enough’ en ‘Jekyll Hyde Woman’. De titeltrack en ‘What I Should’ hebben een funky vibe, ‘Junkie’ heeft een zwoele inslag, net zoals ‘Act Like You Don’t Care’ is ingekleurd met heavy gitaarriffs én ‘Soul To Save’ een swingende gitaarrocker is. Van het swampy ‘Come On Down’ gaat het naar de zeldzame bluesballade ‘Yesterday’s Gone’, de Texas bluessong ‘Playing Games With Words’ en de Southern rocker ‘Anything Can Happen’. Black Cat Bones is een energieke bluesrockband die al bijna twintig jaar het publiek in en rond Tucson, Arizona amuseert. Wij zijn alvast fan!
 
Philip Verhaege
Afbeelding
Black Cat Bones is a high-energy Blues/Rock band that has been entertaining crowds in and around Tucson, Arizona for nearly 20 years. Featuring multi-octave vocals, dueling lead guitars, and a powerhouse rhythm section, this 5-piece band offers an eclectic mix of original music and cover tunes that you won’t hear anywhere else!
0 Opmerkingen

Jay Gordon & Blues Venom: Live at Woodystock Blues Festival 2022

19/6/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Hoochie Coochie Man
  2. Crossroads
  3. Drink Alone
  4. Slow Burn Biker Mama
  5. Fire and Brimstone Boogie
  6. Good Morning Little Schoolgirl
  7. Green River / Suzie Q
  8. Train Train
  9. Stranger Blues
 
Website Artiest
Jay Gordon

De Multi-Award winnende Jay Gordon groeide op in Chicago, het centrum van de blueswereld. Hij is bekend vanwege zijn snijdende gitaarsolo's, die gepassioneerde zang en zijn toewijding aan de blues. Hoewel zijn inspiratiebronnen Buddy Guy, Johnny Winter, Jimi Hendrix en Stevie Ray Vaughan waren, klinkt hij niet zoals zijn voorgangers én heeft hij zijn eigen kenmerkende sound ontwikkeld. Hij is nooit geïnteresseerd in het louter modificeren van het verleden, want Jay heeft de blues naar de 21ste  eeuw gebracht, waarbij hij zijn muziek doordrenkt met het vuur en de kracht van die heavy rocktunes. Met dit alles heeft hij inmiddels zijn eigen plek in de muziekwereld veroverd. Gordon had een laatste studioalbum in 2019 met de release ‘Slide Rules’. Nu verblijdt hij zijn fans met de liverelease ‘Live at Woodystock Blues Festival’,  geregistreerd op zaterdag 09 en zondag 10 april 2022 onder een zonovergoten Laughlin in Nevada. Samen met bassist Sharon Butcher en drummer Tom Parham knalt Jay doorheen zijn repertoire. Voor een uitzinnige menigte trappen ze hun show af met een rockerige versie van Muddy waters ‘Hoochie Coochie Man’ en ‘Crossroads’, van Robert Johnson. ‘Drink Alone’ klinkt Hendrixiaans, net zoals de bikersong ‘Slow Burn Biker Mama’ en de heavy Texas bluessong ‘Fire and Brimstone Boogie’. En ook Sony Boy Williamson I ‘Good Morning Little Schoolgirl’ is doordrenkt van zijn dynamische gitaarspel, net zoals Ten Years After hem dat ooit voordeed. Na dit krachtige rockanthem volgt genadeloos ‘Green River / Suzie Q’ en ‘Train Train’, met zijn suggestieve en intense tunes. Met het afsluitende ‘Stranger Blues’ gaat de gasoline even naar af. Jay Gordon staat garant voor catchy bluesrock gitaarriffs én gepassioneerde vocals. Het is de essentie van zijn bluessound.
 
Philip Verhaege
Afbeelding
Jay Gordon and Blues Venom rocking the blues and boogie at this Woodystoch Blues Festival in 2022. The band is on fire, from the depths of hel land beyond. Never interested in merely modifying the past, Jay has brought the blues into the 21st century, infusing his music with the fire and power of those heavy rock tunes. With all this he has now conquered his own place in the music world. Jay Gordon guarantees catchy blues rock guitar riffs and passionate vocals. It is the essence of his blues sound. 
0 Opmerkingen

Rusty Apollo: Apollo III

17/6/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
​Tracks:
  1. Futures So Bright (O Gotta Wear Shades)
  2. Houston (We Have A Problem)
  3. Poor Moon
  4. Slippery People
  5. I Was Around
  6. Why Dont We Do It In The Road?
  7. Fire Truck
  8. Bacon Fat
  9. Suitcase
 
Website Artiest
Rusty Apollo

​Rusty Apollo, dat zijn vijf popveteranen uit de Amsterdamse delta die speelden bij populaire bands als Gruppo Sportivo, The Scene, Blue Murder, de Gigantjes, Sovjet Sex en The Jack of Hearts. Ze vonden elkaar in hun gedeelde liefde voor klassieke blues. Dit resulteerde in de band Rusty Apollo. Een verbazingwekkende formatie die het muzikale erfgoed van Howlin’ Wolf, John Lee Hooker, Muddy Waters en andere helden eren. Verwacht geen doorsnee, saaie bluessongs, maar een vernieuwde sound. In 2014 verscheen hun nu al legendarische debuut-cd ‘OhYeah!’, met bijhorend een constante stroom van concerten waaronder Ribs & Blues en Moulin Blues Festival. In 2017 brachten ze hun tweede cd uit; ‘Midgets & Monkeys'’, met een nieuwe line-up. In 2024 na het overleven van Corona, Donald Trump en eindeloze repetities is er een derde cd, dat toepasselijk ‘Apollo III’ is genaamd. Een langspeler ingevuld met een mix van klassieke bluesnummers, enkele psychedelische vertolkte covers en originele Rusty Apollo-nummers. Zanger en drummer Mike Meijer, blueslegende Kim Snelten (Mr. Blues Harp extraordinaire), gitarist Rogier van der Ploeg, slidegitarist Onno Voorhoeve (a.k.a. De Piraat uit Parbo) die is geboren in Nederlands Guyana en de getalenteerde drummer Mozes Meijer zorgen voor die ongelofelijke beat. De band trok naar de Studio Sprookjersbos en opent hier met de rockende versie ‘Futures So Bright’ (O Gotta Wear Shades), origineel van Timbuk 3, een cover dat werd ingekleurd met knappe bluesharp. Van het originele ‘Houston’ (We Have A Problem) gaat het gezwind naar Canned Heats ‘Poor Moon’ en Talking Heads ‘Slippery People’. De harpgrooves van Kim Snelten zijn ook hier haast een constante. ‘Why Dont We Do It In The Road?’ werd weggeplukt uit het iconische Beatles album ‘The White Album’. Na het aangename ‘Fire Truck’, een kidssong van Ivan Ulz, haalden ze het nummer ‘Bacon Fat’ bij de al even legendarische André Williams, terwijl de track ‘Suitcase’ gecrediteerd is aan Rogier van der Ploeg. Knap!
 
Philip Verhaege
Afbeelding
An album aptly called 'Apollo III', and it is a release filled with a mix of classic blues songs, some psychedelic renditions of covers and original Rusty Apollo songs. Highly recommended! 
0 Opmerkingen

Markey Blue Ric Latina Project: Blue Eyed Soul

14/6/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Crazy Without You
  2. Raining Down On Me / Ooh Lat Da Da
  3. So Much
  4. Baby I’m Cryin
  5. Yes I Do
  6. Set My Heart Free
  7. When I Cloes My Eyes
  8. Can’t Let You Go
  9. Me Missing You
  10. Come On
  11. With You
  12. What Am I Gonna Do
 
 
Website Artiest
Markey Blue Ric Latina Project
 
​Sinds ze elkaar in het begin van de jaren 2010 bij toeval ontmoetten, hebben zangeres Jeannette Markey en gitarist/songwritingpartner Ric Latina bewezen een belangrijke kracht te zijn in de muziekscene van Nashville. Ze betoveren heel wat muziekfanaten met een authentieke stijl die traditionele blues, soul, swamp, rock en roots relateert. Jeannette Markey, geboren in Hemet, Californië, is een full-throated altzangeres die ooit op werkte als showgirl, zangeres, actrice en stand-up comédienne in Las Vegas. In de blueswereld werkte ze met Taj Mahal, Anson Funderburgh, Delbert McClinton en Bobby “Blue” Bland. Ric Latina is een van de beste sessiegitaristen in en rond Nashville. Hij is afkomstig van Rhode Island en heeft naam gemaakt als bandlid bij countrysterren als Waylon Jennings en Hank Williams III. Het duo ontmoette elkaar bij toeval toen ze andere artiesten begeleidden die voor dezelfde showcase waren geboekt. Naast het ontvangen van enkele nominaties, bloeide hun zakelijke relatie enkele jaren geleden tot een door huwelijk bezegelde romance. Nu is er de release ‘Blue Eyed Soul’ en het aantal muzikanten dat bij deze productie betrokken is, is aanzienlijk. Op het openingsnummer ‘Crazy Without You’, en dit gedurende de hele release, krijgen we de sexy stem van Markey Blue te horen. Op keyboards staan ​​hier zowel Markey als Mark Jordan gecrediteerd. Naast het meesterlijke gitaarspel van Ric Latina bestaat de ritmesectie verder uit Randy Coleman op bas en David Northrop op drums. Op de croonersong ‘Raining Down On Me’ (Ooh Lat Da da) speelt Markey samen met James Sonnetag keyboards. En de show gaat verder met soul extatische nummers als ‘So Much’, ‘Baby I’m Crying’, een nummer dat is geschreven door Anna Henderson en geproducet door Steve Cropper en ‘Yes I Do’. De track ‘Set My Heart Free’ is dan weer ingekleurd door de saxofoontunes van Dana Robbins. Van de soulballade ‘When I Close My Eyes’ gaat het gezwind naar ‘Can’t Let You Go’ en de bluesslijper ‘Me Missing You’. En dat alles divergeert met de funky beat uit ‘Come On’ én de hoornsectie van Miqui Gutierrez op saxofoon en trompettist Scott Ducaj. En dan moeten de soulblues vibes van ‘With You’ en ‘What Am I Gonna Do’ nog de revue passeren. Knap!
 
Philip Verhaege
Afbeelding
The release ‘Blue Eyed Soul’ is nominated for ‘Album Of The Year’ – R&B/Soul/Blues from the Josie Awards. This is one of the coolest soul/blues albums of 2024... Check it out!, you won't come home disappointed!
0 Opmerkingen

Sam Joyner: Come What May (I’ll Always Love You)

13/6/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. It’s That Mojo That Makes Me Stay
  2. Teddy’s Juke Joint
  3. Come What You May (I’ll Always Love You)
  4. No One But You
  5. (If I Could) Thank You For Leaving Me
  6. As Long As You Are Here
  7. Tennessee Whiskey
  8. Stormy Monday (Shuffle)
  9. Feels Like I Can’t Go On
  10. Too Many Cooks
  11. Hoochie Coochie Man
  12. Holmez Boogie
 
 
Website Artiest
Sam Joyner
​Sam Joyner, geboren en getogen op Chicago Gary side, staat internationaal bekend om zijn blues, R&B, jazz en reggae-styling. Hij is de zoon van Rev. Joyner, een dominee van een kleine rural commune van de New Africa/Tunica gemeenschap in het hart van de Mississippi Delta. Sam reist tussen Chicago, New Orleans en de Mississippi. En dat is nu net waar zijn sound zich in situeert. Zijn originele muziek is een combinatie van Chicago Urban Blues en die befaamde New Orleans-stijl. Hij toerde langs de eilanden in de Stille Oceaan en Azië, en hielp bij de oprichting van de Micronesian Blues Society, daar waar hij de blues blijft nastreven. Nu gaat de muzikale reis verder met de langspeler ‘Come What May’ (I’ll Always Love You). Sam opent met het funky bluesje ‘It’s That Mojo That Makes Me Stay’ en is het nummer ‘Teddy’s Juke Joint’ een eerbetoon aan Louisiana ’s laatste authentieke juke joint. Sam vervolgt zijn weg met de bluesballade ‘Come What You May’ (I’ll Always Love You), het moderne en urban ‘No One But You’ en de soulvolle songs (If I Could) ‘Thank You For Leaving Me’ én ‘As Long As You Are Here’. En de diversiteit wordt verder bewerkstelligd in nummers als ‘Tennessee Whiskey’ en de shuffle ‘Stormy Monday’. Van de bluesballade ‘Feels Like I Can’t Go On’ gaat het naar het zwoele ‘Too Many Cooks’, dat een hommage is aan Robert Cray, Muddy Waters’ ‘Hoochie Coochie Man’, waarin lustig wordt geëxperimenteerd met een elektrische drum en een innemende pianosolo, én de afsluitende instrumentale pianoboogie ‘Holmez Boogie’ Knap!
 
Philip Verhaege
Afbeelding
Sam travels between Chicago, New Orleans and the Mississippi. And that is precisely where his sound is situated. His original music is a combination of Chicago Urban Blues and New Orleans style. Now the musical journey continues with the release 'Come What May' (I'll Always Love You). Highly recommnded! 
0 Opmerkingen

Chris Bergson: Comforts Of Home

12/6/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAILS ALBUM
Tracks:
  1. Feelin’ Good Today
  2. Retribution
  3. Comforts of Home
  4. You Lied
  5. Delussions Of Night
  6. Laid Up
  7. Sometimes It's You
  8. Think About It Twice
  9. Uptown Side
  10. Chloe’s Song
  11. Moses Supposes
  12. Epilogue
 
Website Artiest
Chris Bergson
​Chris Bergson is al jaren een gevestigde waarde in de New York blues en jazzscene. Enkele jaren geleden toerde Chris haast onafgebroken de wereld rond om zijn plaat ‘Live at Jazz Standard’ te promoten. Het nummer ‘The Only One’, met vocalist Ellis Hooks, kreeg zelfs een eervolle vermelding in het blues jaaroverzicht van Paul Jones op BBC Radio. Chris Bergson is inmiddels ook ingewijd in de New York Blues Hall of Fame. Hij is een uitstekend gitarist dat zingt met een wel heel zuidelijk accent. Je kan dan ook nauwelijks geloven dat hij uit NY City afkomstig is. Chris is ook een van de meest intensieve songwriters in de moderne bluesmuziek. Zijn debuutalbum ‘Blues For Some Friends Of Mine’ dateert uit 1997. Zijn succesverhaal kreeg een vervolg met ‘Bitter Midnight’ in 2017 en de liveplaat ‘Live In Normandy’ uit 2019, dat hij samen registreerde met zijn soulmate Ellis Hooks én de Franse ritmesectie The French Connection. Drie jaar geleden had Chris Bergson het intieme ‘All I Got Left’ in de platenbakken. Nu is er ‘Comforts Of Home’. De twaalf nummers op de plaat zijn geschreven door Bergson en zijn partner Kate Ross, met hulp op enkele nummers van soulzanger Ellis Hooks en multi-instrumentalist Craig Dreyer. Het is een intens persoonlijke reeks liedjes die ook enkele van de uitdagingen beschrijven die gezinnen kunnen aantreffen. Het echtpaar Bergson/Ross begonnen met het schrijven van deze songs net na de pandemie. Twee van hun favoriete locaties en muziekzalen in New York, de Jazz Standard en 55 Bar, waar Kris regelmatig een jamsessie heeft, werden beide noodgedwongen gesloten. Ellis Hooks verleent nu ook vocaal zijn medewerking op een drietal songs. Verder krijgt Chris backing van Moses Patrou (piano, verschillende toetsen, percussie en achtergrondzang), Matt Clohesy (bas) en drummer Diego Voglino. In de geest van de sound nodigt Bergson ook enkele vrienden/blazers uit zoals Jay Collins  op saxofoons, Michael Blake (tenorsax) en trompettist Reggie Pittman. Speciale gasten zijn vocalisten Alexis P. Suter en Vicki Bell, zijn dochter Chloe Ross, de veelgeprezen pianist Dave Keyes en de legendarische drummer Bernard Purdie. Van het zweemzoete ballade ‘Chloe’s Song’, ooit neergeschreven voor zijn dochter, nu een tiener die met Bergson het nummer inzingt, tot album opener en het soulvolle ‘Feelin’ Good Today’, dit is een van Bergsons beste meesterwerken. In het gospel geïnspireerde ‘Retribution’ staat Hooks voor het eerst voor de micro, en hij grijpt ook naar de microfoon op het hoorn gedreven en funky ‘Laid Up’ (With My Bad Leg in Lenox) en de meeslepende bluesrocker ‘Think About It Twice’, ingekleurd met Bergsons heavy gitaarriffs. De titeltrack is een extatische soultrack, ‘Dellussions Of Night’ en ‘Sometimes It’s You’ zijn heerlijke ballades. De track ‘You Lied’ is de eerste single van het album waarin de legendarische drummer Bernard Purdie, de veelgeprezen pianist Dave Keyes en bassist Matt Clohesy de ritmesectie vormen. Het live in de studio-geregistreerde nummer bevat een funky New Orleans-groove, en dat is dé perfecte aanvulling op Bergsons vurige gitaar en gruizige mix van New Yorkse blues en soul. Het nummer ‘Uptown Side’, met zijn zoete tenorsax-invullingen en die soulvolle solo van Collins is een minnebrief aan New York City en aan Bergsons huis als een vreugdevol toevluchtsoord. Chris’ vrouw en dochter vormen hier wel vaker de inspiratie voor zijn nummers. Net zoals ook ‘Gowanus Heights’ een ode is aan hun vroegere wijk in Brooklyn. De instrumentale en jazzy nummers ‘Moses Supposes’ én ‘Epilogue’ zijn relaxte uitsmijters. Deze langspeler is misschien wel het beste wat Chris Bergson heeft gerealiseerd. Het is een zegen voor zijn trouwe fans en een geweldig statement voor degenen die niet zo bekend zijn met zijn muziek.
 
Philip Verhaege
Afbeelding
The people with whom we live and work are often our greatest blessings. On his latest record, Comforts of Home, singer/songwriter/guitarist Chris Bergson celebrates family, both biological and chosen.  The 12 songs on the record were written by Bergson and his partner Kate Ross, with assistance on a few tracks from soul singer Ellis Hooks and multi-instrumentalist Craig Dreyer. It’s an intensely personal suite of songs that also trace some of the challenges family can pose. This long player is perhaps the best thing Chris Bergson has achieved. It's a blessing for his fans and a great statement for those who aren't as familiar with his music. 
0 Opmerkingen

J.P. Soars: Brick By Brick

10/6/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Brick By Brick
  2. Jezebel
  3. Keep Good Company
  4. Can’t Keep Her Off My Mind
  5. In The Moment
  6. That’s What Love Will Make You Do
  7. The Good Lord Will Provide
  8. Honey And Hash
  9. Merlin Stomp
  10. Things Ain’t Workin’ Out
  11. Down By The Water
 
Website Artiest
J. P. Soars

​In 2009 wonnen J.P. Soars and The Red Hots de bandcompetitie tijdens de International Blues Challenge. Het album ‘More Blues With Honey’ uit 2011 resulteerde in het recipiëren van een 2012 Blues Music Award-nominatie als "Contemporary Blues Male Artist of The Year".  Sindsdien is hij genomineerd voor zes bluesmuziek Awards, waaronder beste gitarist, beste bluesrock, beste hedendaagse bluesartiest, beste band en B.B. King Entertainer van het Jaar. J.P. Soars staat wereldwijd in de belangstelling sinds zijn album ‘Back of My Mind’. Toen al werd duidelijk dat hij wel zeer ongewone invloeden in zijn sound kon weerleggen. Compromisloze bluesrock wordt versneden met al even complex-loze blues, Latin en jazzy arrangementen. Naast het knappe album ‘As Live As It Gets’ met Jimmy Thackery & The Drivers was het succesvolle ‘Full Moon Night in Memphis’ zijn derde soloalbum. Opgevolgd door Southbound I-95’ in 2018, ‘Let Go Of The Reisn’ uit 2019. Nu is er ‘Brick By Brick’! Het album weerspiegelt heel goed hoe J.P. zijn muziek heeft opgebouwd, zijn carrière heeft geconstrueerd, steen voor steen. Het nieuwe album van de muzikant uit Boca Raton, Florida is zijn eerste voor de Little Village Foundation, en werpt een licht op de multidimensionale muzikale talent van Soars. Naast zijn basis voor bluesrock toont Soars zijn genegenheid voor de inducties van zigeunerjazz, country, latin, rock en enige heavy metal. Heel wat songs entameerden uit de pandemie toen hij gewoon wat aan het rommelen was met verschillende songs en stijlen. Openen doet multi-instrumentalist Soars met de rocker ‘Brick By Brick’, leent hij zijn zigeunerjazz-vocabulaire aan ‘Jezebel’ en de funkygitaar gestuurde klaagsong ‘Keep Good Company’, dat de noodzaak verstrekt om waakzaam te zijn voor uw eigen gedrag. De track ‘Can’t Keep Her Off My Mind’ is heerlijke hillbilly-country rave-up met die meeslepende viool van Chicagoan  Anne Harris én achtergrondzang van Annika Chambers en Paul DesLauriers. Van de instrumentale Latin song ‘In The Moment’ gaat het gezwind naar Little Miltons  ‘That’s What Love Will Make You Do’, duiken we de diepe delta in met ‘The Good Lord Will Provide’ en ‘Honey And Hash’, is ‘Merlin Stomp’ heerlijke country, beroerd hij zijn slide gitaar in een swingend ‘Things Ain’t Workin’ Out’, om af te sluiten met een swampy ‘Down By The Water’. Voor degenen die J.P. Soars wat kennen is zijn eclectische benadering van muziek geen verrassing. Knap!
 
Philip Verhaege
Afbeelding
The album ‘Brick By Brick’ is very reflective of how I have built my music career, one brick at a time. The new album by the Boca Raton, Fla. musician is his first for Little Village and shines a light on the multi-dimensional musical talents of Soars. In addition to his base of blues-rock, Soars displays his affection for the influences of gypsy jazz, country, Latin, rock and heavy metal. Highly reecommended!!
0 Opmerkingen

Toronzo Cannon: Shut Up & Play!

7/6/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Can't Fix The World 
  2. I Hate Love   
  3. Him                
  4. Had To Go Through It To Get To It            
  5. Something To Do Man         
  6. Message To My Daughter     
  7. Unlovable      
  8. Guilty 
  9. Got Me By The Short Hairs  
  10. My Woman Loves Me Too Much    
  11. If I’m Always Wrong           
  12. Shut Up And Play!
 
 
Website Artiest
Toronzo Cannon

​Toronzo Cannon is allang geen onbekende meer in deze blueswereld. Sinds zijn release in 2016 én zijn Alligator-debuut ‘The Chicago Way’ en diens opvolger ‘The Preacher, The Politician Or The Pimp’ uit 2019, én zijn op pensioenstelling na 25-jaar als stadsbuschauffeur in Chicago, heeft Toronzo de wereld rondgetoerd. Hij is een bluesicoon uit Chicago en performde twee keer als headliner op het Chicago Blues Festival, ‘s werelds grootste bluesfestival. Toronzo werd geboren in het hart van Chicago's South Side, opgevoed door zijn bluesminnende grootouders, en groeide op een paar blokken van de beroemde Theresa's Lounge. Als jongeling stond hij buiten de club te luisteren naar de geluiden van Buddy Guy, Junior Wells en John Primer die door de deuropening hun weg vonden. Hij begon pas te spelen toen hij begin 20 was, tegen die tijd was hij in de ban geraakt van reggae en de invloed van Jimi Hendrix. Maar de muziek die hij buiten Theresa’s had gehoord, lokte hem terug naar de blues. Het begon als sideman in lokale clubbands tot Toronzo bandleider werd in de vroege jaren 2000 van zijn eigen band. Dit terwijl hij zijn songwritingvaardigheden aanscherpte met een in eigen beheer uitgebracht album en twee releases op het label Delmark Records. Nu is er het langverwachte ‘Shut Up & Play!’. Toronzo Cannon (gitaren, vocals, percussie én handclaps), bassist Brian Quinn, Cole DeGenova op piano, orgel, Nord en klarinet), drummer Jason “Jroc” Edwards én Phillip “Dante” Burgess, Jr drums in de nummers ‘Him’ én ‘Had To Go Through It’ en speciale gast Matthew Skoller op mondharmonica in ‘My Woman Loves Me Too Much’ vormen de ritmesectie. Elf nieuwe originele tracks, allen gefourneerd met enig doel en passie. Van verschroeiende blues tot een gospel-geïnspireerde rave-up tot diepe en langzame ballades. De nummers bestrijken een breed scala aan menselijke emoties, aangewakkerd door Cannons dynamische gitaarwerk en indrukwekkende vocals. Dit alles aangevuld met indrukwekkende songwriting. Teksten vol wijsheid, doorspekt met zijn typerende humor en door het leven geharde vastberadenheid. Toronzo opent met het funky ‘Can’t Fix The World’. Hij kan helaas de wereld niet verbeteren, maar wel de blues spelen. Net zoals in de heavy ballade ‘I Hate Love’ en ‘Him’ met zijn reggae vibe en de segregatie gospeltrack ‘Had To Go Through It’. Dit alles contrasteert wel makkelijk met de bluesrocker ‘Something To Do Man’ en het emotionele ‘Message To My Daughter’. En dan komt de Chicago bluesshuffle ‘Unlovable’ ons overdonderen, gaat het gaspedaal er even af voor ‘Guilty’, knalt Toronzo in ‘Got Me By The Short Hairs’. Duiken we de Delta in met ‘My Woman Loves Me Too Much’, is ‘If I’m Always Wrong’ een heerlijk pianoballade en is de titeltrack ‘Shut Up And Play!’ Toronzo Cannons signature song. Van keiharde bluesrock over urbane pop-soulballades. Zijn herkenbare en melodisch rijke gitaarriffs bruisen van emotie. Knap!
 
Philip Verhaege
Afbeelding
Shut Up And Play! is packed with twelve new Toronzo original songs. Sparked by his searing guitar playing, they range from fun-filled, danceable tunes like Something To Do Man to Toronzo’s memorable tongue-in-cheek anthems including the first radio single, I Hate Love, to serious social statements like Had To Go Through It To Get To It and the title track. The song Shut Up And Play! was inspired by the response to Toronzo’s online posts about racism that he had encountered, and in support of Black Lives Matter. He was repeatedly told that his job was to be an entertainer, not to express himself passionately on social issues. As you can hear, Toronzo Cannon is not a man who will bite his tongue (nor would we want him to).
0 Opmerkingen

Dede Priest & Johnny Clark’s Outlaws: Best Pieces

6/6/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Desert Garden
  2. Never Too Late To Go To Nashville
  3. Boat In The Attic
  4. Best Pieces
  5. Rusty Cage
  6. Desdemona & Othello
  7. Blade Of Grass
  8. 99 ½ Won’t Do
  9. In This Lifetime
  10. Tender Rain
 
Website Artiest
Dede Priest
Johnny Clark & The Outlaws

​De Amerikaanse zangeres, violist/gitarist en songschrijfster Dede Priest groeide op in Texas. Nu vindt ze al enkele jaren een vast stek bij onze noorderburen. Naast filosofie studeerde Dede ook klassieke viool, waarop ze dan aanvankelijk tokkelde zoals op een gitaar. Haar soulmates bassist Ray Oosenrijk, drummer Leon Toonen en Johnny Clark (gitaar/vocals) vormden alweer de ideale ritmesectie voor dat immense stemtimbre van Dede Priest dan ook wel heeft. Ze speelt dan ook nog eens meer dan behendig viool en gitaar. De coöperatie tussen Dede en Johnny begon ergens in 2015. De stijl van gitaar wizzard Johnny Clark zit ergens gebeiteld tussen de Ierse god Rory Gallagher en die typerende Texas bluesstijl. De EP ‘Crocuses From Ashes’ was de opvolger van de succesvolle debuutplaat  'Flowers Under The Bridge' uit 2017 en ‘When Birds Were Snakes’ (2021), een plaat die overweldigend swingt en aangenaam divergeert. Nu is er de release ‘Best Pieces’, een titel die we best wel letterlijk én figuurlijk kunnen noemen. Wat een langspeler is dat wel niet, en dit tien originele songs lang! De nummers zijn zeer persoonlijk en reflecteren de wereld waarin we leven. Met hulp van goede vriend en veelgeprezen muzikant Richard Van Bergen en de “buizenmagie” in de vintage opnamestudio Tub Thumper Records van Bird Stevens, voegden Dede Priest en Johnny Clark’s Outlaws nog een nieuwe laag toe aan deze nummers. Een summum dat hun stijl nog  verder ontwikkeld en vooral ontplooid. De track ‘Desert Garden’ is niet meteen een song dat je mag verwachten als albumopener. Het rustig opbouwend nummer is met zijn tweezang een knappe ballade. En ook ‘Never Too Late To Go To Nashville’ catalogeert zich in dat rijtje. ‘Boat To The Attic’ is een swampy nummer dat divergeert met de slowblues ‘Best Pieces’, de Texas countrysong ‘Rusty Cage’, dat overgaat in een heavy chapiter, én het viool begeesterde ‘Desdemona & Othello’. En dan moet de bikersong ‘Blade Of Grass’ en het swingende én lekker spijkerende country extatische ‘99 ½ Won’t Do’ nog de revue passeren. Met ‘In This Lifetime’ trekken we onverwijld naar The Lone Star State, om af te sluiten met de akoestische countryballade ‘Tender Rain’. Broeierige bluessong, enkele ballades en ingepakte rockers die zijn ingekleurd met pittige gitaarriffs zijn het trademark van de band. Heerlijk!
 
Philip Verhaege
Afbeelding
The songs are highly personal, reflecting on the world we live in. With the help of good friend and acclaimed musician Richard Van Bergen and the “tube magic” at Bird Stevens’ Tub Thumper Records vintage recording studio, Dede Priest & Johnny Clark’s Outlaws added yet another layer to these tracks on their new album. Sultry blues songs, several ballads and packed rockers, colored with spicy guitar riffs, are the band's trademark. An ultimate that further develops and, above all, unfolds their style. Highly recommended release…! 
0 Opmerkingen

Johnny Feel Good: Age Is Just A Number

4/6/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. You’ve Gotta Rumble
  2. I Want To Show You
  3. The Gates Are Open
  4. You Don’t Know Nothing
  5. Dream Ride
  6. Get Me Some Juice
  7. Steel Trap Mind
  8. How I Ended Up Here
  9. Meet You In LA
  10. All You’ve Got
 
Website Artiest
Johnny Feel Good
Dat leeftijd juist maar een nummer is en zeker geen reden is om stil te zitten, bewijst de inmiddels 72 jarige bluesgitarist Johnny Laporte. Na pakweg 5 decennia deel te hebben uitgemaakt van de Nederlandse bluesband bij uitstek, namelijk Barrelhouse, bracht Johnny eind vorig jaar solo zijn debuutalbum ‘That’s Me’ uit, waarvan je de review nog eens kan herlezen op deze site.
En alsof dat nog niet genoeg is, bracht Johnny onlangs zijn debuutroman ‘Zwijgen, Zweeg, Gezwegen’ uit. Binnenkort leest u de recensie hiervan op deze site. Een bezige bij als Johnny is en omdat het bluesbloed door zijn aderen stroomt, formeerde hij rond zijn persoon ook nog de groep Johnny Feel Good, die met ‘Age Is Just A Number’ hun debuutalbum uitbrengt. Johnny Laporte voelt zich inderdaad goed, want alle tien nummers ontsproten aan het collectieve brein van de bandleden. Die bestaan uit Johnny Laporte en Armando Jansen, beiden op gitaren, Art Bausch zit achter de drumkit, Mark Harmsma bespeelt de bass, Pim Spetter beroert de zwarte en witte toetsen en Jan Blaauw neemt de vocalen voor zijn rekening. Ervaring hebben de heren bij tonnen. Die deden ze op bij Barrelhouse, Southside Blues Revue, Livin’ Blues, Jura, Blue Planet en The Oscar Benton Blues Band. Dat je dus blues op topniveau mag verwachten, staat buiten kijf. Die heerlijke rechttoe-rechtaan blues palmt je meteen in bij opener ‘You’ve Gotta Rumble’, met prima gitaarwerk van Laporte. We hadden ook niet anders verwacht. Een pluim gaat trouwens ook naar de ritmesectie en zeker naar Jan Blaauw wiens stem uit het goede blueshout gesneden is. Vervolgens brengt ‘I Want To Show You’ je in een aantrekkelijk ietwat swampy sfeertje. Soulblues is dan weer het draagvlak voor ‘The Gates Are Open’. Het album telt meerdere tracks die de speelduur van 6 minuten overschrijden, met het 7 minuten durende ‘You Don’t Know Nothing’ als langste song. Het nummer start met een sublieme gitaarintro, waarna een parel van een slowblues zich openbaart, inclusief de indrukwekkende pianopartij van Pim Spetter en Jan die alle vocale registers opentrekt. Het gaspedaal wordt later wat dieper ingetrapt met het uptempo ‘Get Me Some Juice’, om te vervolgen met het funky ‘Steel Trap Mind’. Veelzijdig zet Johnny Feel Good zijn weg verder met het tragere, met meesterlijk gitaarwerk overgoten ‘Meet You In LA’. Speels sluit de band daarna af met het rockende ‘All You’ve Got’.
Hou je van super gitaarwerk, een ijzersterke ritmesectie, bluesy pianoklanken en een alles verschroeiende bluesstem, dan ben je bij Johnny Feel Good aan het enige juiste adres.
‘Age Is Just A Number’ is zo een bluesalbum waar ik al lang op hoopte, maar toch steeds weer op mijn honger bleef zitten. Dit is nu verleden tijd, want met ‘Age Is Just A Number’ heeft Johnny Feel Good dit tekort voor de volle 100 % ingewilligd. Meer nog Johnny Feel Good is ‘the next great bluesband’ van de lage landen. Een aanrader zonder meer!
 
Lambert Smits
Afbeelding
The now 72-year-old blues guitarist Johnny Laporte proves that age is just a number and is certainly no reason to sit still. After being part of the Dutch blues band par excellence, namely Barrelhouse, for roughly 5 decades, Johnny released his solo debut album 'That's Me' at the end of last year, the review of which you can re-read on this site.
And as if that weren't enough, Johnny recently published his debut novel. You will soon be able to read the review on this site. As busy as Johnny is, and because blues blood runs through his veins, he also formed the group Johnny Feel Good around him, which released their debut album with 'Age Is Just A Number'. Johnny Laporte is indeed feeling good, because all ten songs originated from the collective minds of the band members. They consist of Johnny Laporte and Armando Jansen, both on guitars, Art Bausch sits behind the drum kit, Mark Harmsma plays the bass, Pim Spetter plays the black and white keys and Jan Blaauw takes care of the vocals. The gentlemen have tons of experience. They performed at Barrelhouse, Southside Blues Revue, Livin' Blues, Jura, Blue Planet and The Oscar Benton Blues Band. There is no doubt that you can expect top-level blues. That wonderfully straightforward blues immediately captivates you with opener 'You've Gotta Rumble, with excellent guitar work from Laporte. But otherwise we already expected this. Congratulations also go to the rhythm section and certainly to Jan Blaauw, whose voice is made from good blues cloth. Then 'I Want To Show You' brings you into an attractive, somewhat swampy atmosphere. Soul blues is the support for 'The Gates Are Open'. The album has several tracks that exceed the playing time of 6 minutes, with the 7-minute 'You Don't Know Nothing' as the longest song. The song starts with a sublime guitar intro, after which a gem of a slow blues reveals itself, including the impressive piano part by Pim Spetter and Jan who pulls out all the vocal stops. The accelerator pedal is later pressed a little deeper with the uptempo 'Get Me Some Juice', to continue with the funky 'Steel Trap Mind'. Versatile, Johnny Feel Good continues its journey slower and with masterful guitar work in 'Meet You In LA'. The band then playfully closes with the rocking 'All You've Got'.
If you like super guitar work, a strong rhythm section, bluesy piano sounds and a scorching blues voice, then Johnny Feel Good is the right place for you.
'Age Is Just A Number' is one of those blues albums that I had been hoping for for a long time, but wouldn’t come. This is now a thing of the past, because with 'Age Is Just A Number' Johnny Feel Good has met this shortage 100%. Even more, Johnny Feel Good is 'the next great blues band' from the Netherlands. Highly recommended!

0 Opmerkingen

Jim Keller: Daylight

31/5/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAILS ALBUM
Tracks:
  1. Daylight
  2. Trouble High, Trouble Low
  3. Walkin’
  4. She’s The One
  5. Pebble In My Shoe
  6. I Like It Like That
  7. Mighty Love
  8. I Can’t Stand A Day Without You
  9. Closer To Nowhere
  10. Oh Yeah
  11. Bungalow Road
  12. If You Love Me
 
Website Artiest
Jim Keller

Nadat Jim Keller naar New York was gemigreerd leidde hij de uitgeverij van Philip Glass en nam de leiding over Glass’s carrière als directeur van Dunvagen Music. Hij schreef en speelde ook als onderdeel voor de San Francisco-gebaseerde band Tommy Tutone én de track ‘867-5309’ (‘Jenny Jenny’) werd het klassieke powerpopsong. In 2005 keerde Keller terug naar zijn roots, met een rauwe stem die gekneveld was door de tijd, whisky en beloften. Hij heeft die sound geaccordeerd van iemand die de therapeut van Tom Petty had kunnen zijn. Keller’s optredens in de Lakeside Lounge en The Rockwood Music Hall in New York zijn op zijn minst legendarisch te noemen. Als de beste artiesten van de stad niet met hem op het podium stonden, zaten ze in het publiek, meezingend of mee jammend. Jim Keller  en Mitchell Froom ontmoetten elkaar in LA, en na meerdere maaltijden en kopjes slechte koffie in de Snug Harbor op Wilshire Boulevard, waarbij ze uren hadden verspild aan praten over elk album dat vóór 1972 was gemaakt, besloten ze om samen aan wat muziek te werken. Ze brachten een paar maanden door met het heen en weer sturen van liedjes, Keller maakte twee of drie reizen vanuit Brooklyn naar het westen, voordat ze tot een projectidee kwamen. Ze zouden drie albums opnemen, met dezelfde band, hetzelfde verhalende karakter en in datzelfde sonische landschap. De albumtrilogie, genaamd ‘Tres Caminos’ , begon met de opname van ‘By No Means’ in Michell’s homestudio in 2021, geproducet door Mitchell Froom (Los Lobos, Crowded House, Randy Newman) en ondersteund door David Hidalgo van Los Lobos op gitaar, introduceerden ze Keller bij de Europese media én werd hij met groot enthousiasme ontvangen. Net als ‘Spark & Flame’, het album dat hij opnam met enkele New Yorkse vrienden. De release ‘Daylight’ is het tweede album van die trilogie, waaraan Keller en Froom hebben samengewerkt. Maar is tevens de opvolger de EP ‘She’s The One’ dat in maart 2024 het levenslicht zag. Het derde album staat gepland voor 2025 en zou ook de geweldige cast moeten bevatten van muzikanten die Keller’s muziek laten schitteren zoals op ‘By No Means’ en deze ‘Daylight’. Jim Keller (vocals/akoestisch gitaar) vindt dan ook zijn soulmates in David Hidalgo (guitar/backing vocals), Mitchell Froom op  keyboard, bassist Bob Glaub én Michael Urbano op drums en percussie. Ze werkten samen in de Valentine Studio in The Valley, een oude studio gebouwd begin jaren ‘60 en waarvan de sfeer én uitrusting sindsdien onveranderd is gebleven. Deze studio die in de jaren zestig werd geopend en werd ook vaak  gebruikt door Brian Wilson, Bing Crosby en vele anderen. De plaats was jarenlang dichtgetimmerd en veel van dezelfde apparatuur zijn er nog steeds. En dat is wat ze dan ook hebben gebruikt. Opnieuw speelden ze vijf dagen live en namen deze keer twaalf nummers op. Het gezellige country begeesterde ‘Daylight’ is een leuke binnenkomer. De song ‘Trouble High, Trouble Low’ is in de geest van Tony Joe White, en met ‘Walkin’ gaat de gasoline wat omlaag. Van het swingende ‘She’s The One’ gaat het naar het radiovriendelijke ‘Pebble In My Shoe’, de swampy bluesrocker ‘I Like It Like That’, de akoestische ballade ‘Mighty Love’ en de swingende countrysong ‘I Can’t Stand A Day Without You’. Het diffuse ‘Closer To Nowhere’ en ‘Oh Yeah’ staan in divergentie met ‘Bungalow Road’ en de schitterende intieme ballade ‘If You Love Me’. Knap!
 
Philip Verhaege
Afbeelding
The album trilogy, dubbed Tres Caminos, began with the recording of “By No Means” in Michell’s home studio. With David Boucher co-producing they recorded 10 tracks in five days, all live, very simple. One pandemic later it was time to get the band back together for the second album. The same crew met up in January 2023 and recorded Daylight. This time they worked at Valentine Studio in the Valley, an ancient studio built in the early 60’s with a vibe (and gear) unchanged since then. Again, they played live, five days, and this time recorded 12 tracks. So here it is. A continuation of their concept, with a dozen new songs. Simple and straightforward. It goes down easy. Highly recommended!
0 Opmerkingen

True Blues Brothers: The legacy of Matt ‘Guitar’ Murphy

29/5/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAILS ALBUM
Tracks:

VOLUME 1:
  1. Matt's Boogie
  2. C'est La Vie
  3. I Feel Alright Again
  4. Mother Earth
  5. Lost Without You
  6. Something's Got a Hold On Me
  7. Peter Gunn I
  8. I Can't Quit You Baby
  9. Think
  10. Way Down South
  11. Suffering Soul
  12. Jack Rabbit Boy
 
VOLUME 2:
  1. Matt's Shuffle
  2. Evil
  3. Rocket 88
  4. Sugar on the Floor
  5. Lonesome
  6. Same Old Blues
  7. Give Me Time
  8. Shake A Tailfeather
  9. Tired of Sleeping Alone
  10. Peter Gunn II
  11. Let Me Hang Around
  12. You Wasn't Doin' Too Good
 
Website Artiest
True Blues Brothers

Na bijna veertig jaar muzikale en persoonlijke vriendschap begon drummer en producer Bob Christina aan enig studiowerk met  Matt 'Guitar' Murphy. Het zou zowaar Murphy's laatste project zou worden. Nadat Matt Murphy in juni 2018 overleed, werd het lot van het onvoltooide project in Christina’s handen gelegd. Hij begon muzikanten te bereiken die vrienden van Murphy waren, met hem speelden of door hem werden beïnvloed. De respons was overweldigend, met maar liefst 72 prima muzikanten vertegenwoordigden dit schitterende project: True Blues Brother: The Legacy of Matt ‘Guitar’ Murphy. Het is een historisch dubbelalbum met 23 nummers inclusief Murphy’s laatste drie studio-opnames, een nieuw nummer geschreven en uitgevoerd door multi-Grammy -winnaar Tom Hambridge, en het werk van Murphy’s vrienden Joe Beard en Billy Boy Arnold die voor het eerst samen in de studio zaten. Uitgelichte artiesten zijn onder meer Doyle Bramhall II, Fran Christina & The Original Roomful of Blues, Steve Cropper, Ronnie Earl, Sax Gordon, Jaimoe, Bill Kirchen, Chuck Leavell, Bob Margolin, James Montgomery, Tracy Nelson, Johnny Nicholas, Christine Ohlman, Lee Oskar, Jerry Portnoy, Duke Robillard, Kenny "Blues Boss" Wayne, Toni Lynn Washington en zoveel meer. Deze meer dan voortreffelijke compilatie is een verzameling waar je herhaaldelijk van kunt genieten, omdat elke luisterbeurt iets nieuws zal onthullen. Op ‘Matt’s Boogie’ wordt Murphy op gitaar begeleid door Bruce Bears op orgel en Fran Christina op drums. Op Chuck Berry's ‘You Never Can Tell’ kom je onder de indruk van de zang van Dave Howard en The Mitchfest Horns, met onder meer trompettisten Dave Cafro en Doc Chanonhouse, en tenorsaxofonist Klem Klimek. Op ‘I Feel Alright Again’ van Deadric Malone is het de zang van Brian Templeton met sax van Collin Tilton en Bob Christina op drums. Op ‘Mother Earth’ van Lewis Simkins en Peter Chatman, gepopulariseerd door Tracy Nelson, is het de zang en piano van Johnny Nicholas. Op Peter Chatman’s ‘I’m Lost Without You’ zijn het de saxofoontunes van Greg Piccolo, Al Copley op piano en Maty Ballou op bas. En dan moet gitarist Ronnie Earl, toetsenist Ron Levy en drummer Tom Hambridge nog de revue passeren. Het afsluitende ‘You Wasn’t Doin’ Too Gopod’ is voorbestemd voor Joe Beard  op vocals en gitaar én mondharmonica-wizard Billy Boy Arnold. Matt Murphy werd geboren in Sunflower, MS op 29 december 1929 en groeide op in Memphis, TN. Hij verhuisde in 1948 naar Chicago, Illinois. Murphy’s bluescarrière omvat ook zijn optreden in de film The Blues Brothers.  Murphy werkte vaak samen met Memphis Slim , onder meer op zijn debuutalbum ‘At the Gate of Horn’ (1959). Hij nam twee albums en vele singles op met Chuck Berry en werkte ook met Koko Taylor, Sonny Boy Williamson II,  Buddy Guy, Etta James en Otis Rush . Hij trad ook op met Willie Dixon én Freddie King zou ooit hebben toegegeven dat hij zijn ‘Hide Away’ uit 1960 had  gebaseerde op Murphy’s gitaarspel. Hij gaf een gedenkwaardig optreden in 1963 tijdens de American Folk Blues Festival -tour door toerde door Europa met zijn “Matt’s Guitar Boogie”. In de jaren zeventig associeerde Murphy zich met mondharmonicaspeler James Cotton en nam meer dan zes albums op. Hij werd in 2012 opgenomen in de Blues Hall of Fame. Murphy stierf op 15 juni 2018 op 88-jarige leeftijd.
 
Philip Verhaege
Afbeelding
After nearly forty years of musical and personal camaraderie, drummer and producer Bob Christina began studio work with Matt "Guitar" Murphy on what would become Murphy's final project. After he passed in June of 2018, the fate of the unfinished project was placed in Christina's hands. He began outreach to musicians who were friends of Murphy, played with him, or were otherwise influenced by him. The response was overwhelming.
Featured artists include Doyle Bramhall II, Fran Christina & The Original Roomful of Blues, Steve Cropper, Ronnie Earl, Sax Gordon, Jaimoe, Bill Kirchen, Chuck Leavell, Bob Margolin, James Montgomery, Tracy Nelson, Johnny Nicholas, Christine Ohlman, Lee Oskar, Jerry Portnoy, Duke Robillard, Kenny "Blues Boss" Wayne, Toni Lynn Washington and more.

0 Opmerkingen

Ledfoot: Outsiders

27/5/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAILS ALBUM
Tracks:
  1. Thunder And Rain
  2. Destiny
  3. Dead Is Dead
  4. Turn Me Into You
  5. I Do Believe
  6. I’m The Outsider
  7. Old Brown Bar
  8. Better Side
  9. Here In My Head
 
Website Artiest
Ledfood

​Ledfoor is het synoniem voor Tim Scott McConnell, een Amerikaanse gitarist /singer-songwriter. Hij woont ruimt 30 jaar in Noorwegen, werkte met de band The Rockats en The Havalinas én verdiepte zich in die donkere Gothic blues-stijl. Tom opende ooit voor Crowded House, Tina Turner, Chris Isaak en Bob Dylan’s ‘Oh Mercy’-tour. De release ‘Outsiders’ is zijn zevende langspeler, omvat negen originele nummers, en voor het eerst als Ledfoot wordt hij begeleid door een volledige band. De release ‘Outsiders’ werd in amper vier dagen opgenomen in Ronni Le Tekrø's Studio Nyhagen op het platteland ten noorden van Oslo én dat resulteert in een ongekende ‘live vibe. Een getuigenis van zijn geweldig muzikaal vakmanschap. Ledfoot zelf demonstreert naast zijn uitstekende songwriting, ook zijn unieke vertelvaardigheden via vocale uitvoeringen, effectueringen die boordevol alle vereiste integriteit en autoriteit zitten. De albumtitel is dan ook geen toeval, het is een verzameling songs over mensen die aan de rand leven, elk op verschillende manieren het verhaal vertellen van een buitenstaander, degenen die misschien verdwaald zijn en uiteindelijk een blinde hand hebben uitgedeeld in hun levensverhaal, maar tegelijkertijd niet bereid zijn een nederlaag te accepteren zonder een gevecht. Ledfoot (lead vocals, gitaar, harmonica) vond voor dit project zijn soulmates in Markus O. Klyve (keyboards, backing vocals), Bjørn Holm (bas, backing vocals) en drummer/percussionist Tobby Johansen. Albumopener ‘Thunder And Rain’ is een akoestische poëem. De toon is gezet voor het album want ook ‘Destiny’ is een hemels luisterstuk. Van het swingende ‘Dead Is Dead’ gaat het naar de rauwe bluesklanken van ‘Turn Me Into You’ en ‘I Do Believe’.  Zuiderse slidegitaar omarmen graag nummers als ‘I’m The Outsider’, om te divergeren met de ballade ‘Old Brown Bar’ én de akoestische rootssongs ‘Better Side’ en ‘Here In My Head’. Knap!
 
Philip Verhaege
Afbeelding
The release ‘Outsiders’, consists of nine new songs and, for the first time as Ledfoot, it sees him accompanied by a full band for a record that operates on a wider musical spectrum, albeit one still rooted in his 12-string sound. Ledfoot himself once again demonstrates his excellent songwriting and unique storytelling skills via vocal performances packed with all the requisite integrity and authority. The album title itself is also no coincidence; a collection of songs about people living on the edge, each in different ways relates the story of an outsider, those who might find themselves lost and ultimately dealt a dud hand in their life’s story, but at the same time unwilling to accept defeat without a fight.
0 Opmerkingen

Celso Salim & Darryl Carriere: About Time

23/5/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAILS ALBUUM
Tracks:
  1. Bbq
  2. Sweet Thing
  3. Please Stop
  4. In Your Arms
  5. Here With You
  6. With My Friends
  7. Get Along
  8. Love On A Shelf
  9. Sadie
  10. Make You Mine
 
 
Website Artiest
Celso Salim
Darryl Carriere

​In Brazilië heeft Celso Salim een solide solocarrière opgebouwd en sinds 2001 verschillende albums uitgebracht. Hij stond ook bekend om zijn akoestische duo met bassist Rodrigo Mantovani en zijn werk met twee Braziliaanse topbluesacts: Ari Borger Quartet en Sergio Duarte Blues Band.  Sinds Celso naar de VS verhuisde, won hij niet alleen de derde plaats op de IBC van 2019, maar ook tweemaal de SoCal Blues Society Battle of the Bands (2015 en 2017) en was hij een halve finalist van de IBC in 2018. Celso trad op met zijn band en als sideman in heel Californië op grote locaties zoals The Baked Potato, The Canyon Club, Catalina Jazz Club, Biscuits'n'blues, Coach House, Ojai Blues Fest 2023, Mammoth Village Fest én deelde ook het podium met zwaargewicht als Scott Page (Pink Floyd/Supertramp), Kenny Lee Lewis (Steve Miller Band), Josh Smith, Jimmy Z, Jason Ricci en Gov’t Mule’s Matt Abts & Jorgen Carlsson. Celso's albums To The End Of Time (2014) en Mama's Hometown (2018) kregen lovende kritieken. Mondharmonicaspeler, zanger en songwriter Darryl Carriere is de leider van The PCH Band en treedt dus ook op met de Celso Salim Band. Darryl won de Lee Oskar Harmonica Award als beste speler van de International Blues Challenge 2019 en werkte met beide bands aan nieuwe albums.
Het duo opent met de swingende rocker ‘Bbq’, brengt ons naar de West Coast met ‘Sweet Thing’, haalt wat gas terug met de ballade ‘Please Stop’ en ‘In Your Arms’,  maken we een tussenstop aan een crossroad ergens in de diepe Delta met ‘Here With You’ én ‘With My Friends’. Niet toevallig de betere tracks op het album. Darryl is werkelijk een harpvirtuoos en geeft met zijn klein hebbeding heel wat songs maturiteit. Celso gitaarrifs zijn een voorname in ‘Get Along’, de bluesshuffle ‘Love On A Shelf’ en de Texas bluesrocker ‘Sadie’. Voor het afsluitende ‘Make You Mine’ stoft Celso zijn dobro af, en dit accordeert perfect met het indrukwekkende bluesharp. Knap!
 
Philip Verhaege (5)
Afbeelding
Klik hier om te bewerken.
0 Opmerkingen

Johnny Burgin: Ramblin’ From Coast To Coast

18/5/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAILS ALBUM
Tracks:
  1. Ramblin’ From Coast To Coast
  2. Gettin’ My Blues On
  3. I Need Something Sweet
  4. Sitlently Blues
  5. Cincinatti Boogie
  6. Fresno Woman
  7. I’m Playing Straight
  8. Older and Wiser
  9. I Was Right The First Time
  10. Vacation From the Blues
  11. Never Tried To Get Ahead
 
Website Artiest
Johnny Burgin

​
​Vaak reist Johnny Burgin zonder band en ontdekt onderweg nieuwe en vruchtbare samenwerkingen. Het album ‘Ramblin’ From Coast To Coast’ is het resultaat van elf originele bluestrack. Geregistreerd onderweg, en dit van Dallas over Cincinnati, Rochester NY en Memphis TN. Omdat Burgin van Coast To Coast opnam, werden negentien muzikanten ingezet. Op piano vinden we Christian Dozzler, Ben Levin, Hanna PK en Barry Seelen. Op bas staan ​​John Hay, Mike Morgan en Chris Matheos. Op drums zijn Danny Banks, Rao Casey, David Plouffe en Shorty Starr present, terwijl op tweede gitaar Jad Tario en Dylan Bishop zitten. Johnny put uit zijn jarenlange ervaring in het Chicago-bluesidioom om de juiste repliek in dit muzikale gesprek aan te zwengelen. Johnny staat naast zijn uitstekende gitaarspel ook bekend als een uitmuntend tekstschrijver. De enige twee nummers die niet door Burgin zijn geschreven, zijn de lowdown blues ‘Silently Suffering’, geschreven door Billy Flynn en ‘Vacation From The Blues’,  geschreven door Eddie Boyd. Boyd, die hier niet toevallig  de zang voor zijn rekening neemt op ‘I’m Playing Straight’, terwijl de song ‘Older and Wiser’ vocalist Rae Gordon omvat. In de slowblues ‘Gettin’ My Blues’ On’ vinden we achtergrondzangeressen Lisa Leuscher, Marina Crouse en Jill Dinean, net zoals we in de pianoboogie ‘Cincinnati Boogie’ een uitstekende Burgin op slide-gitaar vinden. Heerlijke Chicago blues absorberen in ‘Stepladder Blues’, ‘Fresno Woman’ en ‘I was Right The First Time’. Dit nieuwe album op het label Straight Shooter Records is een Chicago bluesalbum dat alweer de diepe roots van Johnny Burgin laat zien.
Johnny had een geweldig jaar in '23, verdiende een BMA-nominatie voor beste traditionele bluesartiest en speelde 200 dates in de VS, Mexico, Japan en Europa. Maar als je hem had verteld dat dit zijn carrière zou worden toen hij op de middelbare school zat, zou hij je niet hebben geloofd. Johnny groeide op in Misssissippi en South Carolina en ging naar de Universiteit van Chicago met de bedoeling schrijver te worden. Toen een vriend hem meenam naar een gettoclub in West Side om de blueszanger Tail Dragger te horen was dat hét bekeringsmoment. De blues kwam tot leven voor Johnny en hij viel meteen in de levendige bluesscene van Chicago. Johnny verkoos de bluesclubs boven de bibliotheek en nam gretig de lessen in zich op van de bluesmeesters die hun vak elke avond beoefenden.
 
Philip Verhaege
Afbeelding
Johnny Burgin often travels without a band and discovers new and fruitful collaborations along the way. The album 'Ramblin' From Coast To Coast' is the result of eleven original blues tracks. Registered en route, from Dallas via Cincinnati, Rochester NY and Memphis TN. Because Burgin was recording from Coast To Coast, so nineteen musicians were used. The Chicago blues is alive and well with artists like Johnny Burgin...
0 Opmerkingen

Rick Estrin & The Nightcats: The Hits Keep Coming

14/5/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAILS ALBUM
Tracks:
  1. Somewhere Else
  2. The Hits Keep Coming
  3. The Circus Is Still In Town (The Monkey Song)
  4. Everybody Knows
  5. I Finally Hit The Bottom
  6. Diamonds At Your Feet
  7. 911
  8. I Ain’t Worried About Nothin’
  9. Learn To Lose
  10. Sack O’ Kools
  11. Time For Me To Go
  12. Whatever Happened To Dobie Strange?
 
Website Artiest
Rick Estrin & The Nightcats

Door de talenten van songwriter/zanger/mondharmonicameester Rick Estrin, het enorm onvoorspelbare gitaargenie Kid Andersen, keyboardgigant Lorenzo Farrell en de extraordinaire drummer Derrick “D’Mar” Martin te relateren, hebben The Nightcats opnieuw een album afgeleverd met heel wat memorabele nummers en verrassend geweldige effectueringen. Op twee songs na zijn alle nummers originele tracks, variërend van het meest dansbare deuntje dat je ooit over drugsverslaving hebt gehoord, tot ingetogene slow blues, keiharde rockers over treetwise en soms hilarische nummers. Het album sluit af met een droomachtige excursie naar de gekke bewustzijn van The Nightcats. En als verrassing voor hun hordes fans, en de Alligator-staf creëerden Rick en de band een bluesversie van Leonard Cohen’s ‘Everybody Knows!’. Naast The Nightcats vinden we ook Jerry Jemmott op bas, Sons Of The Soul Revivers (James, Walter, and Dwayne Morgan) met enige background vocals, het Madrileense harpwonder Quique Gomez op maracas, Lisa Leuschner Andersen op background vocals én Charlie Musselwhite, Marty Dodson, Bob Welsh en Boopsy Callinz op zang in de funky afsluiter ‘Whatever Happened To Dobie Strange?’. Maar openen doet Rick met de funky rocker ‘Somewhere Else’, om vrijwel meteen te divergeren met de donkere soulballade ‘The Hits Keep Coming’, de zwaar beladen gitaarriffs van ‘The Circus Is Still In Town’ (The Monkey Song) en het jazzy ‘Everybody Know’. Kid is een ware gitaarpurist in ‘I Finally Hit The Bottom’, de Chicago blues begeesterde nummers ‘I Ain’t Worried About Nothin’ en ‘Diamonds At Your Feet’ én het West Coast extatische ‘911’. De track ‘Learn To Lose’ heeft een rhumba vibe, ‘Sack O’ Kools’ is een instrumentaal hoogtepunt dat contrasteert met het Hammond doorspekte ‘Time For Me To Go’.
Rick Estrin is aan boord sinds de jaren tachtig bij Alligator, toen hij de zanger, mondharmonicaspeler en ongwriter was van Sacramento's springende, swingende bluesband Little Charlie & The Nightcats. Ze hebben maar liefst negen albums opgenomen voor Alligator, vol met Rick’s slimme en wonderbaarlijk geestige originele liedjes en Charlie’s gekke blues-meets-jazz-meets-rockabilly-meets-rock ‘n’ roll-gitaar. Toen Charlie stopte met toeren, rekruteerde Rick de enige gitarist die Charlie's geweldige vaardigheden en diepgaande kennis van de bluestraditie, gecombineerd met zijn eigen creativiteit kon evenaren:  Kid Andersen. Kid producete, nam en mixte ook deze langspeler ‘The Hits Keep Coming’ in zijn homestudio Greaseland in San Jose, Californië. Toen Rick de nieuwe Nightcats vormde, keerde Lorenzo Farrell, die de bassist was geweest bij Little Charlie, terug naar zijn eerste instrument, de keyboards én het spelen van zijn baspartijen met zijn linkerhand! Nadat The Nightcats opnames hadden gedesigneerd en met verschillende drummers hadden getourd, ontdekte Rick dat zijn oude vriend D'Mar Martin beschikbaar was. Met tientallen jaren ervaring in het drummen met Little Richard, Bobby Rush en tientallen anderen, en zijn grenzeloze energie en wildman-showmanschap, maakte D’Mar de band compleet. Samen inspireren ze elkaar en hun spel is zowaar magisch.
 
Philip Verhaege
Afbeelding
Melding the talents of songwriter/vocalist/harmonica master Rick Estrin, wildly unpredictable guitar genius Kid Andersen, keyboard giant Lorenzo Farrell and drummer extraordinaire Derrick “D’Mar” Martin, the Nightcats have delivered another album of instantly memorable songs and startlingly great performances. All but two songs are originals, ranging from the most danceable tune you ever heard about drug addiction, to serious slow blues, to hard-charging rockers, to streetwise (and sometimes hilarious) songs, and the album closes with a dreamlike excursion into the crazed consciousness of the Nightcats. And, as a surprise to their hordes of fans (and the Alligator staff), Rick and the band created a bluesified version of Leonard Cohen’s Everybody Knows!
0 Opmerkingen

Beaux Gris Gris And The Apocalypse: Hot Nostalgia Radio

11/5/2024

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Oh Yeah!
  2. Wild Woman
  3. Satisfy Your Queen
  4. I Told My Baby
  5. Middle Of The Night
  6. Sad When I’m Dancing
  7. All I Could Do Was Cry
  8. The Runaway
  9. Harder To Breathe
  10. Don’t Let Go
  11. Penny Paid Rockstar
  12. Marie
  13. Let’s Ride
  14. Mama Cray
 
Website Artiest
Beaux Gris Gris And The Apocalypse
​
​Beaux Gris Gris And The Apocalypse is een Californische band met Greta Valenti, aka Beaux Gris Gris als frontvrouw op lead vocals en percussie. De tweede drager van de groep is gitarist Robin Davey, gekend van The Hoax. Voor de overige leden put het duo uit een muzikantencollectief, waardoor de samenstelling van de band niet steeds dezelfde is. Voor de opnames van dit album deed het tweetal beroep op Stephen Mildwater en Chris Cunningham beiden op bas, Sam Robertson op toetsen en Tom Rasulo op drums en percussie. Gastmuzikanten werden ingehuurd voor de blazerssectie. Het repertoire van de band is moeilijk in één vakje te stoppen. New Orleans is zeker een inspiratiebron, net zoals blues, soul, folk en rock. Met ‘Hot Nostalgia Radio’ is de groep reeds aan hun derde album toe. Het bevat 14 tracks, allen van de hand van Greta en Robin. Energiek en stevig rockend steken Beaux Gris Gris and The Apocalypse van wal met ‘Oh Yeah!’, waarbij Greta’s vocalen je meteen bij het nekvel grijpen en Robin voor subliem gitaarwerk zorgt. Meteen is de toon gezet voor de rest van het album. Vol overgave bluesrockend gaat de band verder met ‘Wild Woman’ en ‘Satisfy Your Queen’. In ‘Middle Of The Night’ zorgen de blazers voor een funky toets en op ‘Sad When I’m Dancing’ gaat het er ietwat rustiger aan toe, terwijl je voor een sublieme bluesballad terecht kan bij ‘All I Could Do Was Cry’. Nummer dat Greta’s enorm inlevingsvermogen in een song in de verf zet. Dat laat zij trouwens ook blijken in het soulvolle ‘The Runaway’, ‘Don’t Let Go’ en ‘Penny Paid Rockstar’. Een vleugje folk typeert dan weer ‘Harder To Breathe’. Met het zydeco uitstralende ‘Mama Cray’ sluit het album.
‘Hot Nostalgia Radio’ laat de veelzijdigheid van Beaux Gris Gris and The Apocalypse op een overtuigende manier horen, zowel in het steviger als het rustiger werk. Eentje om in de gaten te houden.
 
Lambert Smits
Afbeelding
Beaux Gris Gris And The Apocalypse is a Californian band fronted by Greta Valenti, aka Beaux Gris Gris on lead vocals and percussion. The second supporter of the group is guitarist Robin Davey, known from The Hoax. For the other members, the duo draws from a collective of musicians, so the composition of the band is not always the same. For the recording of this album, the pair called on Stephen Mildwater and Chris Cunningham both on bass, Sam Robertson on keys and Tom Rasulo on drums and percussion. Guest musicians were hired for the horn section. The band's repertoire is difficult to pigeonhole. New Orleans is certainly a source of inspiration, just like blues, soul, folk and rock. With 'Hot Nostalgia Radio' the group is already on their third album. It contains 14 tracks, all by Greta and Robin. Energetic and heavy rocking, Beaux Gris Gris and The Apocalypse start with 'Oh Yeah!', where Greta's vocals immediately grab you by the scruff of the neck and Robin provides sublime guitar work. The tone is immediately set for the rest of the album. The band continues blues rocking with dedication with 'Wild Woman' and 'Satisfy Your Queen'. In 'Middle Of The Night' the horns provide a funky touch and on 'Sad When I'm Dancing' it is a bit quieter, while for a sublime blues ballad you can go to 'All I Could Do Was Cry'. Song that highlights Greta's enormous empathy in a song. She also shows this in the soulful 'The Runaway', 'Don't Let Go' and 'Penny Paid Rockstar'. A touch of folk characterizes 'Harder To Breathe'. The album closes with the zydeco-radiating 'Mama Cray'.
'Hot Nostalgia Radio' convincingly showcases the versatility of Beaux Gris Gris and The Apocalypse, both in the heavier and quieter work. One to keep an eye on!

0 Opmerkingen
<<Vorige
Volgende>>

    Archives

    Januari 2026
    December 2025
    November 2025
    Oktober 2025
    September 2025
    Augustus 2025
    Juli 2025
    Juni 2025
    Mei 2025
    April 2025
    Maart 2025
    Februari 2025
    Januari 2025
    December 2024
    November 2024
    Oktober 2024
    September 2024
    Augustus 2024
    Juli 2024
    Juni 2024
    Mei 2024
    April 2024
    Maart 2024
    Februari 2024
    Januari 2024
    December 2023
    November 2023
    Oktober 2023
    September 2023
    Augustus 2023
    Juli 2023
    Juni 2023
    Mei 2023
    April 2023
    Maart 2023
    Februari 2023
    Januari 2023
    December 2022
    November 2022
    Oktober 2022
    September 2022
    Augustus 2022
    Juli 2022
    Juni 2022
    Mei 2022
    April 2022
    Maart 2022
    Februari 2022
    Januari 2022
    December 2021
    November 2021
    Oktober 2021
    September 2021
    Augustus 2021
    Juli 2021
    Juni 2021
    Mei 2021
    April 2021
    Maart 2021
    Februari 2021
    Januari 2021
    December 2020
    November 2020
    Oktober 2020
    September 2020
    Augustus 2020
    Juli 2020
    Juni 2020
    Mei 2020
    April 2020
    Maart 2020
    Februari 2020
    Januari 2020
    December 2019
    November 2019
    Oktober 2019
    September 2019
    Augustus 2019
    Juli 2019
    Juni 2019
    Mei 2019
    April 2019
    Maart 2019
    Februari 2019
    Januari 2019
    December 2018
    November 2018
    Oktober 2018
    September 2018
    Augustus 2018
    Juli 2018
    Juni 2018
    Mei 2018
    April 2018
    Maart 2018
    Februari 2018
    Januari 2018
    December 2017
    November 2017
    Oktober 2017
    September 2017
    Augustus 2017
    Juli 2017
    Juni 2017
    Mei 2017
    April 2017
    Maart 2017
    Februari 2017
    Januari 2017
    December 2016
    November 2016
    Oktober 2016
    September 2016
    Augustus 2016
    Juli 2016
    Juni 2016
    Mei 2016
    April 2016
    Maart 2016
    Februari 2016
    Januari 2016
    December 2015
    November 2015
    Oktober 2015
    September 2015
    Augustus 2015
    Juli 2015
    Juni 2015
    Mei 2015
    April 2015
    Maart 2015
    Februari 2015
    Januari 2015
    December 2014
    November 2014
    Oktober 2014
    September 2014
    Augustus 2014
    Juli 2014
    Juni 2014
    Mei 2014
    April 2014


    Categories

    Alles
    ?
    50's Ballades
    70's Rock
    80’s En 90’s Rock
    80’s En 90’s Rock
    80's Pop
    A-capella
    Acid Folk
    Acid Jazz
    Acid Rock
    Acoustic Blues
    Acoustic Folk
    Acoustic Guitar
    African Blues
    Afro
    Afro Beat
    Afrobilly
    Afro Blues
    Afro-Colombiaans
    Afro Funk
    Afrojazz
    Afro Rock
    Akoestisch
    Akoestische Folk
    Alt. Country
    Alternatieve Pop
    Alternative
    Alternative Folk
    Alternative Pop
    Alternative Rock
    Alternative Softrock
    Ambient
    Ambiente Jazz
    Americana
    Americana & Blues
    American Cowboy Music
    American Desert Music
    American Folk
    American Rock
    American Roots
    American Standards
    Amusement Music
    Arabic Jazz
    Artificial World Music
    Art Pop
    Art Rock
    Astral Dub
    Atmospheric Music
    Avant Garde
    Avant-garde
    Avant Garde Folk
    Avant Garde Jazz
    Avant-garde Jazz
    Aziatische Fusion
    Balkan
    Baroque Folk
    Beat
    Beatpop
    Bebop
    Belgische Hiphop
    Big Band
    Big Band Music
    Blanke Soul
    Blue Eyed Soul
    Bluegrass
    Blues
    Blues & Jazz
    Blues & Pop
    Blues Rock
    Blues Rock & Country Soul
    Boogie
    Boogie Punk
    Boogie Woogie
    Bop
    Bop ’n Roll.
    Boppin' Blues
    Bossa Jazz
    Bossa Nova
    Brasband Muziek
    Brazilectro
    Braziliaans
    Braziliaanse Jazz
    Brit Pop
    Cabaret
    Cajun
    Calypso
    Cash Tribute
    Celtic Folk
    Celtic Music
    Chanson
    Chicano Rock
    Chillout
    Christmas
    Christmas Music
    Christmas Rock & Roll
    Christmas Songs
    Cinematic
    Cinématic
    Classic
    Classic Progrock
    Classic Rock
    Classic Symphonic Rock
    Club Music
    Coldwave
    Comedy
    Comtemporary Jazz
    Contamporary Folk
    Contamporary Irish Folk
    Contemporary Blues
    Contemporary Country
    Contemporary Folk
    Contemporary Jazz
    Contemporary Pop
    Contemporary R&B
    Contemporary Rock
    Cool Jazz
    Counrry
    Country
    Country Blues
    Country Folk
    Country Jazz
    Country Noir
    Country Pop
    Country Rock
    Countryrock
    Countryrockabilly
    Country Soul
    Country & Western
    Cowpunk
    Crooner
    Crooners
    Crosover World Music
    Crossover
    Crossover Jazz
    Cumbia Beat
    Dance
    Dark Electronics
    Dark Wave
    Deep Funk
    Dessert Blues
    Deutsch-Rock
    Dialectische Rock
    Disco
    Dixieland
    Dixiemusic
    DIY
    Doo Wop
    Doo-wop
    Droompop
    Dub
    Dubstep
    Duitse Rock 'n Roll
    Early Rock 'n Roll
    Easy Listening
    Electro
    Electro African Folk
    Electro Jazz
    Electronica
    Electronic Chill-out
    Electronic Cinématic Pop
    Electronic Etnic World
    Electronic Music
    Electronic Pop
    Electro Pop
    Electro Punk
    Electrorock
    Elektronisch
    Elektro-swing
    Eperimental Music
    Ethno
    Exotica
    Experimental Jazz
    Experimental Music
    Experimentele Chanson
    Fifties Pop
    Fiftys Rock & Roll
    FILM MUSIC
    Filmmuziek
    Flamenco
    Folk
    Folk/Americana
    Folk Blues
    Folk Pop
    Folkpop
    Folkpoptronica
    Folk Rock
    Folky Pop
    Franse Chanson
    Franse Chanson/singer Songwriter
    Franse Chanson/singer-songwriter
    Free Jazz
    Free Jazz
    Funk
    Funk & Soul
    Funky Blues
    Fusion
    Fusion Rock
    Fuzrock
    Garage Psych
    Garage Punk
    Garage Rock
    Gesproken Woord
    Glamrock
    Gospel
    Gospel Jazz
    Gothic
    Griekse Folk
    Grunge
    Guitar Music
    Gurls: Run Boy Run
    Gypsy
    Gypsybilly
    Gypsy Folkfolly
    Gypsy Jazz
    Hardcore Rap
    Hard Rock
    Hard Rock Blues
    Heavy Rock
    Hedendaagse Kleinkunst
    Highlife
    Hillbilly
    Hillbilly Rootsblues
    Hip Hop
    Honkabilly Blues
    Honky Tonk
    House
    House & Chill Out
    House & Chill-out
    House & Lounge
    Indie Folk
    Indie Pop
    Indie R&B
    Indie Rock
    Industrial
    Industrial Pop
    Instrumental
    Instrumentale Jazz
    Instrumental Folk
    Instrumental Surf
    Irish Folk
    Jazz
    Jazz Funk
    Jazzfunk
    Jazz Fusion
    Jazz Rock
    Jazzrock
    Jazz & Soul
    Jazz/Soul/Rock
    Jazzy Blues
    Jazzy Dub
    Jazzy Pop
    Jiddisch Blues
    Jive
    Jugband
    Jump
    Jump Blues
    Kazz
    Keltische Folk
    Kerstmis
    Kinderliedjes
    Klassiek
    Klassiek/jazz
    Kleinkunst
    Krautrock
    Latin
    Latin American Rock
    Latin Jazz
    Latin Pop
    Latin-soul
    Levenslied
    Licht Klassieke Pop
    Listening Songs
    Lo Fi Pop
    Lo-fi Pop
    Lounge
    Lounge & Chill-out
    Mathrock
    Medieval Rock
    Minimalistische Pop
    Mod
    Modern Country
    Modern Folk
    Modern Jazz
    Motown
    Musical Storytelling
    Nederlandstalig
    Nederlandtalige Blues
    Neo Funk
    Neoklassiek
    Neo Progrock
    Neo-Progrock
    Neo Soul
    New Age
    New Age & Solo Piano
    New Country
    New Orleans
    New Orleans R&B
    New Soul
    New Wave
    Noise
    Nordic Folk
    Northern Soul
    Nuevo Flamenco
    Nu Jazz
    Nu-Jazz
    Oldies
    Old School Country
    Old School Psychobilly
    Old School Rhythm And Blues
    Old School Soul
    Old Time Fiddle Music
    Opera
    Outlaw Country
    Percussion
    Philly Soul
    Piano Music
    Piano Solo
    Poetic Pop
    Poëzie
    Pop
    Popcorn
    Pop Punk
    Poprock
    Post Industrial
    Post Jazz
    Post Punk
    Post Rock
    Post Soul
    Power Blues
    Power Pop
    Power Rock
    Presley Ballades
    Prog
    Prog Folk
    Prog Metal
    Progressieve Muziek
    Progressive Jazz
    Progressive Pop
    Progressive Rock
    Prog Rock
    Protest Songs
    Psychadilic Electro
    Psychedelic
    Psychedelic Rock
    Psychobilly
    Psych Rock
    Psych-Rock
    Punk
    Punk-a-billy
    Punk Rock
    Punkrock
    RaB
    Radio Play
    Ragtime
    Rap
    R & B
    R&B
    Rebekah Eden
    Reggae
    Retro Pop
    Rhythm And Blues
    Rhythm & Blues
    Rhythm ‘n’ Blues
    Rhythm ‘n’ Blues
    Riock
    Roch Lockyer: When Frank Met Django
    Rock
    Rockabilly
    Rock And Roll
    Rocking Southern Soul
    Rockin' Soul
    Rock 'n Roll
    Rock Opera
    Rock & Roll
    Roots
    Rootspop
    Roots Rock
    Rootsrock/bluesrock
    Rustieke Rockabilly
    Sacrale Muziek
    Samba Jazz
    Scandicana
    Seventies West Coast Pop
    Shuffles
    Singer Songwriter
    Singer-songwriter
    Sixties Beat
    Sixties Girls
    Sixties Pop
    Sixties Sound
    Ska
    Skiffle
    Smooth Jazz
    Smooth Soul
    Soft Pop
    Soft Rock
    Solo Piano
    Soul
    Soul & Blues
    Soul & Blues
    Soul Blues
    Soulful House
    Soul & Funk
    Soul & Jazz
    Soul Jazz
    Souljazz
    Soul Pop
    Soulrock
    Soundtracks
    Southern Folkrock
    Southern R&B
    Southern Rock
    Southern Soul
    Space Rock
    Spaghetti Rock
    Spoken Word
    Spych Rock
    Stoner
    Stories
    String Pop
    Sunshine Pop
    Surf
    Surf Punk
    Swamp
    Swamp Blues
    Swanabilly
    Swing
    Swingende Rhythm & Blues
    Swingende Rock
    Swing Jazz
    Symphonic Pop
    Symphonic Rock
    Synthesizer
    Synth Pop
    Synth-Pop
    Synth Prog
    Synth Rock
    Synth Wave
    Tango
    Taraab
    Techno
    Texas Country
    Texas Honky Tonk
    Tex Mex
    Tex-Mex
    Traditional
    Traditional Country
    Traditional Folk
    Trance
    Tribal
    Triphop
    Tropische Funk
    Twist
    Uke-Billy
    Underground
    Urban Folk
    Urban Jazz
    Urban Pop
    Vaudeville
    Vietnamese Folk
    Vintage Country
    Vintage Jazz
    Vocals
    Voodoo Blues
    Wereldmuziek
    West Coast Blues
    West Coast Pop
    West Coast Rock
    Western Swing
    Witch House Electronics
    Woestijn Blues
    World Bluesrock
    World Country
    World Mus
    World Music
    Worldmusic
    World Pop
    Yacht Soul
    Zydeco



​​A WOODLAND HILLCREST PROMOTION PRODUCTION  I  KEYS AND CHORDS 2001 - 2026

  • HOME
  • MUSIC NEWS
  • ALL CONCERT REPORTS
  • CD REVIEWS 2026
  • VINYL REVIEWS 2025
  • BOOK REVIEWS
  • INTERVIEWS / ARTICLES
  • COMING EVENTS
  • CONTACT PAGE
  • DISCLAIMER / COPYRIGHT POLICY