Status Quo: The Frantic Four’s Final Fling – Live At The Dublin O2 Arena - CD/DVd

Status Quo nog voorstellen zou een belediging zijn aan hun eigen adres. Het fenomeen van twee Quo’s sleept al jaren aan maar ze zijn er dan toch in geslaagd om nog eens met de vier originele leden een tour en cd te maken. Toen de Spectres, waar we ook ene Bon Scott (AC-DC) in terugvonden, ophielden en ze even als Traffic Jam rondtoerden brak het Status Quo tijdperk aan. Francis Rossi (zang, gitaar), Rick Parfitt (zang, gitaar), Alan Lancaster (bass) en John Coghlan (drums) lieten, qua hitgevoeligheid en commerciële impact van zich horen met het nog steeds even knap klinkende ‘Pictures Of Matchstick Men’ dat tot op een derde positie klom in de Single Top 100 en dat in datzelfde jaar 1968 nog een leuke vervolg kende in de vorm van ‘Black Veils Of Melancholy’. Voordat hun muziek helemaal een boogie woogie en een hoog rock-‘n-roll gehalte ging aannemen verschenen nog twee leuke singles ‘Ice In The Sun’ en ‘Technicolour Dreams’. Wat dan volgt is pure geschiedenis die we nu al jaren doorploeteren.
Met de originele line-up stonden de heren voor het laatst samen in 1981 op een podium en het zal meer dan dertig jaar duren vooraleer we hier een blauwafdruk van krijgen. Het ondenkbare gebeurde in 2013: er kwam een reünie van de Quo met de vier originele leden. Een lange Britse tour was het gevolg maar op algemene vraag wereldwijd werd deze nog eens in 2014 over gedaan. ‘Back To SQ1’ was de naam van de tour en op 12 april 2014 stonden de heren voor een onvergetelijk concert in de O2 Arena van Dublin.
‘The Final Show of the Final Tour: Ever’. Maar zal het ook zo zijn, God only knows.
Tijdens dit concert geen tunes vanuit hun begin periode, dus wie dacht dat hij hier enkele leuke singles van weleer zou te horen krijgen viel net naast de boot. Maar het concert op zich werd serieus bewierookt.
Wat we wel te horen en te zien kregen waren o.m. knappe versies van ‘Junior Wailing’, ‘Blue Eyed Lady’, ‘Railroad’ en nog meer van die typische Quo songs.
Status Quo is nog steeds een band die voor de nodige sfeer kan zorgen. Zet hen nu in een kleine club of in een megastadion, het is en blijft rock-‘n-roll van hoog allooi, zelfs als het niet zou gaan over The Frantic Four.

Alfons Maes (3½)

---

Ear Music  I  0209551ERE  I  V2 Records Benelux  I  Status Quo