Je hoeft niet altijd naar het einde van de wereld te reizen om een muzikaal natuurtalent te ontmoeten. In mijn geval volstaat het dat ik mijn voordeur uitkom, honderd meter naar links loop en in de Rozenstraat 54 in Geraardsbergen aanbel. Daar woont namelijk de muzikale duizendpoot Didier Heggerick.

We hadden een afspraak gemaakt om Didier Heggerick op een mooie zondag in oktober zijn verhaal te laten doen bij het nuttigen van een overheerlijke maaltijd in ‘De Eendracht’ op de Markt in Geraardsbergen.
Didier werd op 27 april 1964 in Geraardsbergen geboren. Zijn oudste muzikale herinneringen gaan terug naar een meiavond in het Volkshuis in Geraardsbergen. Daar was toen de fanfare ‘De Verbroedering’ een concert aan het geven onder de leiding van Karel Berispont, die als bijnaam Epolitte meekreeg.
Meteen is Didier vertrokken voor een monoloog die enkel maar wordt onderbroken door enkele korte vraagjes van mijnentwege en meerdere stevige teugen aan het portoglas, gevolgd door een paar glazen rode wijn, enkele pintjes, om tenslotte af te ronden met een bleke Leffe.

• Hoe ben je er ooit zelf aan begonnen, Didier?

Wel, ik liet mij bij die fanfare aansluiten en mijn eerste leraar op bugel was Michel Maes. Ik kreeg mijn eerste muzikale opleiding in de stedelijke muziekschool van Geraardsbergen en les van Guido D’Haene. Guido was de rode draad doorheen mijn loopbaan. Ik heb zowat alles aan hem te danken. Hij was trouwens ook leraar van Marc Godfroid en Lode Mertens. Daarna volgde ik muziek aan de kunsthumaniora van Brussel, klassieke muziek wel te verstaan.
Vervolgens behaalde ik de eerste prijs notenleer, transpositie en tenor tuba (klassiek) aan het Koninklijk Muziekconservatorium van Brussel.
In Gent volgde ik de Jazzafdeling samen met Marc Godfroid. Ik vond dit muziekgenre hoogst interessant en ik trok naar Destelheide in Dworp waar ik les kreeg van Amerikaanse beroemdheden zoals John Clayton, John Ruocco en Michael Swering (bastrompet).

• Heb je van de muziek je beroep gemaakt?

Beroepshalve ben ik adjudant en in die functie speelde ik van 1986 tot 1996 tenortuba bij de muziekkapel van de Rijkswacht en van 1996 tot nu speel ik bastuba bij de Koninklijke Muziekkapel van de Gidsen.

• Welke muziekinstrumenten bespeel je zoal?

Ik speel op tuba, bas, contrabas en trombone.

• Je hebt heel wat muzikale projecten uit de grond gestampt of je medewerking aan verleend. Noem op?

Moeilijke vraag. Ik ga even mijn geheugen pijnigen om u het een en het ander op te noemen.
In Geraardsbergen speelde ik bij de Golden Bigband, die werd omgevormd tot Big Band 86.
Ik speelde bij Bab’s All Stars, Brasil Tropical, Bem Brasil, Combo Belge, Cramique. Ik speelde zelfs Salsa bij La Exclusiva, en speelde bij het VRT Radio Orkest op de ‘Nacht van Radio 1’. Ik was oprichter en dirigent van de big band Sharps And Flats. Op Marktrock, in Leuven, stond ik op het podium met Betty Goes Green.

• Het spreekt vanzelf dat je ook op meerdere platen te horen bent.

Jazeker! Ik speelde in de blazerssectie van diverse nationale projecten en zodoende nam ik cd’s op met mensen als Serge Plume, Nico Schepens, Carlo Mertens en Dieter Limbourg. Deze laatste is toch wel een muzikant van absolute wereldklasse.
Ik werkte mee aan cd-opnamen van Kadril, met wie ik ook op het Folkfestival van Dranouter heb gestaan, van Guido Belcanto, Maurane en The Whodads met wie ik nu een optreden heb in de Vooruit in Gent.

• We hebben Soul Sucker nog niet vernoemd.

Ja, dat waren nog eens tijden! Ik speelde toen met Thomas De Prins, Jan Blieck en Gino Campenaerts. De indicatietune van het Radio 1 programma ‘De Nieuwe Wereld’ was van ons. En onze platen zoals De Prinsjes Polka en ‘Bus 32’ werden veelvuldig op het uitstekende Radio 1 programma ‘Pilli-Pilli’ gedraaid. Er moet eens iemand dit programma dringend weer tot leven wekken, zeg. Dit was tenminste nog radio. Met Soul Sucker speelden we nog op de opening van de Zamu Awards, op More Blues in Zottegem en de Lokerse Fonne Feesten. We werden ook uitgenodigd op ‘De Zevende Dag’ op VRT 1 televisie.
In 1998 speelden we op het gereputeerde Belgian Rhythm And Blues Festival in Peer. We stonden daar samen op de affiche met grootheden als Joe Louis Walker, Buddy Guy, Allen Toussaint, Canned Heat, John Mayall, Hubert Sumlin, Steve Cropper, Matt ‘Guitar’ Murphy, Ike Turner, Jools Holland en ik vergeet er een hele hoop…
We speelden trouwens een tijdje als voorprogramma van Jools Holland (Ik herinner me dat ik bij Didier thuis was op het ogenblik dat er juist een fax van Jools Holland binnenliep - red.) We vermengden zo’n beetje soul met blues, jazz en big band.

• In welke zalen heb je gespeeld?

Paradiso in Amsterdam, de AB in Brussel, de Koningin Elisabethzaal in Antwerpen, in het Paleis Voor Schone Kunsten (Bozar), de Vooruit in Gent…

• Ik veronderstel dat je de halve aardbol hebt afgereisd?

Ja, hoor! Vooral ten tijde van Soul Sucker. Ik heb opgetreden in Canada, Bosnië-Herzegovina, Kroatië, Turkije, St. Petersburg en Moskou in Rusland. Ook Engeland, Duitsland, Griekenland, Tunesië en in de Verenigde Staten, meer bepaald in Washington, DC.

• Met welke artiesten heb je zoal samengewerkt?

Ja, dat zijn er nogal een pak. Ik heb gespeeld met Ann Christy, Tony Bauwens, accordionist Ronny Verbiest, Tony Ghyselink, Nick Fisset, Dave Pike en Marcel Lenoir. Zijn artiestennaam was Jacque Kenny en hij heeft model gestaan voor een pop van Jim Henson’s Muppet Show (lacht).
Verder bewaar ik ook mooie herinneringen aan Edmond Harnie uit Halle. Hij speelde ooit bij Francis Bay en vele jaren bij het beroemde Duitse orkest van Kurt Edelhagen, met Catharina Valente. Hij heeft nog uitgebreid zijn negentigste verjaardag gevierd. Een schat van een mens, die dol was op worsten (lacht).
Ik trad ook op in ‘Productions’ van Drunken Maria, met Ruben van Triggerfinger.

• Wat zijn je huidige projecten?

Wel, samen met onze drummer ten tijde van Soul Sucker, Gino Campenaerts, heb ik mijn schouders onder enkele nieuwe projecten gezet.
Ten eerste is er Blue ‘n’ Groovy, een zesmansformatie die muziek brengt van ondermeer Herbie Hancock, Horace Silver, George Benson, Marvin Gaye en Maceo Parker. Blue ‘n’ Groovy nodigt ook regelmatig internationaal gerenommeerde muzikanten uit zoals Jonathan Olstein (André Jean), Filip De Meyer, Dieter Limbourg, Henk De Loose, Maurice Le Gaulois en Bart Van Caeneghem.
Jonathan Olstein schreef een concerto voor bastuba en big band dat op 17 februari 2011 zal worden uitgevoerd in ‘Boogie Woogie’ bij Frank Jacobs.
Op 2 december 2010 speelt Blue ‘n’ Groovy met Dirk Mertens in ‘Boogie Woogie’. (met aandrang) Dat mag je je zeker niet ontzeggen. Dit concert moet je beslist bijwonen.
Verder speel ik nog met The Luna’s eigenzinnige arrangementen van muziek van The Ramblers, Jo Leemans, The Andrew Sisters en The Mills Brothers. Er is ook nog Mazzaltov met Maurice Le Gaulois. Daarmee maak ik muziek in de Balkan traditie.
Met mijn oude kompanen van bij Soul Sucker, Jan Blieck en Gino Campenaerts aangevuld door Henk De Looze en Jurgen Willems hebben we nog The Funky Street Band. We spelen ludieke improvisaties van songs van Franz Ferdinand, Mink DeVille, Maroon 5, AC/DC, Right Said Fred, Bert Kaempfert en Henry Mancini.

Van De Eendracht zakken we verder af naar het Bruggenhuis, waar we nog wat nakaarten over het interview. De uitbater heeft nog enkele mooie blues cd’s in de lader geschoven. De sfeer is optimaal en we grappen nog wat in het rond. Een ideale manier om die prachtige, onvergetelijke zondag af te sluiten.
Ik bedank Didier Heggerick voor de plezante babbel.