Ivan Van Belleghem
Ik ben Ivan Van Belleghem. Geboren en getogen in Geraardsbergen op 17 juni 1948. Ik ben een gepensioneerde collega van Philip Verhaeghe. De ouders van Philip zijn mijn buren en samen hebben we op 10 juni 1988 een voetbalclubje opgericht, dat we ‘Young Boys’ hebben gedoopt.
Sinds mijn prille, ik herhaal, mijn prille jeugd ben ik dol op Blues, Rock ‘n’ Roll, Country en alles wat naar Amerikaanse op Britse muziek ruikt. Ik herinner me nog dat ik op Expo ‘58 voor het eerst Johnny B. Goode van Chuck Berry hoorde. Ik mocht het plaatje van mijn ouders niet kopen want één dollar was een heleboel geld voor zo’n ordinair ding. En zo kwam ik later en via de Britse Beat en Blues boom uit bij Muddy Waters, Howlin’ Wolf, Robert Johnson, Billie Holliday en zo meer. De fifties, sixties en seventies hebben slechts weinig geheimen voor mij. Ik heb een uitgebreide platencollectie (lang geleden dat ik ze nog heb nageteld), maar ik heb zowat +/- 1.500 cd’s, die heel mooi deze drie tijdsperiode’s, overlappen, in huis.
“And boy, did I listen to the radio!!!!” (om het met de woorden van Webb Pierce te zeggen). De Engelstalige uitzendingen van Radio Luxemburg 208 (Your Station Of The Stars), Wonderful Radio London (waarvan ik fragmenten in huis heb), Radio Caroline maar ook A.F.N. (American Forces Network), zodanig dat mijn studies er onder leden. Later ben ik op zoek gegaan naar radiofragmenten uit de States en heb er gevonden van Top-Jocks zoals Wolfman Jack, Alan Freed (WINS New York), Dick Biondi (WKBW, Buffalo,N.Y.), Arnie ‘Woo Woo’ Ginsberg (WMEX, Boston Mass), en vooral Jack Carney (WIL, St. Louis, Mo). Deze laatste was echt ‘dé’ Chuck Berry-DJ. Dit om u te zeggen dat de geschiedenis van ‘Rock ‘n’ Roll on the Radio’ mij mateloos interesseert. Ik heb ook tientallen boeken en naslagwerken in huis en het is slechts een kleine moeite om een en ander op te zoeken.
Tegenwoordig luister ik veel naar Radio 1 en Classic 21, omdat mijn muzikale smaak zich daar nog het best in profileert. We mogen als echte muziekliefhebber heden ten dage niet al te veeleisend zijn. We leven nu eenmaal in een tijd dat Q Music (aargh!!!) als hip wordt beschouwd.
Ik heb wel één heel groot nadeel: ik heb met nogal wat tegenzin een laptop in huis gehaald en ik ben echt een leek (al doe ik mijn best). Ik lees niet zo graag iets van een computerscherm af. Ik ben nog van het soort dat graag alle gegevens in boekvorm ‘at the tip of my fingers’ left of heeft.
Maar vandaag ben ik begonnen om mijn kennis van de moderne, populaire muziek aan te wenden voor Keys & Chords.
Sinds mijn prille, ik herhaal, mijn prille jeugd ben ik dol op Blues, Rock ‘n’ Roll, Country en alles wat naar Amerikaanse op Britse muziek ruikt. Ik herinner me nog dat ik op Expo ‘58 voor het eerst Johnny B. Goode van Chuck Berry hoorde. Ik mocht het plaatje van mijn ouders niet kopen want één dollar was een heleboel geld voor zo’n ordinair ding. En zo kwam ik later en via de Britse Beat en Blues boom uit bij Muddy Waters, Howlin’ Wolf, Robert Johnson, Billie Holliday en zo meer. De fifties, sixties en seventies hebben slechts weinig geheimen voor mij. Ik heb een uitgebreide platencollectie (lang geleden dat ik ze nog heb nageteld), maar ik heb zowat +/- 1.500 cd’s, die heel mooi deze drie tijdsperiode’s, overlappen, in huis.
“And boy, did I listen to the radio!!!!” (om het met de woorden van Webb Pierce te zeggen). De Engelstalige uitzendingen van Radio Luxemburg 208 (Your Station Of The Stars), Wonderful Radio London (waarvan ik fragmenten in huis heb), Radio Caroline maar ook A.F.N. (American Forces Network), zodanig dat mijn studies er onder leden. Later ben ik op zoek gegaan naar radiofragmenten uit de States en heb er gevonden van Top-Jocks zoals Wolfman Jack, Alan Freed (WINS New York), Dick Biondi (WKBW, Buffalo,N.Y.), Arnie ‘Woo Woo’ Ginsberg (WMEX, Boston Mass), en vooral Jack Carney (WIL, St. Louis, Mo). Deze laatste was echt ‘dé’ Chuck Berry-DJ. Dit om u te zeggen dat de geschiedenis van ‘Rock ‘n’ Roll on the Radio’ mij mateloos interesseert. Ik heb ook tientallen boeken en naslagwerken in huis en het is slechts een kleine moeite om een en ander op te zoeken.
Tegenwoordig luister ik veel naar Radio 1 en Classic 21, omdat mijn muzikale smaak zich daar nog het best in profileert. We mogen als echte muziekliefhebber heden ten dage niet al te veeleisend zijn. We leven nu eenmaal in een tijd dat Q Music (aargh!!!) als hip wordt beschouwd.
Ik heb wel één heel groot nadeel: ik heb met nogal wat tegenzin een laptop in huis gehaald en ik ben echt een leek (al doe ik mijn best). Ik lees niet zo graag iets van een computerscherm af. Ik ben nog van het soort dat graag alle gegevens in boekvorm ‘at the tip of my fingers’ left of heeft.
Maar vandaag ben ik begonnen om mijn kennis van de moderne, populaire muziek aan te wenden voor Keys & Chords.
