Ik ben geboren in het goede wijnjaar 1950, net als mijn collega Alfons Maes.
Om mijn dagelijkse kost te verdienen was ik leraar Frans en gelukkig ben ik nu met pensioen wat me dus meer vrijetijd geeft.
Al reeds op zeer jonge leeftijd kwam ik in contact met de wondere wereld van de muziek en concerten in de Ancienne Belgique, toen nog gerund door Georges Mathonet, bezocht ik vrij frequent. Enkele van die concerten waren: France Gall, Hugues Aufray en Serge Davignac om er maar enkele te noemen.
Later kreeg ik de rock –‘n’ roll microbe te pakken en bezocht ik concerten in Wolu City en natuurlijk ook de Jazz Bilzen festivals. The Who, Slade, Supertramp, het waren allemaal leuke concerten.
In The Cheetah Club, een kleine club in het Brusselse, ontdekten we voor het eerst de muziek van Pink Floyd ‘live’ op een podium. Dat waren nog gloriedagen.
Mijn neef, Serge Nagels, werkte toen als road manager voor de Brusselse (en een de beste toen!!) Kleptomania toen met Wilfried Brits als manager. Ikzelf ben ook een poosje de roadie geweest voor Kleptomania.

Ik ben de muziek blijven volgen, ik ben nieuwsgierig en luister naar alle richtingen muziek maar met een voorkeur voor blues, rock en échte soul.

PS: In tegenstelling tot vele andere collega’s muziekjournalisten, drink ik alleen maar water! Believe it or not?