|
Opnieuw een release van prog grootmeester en bezige bij Neal Morse. Ik had eventjes mijn twijfel om dit te beluisteren: deze man is zo actief met o.a. Transatlantic, Flying Colours en zijn solo werk en blijft maar cd’s bij de vleet produceren dat de schrik er bij mij inzat dat het wel eens de cd te veel zou zijn, dat zijn inspiratie zou weg zijn. Wat een vergissing van mijn kant! Zoals steeds laat Neal zich begeleiden door zijn vaste gabber en drummer Mike Portnoy (na Neil Peart mijn favoriet met de stokjes), door Randy George, gitaarvirtuoos bij Neals bands Transatlantic en Spock’s Beard, Bill Hubauer op keyboards en Eric Gilette als multi-instrumentalist. Kortom, stuk voor stuk topartiesten. De muziek op zich is niets nieuws onder de zon. Het houdt ergens het midden tussen het bombastische van Transatlantic, vooral bij 'The Call', waarbij er zoals gewoonlijk stevig op de keyboards getokkeld wordt en het magistrale zesentwintig minuten durende 'Alive Again' en het rustigere en meer melodieuze, meer toegankelijker genre van Flying Colours, te horen op 'The Grand Experiment', titeltrack en bijna een meezinger, het rustige en zweverige 'Waterfall', en het korte maar leuke 'Agenda'. Telkens weer ben ik echt onder de indruk van het vakmanschap van Neal en zijn kompanen: al is zijn muziek soms iets te bombastisch (vooral Transatlantic) voor mij, toch blijf ik een grote fan gewoonweg omdat de muziek, de sound en de productie altijd wereldklasse is. Ook live is dit een band die je moet gezien hebben: gewoonweg kwaliteit van buiten categorie. Bart Verlinde (4½)
0 Opmerkingen
Je opmerking wordt geplaatst nadat deze is goedgekeurd.
Laat een antwoord achter. |
|
RSS-feed