DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Portrait
2. Black Fire
3. Odyssey
4. The Call
5. There’s More
6. Warrior’s Wife Lament
7. Painless Disease
8. Insomnia
9. Vampire
10. City Lost

Platenlabel
Painted Bass Records

Labelnummer
PBR 16-004

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
JBM events

Website Artiest
Circle Unbroken

Het verhaal van Circle Unbroken start als in 2014 toetsenist Franky De Mangelaere en drummer Martial Bonnetain besluiten om een nieuwe band op te richten. Ze vonden al snel vocale ondersteuning bij Marieke Bresseleers die net haar zang studies had afgerond in Fontys Hogeschool te Tilburg (NL). Wat later vinden ook gitarist Gert De Groot en bassist Vincent De Laat de weg naar de band. Onder de noemer ''progressive metal with a gothic twist'' wordt er druk gemusiceerd. Doorheen de tijd onderging Circle Unbroken enkele bezettingswijzigingen en de stabiele line-up ziet er nu als volgt uit: Marieke Bresseleers (zang) - Franky De Mangelaere (keyboard) - Kevin De Brauwer (gitaar en backing) - Matthias “Matths” Jacobs (gitaar en backing) - Rutger Meert (bass) - Martial Bonnetain (drum). De tijd was dan ook meer dan rijp voor een debuut album dat uitkomt bij het Nederlandse Painted Bass Records en door Daan Janzing geproduceerd werd. Met ‘Vincere’ wordt je getrakteerd op een smeltkroes van progressieve metal en female gothic. Dit is een schijfje dat menig progressieve liefhebber in vervoering zal brengen en een sterk debuut van Belgische bodem. Daar waar vele bands in het genre zweren bij een sferische instrumentale intro valt Circle Unbroken meteen met de deur in huis met een volwaardige track. ‘Portrait’ die eerder al als single gelanceerd werd toont meteen wat de groep in huis heeft. 
Een pakkende uptempo song met een mix van elementen die het een licht progressief karakter geeft. Strakke riffs met bombastische stukken en een krachtige maar heldere zang van Marieke en een rustigere bridge. Ook ‘Black Fire’ opent snel en krachtig, maar wordt vrij snel afgewisseld met gevoelige, breekbare passages die een zwoele indruk geven. Door naar het einde toe kracht bij te zetten komt het tot een climax. Ook hier weer de nodige tempowisselingen die je opnieuw terugvind bij ‘The Odessey’ waarin twee tempo’s opvallen en op het einde afsluit met een keyboardsolo. Toetsenwerk vormt trouwens samen met de stem ook de basis voor de intro van ‘The Call’ dat verder opbouwt naar een knaller van een refrein. De gitaarsolo brengt het nummer naar een hoogtepunt om dan gas terug te nemen en te eindigen op toetsen. ‘There’s More’ is terug uptempo voorzien van een pakkend refrein en zorgt voor een positieve vibe. De stevige drumintro van ‘Warrior’s Wife Lament’ met dubbel basdrum werk geeft de song meteen de punch die het vraagt. Dit wordt nog extra aangesterkt door de vette gitaar riffs die voor het harmonisch geheel zorgen. Het toont de kracht van een goede melodie die noot voor noot perfect wordt neergezet. De rustige intermezzo staat ook in mooi contrast met de kracht van het nummer. ‘Painless Disease’ is nog zo’n pareltje dat zichzelf ontpopt van vrij rustig tot power song. Marieke’s krachtige stem klinkt doorheen de CD goed in de mix en mocht al meerdere malen verbazen maar vooral in ‘Insomnia’ komt deze mooi naar voor, net als bij de hoge noten op het einde van ‘Warrior’s Wife Lament’ trouwens. Dramatiek vind je terug bij ‘Vampire’ dat door dit donkere randje nog het meest bij de gothic aanleunt. Net zoals de band bij aanvang de traditie van sferische intro’s breekt breekt ze ook met de traditie om met een knaller te eindigen. Met ‘City Lost’ kist Circle Unbroken regelrecht voor een piano ballad waarmee ze in stijl eindigen en je de rust gunnen op het einde van de plaat. Circle Unbroken is een band waarmee zeker rekening gehouden zal moeten worden binnen de Belgische metal scene. Ze leveren een kwalitatief debuut waarin melodie, kracht en gevoel centraal staan. De subtiele variaties, tempowisselingen en technisch vernuft nemen je mee op een verrassende reis en toont aan dat Circle Unbroken zeker nog meer in hun mars heeft.

Johan Kaethoven (3½)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Regret 
2. House of Eternal Hunt  
3. The Eagle Has Landed
4. New Land
5. Tooth, Beak & Claw
6. For the Swarm
7. Fiddler’s Farewell
8. One More Hill
9. Black Waters
10. Night Never Ending 
11. Pray the Sun Away  
12. When the Snow Lies Red 
13. Raven Wine  
14. Sky Burial

Platenlabel
Another Century Records

Labelnummer
Niet Gekend

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Another Century Records

Website Artiest
Avatar

Avatar is afkomstig uit Gothenburg, Zweden en werd opgericht in 2001. De op leeftijd gekomen band heeft een lange geschiedenis achter de rug. Ze speelde ondermeer openings acts voor Avenged Sevenfold, Five Finger Death Punch, Rob Zombie, Sevendust en vele andere, alsook succesvolle headline tours en tal van gekende festivals waaronder Graspop Metal Meeting en Alcatraz.
De band is met ‘Feathers & Flesh’ toe aan hun zesde studio album. Dit concept album vertelt het verhaal over een uil die probeert te voorkomen dat de zon zal opkomen, op haar pad komt ze enkele obstakels tegen waaronder een bijenkolonie en een arend.Algauw ontdekt ze dat het opkomen van de zon niet tegen te houden is en zich hieraan lelijk verbrand. ‘Feathers & Flesh’ ligt te koop in zowel enkel de cd als ook een speciale editie die bestaat uit een 60 pagina dik boek waar 109 gedichten in staan en is voorzien van een hard cover. Sylvia Massy nam de taak als producer voor haar rekening, ze nam al eerder albums op met onder andere: System of a Down, Tool, Red Hot Chili Peppers en talloze andere.
‘Feathers & Flesh’ is een zeer gevarieerd album met progressieve elementen dat zeer krachtig overkomt met veel variatie van rustigere passages in de krachtige nummers.
‘The Eagle Has Landed’ en ‘For The Swarm’ zijn persoonlijk zeer aanstekelijke nummers vanwege de krachtige gitaren en de lyrics die bij de eerste tonen blijven steken in de bovenkamer, het is dan ook vanzelfsprekend dat deze nummers bij mij behoorlijk vaak op staan en een plaats verdient hebben bij mijn favorieten van 2016. Je kan zo wel stellen dat de Clown en zijn kameraden weer eens een fantastisch album gemaakt hebben, meeslepend van het begin tot lang na het einde en voor je het beseft heb je ‘Feathers & Flesh’ al voor de vijfde keer beluistert. Voor wie naar Alcatraz Metal Fest gaat en nog nooit gehoord heeft van Avatar raad ik aan deze band zeker eens te gaan bekijken.

LINE UP:

• Johannes Eckerström - Zang
• Kungen - Gitaar
• Tim Öhrström – Gitaar
• Henrik Sandelin - Bass
• John Alfredsson - Drums

Lars Kaethoven (4½)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Lovebearing Storm
2. Lost
3. Winternight
4. Seven Seas
5. Last Shut Of Your Eyes

Platenlabel
Napalm Records

Labelnummer
Promo-CD

Distributie
Pias/Rough Trade

Website Artiest
Visions Of Atlantis

Reeds in 2013 hijste Visions Of Atlantis de zeilen om onbekende wateren te bevaren in 2013. Het enige overgebleven oprichtende lid Thomas Caser reviseerde de bezetting met zang duo Siegfried Samer en Clémentine Delauney samen met veteranen Chris Kamper, Werner Fiedler en Mike Koren. Deze herboren symfonische power metal giganten hebben maar één ding aan hun hoofd: Het succes van de eerste drie albums van de band – ‘Eternal Endless Infinity’, ‘Cast Away’ en ‘Trinity’ weten te overtreffen. Dit doen ze middels hun nieuwe EP ‘Old Routes – New Waters’ waarop 5 oude fan favorieten staan die Visions Of Atlantis volledig opnieuw opnam, mixte en masterde. Je krijgt dus vijf van hun grootste songs voorgeschoteld in een nieuw jasje met een nieuwe bezetting. Deze EP moet ook als voorbode dienen voor een nieuw te verwachten album. 
De titel van dit nieuwe album is alvast niet misplaatst aangezien het om oude en gekende nummers gaat die in een volledig nieuw jasje gestoken worden. De nummers op zich zijn bij de fans natuurlijk allen reeds gekend en daar hoef ik niet te ver over uit te wijden lijkt me. Wat wel meteen opvalt als je de openingstrack ‘Lovebearing Storm’ opzet is dat het geluid frisser en open klinkt. Moderner en voller van geluid met een helderheid die de symfonische power metal enkel maar ten goede komt. Ook aan de compositie op zich is gesleuteld want het nummer werd inmiddels zo’n twee minuten langer. Ook het zangduo Samer en Delauney blend mooi samen, nog beter dan in het origineel. Ik ben er helemaal weg van! Ook ‘Lost’ klinkt wijder in stereo beeld. Met Siegfried Samer is de band er zeker op vooruit gegaan hij heeft een timbre om van te gaan houden. Ook Clémentine Delauney die voordien te horen was bij Serenty, Whyzdom en het Franse project Melted Space is geen groentje en klinkt ook hier weer als een bel. Zowel tijdens het hardere werk als ook op gevoelige momenten zoals in ‘Winternight’ klinkt haar stem vol en helder. Beide vocalisten weten de juiste emotie in de songs te leggen. Ook in dit nummer valt me het perfect samenvallen van beide vocalisten nogmaals op. Dit is trouwens ook zo bij ‘Seven Seas’ en ik kan enkel maar concluderen dat Thomas Caser geen betere keuze had kunnen maken. Moet ik nog iets toevoegen aan dit alles? ‘Last Shut Of Your Eyes’ bevestigt enkel maar wat ik voordien al opsomde. Dit is niet de zoveelste remaster versie van bestaande nummers maar hier zijn de songs wel degelijk volledig herbewerkt en opnieuw opgenomen met nieuwe vocalisten. Het doet nu al verlangen naar het nieuwe full length album dat er later dit jaar staat aan te komen.
Voor de fans die hun favoriete nummers willen horen in een betere en hermixte versie is dit schijfje zeker een must have! Voor wie nog niet (zo) bekend is met Visions Of Atlantis is het nu zeker de moment om kennis te maken. Dit is een band op de top van hun bestaan. Laat je boot te water, hijs de zeilen en vaar samen met Visions Of Atlantis om te ontdekken wat je nog te wachten zal staan.

Johan Kaethoven (4)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Anthem For Freedom
2. Truth
3. The Bargain Of Lost Souls
4. Dreamstate
5. Awakened By The Light (Universal Mind) 
6. A World That Burns
7. Seven
8. The Jaguar Priest
9. The Force Of Our Creation
10. Xibalba 

Platenlabel
Inner Wound Recordings

Labelnummer
Promo-cd

Distributie
Sonic Rendezvous 

Promo-agent
Inner Wound Recordings

Website Artiest
Universal Mind Project

Vraag: wat krijg je als je Dream Theater, Epica, Stratovarius, Within Temptation en Symphony X met elkaar vermengt? Antwoord: Universal Mind Project. De groep werd opgericht in 2012 door gitarist Michael Alexander, en bestaat verder uit: Elina Laivera (zang), Henrick Bath (zang) en Alex Landenburg (drum). Het viertal brengt nu dus hun debuut album uit, en krijgen hierbij de hulp van een hele rits bekende (en minder bekende) gasten. Zo lenen onder andere Nils K Rue (zang - Pagan’s Mind), Mark Jansen (grunts - Epica, Mayan), Charlie Dominici (zang – ex-Dream Theater), Mike LePond (bas - Symphony X), Emanuele Casali (keyboard - DGM) hun talenten. Openingsnummer ‘Anthem For Freedom’ laat meteen horen waar de band voor staat. Namelijk Energieke power metal, die de perfecte basis legt voor de zang van Elina en Henrick, die (gelukkig) niet al te opera-achtig klinkt. In dit genre zijn er al teveel van dat soort bands. Elina haar stem is vergelijkbaar met die van Anette Olson en Sharon Den Adel. Niet te hoog, maar toch met meer dan genoeg power om zich staande te houden tussen al dat gitaar geweld. Felle riffs, snelle tempo’s, energieke gitaar- en keyboard solo’s, het zijn maar enkele kernwoorden die de muziek van UMP beschrijven. Regelmatig worden de twee zangers afgewisseld door een of meerdere gastzangers. En af en toe brult Michael Alexander nog een paar regeltjes mee. Stilistisch gezien houdt het geluid van de band het midden tussen symphonic power metal, melodic death metal en progressive metal. De muziek is vaak bombastisch, en regelmatig verzandt de band in heftige instrumentale stukken. Dream Theater gewijs worden er heftige gitaar en keyboard duels uitgevochten, waarbij de tempowisselingen en vreemde maatsoorten je om de oren vliegen. Gelukkig worden die stukken niet te langdradig, zoals bij de laatste paar albums van Dream Theater (met Portnoy) vaak wel het geval was. ‘Awakened By The Light’, ‘The Force Of Our Creation’ en het titelnummer zijn ruim acht minuten durende nummers waarin de band zichzelf overtreft. Ze beginnen veelal rustig, maar ontvouwen zich gaande weg tot ware epics waar Dream Theater en Symphony-X trots op zouden zijn. De andere nummers klokken zo rond de vier a vijf minuten, maar moeten qua grandeur en niveau niet onderdoen voor die drie krachtpatsers. Met de piano ballade ‘A World That Burns’ en de semi-ballade ‘Seven’ wordt even wat gas terug genomen, en vormen een aangenaam rustpunt tussen al dat muzikaal geweld. Het album wordt afgesloten met ‘Xibalba’, welke een elektronisch randje heeft. Conceptueel ligt het project in het straatje van Avantasia en Kamelot, in die zin dat er een basis band is, die wordt aangevuld met gast artiesten. ‘The Jaguar Priest’ is een wervelend album, dat je van begin tot eind bij je nekvel grijpt en je niet meer los laat. Ik zou zelfs durven zeggen dat dit een van de betere albums is die ik dit jaar al heb gehoord. Top klasse.

Hans Goossenaerts (4½)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Welcome To My World 
2. Earth Mother Dancer 
3. Great Sexpectations (Turn Off The Lights) 
4. She's In Love With Joan Jett 
5. The Weed Don't Lie 
6. High & The Mighty 
7. Annie 
8. Unbelievable 
9. Intravenus Flytrap 
10. Before I Die 

Platenlabel
Star Dancer Records

Labelnummer
Promo-CD

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Music Promotion Inc

Website Artiest
Star Dancer

Star Dancer is het muzikale hersenspinsel van de uit Detroit, Michigan afkomstige Robert Star, Vinnie Dombroski en Tim Patalan. Het debuut ‘Welcome To My World’ werd opgenomen in de zomer van 2015, geproduceerd door Dombroski & Patalan, gemixt door Tim Palmer (Pearl Jam, Robert Plant, David Bowie) en gemastered door Adam Ayan (Foo Fighters, Linkin Park, Def Leppard) in de Gateway Studios, (Kiss, Led Zeppelin, The Rolling Stones).
‘Welcome To My World’ dient als introductie in de rock scene en als kennismaking met de visie van Robert’s unieke kijk op de wereld. Robert’s Native Amerikaanse achtergrond trok de man tot in het hart van Peru om daar tijdens een moeilijke periode in zijn leven aansluiting te vinden bij zijn roots. Na een aantal van deze uitstappen en enkele glazen Ayahuasca drank had Robert een spirituele ingeving die zich bij terugkeer in Amerika vertaalde in muzikale escapades geïnspireerd op de ervaringen in de jungle en thuis. Dit klinkt allemaal een beetje vreemd en in zeker zin doet dit album bij de eerste luisterbeurt ook wat vreemd aan maar dat went snel. Hardrock is het woord dat het best dit album omschrijft als geheel maar het is een verzameling aan gevarieerd materiaal dat dit vrij korte schijfje van een dertig tal minuten vult. De stijl ligt ergens tussen de bombastische riffs van Guns ‘n’ Roses, het grungy van eind jaren tachtig en de lyrische stijl van Stone Temple Pilots. Daarmee brengt Star Dancer misschien weinig vernieuwend maar wat ze brengen heeft wel kwaliteit. Er staat dus wat te gebeuren bij het beluisteren van dit album. Of je nu luistert naar het nummer ‘Welcome To My World’ met zijn AC/DC rock stijl – ‘Earth Mother Dance’ die geliefd zal zijn bij The Cult fans -  De op hair metal gebaseerde ‘Great Sexpectations’ of ‘She’s In Love With Joan Jett’ wat sterke Joan Jett elementen bevat… Stuk voor stuk zijn het hoogwaardige en afgewerkte songs met een hoog herkenningsgehalte. Met ‘The Weed Don’t Lie’ wordt gas terug genomen en hier is het vooral de psychedelische oude Pink Floyd stijl waar de inspiratie vandaan komt. ‘High & Mighty’ staat dan weer bol van party hardrock met toevoeging van bombastische keyboards. Nog een rustiger moment kennen we met ‘Annie’ die wat REM aanvoelt terwijl ‘Unbelievable’ sterk doet denken aan het gelijknamige nummer van EMF uit de jaren negentig maar op smaak gebracht met pop synth deuntje en een nieuwe tekst. Sixtees garage rock meets ninetees indie-rock vind je in ‘IntraVenus FlyTrap’ en de country invloeden komen boven in de laatste track ‘Before I Die’. Je kan dit album zien als een vitamine pil die je op het eind van de werkdag weer levensvreugde en energie kan inblazen waardoor je avond weer gevuld wordt met positieve energie. Als dat is wat Robert wou bereiken dan is hij hierin met glans geslaagd.

Line-up:

• The Star Dancer: Zang
• Rachel Williams: Zang
• Tosha Owens: zang, Tambourine
• David Black: lead gitaar
• Wally Filipiak: gitaar, Zang
• Jason Lollio: bas, zang
• Jerome Day: drums

Johan Kaethoven (3)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Still Alive
2. MOOB
3. Fucking Great Vibe
4. Flashback
5. Overdriver
6. 2 Heavy 4 U
7. Slowtime
8. More
9. Dr Boogie
10. Wild Tease
11. Perfect Shadow
12. Call Me

Platenlabel
Whizzhat Records

Labelnummer
WHRP20

Distributie
SOS Recording

Promo-agent
Music Shock

Website Artiest
RMS

Toegegeven, muziek van onze Waalse broeders reikt meestal niet verder dan de taalgrens. De Luikse band RMS verdient beter. Hardrock met een snuifje prog op hun 2de album Blue zou je nu toch moeten bekoren.
De afkorting RMS refereert naar de power die uit een muziekinstallatie komt. Bij de eerste luisterronde dacht ik inderdaad een Amerikaanse powerband te horen: vingervlug gitaarwerk, onberispelijk amerikaanse uitspraak en een vleugje Austin-stijl. Het trio rockt de haren uit jouw en mijn hoofd. ‘Still alive’ die ouwe headbangers. Inspiratie vonden ze bij illustere grootheden als Led Zeppelin, Deep Purple, Guns ’n Roses, AC/DC. En dan weet je wat te verwachten? Neen hoor. De haan mag wel in de Waalse vlag kraaien, het zijn absoluut geen kakelende kiekens die effen jammen. Open met een zachte whistle en je waant je in de woestijn waar plots hevig onweer losbarst. Gitaren schuren over het zand en sleuren jou mee onder een hete wind. Elke song mag fier zijn op een toffe intro. Rock en speed met veel ritmewisselingen stimuleert je appetijt. De teksten behoren wel niet tot de meest diepzinnige. Maar jumpend op de krachtige ritmes, al dan niet met wat distortion, geeft voldoening. Het heeft wel een drietal jaren geduurd alvorens je dit pretentieloze schijfje in je lader kon plaatsen. En misschien dat ze nu wat vlugger naar Vlaanderen oversteken. Een ereplaats op een Vlaams podium? Graspop…waar wacht je op??
Line-up:

• Sébastien Graux (vocals, guitar)
• Florian Deschamps (bass)
• Thibault Pirson (drums)

Marino Serdons (3½)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Eye Closure 
2. Ecstasy 
3. The Bull And The Dove 
4. I Guess It’s So 
5. Mayday 
6. Reverend Bob 
7. Stand Still 
8. No Air, No Food, No Luck 
9. Bloodshot 
10. Dvala 
11. Shameday 
12. An Act Of Revolution 
13. December 

Platenlabel
Mutiny Records

Labelnummer
Promo-cd

Distributie
Rough Trade

Promo-agent
Noise To Have

Website Artiest
Rideau

Rideau is afkomstig uit Zweden – Örebrona. De groep ontstond uit leden van Insekt nadat deze in 2013 splitte omdat de toenmalige zanger met stemproblemen kampte. Gabriel Öberg & Carl Magnus Palm bekeken toen de voormalige songs en herwerkte ze met toevoeging van enkele nieuwe en spannende elementen. Daarmee ruilde Gabriël zijn basgitaar ook in voor de zangmicro.
“Rideau” werd ge co-produced door de band en Sebastian Forslund (Blackstrap, Vanbot) en gemixed door Jens Bogren die ook al samen werkte met onder andere Arch Enemy, Kreator en Between The Buried And Me. Afgelopen jaren speelde ze meer dan 50 shows waaronder hun eerste volledig uitverkochte Amerikaanse show in de Webster Hall, New York City. Recentelijk waren ze ook support act hun Zweedse broeders van Royal Republic tijdens de Duitse tournee.
Mijn eerste gedachte bij het horen van ‘Ecstasy’,het eerste nummer na de intro, was dan ook dit trekt erg op Royal Republic met het idee dat de CD me niet zou bevallen. Deze gedachte vervaagde echter snel want voor een band die slechts 3 jaar bezig is klinkt dit zeker niet slecht. Ze lijken de perfecte mix te hebben gevonden om alles volwassen en afgewerkt te doen klinken. Muzikaal kan je hen vergelijken met de Zweeds collega’s van The Hives of Refused gecombineerd met Amerikaans werk zoals The Bronx en je vind er ook wel wat Kvelertak in terug. Het intronummer ‘Eye Closure’ kon me niet echt bekoren en ik voelde me eerder bij een psychiater of hypnotiseur dan wel thuis bij het beluisteren van een CD. Het is dan ook niet standaard voor een rock album om de luisteraar met een hypnotiserende kalmerende stem aan te manen om te relaxeren. Na deze misleiding breekt dit album echter volledig los en sleept je zo mee van het begin tot het einde. ‘Ecstasy’ is een wervelwind van hoog gehalte waarin hardcore, punk en rock ‘n’ roll verweven zitten. Zo zijn er trouwens nog pareltjes te vinden o dit album want ook ‘Reverend Bob’ heeft zo zijn eigenheid. Het nummer start met rustige bluesy slide gitaar maar gaat daarna op eigen manier helemaal los waarbij het blues gevoel deels behouden blijft. Dat Rideau ook niet vies is om zich van een meer catchy recht toe rechtaan kant te laten zien bewijst met  ‘The Bull And The Dove’ en ‘Bloodshot’. Ook het laatste nummer ‘December’ gaat nog een stap verder. De epische cinematic punk stijl houden ze hier 10 minuten aan en er zit zowaar een saxofoon in verwerkt. Aangezien de kern van Rideau beperkt is tot drie leden worden ze live bijgestaan door verschillende gast muzikanten die meestal de bas ter hand nemen maar ook een extra gitarist zal hen op het podium bijstaan.

Line up:

• Gabriel Öberg: zang
• Carl Magnus Palm: gitaar
• Kristofer Sundberg: drums

Lars Kaethoven (3)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Taken
2. Better From A Distance
3. Escape The Fire
4. Rock Me
5. I Don’t Care
6. Remind Me To Forget You
7. Hey You
8. I Can’t Let You Go
9. Never Saw It Coming
10. Stand Up
11. Keep On Rockin’
12. Gotta Have Ya
13. Tonite (Bonus Track)
14. Never Gonna Give You Up (Bonus Track)

Platenlabel
Pyramid Records

Labelnummer
CLO 0202

Distributie
Cleopatra Records

Promo-agent
Glass Onyon

Website Artiest
Pat Travers 

Pat Travers & Carmine Appice is een samenwerking tussen twee classic rock pictogrammen. De Canadese gitarist, vocalist Pat Travers, een van de grootste gitaristen uit de  jaren '70 en drummer Carmine Appice (Vanilla Fudge, Cactus, Rod Stewart, Ozzy Osbourne) slaan de handen in elkaar. Het duo vindt backing bij Uriah Duffy (bas), T.M. Stevens die bas en de vocals verzorgd op het nummer ‘Gota Have Ya’. Travers werd beïnvloed door Jimi Hendrix toen hij Jimi live aan het werk zag op zijn 12de  in Ottowa. Tijdens zijn tienerjaren speelde hij in talloze bandjes en werkte keihard aan zijn solocarrière. Veertig jaar geleden had hij met zijn zelftitelend debuutalbum meteen een schot in de roos. Nu is er dus het album ‘The Balls Album’. En geloof mij vrij het album heeft ballen. Wanneer twee reuzen uit de rockgeschiedenis de hand reiken moeten er wel vonken of een aardverschuiving ontstaan. Dit sublieme werkstuk is een heruitgave uit 2004, al vinden wij het prettig dat de heren met ‘Tonite’ en ‘Never Gonna Give You Up’ twee extra bonustrack toevoegen aan de release. De twaalf tracks stralen allen een hoge energie uit en vallen allen onder de noemer klassieke rock. De gitaarriffs telen weelderig en worden vakkundig ingelost door de strakke backingband. Al zijn ‘Escape The Fire’, het lekker meezingende refrein van ‘Rock Me’ en vooral het reggae ingekleurde ‘I Can’t Let You Go’ de meest toegankelijke nummers. 

Philip Verhaege (4)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Jasmin
2. Believer
3. Get Your Freedom
4. Nobody’s Lives
5. The Needle
6. Through Your Eyes
7. The Unburnt
8. I Want To Die
9. Duat
10. Endure The Silence
11. Storm Of Lies​

Platenlabel
VeryCords

Labelnummer
Promo-CD

Distributie
V2 Records Benelux

Website Artiest
Myrath

Myrath is een progressieve metalband uit Tunesië. Ik maakte voor het eerst kennis met hen als support act voor Symphony-X tijdens hun laatste tournee. De band wist me toen al te verrassen en ik was meteen benieuwd naar meer werk van hen. Ik was dan ook verheugd om kortelings de nieuwe CD ‘Legacy’ op mijn lijstje van te bespreken releases aan te treffen. Wat is er nu zo speciaal aan Myrath? Wel, doorheen hun composities hoor je de invloeden van hun thuisland Tunesië. Je krijgt dus progressieve metal voorgeschoteld waarin ook oriëntaalse en culturele invloeden te horen zijn. Klinkt misschien vreemd maar door de manier van songwriting krijg je een sluitend geheel met de progressieve metal die op deze manier fris en verrassend overkomt. Het voelt een klein beetje mysterieus aan en dat is ook wat me zo aantrekt bij progressieve rock en metal. Myrath betekent ‘legacy’ en in dat opzicht is de album titel goed gekozen want hoewel dit de band hun vijfde album is in elf jaar tijd denk ik dat de band voor velen nog onbekend is in deze contreien. Het is dan ook het eerste album dat ze uitbrengen in samenwerking met VeryCords en EarMusic, en dat moet ongetwijfeld een doorbraak op Europese bodem betekenen voor dit vijftal. ‘Legacy’ is ook interessant vanwege de inspirerende manier en de onbetwistbaar onberispelijke wijze van spelen. De leden van Myrath zijn duidelijk geïnspireerd door de grootmeesters van het genre zoals Dream Theater, Symphony-X en Stratovarius en hebben niet veel nodig om de progressieve liefhebber te overtuigen. Al van bij opener ‘Jasmin’ wordt meteen duidelijk dat er iets mediterraans in de muziek terug te vinden is en dat hoor je zowel in de melodie alsook in de drums. Je waant je meteen in het warme Tunesië bij de één of andere buikdanseres. Kort daarop barst ‘Believer’ los en toont je een andere Myrath. Hoewel ook hier meteen de inheemse invloeden hoorbaar zijn bij de toetsen en achtergrond zang word je toch meteen geconfronteerd met de kracht van dit gezelschap. De gitaarlijnen van Malek Ben Arbia zorgen er meteen voor dat je aandacht getrokken wordt. ‘Get Your Freedom’ opent iets meer traditioneel voor het genre maar ook hier nog duidelijk mediterrane invloeden. Hier valt ook op hoe doorwintert de band inmiddels is en hoe soepel ze de ritmeveranderingen en breaks weten te plaatsen. Ik mag dan in herhaling vallen maar ook bij ‘Nobody’s Lives’ word je getrakteerd op melodieën uit het zuiden, en dit vooral in de zangmelodieën en in lichtere vorm bij het toetsenwerk. Zaher Zorgati weet trouwens gedurende dit ganse album mooi zangwerk af te leveren. ‘The Needle’ met zijn intro waarin de spanning opbouwt om vervolgens het nummer in vol tempo te laten losbasten geeft de band weer in volle energie waarbij verbluffend gitaarwerk de trommelvliezen binnen dringt. Het pakkende refrein blijft nazinderen. Je alles vertellen over dit album zou de spanning van een eerste luisterbeurt wegnemen en dat wil ik toch voorkomen. Ik wil je bij deze nog wel meegeven dat je met ervaren muzikanten te doen hebt die voor de nodige verrassingselementen zorgen. Zeker het beluisteren waard.

Line up:

• Zaher Zorgati: zang
• Malek Ben Arbia: gitaar
• Elyes Bouchoucha: Toetsen, background zang
• Anis Jouini: bas
• Morgan Berthet: drums

Johan Kaethoven (4)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Picking Up Change
2. Target Acquired
3. Into The Dark
4. Good Times In The Dark Ages
5. Gods Of Rock-‘n-Roll
6. Low & Broken
7. Private Stock
8. The Ultimate Sacrifice
9. Cell Mates
10. West Side Story
11. The Crate
12. Cult Of Conceit

Platenlabel
Napalm Records

Labelnummer
Promo-CD

Distributie
Pias/Rough Trade

Websites
Hammer Fight

De jongens van Hammer Fight komen uit New Jersey – Amerika en zijn sinds 2011 bezig met het laten ontploffen van trommelvliezen en speakers, met invloeden als Pantera, Motörhead en Municipal Waste is deze band heel veelzijdig en dat laten ze middels dit album ook weten. 
Hoewel de jongens van Hammer Fight nog niet zo lang bezig zijn, komen ze met hun tweede full length album sterk naar voor. Lekker stevige nummers met een breed arsenaal aan melodieën en breakdowns dankzij het dynamische gitaar duo Todd Stern en Dan Higgins die in ‘The Crate’ samen
een stevige gitaar solo neerzetten of de drums van Justin Spaeth die van thrash metal naar hardcore neigen, gegarandeerd dat je niet stil kan zitten met deze geweldige combinatie die vervolledigt wordt door de geweldige Drew Murphy die met zijn ruwe vocals en bas spel de hele zaak inkleurt. Ze gaan van melodische intro’s naar vette breakdowns die voor de moshers onder ons zeker fijn gaan aanvoelen. Hoewel het album veel harten zal kunnen bekoren zijn mijn favorieten ‘Gods of Rock n’ Roll’ vanwege zijn riffs en hevige drumpartijen die een leuke mix geven tussen hardcore en thrash en ‘West Side Story’ vanwege zijn leuke titel en het feit dat ik door dit nummer weer wil gaan skateboarden.
Zelf heb ik ‘Profound and Profane’ een week lang geluisterd, naar en van het werk, en ik moet zeggen dat het een top week voor mij was – intens gemotiveerd beginnen en weer een wave van energie over me heen krijgen nadien, top album. 

Nathan Kowald  (4)