Avatar: Hail The Apocalypse

Het uit Gothenburg, Zweden afkomstig vijftal van Avatar is met deze 'Hail The Apocalypse' toe aan zijn vijfde full-album. De band werd in 2001 opgericht door drummer John Afredsson en vocalist Johannes Eckerström, kreeg na een woelige periode in 2003 met bassist Henrik Sandelin en de gitaristen Jonas Jarlsby en Simon Andersson zijn definitieve line-up. Al is er nu voor het eerst in tien jaar een wijziging waar te nemen: Simon Andersson verliet de band en werd vervangen door Tim Öhrström. Op gebied van populariteit vergaat het de band jaar na jaar beter en beter voor de wind, en vooral na het toeren als openingsact voor Avenged Sevenfold in 2013 zit de “swung” er duidelijk in. Ze brengen een heel aanstekelijke, maar toch eigenzinnige mix aan metal die me doet denken aan “System Of A Down meets Rammstein and meets Alice Cooper”. Vooral die laatste shockrocker lijkt me de meest voor de hand liggende invloed. Openen doen ze hier met het titelnummer dat stevige metalklanken mengt met een aanstekelijk charleston ritme en waarvoor een hilarische videoclip werd opgenomen. Polka klanken fleuren het voor het overige stevige 'What I Don't Know' op. 'Death Of Sound' vind ik maar gewoontjes naar Avatar-normen, al komen er wel plotseling wat Spaans aandoende gitaarlijntjes bij kijken. Voor 'Vultures Fly' hebben de heren inspiratie gezocht bij industrial en elektronische klanken. 'Bloody Angel' bevat zowel rustige en kalme fragmenten als stevige, naar death metal neigende stukjes. 'Murderer' is een verhalende song die steunt op een uiterst knappe baslijn, terwijl 'Tsar Bomba' weer uiterst aanstekelijk werkt en op gebied van ritme en tempo wat lijkt op het openingsnummer. Nog een stuk aanstekelijker is dan 'Puppet Show'. Het nummer gebruikt een vrolijke melodie die perfect bij een kinderliedje past die je uit een draaiorgel kan horen zoals die in vroegere tijden werden gebruikt op de al even legendarische carrousel (draaimolen). Samenzang duikt op in het al even aanstekelijke en catchy 'Get In Line'. Met 'Something In The way' brengen de heren een traag en eerder log te noemen nummer zodat je zeker niet vergeet dat nu-metal de echte basis vormt van hun muzikale brij. Heel eigenzinnig klinkt 'Tower', een meer dan zes minuten durend nummer dat maar halfweg echt op volle kracht komt. Wat een variatie in metal en waarschijnlijk is dit uiterst opzwepend en aanstekelijk tijdens een concert. Dus is mijn vraag: “Kunnen we dit vijftal binnenkort aan het werk zien in België ?” Indien wel, dan wil ik op de eerste rij gaan postvatten. Dit is aanstekelijk vermaak, en ik denk dat een headlinershow van deze heren me zal doen denken aan de shows van Alice Cooper.

Luc Ghyselen (4½)

---

Gain Music  I  Avatar