DETAIL ALBUM

Tracks:

1. 'Till the Bitter End
2. Repentance
3. Signs of Fire
4. Shadow Falls
5. The Lantern
6. Believe in Forever
7. Midnight Eternal
8. When Love and Faith Collide
9. Like an Eternity
10. Silence
11. Pilgrim and the Last Voyage
12. First Time Thrill

Platenlabel
Inner Wound Recordings

Labelnummer
Promo-cd

Distributie
Sonic Rendezvous

Promo-agent
Inner Wound Recordings

Website Artiest
Midnight Eternal

‘Midnight Eternal’ is het debuut album van de gelijknamige, Amerikaanse symphonic metal band Midnight Eternal. De groep werd opgericht in 2014 en bestaat uit Raine Hilai (zang), Richard Fisher (gitaar), Greg Manning (bas), Boris Zaks (keyboards) en Dan Prestup (drums). Al Vanaf opener, ‘Till the bitter end’ wordt duidelijk gemaakt wat voor muziek Midnight Eternal speelt. Namelijk symfonische metal in het straatje van Nightwish. Je zou je kunnen afvragen Of Midnight Eternal nog iets kan toevoegen in een genre dat al overvol zit, en waar er vaak maar weinig verschil is tussen de verschillende bands. In het female fronted symfonische metal genre moet men al muziek van hoge kwaliteit maken om op te vallen tussen de andere bands, anders verzuipen ze in de lange lijst van middelmatige bandjes. Hoewel de muziek van Midnight Eternal alles behalve origineel is (dit is hen echt al honderden, zo niet, duizenden keren voor gedaan), lijken ze toch over de nodige kwaliteiten te beschikken. Het feit dat ze een oogverblindende, vaak schaars geklede, zangeres hebben helpt hier zeker aan mee. Hilai beschikt, naast een mooi lichaam, echter ook over een prachtige stem. Veelal hoog, soms laag, soms dromerig, soms opgewekt, soms poppy, maar altijd vol overtuiging. Wel moet opgemerkt worden dat haar afgenepen stemgeluid, vooral in de hogere regionen, op den duur op de zenuwen kan gaan werken. Maar dat is een love it or hate it situatie. Vanwege de kleding van de band zal Midnight Eternal waarschijnlijk in het gothic genre geplaatst worden. Met gothic heeft dit echter weinig van doen. Dit leunt namelijk veel meer aan bij folk/power metal. De muziek is vaak zeer vrolijk en opgewekt, maar kent niet echt veel afwisseling. Hierdoor wordt het soms moeilijk om de aandacht er de hele tijd bij te houden. Gitarist Richard Fisher weet de nummers meestal wel op te leuken met een paar zeer mooie solo’s, wat ook niet altijd gebruikelijk is in dit genre. In meerdere nummers worden een paar interessante gitaar/keyboard duels uitgevochten waarbij Fisher en Zaks het beste van zichzelf geven. Daarnaast zingen en brullen Fisher en Manning af en toe een paar lijnen mee. Alles tezamen maakt dit een meer dan behoorlijk debuut album. Hier en daar kent het zijn zwakke momenten, en weten niet alle nummers te overtuigen. Maar dit mag de pret niet drukken. Als je als band met zo’n debuut op de proppen kan komen, mag je best wel trots zijn op jezelf.

Hans Goossenaerts (4)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Livin’ Hard
2. Where The Music Takes Me
3. No Sleep ‘Til Sturgis
4. Leave Your Leather On
5. Grindstone
6. The Long White Line
7. New Horizon
8. Hands On The Wheel
9. Last Man Alive
10. Take Up Serpeents
11. Give It Time
12. Free Man

Platenlabel
Blue Rose Records

Labelnummer
BLU DP0682

Distributie
Sonic Rendezvous

Promo-agent
Klanderman Promotie

Website Artiest
Cold Truth

De band Cold Truth is een viertal heavy metal boys uit Nashville, Tennessee. In 2003 hielden ze terecht fier hun debuutalbum boven de doopvont. Vijf jaar later hadden ze een meer dan bescheiden knaller met de release ‘Do Whatcha Do’. De bandleden zijn sinds hun ontstaan onveranderd gebleven. Dus vinden we nog steeds  Kurt Menck (lead & Rhythm gitaar), Abe White (bas), Matt Green (drums) en zanger/gitarist Thane Shearon in de line-up. De twaalf nummers werden geregistreerd en geproduceerd door Michael St. Leon in de Switchyard Studios in hun thuisstad Nashville. Het album opent met de geweldige riffs van ‘Livin’ Hard’, ‘Where The Music Takes Me’ en de nieuwe biker song ‘No Sleep ‘Til Sturgis’. Een ander hoogtepunt is het meer toegankelijke ‘Leave Your Leather On’. De gedempte titeltrack is de voorloper voor de heavy ballade ‘The Long White Line’. Van een ander kaliber zijn de Texaanse rockers ‘New Horizon’ en de ZZ Top beïnvloedde ‘Hands On The Wheel’. Na het rustig voortkabbelende ‘Last Man Alive’ komt de actieve Southern rocker ‘Take Up Serpents’ de revue voorbij snorren. Voor de song ‘Give It Time’ werd de hulp ingeroepen van Bekka Bramlett op backing vocals. En voor het afsluitende ‘Free Man’ was Chris Carmichael, samen met de strijker arrangementen, verantwoordelijk. 

Philip Verhaege (4)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Back From The Dead
2. Frozen Before Impact
3. Undying Mortality
4. Servant Of Fear
5. Slave Of Time
6. Whoremonger
7. Cross The Line
8. What Doesn’t Kill Me Makes Me Stronger
9. Ambush
10. Word
11. Sanity From The Insane
12. Red Alert

Platenlabel
Steamhammer

Labelnummer
Promo-cd

Distributie
SPV

Website Artiest
Assassin

Assassin is een Duitse band uit Düsseldorf opgericht onder de naam Satanica in 1982, In 1985 namen ze de naam Assassins in gebruik. De band ontbond in 1989 en kwam terug bijeen in 2002. Na het vertrek van zanger en oprichter Robert Gonnella in 2014 was er lange tijd onzekerheid over de toekomst maar met de inbreng van nieuwe zanger Ingo  ?Crowzak` Bajonczak stelt Assassins z’n talrijke fans gerust.
Het nieuwe album start ijzersterk met opener ‘Back From The Dead’. Het is een sterke speed-thrash track die direct de invloed van Ingo laat merken. ‘Frozen Before Impact’ start met een scheurende gitaarriff en heerlijk beukende drums en zet impuls verder doorheen de track. Ook de derde track op dit album laat ons genieten van de lekker snelle gitaarriff die zo typerend zijn in dit genre. ‘Undying Mortality’ is genieten gedurende de hele duurtijd van de song, mede dankzij de topprestatie van de nieuwe aanwinst. Waarbij de band op het vorige album nog de commentaar kreeg om teveel naar hardcore te nijgen, lijkt er hiervan nu totaal geen sprake. Thrash pur sang, ook op ‘Servant Of Fear’ dat opent met een rustige intro maar dan losbarst in een heerlijke headbanger. ‘Slave of Time’ moet het weer hebben van z’n schitterend gitaarspel, de dreunende drums, de baspartijen en de bulderende zang om de track in onze gehoorgang te drammen. Waarbij ‘Whoremonger’ kan genieten van een intro waar de gitaar op de voorgrond staat is deze bij ‘Cross The Line’ weggelegd bij de drums, zo is iedereen in de band weer tevreden. ‘What Doesn’t Kill Me Makes Me Stronger’ heeft als intro gekozen voor een deel van de speech van Cyrus uit de film The Warriors om daarna over te gaan in ritmische gitaren, afgelost door het heviger gitaargeweld. Weer een toptrack gonst door onze trommelvliezen met ‘Ambush’ waar ook de baspartij z’n rol duidelijk weet af te dwingen. ‘Word’ heeft geen intro nodig en grijpt je onmiddellijk bij de keel, zonder twijfel, zonder genade. ‘Sanity From The Insane’ en ‘Red Alert’ zijn de laatste twee tracks van het album, nog eens alles geven ! Dit is een schitterend thrash album dat er zeker voor zal zorgen dat de fan base van Assassins nog wordt uitgebreid. Ze hebben er al zeker fan bij.

Peter Smet (4)

DETAIL ALBUM

Tracks:
CD 1

1. Kingdom Of The Fearless (The Destruction Of Troy)
2. Blaze Of Victory (The Watchman's Song)
3. Through The Ring Of Fire
4. Prelude In A Minor (The Voyage Home)
5. Death Darkly Closed Their Eyes (The Messenger's Song)
6. In Triumph Or Tragedy
7. Return Of The King
8. Flames Of The Black Star (The Arrows Of Herakles)
9. Narcissus
10. And Hecate Smiled
11. A Song Of Prophecy
12. Child Of Desolation
13. G Minor Invention (Descent Into Death's Twilight Kingdom)
14. Day Of Wrath
15. Great Sword Of Flame
16. The Gift Of Tantalos
17. Iphigenia In Hades
18. The Fire God
19. Garden Of Lamentation
20. Agony And Shame
21. Gate Of Kings
22. Via Sacra

CD 2

1. Wings Of Vengeance
2. Hymn To The Gods Of Night
3. Fire Of Ecstasy
4. The Oracle Of Apollo
5. The Voice As Weapon
6. Moira
7. Nemesis (Instrumental)
8. The Wine Of Violence
9. A Token Of My Hatred
10. Summoning The Powers

CD 3

1. Flames Of Thy Power (From Blood They Rise)
2. Arms Of Mercury
3. By The Gods
4. Areopagos
5. The Judgement Of The Son
6. Hammer The Winds
7. Guilt Or Innocence
8. The Fields Of Asphodel
9. When The Legends Die
10. Anemone (Withered Hopes...Forsaken)
11. The Waters Of Acheron
12. Fantasy And Fugue In D Minor (The Death Of Orestes)
13. Resurrection Day (The Finale)
14. Gate Of Kings (Acoustic Version)
15. Agamemnon’s Last Hour
16. Great Sword Of Flame (Alternate Version)
17. Prometheus The Fallen One (Re-Mix)
18. Flames Of Thy Power (From Blood They Rise) (Alternate Mix)
19. Wings Of Vengeance (Alternate Mix)

Platenlabel
Napalm Records

Labelnummer
Promo-cd

Distributie
SPV

Website Artiest
Virgin Steele

Virgin Steele is een Amerikaanse heavy metal band die is opgericht in 1981 door gitarist Jack Starr. Zelf omschrijven ze hun muziek als ‘Barbaric Romantic Metal’ met veel kenmerken van symfonische en klassieke muziek.
Hoe begin je in godsnaam aan een review van een 3 CD meesterwerk bestaande uit 51 nummers.
Al vanaf de eerste noten merk je direct dat dit niet zomaar een heavy metal album is.  Je wordt direct meegesleurd in het epische verhaal dat de band wenst te vertellen. Bombastische intro's, geweldige metalzang passend bij het genre en gigantische gitaarsolo's. Elk nummer apart gaan bespreken is onbegonnen werk maar ik kan jullie verzekeren, elk nummer loont de moeite. Waarom maken de hedendaagse bands zo geen albums meer? Albums met een langdurig verhaal, opeenvolgend doorheen de nummers. Er zijn zeker bands die dit ook kunnen verwezenlijken en de metalwereld terug verbazen. Neem zeker ook de tijd om de lyrics door te nemen want dan pas ben je echt mee met het hele verhaal. Ongelofelijk soms hoe goed de muziek soms bij een bepaald verhaal hoort, bij een bepaald nummer,  het hele album beluisterd als een soundtrack. Het album beluisterd vlot door de hevige nummers, de afwisseling met trager werk en instrumentale meesterwerken. De reviews over de oorspronkelijke release zeggen genoeg en ook deze re-release zal voor nieuwe fans zorgen want zoals ik eerder zei, er worden te weinig zulke albums op ons losgelaten. Zet jullie neer in een comfortabele zetel, hoofdtelefoon op, lyrics bij de hand en geniet van het episch avontuur dat Virgin Steele jullie voorschotelt net zoals ik heb gedaan.
The House of Atreus Act I & II re-release kwam uit op 20 mei via Napalm Records

Peter Smet (4)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. The Dawn Of A New Age
2. Forhekset
3. Mother North
4. Du Som Hater Gud
5. Immortality Passion
6. Nemesis Divina
7. Transcendental Requiem Of Slaves

Platenlabel
Napalm Records

Labelnummer
Promo-cd

Distributie
PIAS/Rough Trade

Website Artiest
Satyricon

Satyricon is een black metal band uit Noorwegen met Satyr als zanger en Frost op de drums.
Om het 20-jarig bestaan van Nemesis Divina te vieren bracht Satyricon een geremasterde versie van dit album uit. Ik vind dit zeer uniek omdat dit album dateert uit de jaren ’90 waar de black metalscene echt ontstond in Noorwegen. Dit album heeft daar een grote invloed op gehad. Nemesis Divina is het album dat Satyricon op de kaart heeft gezet met één van hun bekendste hits ‘Mother North’. Dit album is echt een klassieker. Ik vind het echt tof om nog eens oude black metal zien terug te komen.
“This is Armageddon” zo start Satyr zijn album gevolgd door de drumsound van Frost die wederom nog maar eens bewijst waarom hij één van de beste black metal drummers is. Ze vallen dan ook meteen met de deur in huis. Van begin tot het eind is dit een zeer krachtig album. Chaotisch maar alles vormt één perfect geheel. Dit is één van de beste CD’s die Satyricon heeft uit gebracht en zeker de moeite waard om eens te luisteren.

Silke Goethals (4½)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Affronting The Gods
2. Legion
3. The Path Of The Wolf
4. Fire And Brimstone
5. Dawn Of Mayhem
6. Rebellion
7. Crush The Cross
8. Anarchy (The Hell’s Decrees Manifesto)

Platenlabel
Hammerheart Records 

Labelnummer
Promo CD

Distributie
Niet Gekend

Website Artiest
Rebaelliun

Deze band bestaat uit Lohy Fabiano (zang/bas), Ronaldo Lima (gitaar), Fabiano Penna (gitaar) en Sandro Moreira (drummer). In 1998 hebben deze mannen een band gestart met maar één droom: Death Metal maken en spelen in Europa. Na een breuk in de band door persoonlijke problemen en vele discussies is Rebaelliun helemaal terug met hun nieuwste album ‘The Hell’s Decrees’, hun derde album.
Ik vind dit een zeer indrukwekkend album. Het is brutaal en krachtig met indrukwekkende solo’s. Het album duurt een goed half uur maar het geeft je in die tijd een enorme adrenaline kick. De zanger zijn stem is zeer ruw wat de songs veel leuker maakt om te luisteren. De gitarist zorgt voor geweldige en snelle riffs, wat het album catchy maakt en de drummer is meedogenloos. Een perfecte combinatie om een goed Death Metal album te creëren. Ik hoop nog meer van deze jongens te mogen horen. Deze CD is een echte aanrader als u naar Death Metal luistert.

Silke Goethals (4)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Ended Run
2. Amper
3. Devilation
4. Vibes
5. Midnight Bay
6. Encounter
7. Hypercharger
8. Tomorrow’s Call
9. We Stand Alone

Platenlabel
Metalgate Records

Labelnummer
MGR-24333

Distributie
Niet gekend

Promo-agent
Metal Promotions

Website Artiest
Liveevil

Liveevil is een driekoppige metalband uit Tsjechië. Ik denk niet dat ik al één Tsjechische band ken tot op vandaag dus Liveevil gaat daar nu verandering in brengen. Ze noemen hun muziek zelf cyber metal, ik hou het toch op gothic metal met een flinke scheut industrial. Luister maar eens naar het begin van ‘Ended Run’. Eerst krijg je een industriële intro door een drumcomputer en daarna gaat het langs een gothic keyboard naar gothic metal. Let ook op de subtiel mooie zang van gastzangeres Andrea Baslova. Zij gaat doorheen het album nog enkele keren passeren. Het geeft het album zeker iets extra. Door het accent van de zanger ga je wel snel vergelijkingen maken met bands als Rammstein en Oomph. En ook muzikaal zijn ze duidelijk beïnvloed door beide bands. Al hebben de heren van Liveevil de horizonten nog iets meer verruimt. Dat ‘Black Tracks’ is opgenomen in Finland heeft daar zeker bij geholpen. Zo hoor je in ‘Amper’ en ‘Devilation’ de invloed van bands als Nightwish. En dan bedoel ik vooral dat het melodische in de nummers van Liveevil heel erg belangrijk is. Op dit album staan verschillende nummers die zich na enkele luisterbeurten in je hoofd blijven nestelen. Het geheel is daarenboven heel erg dansbaar. ‘Midnight Bay’ is daar een uitstekend voorbeeld van. 
‘Hypercharger’ is een minder sterk nummer, iets te rommelig en vooral het blijft niet hangen. 
Ze trekken het wel snel recht met ‘Tomorrow’s Call’. Joy Division gemixt met metal en enkele versnellingen hoger gespeeld. Afsluiten doen ze rustig en in stijl met ‘We Stand Alone’. ‘Black Tracks’ is een goed album met enkele uischieters, maar ook wat mindere nummers. Het probleem gaat vooral zijn dat men Liveevil gaat blijven vergelijken met pakweg Rammstein en dat is zoiets als appelen met peren vergelijken. Ze liggen in dezelfde fruitmand maar smaken toch helemaal anders.

Tom Coppers (3)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. The Conductor And The Muse's Statue (Feat. Marc Hudson)
2. The Conductors Grief (Feat. Marc Hudson) 
3. The Haunting Of The Muse 
4. The Muse's Lament (Feat. Alissa White-Gluz)
5. The Villagers (Feat. Rowan Lee Hartsuiker) 
6. The Muse And The Conductor - Dissonance (Feat. Alissa White-Gluz & Marc Hudson)
7. Second Data Shards And Meeting The Siblings (Feat. Lisette Van Den Berg, Tony Kakko &  Elize Ryd) 
8. The Oceanfloors (Instrumental) 
9. The City And The Chase (Instrumental) 
10. Karmaflow Maintheme (Demo) 
11. Conductors World Slide (Demo - Unused) 
12. Meeting The Muse (Demo-Unused) (Feat. Lisette Van Den Berg) 
13. Original Indiegogo Teaser Music (Feat. Henning Basse) 

Platenlabel
Independent

Labelnummer
Gekend

Distributie
Bandcamp

Website Artiest
Karmaflow

Het Karmaflow team heeft besloten om de lang verwachtte extra nummers van het ‘Karmaflow – The Rock Opera’ album uit te geven als extra bandcamp album. De laatste tijd was hier veel vraag naar en daarom nam het team de beslissing ze als download aan te bieden.
Karmaflow startte als een afstudeerproject van componist en initiatiefnemer Ivo van Dijk en groeide in al die tijd uit tot het ?multidisciplinaire ‘Karmaflow’. Buiten het eigen team werkten ook een top van internationale rock- en metal artiesten mee, alsook het gerenommeerde Nederlandse Metropole Orkest. Ivo staat ook gekend van de Nederlandse band Xystus waarmee hij de rock-opera ‘Equilibrio’ opnam en muzikaal gezien met Karmaflow dus niet echt aan het proefstuk toe was. Het eerste album was er al eentje van hoog niveau en ook op dit album geldt dezelfde norm.
Er werd beroep gedaan op het Nederlands Metropole orkest om het orkestrale gedeelte op te nemen aangevuld met een cast van uitmuntende metal muzikanten. Muzikaal mag je je weerom verwachten aan symfonische en progressieve rock & metal met daarin videogame game thema’s die naadloos in elkaar overgaan. De karakters leven zich goed in hun rol in en leveren vocaal werk van de bovenste plank waarin de rustige passages mooi verweven zitten in de krachtige en energieke progressieve en diepe metal meesterwerken die voorzien van grunts en al. De composities zijn boeiend opgebouwd en gaan je na vele luisterbeurten nog niet vervelen. Hoe meer je naar dit album luistert hoe meer de details je gaan opvallen en des te meer kom je tot de ontdekking hoe goed alles is opgebouwd en een verhaal verteld waarin samenhorigheid en intriges verweven zitten. Ook op dit tweede album is gebruik gemaakt van gastvocalisten: Marc Hudson (Dragonforce) – Alissa White-Gluz (Arch Enemy) - Rowan Lee Hartsuiker - Lisette van den Berg (Scarlet Stories, Little Devil Allstars) – Tony Kakko (Sonata Arctica) – Elize Ryd (Amaranthe, Kamelot) - Henning Basse (Mayan, Rage, Metalium, Sons Of Seasons, Firewind, …)
Elke vocalist(e) leeft zich volledig in het personage in door middel van het eigen stemgeluid typerend voor het karakter dat ze vertolken - zodat je aan de zanglijnen het karakter van het individu al kan inschatten. De energie en inspanning die elk van de artiesten in dit project gestopt heeft druipen van de soundtrack af. Het album klinkt mijn inziens ook meer sferisch dan vorig album en is een aanvulling op het gehele Karmaflow project en de wereld waarin het videospel en het verhaal zich afspeelt. Je kan de sfeer reeds proeven bij opener ‘The Conductor and the Muse’s Statue’ met een knappe prestatie van  Marc Hudson. Ook bij ‘The Conductors Grief’ komen de vele capaciteiten van Hudson naar boven. ‘The Haunting of the Muse’ is een kort maar vocaal krachtig nummer dat een droomsfeer weet neer te zetten en die sfeer zet zich door in ‘The Muse’s Lament’ waarin Alissa White-Gluz zich van een gevoeligere kant toont. Rowan Lee Hartsuiker zijn keelzang komt dan weer goed van pas in het donker getinte ‘The Villagers’. Erg lang zijn laatst genoemde nummers niet maar wel onmisbaar om de sfeer weer te geven. Met ‘The Muse and The Conductor – Dissonance’ keert een gekend thema terug maar hier in andere versie en prachtig in duet vertolkt door Alissa White-Gluz en Marc Hudson. Na dit metal geweld weerom een sfeervolle passage in ‘Second Data Shards and Meeting the Siblings’ waarin Lisette van den Berg haar vocale capaciteiten mag meten met Tony Kakko en  Elize Ryd en dat doet ze met glans. Her en der merk ik ook toetsenwerk op dat me sterk aan Ayreon projecten doet denken. De daarop volgende nummers ‘The Oceanfloors’ en ‘The City and The Chase’ zijn elektronisch georiënteerde instrumentale nummers die het nodige sfeertapijt leggen voor het karmaflow verhaal. Ze zijn spannend van opbouw en weten zeker ook de progressieve rock/metal liefhebber te boeien. Ik denk hierbij ook aan een Erik Norlander of Arjen Luccassen als het op vergelijkingen aankomt. Het laatste ‘The City and The Chase’ sluit af in donkere metal sfeer. Verder staan er op dit album nog vier demo opnames die een goed beeld geven van de eerste opbouw van de nummers zoals het hoofdthema, de muziek voor de indiegogo teaser en twee niet gebruikte demo’s waarvan eentje met medewerking van Lissette van den Berg. Deze demo’s klinken minder representatief wat geluidkwaliteit betreft maar geven een goed idee van hoe zulk een project tot stand komt.
Het Special Edition Tracks album kan gedownload worden via bandcamp voor slechts 5 euro.
https://karmaflow.bandcamp.com/album/karmaflow-the-rock-opera-videogame-special-edition-tracks 

Johan Kaethoven (4½)

DETAIL ALBUM

Tracks:
CD 1

1. Re-Resurrection
2. Christinsanity 
3. Born To Burn 
4. JesuSatan 
5. Undead Screaming Sins 
6. The Burning Of The Son 
7. Sinister 
8. Evil? 
9. Antichristian Song #37 
10. Black Night (Deep Purple cover) 
11. Burn Me (Without The Grace Of God) 
12. Dead Earth 
13. Tracks 1 - 10: "JesuSatan" album (1999)
14. Tracks 11 - 12: "Demo 1993"

CD 2

1. Rebirth 
2. The Desecration Of Christ 
3. Infest The Dead 
4. The New Empire 
5. Mercenary, Merciless 
6. Born. Nailed. 
7. The Plot To Kill Jesus 
8. Blaspheme The Abbess 
9. Polterchrist 
10. Sacrifice The Saviour
11. Hellfuck 
12. Darkness Complete 
13. Haunting The Holy 
14. Heaven Denied 
15. Salvation Incomplete 
16. Bewitch The Virgin 
17. Angeldemon
18. World Inverted 
19. Son Of The Darkside 
20. Hellborn 
21. Satanic 
22. Amen 
23. Bestial Genocide 
24. The Rising 
25. I'll Be Black 
26. In The Spell Of Satan 
27. Save Me From The Hands Of Christ 
28. Fucked By Satan 
29. Burn Me (Without The Grace Of God) 1994 remix 
30. Tracks 1 - 23: ‘Hellfuck’ album (1997)
31. Tracks 24 - 29: ‘Killing Christ’ MCD (1996)

Platenlabel
Century Media

Labelnummer
Promo-cd

Distributie
Sony Music

Website Artiest
Dan Swano

Dit is een verzamelalbum van alle songs die Infestdead hebben uit gebracht. 
Het duo bestaat uit Dan Swanö en Dread. Infestdead is in 1993 ontstaan. Dan Swanö heeft alle songs ge-remastered en 1 groot album van gemaakt. Dit album bevat zowat de hele discografie van deze band doorheen de jaren. 
Het is altijd riskant als metal bands heruitgaven maken van oude albums maar Dan heeft dit zeer goed gedaan. Zeker nu de band ondertussen een goed 17 jaar heeft stil gelegen. Het is zeker een album dat met de deur in huis valt. Dit is echt een top album als u meer van hevigere muziek houd.  Felle, hevige en krachtige sound met killer lyrics zorgen voor een geweldig album. De 2CD’s bevatten muziek die wel al een dik uur en een half kunnen vullen en dit albums gaat u zeker niet vervelen. Over de hele lijn is dit album echt brutaal. Elk nummer is kort en krachtig en straight to the point. Ikzelf was niet bekend met Infestdead maar dit was zeker een geslaagde kennismaking.
Dit albums bevat niet alleen hun eerdere albums maar ook songs van een demo uit 1993. Dit is echt een toffe CD die u bij uw verzameling kan toevoegen. Zoals u kan zien telt dit album een goede 41 nummers wat dus zeker de moeite is. Dit album bevat volgende albums: ‘JesuSatan’ (1999), ‘Demo 1993’, ‘Hellfuck’ (1997) en ‘Killing Christ MCD’ (1996).

Silke Goethals (4)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Red Eye
2. Paranoia Strikes
3. I Need You Now
4. The Knowledge
5. Lightning Man
6. Back To School 
7. Jolly Roger 
8. Head Of The Nail
9. Hold Me
10. 200 M.P.H.
11. Bonus Tracks:
12. Living Out Of Touch
13. 200 M.P.H. (Reprise)

Platenlabel
Steamhammer

Labelnummer
SPV269642CD

Distributie
SPV

Website Artiest
Vardis

Vardis is ontstaan in de seventies in het noorden van Engeland en kent invloeden uit de glam rock, punk, heavy metal maar ook uit de blues en Rock -n’-roll uit de jaren ‘50 en ’60. De band stak veel op van hardrock bands uit de seventies en voegde er elementen van de new wave of heavy metal aan toe samen met de energie die ze vonden bij een Metallica of Megadeth. Toch verloren ze nooit de melodie en boogie elementen van hun eerste invloeden uit het oog, hun stijl gaat dan ook gekenmerkt onder een unieke heavy groove met veel blues elementen. Steve Zodiac werd in een periode van muzikale ontwikkelingen geboren en vormde Qua Vardis als vijfkoppige rock -n’-roll band in 1973. Doorheen de tijd liet de band het Quo deel vallen en ging verder als trio onder de naam Vardis verder en toerde zo in het noordengelse club circuit. Ze brachten de zelf bekostigde EP ‘100 M.P.H.’ uit bij Redball in 1979 en dat bracht hen in de aandacht van grote labels waarna ze tekenden bij Logo Records.
Vanwege hun energieke optredens besloten ze om een volledig live album op te nemen (zonder overdubs) met dezelfde titel ‘100 M.P.H.’ en een gelijknamige toer volgde. Na een succesvolle toer met Hawkwind bereikte de band een groter publiek die hen in de heavy metal charts bracht. Een volgend album ‘The World’s Insane’ volgde en ze kregen de kans om het podium te delen met o.a. Motörhead, Ozzy Osbourne, Frank Marino’s Mahogany Rush, Triumph en Riot. Logo Records bracht vervolgens het compilatie album met singles en B-sides uit die ‘Metal Power’ noemde. Anno 1982 negeerde Vardis de raad van het platenlabel om meer als Van Halen te gaan klinken en experimenteerde op het derde album ‘Quo Vardis’ met saxofoons, doedelzakken en mandolines. De pers was uit het lood geslagen en dit leidde tot reviews met gemengde kritieken maar ging ook de aandacht trekken van John Peel die hen inleidde bij de BBC’s Radio 1. Ondanks de release van hun eerste best of compilatie album ‘The Lion Share’ (1983)  en hun niet te manipuleren stijl komt de band in de nodige problemen. Selway verlaat de band en word vervangen door Terry Horbury (Dirty Tricks, Ozzy Osbourne, Mc Kitty) en neemt ‘Vigilante’ op; dat een aanklacht vormt tegen de muziekindustrie en misbruik van artiesten. Gary Pearson verlaat Vardis na de opnames en wordt voor enkele shows vervangen door Steve Kingley (Rogue Male). Totaal gedesillusioneerd door de muziekindustrie stopt ook Zodiac ermee en zo wordt het zo’n dertig jaar stil rond de band, enkel de twee compilaties ‘The Best Of Vardis’ (1997) en de dubbel CD ‘The World's Gone Mad: The Best of Vardis’ (2002) verschijnen nog. Als Zodiac in 2014 start met de remastering van ‘Vigilante’ start Vardis opnieuw met in de bezetting Zodiac/Horbury/Pearson. Ze mogen headlinen op het Brofest II en doen ook enkele andere festivals aan met als einde een show in de Unity Hall te Wakefield waar alles voor de band begon. Het warme onthaal dat hen wachtte was voor Zodiac en Horbury reden te meer om verder te gaan en samen met drummer Joe Clancy een EP op te nemen met de titel ‘200 M.P.H.’. Vandaag de dag staat Vardis onder contract bij SPV/Steamhammer en brengt daar het nieuwe album ‘Red Eye ‘uit.
Op dit album toont Vardis dat hun motor nog soepel draait en blaast er naast de tien nummers ook nog twee bonussen bovenop. De blues georiënteerde rock kent ook een knipoog naar Motorhead. Steve Zodiac zijn stem weet van ouderdom maar dat mag de pret niet bederven. Met een strakke ritmesectie en scheurende riffs weten ze moeiteloos interessante momenten neer te poten. Door de moderne technologie klinkt alles nu veel warmer en kristalhelder met een diepe baslijn die voldoende plaats laat om alles mooi in de mix te leggen. Met opener ‘Red Eye’ leveren ze meteen een mid-tempo groove met een rauwe riff waarbij ook Zodiac’s geluid toch wat aan ZZ Top’s Billy Gibbons doet denken. Die vibe wordt ook verder gezet in ‘Paranoia Strikes’ en tekstueel mag dit dan niet het sterkste nummer zijn maar muzikaal zit het wel snor. Indrukwekkend is de gitaarsound van ‘I Need You Now’ die me qua geluid doet denken aan ‘Rocker’ van Thin Lizzy. ‘The Knowledge’ was reeds te vinden op de ‘200 M.P.H.’ EP maar klinkt hier rauwer door de pompende ritmesectie waarop Steve zowel zijn stem als gitaarsolo moet doordrukken. Het nummer kon zo uit de late seventies of eighties komen. Straight to the point rock krijgen we met ‘Lightning Man’ en ook hier gaat Steve in de hogere regionen met zijn stem. Het nummer sluit af met een gierende gitaarsolo. Het daarop volgende ‘Back To School’ heeft het tekstueel over de heropstart van de band, hoewel de leden al lang geen groentjes meer zijn. Het is een vrolijk en rauw rock-‘n-roll nummer met een Chuck Berry achtige solo. Op Jolly Roger’ horen we een triomferende Zodiac als hij de woorden "Life’s  a bitch, and then you cry, life's a bitch and then you die" op demonische wijze door de micro spuwt om even later met een al even demonische lach te eindigen na de woorden "And so am I". In het nummer zitten twee solo’s waarvan één uitgesponnen solo op het einde. Een trage boogie vinden we bij ‘Head Of The Nail’ en doet country en western aan maar de schreeuwende gitaarriff houdt het nummer in het rock territorium. Dan is het de beurt aan de slide gitaar fans die met ‘Hold Me’ op zijn wenken bediend wordt. Steve Zodiac tovert bij deze indrukwekkende bluesy slide gitaar uit de hoed. ‘200 M.P.H.’ is het meest heavy nummer op dit album en werd bewaard tot laatst. Zeven minuten gitaargeweld op een klokvast uptempo ritme waarin ik zowel Thin Lizzy als Motorhead terugvind. Ook dit had zo uit de jaren tachtig kunnen komen. In het middenstuk neemt Vardis vaart terug en hoor ik zelfs oude Black Sabbath invloeden (denk aan ‘War Pigs’ of ‘Iron Man’) met een beefy gitaartoon om naar het einde toe weer voluit te gaan. De twee bonustracks zijn ‘Living Out Of Touch’ dat altijd een live favoriet was en voor eerst op het ‘100 M.P.H.’ live album stond. Hier klinkt het nummer net iets trager in opgepoetste versie. Afsluiten doet Vardis met een herhaling van ‘200 M.P.H.’ dat in een wah-wah versie gedrenkt wordt waarbij Steve Zodiac zijn wah-wah pedal in vol effect zet.
‘Red Eye’ is een goed voorbeeld van hoe een veteraan rock trio dat alle bullshit achterwege laat
moet klinken.

Johan Kaethoven (3½)