DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Radiation Sickness
2. Age Of Stone
3. Bullet
4. Mantis
5. Black Friday
6. Wendigo
7. At The Gates
8. Torture
9. Shapeshifter

Platenlabel
Napalm Records

Labelnummer
Promo-CD

Distributie
PIAS/Rough Trade

Website Artiest
Mortillery

Mortillery is een Canadese thrash-metalband heden bestaande uit: bassiste Miranda Wolfe, ritme gitarist Alex Guttierez, drummer Kevin Gaudet en lead gitarist Kent Quinlan. De vocals worden verzorgd door de verrassende Cara McCutchen want dit is inderdaad een female-fronted band. Met ‘Shapeshifter’ zijn ze inmiddels toe aan hun derde full-album.
Het album start veelbelovend met 'Radiaton Sickness', dit zal komen door de militair aandoende intro.  Helaas blijf ik geen fan van hun geluid door de krijsende vrouwelijke vocals. Qua sound zit deze band wel binnen m'n voorkeuren. Misschien kunnen ze me toch nog overhalen met 'Age of Stone', wederom pure thrash-metal die door de speakers knalt maar ja die stem hé, als ze wat lager gaat klinkt het echter bangelijk. Helaas zullen de hoge noten me heel dit album dwarszitten, ik heb het liever allemaal wat lager. Maar niet alle vrouwen kunnen dit nu eenmaal. 'Bullet' klinkt al bij al iets beter omdat er hier ook wel eens een lichte grunt te horen is. Ik moet eerlijk bekennen, dit album begint meer en meer in me te groeien. Het nummer 'Mantis' is een topper, als een sprinkhaan op speed voor degene die de link begrijpen. De swingende intro's en de kickende pedals van de drums brengen 'Black Friday' tot ontploffen en ook 'Wendigo' is zo'n kraker die mede door de scheurende gitaren lekker blijft hangen. Hoe langer ik naar dit album luister denk ik hoe dit album zou klinken met een lagere, desnoods mannenstem. Maar dan heb ik zo iets van fuck it, deze stem past hier gewoon bij de supersnelle, punkdoorspekte thrash-metal ook al ben ik er dan geen voorstander van. 'At The Gates', 'Torture' en titeltrack 'Shapeshifter' sluiten dit album af.
‘Shapeshifter’ kwam uit op 27 mei via Napalm Records

Peter Smet (3)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Prologue: Providence, Winter, 1934
2. Federal Hill
3. The Calling
4. The Church
5. The Stranger Things I've Learned
6. Haunter Of The Dark
7. Fear
8. All That We See
9. 2:12 Am
10. Epilogue: Providence, Summer, 1935

Platenlabel
Sensory Records

Labelnummer
SR3077

Distributie
Bertus

Promo-agent
Hardlife Promotions

Website Artiest
Infinite Spectrum

Infinite Spectrum is een progressieve metal band die als thuisbasis New York heeft. De band ontstond toen bassist Alex Repetti en gitarist Alex Raykin elkaar ontmoetten op college. Hun gedeelde passie voor progressieve metal en muzikale verkenning leidde tot jaren componeren en schrijven hetwelk na toevoeging van singer-songwriter Will Severin uiteindelijk resulteerde in het debuut album  ‘Misguided’ dat ze opnamen met Grammy award winner audio engineer Chris Theis. Drummer Greg Schwab vervoegde de band toen deze in voorbereiding was van het volgende album en met toetsenist Katie Pachos was de bezetting compleet.
Met ‘Haunter Of The Dark’ mogen ze de pioniers van een nieuw sub-genre genoemd worden dat bestempeld kan worden als Prog-drama. Ze laten een nieuwe wind waaien doorheen het  progressieve metal wereldje en het totale concept album gegeven dat eclectisch en experimenteel tegelijk is. Door de unieke samenvoeging van theatrale en horror elementen en daarbij de kunst om een heel verhaal in muziek te verwoorden zijn ze hun invloeden zoals Dream Theater, Symphony X, Neal Morse en anderen ver vooruit. ‘Haunter Of The Dark’ is een concept album gebaseerd op een korte verhaal van meester horror schrijver H.P. Lovecraft. Dit verhaal brengen ze tot leven met hun ambitieuze composities en dynamische virtuoze stijl die zowel krachtig alsook melodieus is. Het eigen geluid klinkt zowel dramatisch als cineastisch en ze vermengen vele muzikale stijlen tot erg ambitieuze composities met een overvloed aan dynamisch, virtuoos spel en krachtige melodieuze zang. De nummers klinken in het eerste opzicht misschien vrij toegankelijk maar eens je meer gefocust luistert merk je de virtuositeit van dit geniale album al snel op. De songs klinken soms hard en krachtig en op andere momenten sfeervol. Er zijn weinig albums die je heden ten dage zo weten te raken als dit progressieve pareltje dat bol staat van muzikale intelligentie en gevoel. Je wordt als het ware meegezogen op een opmerkelijke muzikale reis die innoverend en experimenteel is. Het was weerom Chris Theis die dit album mocht inblikken. ‘Haunter Of The Dark’ is zeker een aanrader voor fans van Pink Floyd, Lovecraft, Dream Theater en Symphony X maar evenzeer voor de Yes en Rush liefhebbers zullen dit album smaken.

Johan Kaethoven (5)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Testimony Of Truth
2. Bad Deeds
3. My Night Sky
4. This Deception
5. Above It All
6. Daybreak
7. Trust No One
8. Feeling Ungodly
9. Retribution
10. For What It's Worth

Platenlabel
Napalm Records

Labelnummer
Promo-CD

Distributie
PIAS/Rough Trade

Website Artiest
Devildriver

Heeft deze klepper eigenlijk nog een inleiding nodig? Devildriver werd in 2002 opgericht door Dez Fafara, het inmiddels enige overgebleven originele bandlid. De bandnaam komt van de bel die wiccans gebruiken om slechte geesten weg te jagen. Dez en z'n vrouw zijn zelf ook wiccans.
Het nieuwe album, ‘Trust No One’ start geweldig met 'Testimony of Truth'. Gitaren die me aan Machine Head doen denken en das altijd goed, dan volgt er die lekker krakende stem van Dez. Bijgestaan door geweldige muzikanten met op gitaar Mark Spencer en Neal Tiemann en op drums Austin D'Amond krijgen we een oorgasme met 'Bad Deeds'.  Dit is wat ik wil horen van een band als Devildriver. En onze oren blijven verwend worden op 'My Night Sky', alleen die intro al, damn. 'This Deception' zet de gezette toon perfect verder, met elk nummer lijkt dit album enkel maar beter te worden. Muzikaal en instrumentaal, alles vloeit perfect ineen en dat hoor je op het geweldige 'Above It All'. 'Daybreaker' laat ons opnieuw genieten van wat deze mannen in hun mars hebben, snijdende gitaren, kloppende drums en die beestachtige vocals. Titeltrack 'Trust No One' is er weer een om duimen en vingers bij af te likken, dit is wat een metalhead wil horen. Waar zelf een kaalkop van gaat headbangen alsof hij de langste haren van het publiek heeft. 'Feeling Ungodly' is een beest dat op je wordt losgelaten net als je denkt dat er een schaap aankomt, voor één seconde, komt daar een wolf die je bij de keel grijpt en verscheurd. Ik weet het wat bloedig uitgelegd misschien maar ja, zal door de cover komen zeker. 'Retribution' en 'For What It's Worth' brengen ons helaas tot het einde van dit, misschien wel hun beste album tot dusver.
‘Trust No One’ kwam uit op 13 mei onder Napalm Records

Peter Smet (4½)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Awakening
2. Take To The Skies
3. Right Of The Bat
4. Young, Lust, Free
5. Hunter
6. Bad Girl
7. Master Of Destiny
8. Knightrider
9. Only The Brave
10. Her Eyes
11. Vengeful Spirit
12. Eternal Flame

Platenlabel
Pitch Black Records

Labelnummer
PBR047

Distributie
Pitch Black Records

Promo-agent
Audacious PR

Website Artiest
Crimson Fire

Het Griekse Crimson Fire werd in 2004 opgericht door Jason Al Becker, ST Turin en Johnny B. Nadat de beztting compleet was dook de band datzelfde jaar nog de studio in om de eerste demo op te nemen. Met deze demo in handen konden ze in het voorprogramma van zowel nationale als internationale acts optreden. Hoogtepunten daarin waren shows met Uli John Roth en Anvil alsook hun aantreden op het Power Of The Night Festival en Noise Festival in 2010 en 2011. In 2010 nam de band ook het debuut ‘Metal Is Back’ op bij Iron Records gevolgd door een vier nummers tellende EP ‘Fire In The Sky’ in 2013. Al die tijd is Crimson Fire trouw gebleven aan de typische 80’s heavy metal sound met bijhorende licks en riffs en hoge vocalen en bol staat van krachtige maar ook melodische passages. Doorheen hun carrière kon Crimson Fire op een loyale fanbase rekenen die de band steunt in hun weg naar het grote succes.
Het nieuwe album ‘Fireborn’ gaat over jezelf opnieuw ontdekken waarin het circulaire proces van het leven wordt vertegenwoordigd door de mythische phoenix om alzo de verschillende aspecten van het leven te bekijken zoals de jeugd, liefde , wraak, de persoonlijke strijd, politiek, het nieuwe begin en het einde. Het symboliseert de kracht van de mens om tegen problemen op te kijken en te overwinnen om er nog sterker uit te komen. Die twaalf nummers die een totale speelduur van tweeënveertig minuten hebben staan bol van pakkende refreinen en herkenbare tunes die je terug brengen naar de metal van weleer en je naar je jeans en lederen vest doet grijpen om al headbangend van dit album te genieten. Na de gitaarsolo georiënteerde intro ‘Awakening’ gooien ze alle remmen los met een snelle riff die de basis vormt voor ‘Take To The Skies’ die meteen ook de ton zet voor de hoge vocalen voor John Bitsas hoge vocalen en voorzien van achtergrond groepsvocalen. Gitarist Stelios Koutelis plaatst ook meteen een gierende solo in dit nummer. ‘Right Off The Bat’ opent akoestisch maar dit duurt niet lang of de volgende riff en solo word je om de oren geslingerd. Ook hier weer de gekende metal elementen en het wordt duidelijk dat de band potentieel in zich heeft en strijdlustig is. Met ‘Young, Free, Lust’ zien we weer een iets andere sound die aantoont dat de band ook gevarieerd te werk gaat en verveling uit de weg wil gaan. Het klinkt weliswaar nog snel maar toch melodischer dan de voorgangers. Met een knallende solo in de bridge.  Het daarop volgende ‘Hunter’ neemt je bij de keel en mag tot één van mijn favorieten gerekend worden. Bij ‘Bad Girl’ zijn we halverwege het album en het wordt duidelijk dat Crimson Fire een geroutineerde band is met een strakke ritmesectie die ook snelheid niet uit de weg gaat en gaat full speed met een denderende knaller van formaat. ‘Master Your Destiny’ lijkt gas terug te nemen maar weet zich te ontpoppen tot een AOR gericht nummer dat ik zeker kan smaken en heeft een lekker meezing refrein. Hierna wordt er weer voluit gegaan in hoge snelheid met ‘Knightrider’ waarna het op bas gedreven ‘Only The Brave’ weer een andere kant van de band laat horen waarin de baslijnen we wel eens aan Steve Harris (Iron Maiden) doen denken. Een ballad krijgen we in de vorm van ‘Her Eyes’ die met zijn titel ook geschikt is om gas terug te nemen. De akoestische gitaar wordt ondersteund door keyboards en ok hier toont Crimson Fire dat ze het talent hebben om ballads te schrijven maar het nummer ontplooit zich later voor een tijd als een echte headbanger en neemt op het laatst weer in snelheid af met een gevoelige gitaarsolo. ‘Vengeful Spirit’ vraagt om snelheid en dat krijgen we ook. Dit schijfje gaat echt niet vervelen en kent de vele aspecten van wat metal groot maakte doorheen de tijd. Ook ‘Eternal Flame’ knalt er op los en weet zo het album in al zijn glorie af te sluiten. Deze Griekse metallers weten me in elk geval te verrassen en ik ben dan ook overtuigd dat ze met dit album nog meer deuren naar het succes kunnen openen. 

Johan Kaethoven (3½)

DETAIL ALBUM

Tracks: 

1. The Fingerprint
2. Enslaved
3. The Highest Court
4. Villain Of The Piece
5. Red Curtain Falls
6. Lysergide
7. Sequence
8. Decoder

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Promo-cd

Distributie
Niet Gekend

Website Artiest
Zygoma 

De spieren van mijn jukbeenderen vertoonden een kramp bij het aanhoren van Zygoma’s brouwsel ‘The Highest Court’. Death Metal klinkt niet al te vrolijk en is ook voor je trommelvliezen een ware teistering. De jonge snaken uit Gent brachten in 2013 reeds het lang vergeten album ‘The Forgotten’ uit en blijven er ondertussen ‘rustig’ op los beuken. ‘The Highest Court’, (wat ik niet geloof), werd uitgebracht in eigen beheer. Dat alleen al verdient een staande ovatie. Muzikaal echter bleef ik toch wat op mijn honger zitten. Het album start bedeesd met een spooky intro op piano, waardoor het progrock-gevoel even komt bovendrijven. Enkele minuten later keert zich dat naar gothic om uiteindelijk te stranden in death metal. Dit is zowat het genre waarin Zygoma zich beweegt, én zich toch wel lekker voelt in haar vel.
Jammer genoeg blijft het met enkele schuchtere pogingen om de uitbarsting van geweld te doorbreken met enkele rustgevende maten. Te snel krijg je de indruk dat het vooral gaat om veel lawaai met weinig inhoud. Ook bij death metal kan je kunstzinnig omgaan met onze toonladders. 
Indien het High Court zich hierover moet uitspreken dan vrees ik voor hun leven. Sommige rechters zullen echter uitstel van executie verlenen. Hoop doet leven want het potentieel is er. 

Marino Serdons (2½)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Prologue: Into The Void
2. Macabre Ecstasy
3. Break Out
4. Drowned
5. Mirror
6. Fire Opal
7. Eleanore
8. Shades Of Darkness
9. Epilogue: Is This The End?

Platenlabel
Underground Symphony

Labelnummer
US-CD157

Distributie
Underground Symphony

Promo-agent
Underground Symphony

Website Artiest
Rainveil

Het Italiaanse Rainveil kon onlangs een contract in de wacht slepen bij Underground Symphony dat nu het debuut ‘Verses’ van de band uitbrengt. Rainveil werd opgericht in 2013 in Lodi (Italië) en speelt melodische power metal. De band is sinds hun oprichting gereduceerd tot een trio bestaande uit Matteo Ricci aan zang, Luca Madonnini op gitaar en Pietro Canette op bas. Hieraan worden nog gastmuzikanten toegevoegd waaronder Marika Vanni (Eternal Silence), Sara Zuppa, Richard Meiz (Genus), Ordinis Dei en Giulio Capone (Temperance/Bejelit). De negen  nummers tellende schijf staat bol van krachtige nummers met catchy melodieën en een ritmesectie die inslaat als een donder. Hierin verwerkt Rainveil verder nog melodieuze elementen zoals orkestraties in de achtergrond dat dit betonnen schijfje verder verfijnt. Hun hoofdinvloed vinden ze bij Kamelot maar toont ook gelijkenis met het Italiaanse Arachnes van de broers Enzo en Frank Caruso. De zeven volwaardige nummers balanceren tussen agressie en melodie die in eerste plaats hard klinken maar door middel van de orkestraties iets verfijnder gaan klinken. Er is zeker zorg besteed aan het schrijfproces van de nummers en het perfectioneren ervan. De symfonische orkestratie zit mooi in de achtergrond verweven en gaat het geheel niet domineren wat dit album geschikt maakt voor een groter metal  publiek. Minpuntje op dit album vond ik zanger Matteo Ricci die iets te weinig eigen identiteit heeft. Jammer ook van de korte speelduur (zo’n vierendertig minuten) wat in feite te kort is voor een full album. Toch zie ik voor de heren een mooie toekomst weggelegd mits ze werken aan deze minpunten.

Johan Kaethoven (3)

DETAIL ALBUM
​
Tracks:

1. High / Aflame
2. The Germ Inside
3. I Am Lost
4. The Deathless
5. Foul Temple
6. Vision Of The Bent Path
7. I Must Set Fire To Your Portrait
8. Lowered Into Necromancy
9. A Dream About A Dream
10. Secret Words
11. Feel The Sorcery

Platenlabel
Inside Out Music

Labelnummer
0IO01549

Distributie
Inside Out Music

Website Artiest
Knifeworld

Met dit nieuwste schijfje van Knifeworld heb ik behoorlijk wat tijd nodig gehad om de muziek volledig tot me te laten doordringen. De muziek is namelijk niet onder één noemer te vangen, de invloeden gaan van progressieve rock over indie naar folk en zelfs heavy metal, voor de gemiddelde muziekliefhebber een harde noot om te kraken. Oorspronkelijk was de groep eerder een soloproject van de Britse muzikant/componist Kavus Torabi, die ook zijn sporen verdiende bij The Monsoon Bassoon, Guapo en Cardiacs. Maar op het laatste album ‘Bottled Out Of Eden’ zijn er acht muzikanten met o.a. ook blazers op saxofoon en klarinet, hierdoor neigt het geheel meer naar avant-garde rock en de Canterbury scène. 
Verwacht geen muzikale hoogstandjes en nog minder ellenlange solo’s, de nummers moeten het hebben van interessante en energieke arrangementen, harmonieuze samenzang en obligate tempowisselingen met een jazzy ondertoon. De meeste nummers klokken trouwens af rond de 5 minuten, enkel ‘I Am Lost’ gaat net boven de 7 minuten.
Het openingsnummer ‘High/Aflame’ is alvast één van de hoogtepunten van het album, zang met vreemde klanken aan het begin, waarna stilaan meer instrumenten invallen, vooral de blazers voeren de boventoon en zorgen voor heavy riffs, waar je dat normaal van de gitaren verwacht. Een zeer catchy nummer met wat hitpotentieel, alhoewel dit in de huidige muzikale constellatie wellicht ijdele hoop is. Na de piano-introductie in ‘The Germ Inside’, gevolgd door een leuke seventies riff, varieert de muziek van een poppy feeling naar een nogal atonaal samenspel van zang en instrumenten, de overslaande stem van Kavus moet je er maar bij nemen. 
De percussie speelt ook een belangrijke rol bij deze groep, zo ook in het langste nummer van het album ‘I Am Lost’. Voor het eerst horen we ook de vrouwelijke zang bij een jazzy ritme, zowel vocaal als instrumentaal doet dit me wat denken aan Mad Curry, een Belgische cultband uit de jaren ‘70. Ook hier balanceert de muziek tussen pop en jazz met experimentele elementen, voorwaar niet evident om dit allemaal te plaatsen. Het einde van het nummer bevat nog een leuke funky riff, dit is zeker ook één van de betere nummers.
En zo gaat het album verder met steeds wisselende muziek, interessant maar tegelijk ook best wel moeilijk voor de doorsnee muziekliefhebber. Met ‘Foul Temple’ is er ook ruimte voor een ballad, het korte ‘Vision Of The Bent Path’ doet dan weer aan Blood, Sweet & Tears denken. De complexe ritmes en de blazersarrangementen op ‘I Must Set Fire To Your Portrait’ leunen dan weer meer bij prog aan. 
‘Secret Words’ is een ballad met een Simon & Garfunkel feeling, mooie samenzang met nog wat blazers en xylofoon aan het einde. Het album eindigt met ‘Feel The Sorcery’,  een vrij toegankelijk up-tempo nummer, waarin ook nog eens geïllustreerd wordt dat de meeste groepsleden ook meezingen op het album. 
Kortom, ‘Bottled Out Of Eden’ heeft heel wat te bieden, misschien net iets te veel, misschien moet de groep toch een iets consequentere muziekkeuze maken. Maar voor de geoefende luisteraar met een brede muzieksmaak valt hier heel wat te beleven.

​Claude Bosschem (3½)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Voices
2. Another Story
3. Oldest
4. Prayer In The Wind
5. Traveller Of Time
6. Stargate
7. Mystic River
8. Holy Mountains
9. Time After Time
10. The Other Side
11. Walking On The Rainbow
12. Lion And Queen

Platenlabel
Underground Symphony

Labelnummer
US-CD160

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Underground Symphony

Website Artiest
Great Master

Great Master werd opgericht in 1993 door sologitarist  Jahn Carlini en het vroeg slechts een korte tijd alvorens ze in de aandacht kwamen vanwege hun episch metal geweld in de stijl van Manilla Road en Heavy Load. Het geluid van de band is snoeihard met melodische stukken en krachtige refreinen. We schrijven december 1993 als de band een eerste vier nummers tellende demo opneemt die opgevolgd wordt door een tweede demo ‘Great Master’ in 1994. Beiden konden op goede commentaren rekenen van zowel publiek als pers en media. Na een succesvolle tour split de band echter vanwege muzikale verschillen en een periode van bezettingswissels volgt. Bandleden gaan hun eigen weg en sommigen komen elkaar voor korte tijd weer tegen in de power metal coverband Rainfall. Ook in 1999 zien Jahn Carlini en Max Bastasi elkaar terug als ze samen in Rising Storm spelen. In al die tijdblijft Carlini echter songs schrijven voor de band. Na tien jaar stilte tekent Great Master dan een contract bij Underground Symphony die  hun debuut ‘Underworld’ uitbrengt dat in 2009 het daglicht ziet. In 2012 duikt de band opnieuw de studio in om de opvolger ‘Serenissima’ uit te brengen. Dit historisch concept album handelt over de republiek Venetië en haar belangrijkste historische vertegenwoordigers en geldt als eerbetoon aan de geboortestreek van de band. Twee jaar later nemen ze deel aan het Heavy Load eerbetoon ‘Tales Of The Northern Swords’ met het nummer ‘The King’. Nu ligt het nieuwe album ‘Lion & Queen’ zo goed als in de rekken en ik heb de eer dit album onder de loep te mogen nemen. Dit album kent een loepzuivere productie die door de hand ging van Simone Mularoni. Ze mocht dit meesterwerkje mixen en masteren in de Domination Sound Studio. Simone staat verder ook vermeld als gastmuzikant en mag de gitaarsolo’s van ‘Prayer in The Wind’ and ‘Traveller Of Time’ verzorgen. Buiten deze staan er nog indrukwekkende namen op die lijst zoals: Francesco 'Yackson' Russo (Shadows of Steel), Daniele Genegu (King Wraith), Andreas Wimmer (Final Chapter),  Alessandro Battini (Dark Horizon) die instaat voor het orkestrale gedeelte en de piano.  Sy van Armonight krijgt een gastzang in ‘Walking on the Rainbow’. 
De vaste bezetting van de band bestaat heden ten dage uit gitarist Jahn Carlini, zanger Max Bastasi, Marco Antonello aan bas en wordt vervolledigd met Shuai Xia als tweede gitarist en drummer Massimo Penzo. Er is zeker tijd en moeite in dit album gestoken en het mist daardoor ook zijn doel niet. Het ganse album staat bol van snelle en energieke power metal met knappe arrangementen en is afgewerkt tot in de puntjes. Elke solo spot zit op de juiste plaats en de gitaarrifs zijn van de bovenste plank en breken alle snelheidrecords. De bijdrage van toetsenist Andreas Martin Wimmer weerklinkt al meteen in ‘Voices’ waarvan hij ook mede auteur is. Dan knalt ‘Another Story’ door de speakers waarin Shuai Xia meteen haar solospot mag laten klinken. Verdomd dit album lijkt strak in elkaar te zitten en kent best wel vrolijke deuntjes! ‘Oldest’ gaat op eenzelfde snel tempo door en hier is het Francesco Russo die een vingervlugge solospot mag verzorgen. Ook ‘Prayer In The Wind’ is weer een pareltje maar hier gaat het gas wat terug en het nummer laat wat ruimte over voor extra keyboards vermoedelijk van de hand van Alessandro Battini. Simone Mularoni zet hier haar eerste gastsolo neer en zal dit nog een keer herhalen in het volgende ‘Traveller Of Time’ waar het tempo weer flink de lucht in schiet. Ook hier is weer ruimte voor extra toetsenwerk dat in de achtergrond verweven zit. ‘Stargate’ heeft zijn naam niet gestolen,  de intro doet me aan een sciencefiction sfeertje denken. Met ‘Mystic River’ krijgen we een lekker lang nummer dat elf minuten klokt. Het begint sfeervol op akoestische gitaar met een mannenkoor en een eerste gitaarsolo. Hierna breekt het nummer in volle kracht los en gaan de gitaren voluit in zesde versnelling. Zo snel en strak vraagt toch sterk technisch vernuft. In het middenstuk wordt even wat gas terug genomen waarna enkele solo’s op je losgelaten worden. deze worden verzorgd door Francesco Russo, Shuai Xia en Daniele Genugu. Een echte beuker vinden we bij ‘Holy Mountains’ die er ritmisch flink op los beukt als een stormram en een solospot van alweer Francesco 'Yackson' Russo laat horen. Het is in feite Russo die het grootste aandeel heeft als gastmuzikant want ook in ‘Time After Time’, ‘The Other Side’ en  ‘Lion And Queen’ eist hij zijn rol als sologitarist op. ‘Time After Time’ gaat meer de melodische richting uit waarbij de snelheid toch nog boven het midtempo blijft gaan terwijl in ‘The Other Side’ het tempo weer helemaal omhoog gaat. Yackson weet hier van zijn vingervlugheid goed gebruik te maken om een snelle shred solo uit de mouw te schudden. ‘Walking On The Rainbow’ begint weerom rustig met een ietwat folkachtig deuntje waarop je zo een dansje zou plaatsen en deze melodie houdt ook nog aan in het krachtigere stuk. Hier krijgen we een gastrol van Sy (Armonight) aan zang die in duet mag met Max Bastasi, die gedurende het ganse album al uitblinkt. Dit folk aandoende ritme brengt wel de vrolijke noot in het album alvorens afgesloten wordt met het titelnummer ‘Lion And Queen’. Ook hier weer een rustige start maar ditmaal op piano die trouwens virtuoos ingespeeld werd. Dan barst het nummer los en haalt de band nog een keer alles uit de kast… double basdrum, fills, pompende baslijnen en loeiende gitaarriffs… niets is hen te veel om af te sluiten in stijl. 
Dit is weer zo een must have album voor de power metal fans met gevoel voor melodie. Een dijk van een schijf die je moet gehoord hebben maar negen op tien toch in je verzameling binnenhaalt!

Johan Kaethoven (4)

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Kill Me If You Can 
2. Beyond The Grave 
3. On Morrows Break 
4. The Eyes Of The Machine 
5. Quantum Genocide 
6. The Shadows Of Oth 
7. Fated To Burn 
8. 21st Century Frankensteins (Nobot2) 
9. Festival Of Fear 
10. Holy 
11. Nightmare King 

• i. Shadows Of The Abyss 
• ii. The Summoning 
• iii. The Construct 
• iv. Eternus Nocturne: The Dark Domain 

Bonus Track:

1. Your Hollow Soul (instrumental)

Platenlabel
Prime Eon Media

Labelnummer
Promo-CD

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Rock ‘N’ Growl Promotion

Website Artiest
Darkology 

Darkology heeft behoorlijk wat indruk nagelaten bij hun debuut ‘Altered Reflections’ in 2009 en kon op veel lovende kritiek rekenen uit de ganse metal wereld. Na hun ‘Tour’ EP is de band nu toe aan een opvolger ‘Fated To Burn’ die uitgebracht wordt bij Prime Eon Media. De bandleden zijn dan ook al ervaren ratten in het vak en doorliepen allen een carrière bij meerdere gekende bands. Zo zijn er de gebroeders Harris, Michael aan gitaar die speelde bij o.a. Thought Chamber, Arch Rival, Leather, Chastain en Brian Harris op drums die zijn sporen verdiende bij Firewind, Solstice, My own Victim, etc.). Zanger Kelly Sundown Carpenter verhief zijn stem reeds bij Beyond Twilight, Outworld en Epysode en was touring vocalist bij Firewind. De getalenteerde Mike Neal op bas kennen we van Medieval Steel, Salems Lot, etc. Laatste was verantwoordelijk voor zowat de helft van het songmateriaal en schreef ook alle teksten bij elkaar. Dat maakt hem een niet te missen speler bij Darkology natuurlijk. ‘Fated To Burn’ werd een krachtig episch album met zowel classic metal alsook power metal elementen dat herinneringen oproept aan oude Maiden en Priest albums met her en der ook een knipoog naar Accept. Laatste twee zijn waarschijnlijk ook te danken aan Kelly Carpenter die qua stemgeluid erg nauw aanleunt bij Priest of een Udo Dirkschneider al komt hij misschien net iets te kort om in het kielzog van deze heren te stappen. Niettemin levert hij hier een prachtige prestatie. Muzikaal zit het strak en sterk in elkaar en wordt er op hoog niveau gespeeld. De bombastische nummers teisteren je trommelvliezen maar  tussen al die kracht is er ook melodie te vinden in de nummers die soms een vreemde timing meekrijgen maar daardoor ook moeilijk gaan vervelen. Het knappe solowerk van Michael Harris doet met tijden wat jazzy aan maar past perfect bij de songs. Dit is zo één van die platen die volwaardige songs bevat zonder dat er sprake is van opvullers. De beroemde Anglo-Cypriotische en met grammy genomineerde producer Chris Tsangarides mocht de mix en mastering voor dit album verzorgen die plaatsvonden in The Athens Mastering, één van Europa’s beste mastering studios. Chris was tijdens de mix al laaiend enthousiast over dit album en was verbaast over het veelzijdige en goede materiaal dat de band bij elkaar geschreven had. Ik citeer: “This happened about a dozen times! It's rather rare at this day and age, that you get an album that's all killer and no filler and I am not using that expression lightly.”
Dit album is een aanrader voor fans van Judas Priest, Metal Church, Sanctuary, King Diamond/Mercyful Fate, Queensryche, Crimson Glory, Lethal!

Johan Kaethoven (3½)

​DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Take Me Home
2. Night And Day
3. Immortal
4. That Day Will Come
5. Don’t Break Her Rules

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Promo-cd

Distributie
Niet Gekend

Website Artiest
Daddy Was Wrong

Meestal zit bij een cd waar je een recensie voor moet schrijven een begeleidende brief. Die brieven zijn 99% van de tijd heel droge informatie: wanneer is de band ontstaan, wat hebben ze de laatste jaren gedaan, waar hebben ze allemaal al live opgetreden, … Kortom promopraat die op zich wel interessant is maar niet meer dan dat. De brief bij de EP van Daddy Was Wrong is toch net even anders dan alle andere.  Lekker vlot geschreven en heerlijk fout grappig. Ze kan je volgens hen: ‘dit schijfje best beluisteren met het volume op 11 en als uw inwendige Quasimodo bij deze klassieke referentie niet duchtig aan het klokkenspel begint te sleuren, dan zult u de klepel wellicht nooit weten hangen’. Fijn stukje proza.
Daddy Was Wrong is opgericht in 2009 door vier oude rotten uit de Tieltse muziekscene. Hun nieuwe EP is opgenomen in de Barefoot Recording Studio en staat vol met heerlijk ouderwetse hardrock. Zanger Danny heeft een lekker rauwe stem en dat geruggesteund door een strakke ritmesectie en het sterke gitaarwerk van Wouter. Daddy Was Wrong raast 5 nummers lang door de boxen als een niet te stoppen sneltrein. Ze zijn duidelijk beïnvloed door bands uit de NWOBHM. Neem bands als Saxon en Tygers Of Pan Tang en je weet hoe Daddy Was Wrong klinkt. De stem van zanger Danny klinkt ook lekker doorleefd net als die van Biff Byford (Saxon) op dit moment. Deze EP is hardrock zoals het moet klinken: vettig, rauw en gemaakt om op volume 11 (of zelfs 12) te beluisteren. Ook nog een pluim voor de uitstekende mix, de EP klinkt echt geweldig. 
Enige minpunt: 5 nummers is te kort, ik wil veel meer horen van deze band. Dus hopelijk volgt binnenkort een full-cd.

Tom Coppers (4)