Diabulus In Musica - Dirge For The Archons

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Battle of Atlantis
2. Earthly Illusions
3. Marble Embrace
4. Invisible
5. Crimson Gale
6. Ring Around Dark Fairies’ Carousel
7. A Speck in the Universe
8. Hiding From You
9. The Voice of Your Dreams
10. The Hawk’s Lament
11. Bane
12. The River of Loss
13. Zauria

Platenlabel
Napalm Records
 
Labelnummer
promo CD
 
Distributie
niet gekend
 
Promo-agent
Claudia Steinlechner (Napalm Records)
 
Website Artiest
Diabulus in Musica
Facebook

 

Vier albums op zes jaar tijd: het zorgt voor een uitstekend gemiddelde, zeker als je in rekening neemt hoeveel zorg de Spaanse symfonische metalformatie Diabulus in Musica aan haar composities besteedt. Deze keer hebben de twee klassiek getrainde songwriters van de band, het echtpaar Zuberoa Aznarez (zang) en Gorka Elso (keyboards en grunts), gekozen om de dertien nieuwe nummers te verbinden aan een concept: hoe we worden gemanipuleerd en gecontroleerd door de gevestigde orde boven ons. Vandaar ook de titel van het album, want ‘archons’ verwijst natuurlijk naar het oud-Griekse ambt van ‘heerser’, terwijl het binnen het gnosticisme verwees naar de dienaars van de Demiurg (de schepper), die tussen hem en de mensheid in zaten (zowat het equivalent van de engelen én demonen uit het Oude Testament).
Het is natuurlijk een onderwerp waar je heel wat kanten mee uit kunt en dat doet Diabulus in Musica zowel tekstueel als muzikaal, ook al lijken de songteksten vaak meer te gaan over jezelf zijn of voor jezelf opkomen, terwijl de tegenpartij meestal enkel in vage termen wordt vernoemd. De instrumentatie wordt echter op geen enkel moment vaag, want die klinkt erg helder en goed gemixt. De band heeft sinds zijn eerste album in 2010 dan ook heel wat ervaring opgedaan met productie – kan niet anders, als je met mensen als Sascha Paeth (Avantasia, Edguy, Angra, Rhapsody, Kamelot, After Forevern Epica en ga zo maar een tijdje door), Jacob Hansen (Unleash the Archers, Volbeat, Amaranthe, Delain, Evergrey, U.D.O., alweer Epica, enz.), Mark Jansen (alweer Epica), Ailyn (Sirenia) en Thomas Vikström (Therion) hebt samengewerkt. Ook de collaboraties met het Spaanse Nationale Koor en het London Philharmonic Orchestra zullen er wel toe hebben bijgedragen dat heel wat songs deze keer nog net iets meer episch klinken dan in het verleden al het geval was. Er wordt knap geopend met het instrumentale ‘Battle of Atlantis’, waarna ‘Earthly Illusions’ en ‘Marble Embrace’ de toon zetten voor de rest van het album: Heldere ‘female-fronted metal’ die mooi het midden houdt tussen het iets complexere en hardere Epica en het meezingbaardere Nightwish. Zuberoa Aznarez excelleert, maar gebruikt zelden het soort operastem waar iemand als Tarja Turunen zo bekend om is geworden. Of grunts echt een waardevolle toevoeging zijn voor dit soort muziek, durven we nog altijd te betwijfelen, maar er is zeker een publiek voor en ze worden zeker niet te veel (of op alle nummers) gebruikt. Toch maken de koren en de mannelijke cleane zang die opduikt op het achtste nummer, de mooie power ballad ‘Hiding from You’, wat ons betreft duidelijk dat duetten met iemand die helder zingt duidelijk dat die combinatie net iets beter blijkt te werken. Hoewel we van moeilijke arrangementen en gitaarriffs houden, is het net de behoorlijk toegankelijke vierde track, ‘Invisible’, die een eerste hoogtepunt op het album vormt. Daarin laat Diabulus in Musica horen hoe het perfect mogelijk is om galopperende ritmes in een stoofpotje te gooien met een klassieke intro, erg gemakkelijk in het gehoor liggende zanglijnen, sterke koren, verschillende ritmes en allerlei wendingen die pas bij een goede luisterbeurt duidelijk worden – een beetje zoals Amaranthe dat al zo lang goed doet, maar dan wel met de nadruk op de metalelementen en iets minder gepolijst dan dat bij de Zweden het geval is. Nadat het snelle ‘Crimson Gale’ iets vertrouwder gebied betreedt, toont ook ‘Ring Around Dark Faeries’ Carousel’ hoe sterk de composities van Diabulus in Musica bijwijlen in elkaar zitten. Het begint allemaal met een soort kermisriedeltje waar een etherisch vrouwenkoortje aan toegevoegd wordt voor Zuberoa met een indrukwekkende kopstem een ‘ah-ah’-stukje inzet en dan uitpakt met een van de sterkste melodieën op het album. Zowel de toon als de tekst worden steeds dreigender naarmate het ongelukkige slachtoffer door de donkere feeën Arcadia binnen wordt gesleurd en zo in een nachtmerrie terechtkomt. Het is een prachtige song die toont dat Diabulus in Musica anno 2016 gerust tot een van de allerbeste bands binnen het genre mag gerekend worden. ‘A Speck in the Universe’ gaat spaarzamer om met de instrumentatie en laat de zangeres toe om ook te schitteren wanneer ze alleen wordt begeleid door een piano en een fluit.  Ook ‘The Voice of Your Dreams’ begint na een instrumentale intro vrij rustig, maar reveleert zich daarna als een van de meest orkestrale nummers op ‘Dirge for the Archons’. Aandachtige luisteraars zullen ongetwijfeld ontdekken dat er heel wat gebeurt in de tijdsspanne van een minuut, maar het spreekt voor Diabulus in Musica dat de verschillende lagen er nooit voor zorgen dat de arrangementen te volgepropt klinken en dat alles erg helder blijft. Knap. Het korte, bijna spiritueel-middeleeuws aanvoelende ‘The Hawks’s Lament’ gaat mooi over in de bloedmooie ballad ‘Bane’, die wordt gevolgd door het heavy, epische ‘The River of Loss’, waarin alle orkestrale registers worden opengegooid om voor een van meest bombastische nummers op het album te zorgen. Er wordt afgesloten met het rustigere, in het Spaans gezongen ‘Zauria’, dat haast Keltisch aanvoelt en ‘Dirge for the Archons’ op een knappe wijze afsluit. Dat dit album zeker in jouw verzameling thuishoort, mag ondertussen duidelijk zijn.
 
Dirk Vandereyken (4)