Epica: Consign To Oblivion – Extended Edition - Vinyl LP

DETAIL ALBUM

Tracks:
CHAPTER A

1. Hunab K’u
2. Dance of Fate
3. The Last Crusade
4. Solitary Ground
5. Black Infinity

CHAPTER B

1. Force of the Shore
2. Quietus
3. Mother of Light
4. Trois Vierges

CHAPTER C

1. Another Me “In Lack’ech”
2. Consign to Oblivion
3. Palladium
4. Solitary Ground

CHAPTER D

1. Quietus (grunt version)
2. Crystal Mountain
3. Linger (orchestral version)
4. Mother of Light (without grunts)

Platenlabel
Centertainment

Labelnummer
TMV-072

Distributie
Centertainment

Website Artiest
Epica

In 2014 blies Epica ons weg met zijn sterkste album tot nu toe: ‘The Quantum Enigma’ was een echte tour de force, een fantastisch album waarop de Nederlandse New Wave of Dutch Heavy Metal zijn sterkste componeerwerk tot nu toe liet etaleren. Eindelijk werd de perfecte balans tussen heavy gitaren, symfonisch werk, indrukwekkende operavocalen van mezzosopraan Simone Simons en meezingbare zanglijnen gevonden. Nu is er ook de LP-versie van ‘Consign to Oblivion: Expanded Edition’, waarmee we teruggaan naar 2005 en het tweede album uit de carrière van de band bezoeken.
Waarom ‘Consign to Oblivion’ zoveel volwassener klinkt als het debuut, ‘The Phantom Agony’, weten we niet helemaal zeker, maar wellicht heeft het feit dat brein/gitarist/grunter Mark Jansen minder te bewijzen had dan met ‘The Phantom Agony’, het debuutalbum dat hij kort na zijn vertrek bij After Forever uitbracht, meegespeeld. Dat Jansen al heel wat ervaring had opgedaan als gitarist van een symfonische metalband met een begenadigde zangeres als frontvrouw (namelijk, zijn bloedeigen zus, Floor Jansen, tegenwoordig terug te vinden in de gelederen van Nightwish), is een van de redenen waarom ook ‘The Phantom Agony’ al uitstekend klonk, maar met ‘Consign to Oblivion’ werd ontegensprekelijk een volgende stap gezet in de ontwikkeling van de band.
Toch waren niet alle recensenten even enthousiast over het eindresultaat. ‘Niet metal genoeg,’ schreven sommige macho’s die muziek enkel metal vinden als er death grunts of black screams worden gebruikt en als iedereen zich in leren pakjes en daim shirts hult. Niets van aan, natuurlijk: hoewel de prachtige stem van Simone Simons en het ondersteunende koor in vrijwel elke song centraal staan, blijft de basis bestaan uit elektrische gitaren, bas, drums en ook wel keyboards. Vaak treedt het orkest sterk op de voorgrond, maar gewoonlijk worden de klassieke stukken vooral ondersteunend gebruikt. Wel waar is dat de gitaarriffs niet altijd even avontuurlijk zijn en bovendien blijven we solo’s missen, maar daar zal Epica zich waarschijnlijk nooit veel mee bezighouden.
Niet alles klinkt even beklijvend, maar in sommige strofen en refreinen toont Epic al zijn potentieel, waardoor sommige passages erg meezingbaar zijn en dat is wat ons betreft vooral een pluspunt. Nooit klinkt de heavy basis zo verwaterd als wat we gewoon zijn geworden van, pakweg, Evenascence of Within Temptation, maar iets interessantere riffs zouden het niveau zeker nog verder de hoogte in gestuwd hebben, al wordt de toon vaak bepaald door de prominent aanwezige klassieke instrumenten.
De drie indrukwekkendste werkstukjes zijn ongetwijfeld ‘The Last Crusade’, ‘Mother of Light’ en ‘Consign to Oblivion’, die verspreid staan op het album, maar samen de trilogie ‘A New Age Dawns’ vormen. Op ballad ‘Trois Vièrges’ duikt ook Roy Khan op, de fantastische, voormalige zanger van Kamelot, die zich ondertussen heeft bekeerd en zich heeft teruggetrokken uit de metalwereld om vooral voor christelijke koren te zingen. De samenwerking tussen Khan en Simons levert vaak vonken op – denk maar aan ‘The Haunting’ van Kamelot zelf – maar ‘Trois Vièrges’ heeft misschien net iets te weinig dynamiek meegekregen om even goed te werken. 
Niet alle songs op ‘Consign to Oblivion’ zijn van een evenwaardig allooi, maar zelf kunnen we de melodielijnen uit nummers als ‘Dance of Fate’ en ‘Another Me “In Lack’ech”’ moeilijk uit ons hoofd krijgen en dat is wat ons betreft een goed teken. Dat de teksten over de Maya’s, kruistochten en andere boeiende onderwerpen, ondanks hun vermeende kunstigheid, soms te vaak dezelfde woorden bevatten, nemen we er graag bij. Op lp voelt alles alvast nog warmer aan dan op cd en dat is toch ook een echt pluspunt.

Dirk Vandereyken (4)