|
Het vorig jaar verschenen debuutalbum, 'Cock Robin', van dit Australische duo – Brendan Harvey (zang, gitaar) en Dale Hudak (drums, zang) – bracht ons een heel zware mix van rock 'n' roll, hard rock, pubrock en punk. Deze twaalf tracks tellende opvolger doet daar nu nog een schepje bovenop. Het gaat er opnieuw snoeihard aan toe, de punkattitude die zowat elk nummer siert (denk aan o.a. The Ramones) is ook al gebleven, terwijl ook nog steeds invloeden uit de pubrock en pure punk hun opwachting maken in de tracks. En als de heren al een bluesy ondertoontje in hun smaakvolle brij van punk, zware rock 'n' roll en hard rock weten te smokkelen is het eentje met een uiterst stevige rand (het snedige en gedreven 'High Love' is er zo eentje, evenals het aanstekelijke 'Sin For Your Lovin''). Maar eigenlijk laat de muziek die dit duo op je loslaat zich niet echt in een hokje plaatsen. Wel, kan ik je vertellen dat de tracks aanstekelijk werken en je na het beluisteren van dit album gewoonweg opnieuw de “play-knop” op je speler indrukt om opnieuw te genieten van de krachtige bizarre mix aan stijlen die dit Australisch duo op je loslaat. Luister maar eens naar hun leuke, stevige en uiterst aanstekelijke versie van Queen's 'Fat Bottomed Girls' om te begrijpen wat ik precies bedoel. Of wat dacht je bijvoorbeeld van 'Devils Door' dat eerder gemoedelijk opent om naar het einde toe werkelijk als een onvervalste pletwals over je heen te donderen. In welk muzikaal vakje moet je dit gaan onderbrengen? Misschien het best bij: “goede, aanstekelijke muziek”? Al moet ik er eerlijkheidshalve aan toevoegen dat niet elke track even goed werkt, maar dit moet wel voldoende zijn om ook eens op een of andere affiche van een groot festival te prijken. Luc Ghyselen (4)
0 Opmerkingen
Je opmerking wordt geplaatst nadat deze is goedgekeurd.
Laat een antwoord achter. |
|
RSS-feed