Morbid Saint: Spectrum Of Death

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Lock Up Your Children
2. Burned At The Stake
3. Assassin
4. Damien
5. Crying For Death
6. Spectrum Of Death
7. Scars
8. Beyond The Gates Of Hell
9. Destruction System 4-track demo (recorded in 1992)
10. Destruction System
11. Disciples Of Discipline
12. Sign Of The Times
13. Living Misery

Disc Two:

1. Destruction System rough mix (recorded in 1992)
2. Intro
3. Destruction System
4. Darkness Unseen
5. Depth Of Sanity
6. Disciples Of Discipline
7. Spectrum Of Death Ii
8. Halls Of Terror
9. Living Misery
10. Sign Of The Times
11. Final Exit Recordings 2011
12. Intro / Death Before Dawn
13. Thrashaholic 
14. Dying Day
15. Life's Blood / Outro

Platenlabel
Century Media Records

Labelnummer
Promo-CD

Distributie
Sony Music

Website Artiest
Morbid Saint

Ze lijken wel in een nostalgische bui te zijn bij Century Media. Na Sindrome wordt er nu ook muziek van een andere cult band heruitgebracht. Namelijk Morbid Saint. Het betreft een heruitgave van ‘Spectrum of Death’, het eerste album van deze Amerikaanse Thrash/Death metal formatie. Morbid Saint speelt een vroege vorm van death metal, en ligt muzikaal in het straatje van onder andere Possessed, Toxic Holocaust en (in mindere mate) Venom en Bathory. De muziek van de band is diep geworteld in thrash, dus vergelijkingen met Slayer en Exodus zijn nooit ver weg. Denk hierbij aan snelle, vaak rommelige, gitaarriffs en Kerry-King-tremelo-mishandeling solo’s. Dit alles ondersteund door schreeuwende zanglijnen en felle blastbeats. De band stond destijds regelmatig in het voorprogramma van death metal pioniers Death, en daar is een reden voor. De nummers en de productie van het album zijn niet echt van hoge kwaliteit, maar dit wordt ruimschoots gecompenseerd met de energie en het enthousiasme dat er van af spat. In dat opzicht is de band te vergelijken met Nuclear Assault, ook een band die muzikaal niet heel goed is, maar van optredens altijd wel een feestje weten te maken. Dit is muziek die je vooral live moet horen, en die ongetwijfeld zal zorgen voor enkele stevige moshpits. Geen overtollige of complexe trucjes of versierinkjes, gewoon keihard knallen. Naast de nummers die op het album uit 1990 stonden, zijn er ook enkele demo’s aanwezig, evenals het volledige album ‘Destruction System’. In dat opzicht heeft dit album veel weg van het in 2012 verschenen compilatie-album ‘Thrashaholic’, met als grootste verschil dat dit album dus uitgebracht  wordt door Century media. Mijn advies is om dit album zeker eens te beluisteren. Het is misschien niet het beste Thrash album, maar het loont zeker de moeite. 

Hans Goossenaerts (3½)

This album will surely be appreciated by true thrash metal fans.