|
'The Final Cull' is het tweede album van One Machine, een band opgericht door gitarist/songwriter Steve Smyth (ex van o.a. Testament, Nevermore, Vicious Rumours). Hier gaat hij in zee met Jamie Hunt (gitaar), Michi Sanna (drums) en de nieuwkomers Stefano Selvatico (bass) en Chris Hawkins (vocals). Het eindresultaat zijn negen moderne klinkende metaltracks waar elementen uit power metal, thrash metal, progressieve metal worden samengesmolten tot een geheel. Het vorig jaar verschenen debuutalbum van het vijftal, 'The Distortion Of Lies And The Overdriven Truth' vond ik helemaal niet slecht, zonder dat er echt wereldschokkende dingen te horen waren en ik noteerde in ieder geval dat ik de band in het oog zou houden. Wel ik denk dat de heren met dit nieuwste werkstukje een klein stapje hoger kunnen mikken. De mix van de verschillende aangehaalde genres klinkt net iets beter, net iets harder. Zeker het titelnummer mag duidelijk gehoord worden: na een rustige symfonische intro, wordt je opgeschrikt door bulderende drumpatronen, diepe basslijnen, stevige gitaarriffs en uiterst krachtig klinkende vocalen. Maar ook een uiterst breekbaar intermezzo komt hier langs, terwijl een schitterende gitaarsolo het plaatje compleet komt. En het zijn vooral de soms vingervlugge gitaarsolo's en de tal van tempo en ritmewisselingen die in zowat elke track voorkomen die ervoor zorgen dat je aandacht niet gaat verslappen. Dit is duidelijk een stap voorwaarts voor dit vijftal en ik hoop dan ook dat tal van metalfans deze 'The Final Cull' zullen oppikken. Al kan ik ook wel begrijpen dat niet elke metalfan dit zal pruimen, door de toch vrij grote diversiteit aan subgenres die hier aan elkaar worden gekoppeld. Luc Ghyselen (4)
0 Opmerkingen
Je opmerking wordt geplaatst nadat deze is goedgekeurd.
Laat een antwoord achter. |
|
RSS-feed