Opeth: Sorceress

DETAIL ALBUM
 
Tracks:

1. Persephone
2. Sorceress
3. The Wilde Flowers
4. Will O The Wisp
5. Chrysalis
6. Sorceress 2
7. The Seventh Sojourn
8. Strange Brew
9. A Fleeting Glance
10. Era
11. Persephone (Slight Return)

Platenlabel
Nuclear Blast
 
Labelnummer
Promo-CD
 
Distributie
Niet Gekend
 
Promo-agent
Jaap Wagemaker (Nuclear Blast)
 
Website Artiest
Opeth

Je verwacht telkens opnieuw onberispelijke muzikaliteit, composities en productie van de Zweedse progressieve metal meesters en ‘Sorceress’ is geen uitzondering. De grunts blijven echter nog steeds achterwege, tot grote spijt van vele fans, maar de groep is nu eenmaal de progressieve weg ingeslagen vanaf ‘Heritage’. Het is toch een rare ontwikkeling want ik herinner mij een interview met Michael waarin hij verkondigde dat hij het liefst grunts gebruikte. Nu is hij daar al drie albums van afgestapt en is hij ook niet langer lid van Bloodbath. Maar zelfs zonder grunts is deze plaat toch heviger dan de vorige twee. En na het beluisteren van deze cd is het voor mij duidelijk dat de koerswijziging de goede keuze was. Hoewel ‘Heritage’ en ‘Pale Communion’ ook al topalbums waren en ook al de progressieve koers volgden, dan lijkt of blijkt ‘Sorceress’ nu de afwerking, de kwaliteit die ze wilden bereiken en zijn de vorige twee het kladwerk voor dit meesterwerk. Het ene topnummer volgt op het andere. Zelfs het korte akoestische openingsnummer is al indrukwekkend met een prachtige melodielijn. ‘Sorceress’, het titelnummer, klinkt wat dof, maar dat is volgens mij zo bedoeld om er een old fashioned proggeluid aan te geven. ‘Will O The Wisp’ lijkt op een Jethro Tull nummer en niet alleen omdat het een folky nummer is met een titel die past bij Jethro Tull, maar ook omdat Michael’s stem in de kalme stukken erg lijkt op die van Ian Anderson. Na dit hoogtepunt volgt de ene na de andere progsong, met ongelooflijke gitaarsolo’s, ik dacht dat ik al heel vlugge gitaartsolo’s gehoord had, maar dit is indrukwekkender dan ooit, ondertekend Frederik Åkesson. Om de prog nog meer in de verf te zetten krijg je ook scheurende orgelstukken en mellotron passages. Kortom, de natte droom voor progfans. Nu nog de gruntverslaafden overtuigen dat hun groep ook top is met cleane vocals. Voor mij mogen ze verder deze ingeslagen weg volgen, maar met Opeth weet je nooit.

​Line-up:
Mikael Åkerfeldt: zang, gitaar, producer
Fredrik Åkesson: gitaar, backing vocals
Joakim Svalberg: piano, keyboards, backing vocals
Martín Méndez: bas
Martin Axenrot: drums, percussie

 
Danny Focke (4½)

The best of their post growl era!