Raise Hell: Written In Blood

Het Zweedse Raise Hell brengt thrash metal maar doet dit eigenlijk op een heel melodieuze manier en laat ook wel wat invloeden uit de death en black metal in hun muziek doorsijpelen. 'Written In Blood' is het vijfde album van dit kwartet en liet negen jaar op zich wachten daar hun vorige album, 'City Of The Damned', in 2006 werd uitgebracht. Het huidige viertal – Sven Vormann (drums), Niklas Sjöström (bass), Jonas Nilsson (gitaar) en Jimmy Fjällendahl (vocals) – blikten voor dit nieuwste album tien knappe tracks in. De toon wordt meteen heel mooi gezet met 'Dr. Death', een track die meteen heel furieus uit de startblokken schiet. 'Six Feet Under' doet daar eigenlijk nog en schepje bovenop dankzij knappe ritme en tempowisselingen die op en tijd en stond opduiken. Het krachtige 'Fallen Domination' gaat op de ingeslagen weg verder, terwijl 'Demon Mind' wat trager uit de startblokken knalt maar dan toch wel beukend en stevig verdergaat. Mag ik 'A Blackened Resurrestion' als ballade bestempelen? Het is in ieder geval de track waar het tempo het laagst ligt op dit album, maar de stevige vocalen laten je eigenlijk niet echt toe om dit een ballade te noemen. Heel rustig opent dan 'The Bell Of The Reaper' met akoestische gitaren, maar erg lang laat het kwartet je niet genieten van de rust en de kalmte daar het er ook in deze track verder furieus en stevig aan toe gaat. Krachtig en energiek klinkt daarna 'We Arise' uit de speakers waar het tempo weer heel strak wordt gehouden. 'Thank You God' opent ook al rustig en, naar de normen die hier gehanteerd worden op dit album, misschien wel wat zeemzoet, maar vergis je niet want ook deze track hakt er verder heel furieus op in. Het gaat er misschien iets melodieuzer aan toe met 'In Cold Blood', al blijft het tempo hoog, en door de rauwe vocalen klinkt dit toch uiterst thrashy en krachtig. Ook de intro voor 'Final Hour' klinkt zeer melodieus tot de heren al hun opgekropte rauwheid en energie loslaten. 'Written In Blood' is voor mij een uiterst aangename kennismaking geworden met dit Zweedse viertal en ik hoop dan ook dat ze ditmaal geen negen jaar gaan wachten vooraleer ze met nieuw werk op de proppen komen.

Luc Ghyselen (4)

---

Black Lodge I Raise Hell